Επειδή λοιπόν τα ντραμς είναι Kung fu, χρειάζεται εκλεπτισμένη τεχνική και ΟΧΙ δύναμη ξυλοκόπου για να παίξεις και να κάνεις εντύπωση, με carbonite μπαγκέτες και σφυριές αντί για χτυπήματα, για να δηλώσεις πόσο δυναμικός και στιβαρός ντράμερ είσαι. Στο Kung Fu, με το μικρό σου δαχτυλάκι, γκρεμίζεις τοίχο, γιατί ξέρεις που να χτυπήσεις και πως. Αλλιώς χρειάζεσαι μπουλντζόζα. Και επειδή λοιπόν είναι θέμα εκλεπτισμένης τεχνικής, δεν χρειάζεται ούτε δύναμη, ούτε κλωτσοκοπανίδι. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος, για να πάθεις ζημιά, από άτσαλο παίξιμο. Ένας από τους καλύτερους και γνωστότερους ντράμερ στην Ελλάδα (καλή σου ώρα Λάκη) μου είπε : "Το πρώτο και πιό σημαντικό πράγμα που πρέπει στήσει ο ντράμερ, είναι το σκαμπό του..." εννοώντας ακριβώς, ότι είναι πολύ σημαντικό το θέμα της τεχνικής και της εργονομίας για να μπορέσεις να αποδώσεις. Ο ίδιος, κρατούσε τις μπαγκέτες, με τον τζαζίστικο τρόπο, σαν κινέζικα ξυλάκια, αυτόν που πολλοί το θεωρούν "φλώρικο" πιάσιμο, δεν ίδρωνε, ούτε χτυπιόταν σαν τρελός επάνω στα τύμπανα, ήταν cool και ατάραχος, αλλά μάνα μου... μπορούσε να διαλύσει όλο το σετ με μια ματιά κι ούτε έβλεπες από σου ήρθε η ριπή... Ήτανε καρατερίστας, από αυτόν είδα τι σημαίνει ντράμερ επάνω στο Hi-hat... Πιστεύω ότι το μυστικό στο παίξιμο της ντράμς, είναι τι ΔΕΝ θα παίξεις. Με όσο λιγότερες και καθαρότερες αξίες, να αποδώσεις το σύνολο του ρυθμού, χωρίς περιτά και "εντυπωσιακά" χτυπήματα. Και μιλώντας περί τεχνικής, μου έκανε εντύπωση όταν ηχογραφούσα μαζί του, σε ένα κομμάτι και σε κάποιο σημείο, έκανε ένα τρελό κέντημα στο πιατίνι. Γράψαμε το κομμάτι και δεύτερη φορά, χωρίς να πετάξω την πρώτη ηχογράφηση, γιατί φοβήθηκα μήπως δεν του "ξαναβγεί" εκείνη η μαγκιά της στιγμής, όπως νόμιζα. Όταν τα σύγκρινα, το δεύτερο take δεν είχε ούτε ένα ελάχιστο χτύπημα πιατινιού πουθενά διαφορετικό από το πρώτο. Ήρθε να γράψει χωρίς οδηγό, το είχε ετοιμάσει από το σπίτι, το είχε στο μυαλό του, έπαιξε 2 φορές το κομμάτι και σε 20 λεπτά έφυγε από το Studio. Εννοείται ότι μετρονόμο δεν ξεχώριζες, τον είχε πατήσει και είχε γίνει το "μπιπ" ένα με το κομμάτι...Έκτοτε, κατάλαβα ότι υπάρχει ο ντράμερ...και ο ξυλοκόπος...