The Genius Loci
Noiz Addict
Σε ένα τελευταίο τεύχος του Guitar Techniques, μου έκανε εντύπωση το editorial του Neville Marten.
Γράφει λοιπόν ότι, και λόγω επαγγέλματος, είχε πάντοτε τη δυνατότητα να παίζει με πολλές κιθάρες, ενισχυτές και εφφέ. Και φυσικά εκμεταλεύτηκε στο έπακρο αυτή την ευκολία, πολύ συχνά αλλάζοντας rig καθημερινά.
Στο τελευταίο όμως London International Music Show, λέει ότι είδε διάφορους παίκτες, που τον έκαναν να θέλει, όπως λέει χαρακτηριστικά, να γίνει κηπουρός, να αρχίσει να γράφει παιδικά βιβλία, ή να γίνει "beach bum in Greece". ;D ;D
To κοινό που είχαν αυτοί οι παίκτες ήταν ότι έπαιζαν για πολύ καιρό με την "πιστή" τους κιθάρα και τίποτα άλλο. Αναρρωτιέται λοιπόν, αν η ποικιλία τελικά βλάπτει στην τεχνική/μουσική πρόοδο και είναι προτιμότερο να μένει κάποιος με την κιθάρα που είναι σαν "να είναι φτιαγμένη γι'αυτόν", χωρίς να... ξενοκοιτάει.
Εσείς τι λέτε? Προσωπικά αναγνωρίζω ότι υπάρχει αλήθεια στις σκέψεις του και, όσες φορές έχω παίξει με μία κιθάρα μόνο, για αρκετό καιρό, η πρόοδος φαίνεται να επιταγχύνεται. Μήπως η συλλεκτική μανία είναι αντίθετη με την κιθαριστική πρόοδο?
Γράφει λοιπόν ότι, και λόγω επαγγέλματος, είχε πάντοτε τη δυνατότητα να παίζει με πολλές κιθάρες, ενισχυτές και εφφέ. Και φυσικά εκμεταλεύτηκε στο έπακρο αυτή την ευκολία, πολύ συχνά αλλάζοντας rig καθημερινά.
Στο τελευταίο όμως London International Music Show, λέει ότι είδε διάφορους παίκτες, που τον έκαναν να θέλει, όπως λέει χαρακτηριστικά, να γίνει κηπουρός, να αρχίσει να γράφει παιδικά βιβλία, ή να γίνει "beach bum in Greece". ;D ;D
To κοινό που είχαν αυτοί οι παίκτες ήταν ότι έπαιζαν για πολύ καιρό με την "πιστή" τους κιθάρα και τίποτα άλλο. Αναρρωτιέται λοιπόν, αν η ποικιλία τελικά βλάπτει στην τεχνική/μουσική πρόοδο και είναι προτιμότερο να μένει κάποιος με την κιθάρα που είναι σαν "να είναι φτιαγμένη γι'αυτόν", χωρίς να... ξενοκοιτάει.
Εσείς τι λέτε? Προσωπικά αναγνωρίζω ότι υπάρχει αλήθεια στις σκέψεις του και, όσες φορές έχω παίξει με μία κιθάρα μόνο, για αρκετό καιρό, η πρόοδος φαίνεται να επιταγχύνεται. Μήπως η συλλεκτική μανία είναι αντίθετη με την κιθαριστική πρόοδο?