kwstas79
Noiz Addict
Τι να τα κάνεις τα δέκα; Αφού όλα τα ίδια (χάλια) ακούγονται.X-minor είπε:ένα (καμιά δεκαριά) precision
Τι να τα κάνεις τα δέκα; Αφού όλα τα ίδια (χάλια) ακούγονται.X-minor είπε:ένα (καμιά δεκαριά) precision
Τα καννιβαλίζεις όλα μ'ένα mudbucker στη neck (Sheehan style) κι έχεις ηχάρα με την πενούλα κι έναν overdriven orange.kwstas79 είπε:Τι να τα κάνεις τα δέκα; Αφού όλα τα ίδια (χάλια) ακούγονται.
Ναι ρε παιδί μου. Σαν κανονικό μπάσο. Χάλια.kwstas79 είπε:Τι να τα κάνεις τα δέκα; Αφού όλα τα ίδια (χάλια) ακούγονται.
Χωστα μου μη μπερδευεσαι,μιλαμε για ΜΠΑΣΑ και οχι για μπασοκιθαρα που εχεις συνηθισει να παιζεις.... ;Dkwstas79 είπε:Τι να τα κάνεις τα δέκα; Αφού όλα τα ίδια (χάλια) ακούγονται.
Έχω πρόβλημα γιατρέ μου, το ξέρω. Από τότε που βγήκαν πολλά χρωματάκια τα θέλω όλα. Και αφού τα έχω όλα, τα θέλω ξανά όλα με διαφορετικά pickguard. :-Xaudiokostas είπε:Ναι ρε παιδί μου. Σαν κανονικό μπάσο. Χάλια.
Αλλά και ρε συ Χ, 10 από τα ίδια; Το έχεις συζητήσει με κάποιον ειδικό;
Να περάσω να σε Χ-αλαφρώσω;
Μάλλον εσύ μπερδεύεσαι, λόγω δεινοσαυρικής ηλικίας προφανώς, γιαυτό σε συγχωρώ όμως.Superfunk είπε:Χωστα μου μη μπερδευεσαι,μιλαμε για ΜΠΑΣΑ και οχι για μπασοκιθαρα που εχεις συνηθισει να παιζεις.... ;D
Εγώ βγήκα να παίξω σε μαγαζιά στις αρχές της δεκαετίας του 80. Αρχικά είχα μία κιθάρα δική μου και μια δανεική που έπαιζα έξω καθότι η δική μου δεν ήταν και τόσο της προκοπής, και χρήμα τίποτα. Αργότερα, μετά 5-6 χρόνια είχα 3 και γύρω στο 97 αρκετές, είχαν όμως μεσολαβήσει πολλά, είχα αντιληφθεί πως αδυνατώ να ζήσω από τη μουσική και είχα πλέον άλλη μόνιμη δουλειά και ως εκ τούτου χρήματα. Επειδή παίζω επιλεκτικά κι όχι όπου νάναι και με όποιονδήποτε αυτή η ποικιλία οργάνων με κρατάει κάπως ας πούμε εν ζωή, ξέρεις ασχολούμαι. Και βέβαια δεν αποκλείεται να ξεπουλήσω κάποια στιγμή και να κρατήσω μία, γιατί το μέτρο είναι καθαρά προσωπικό όπως και η διάθεση.The Genius Loci είπε:Σωστό επιχείρημα και συμφωνώ επί της αρχής.
Όπως μπορώ να δεχτώ άνετα το να περνάει κάποιος "φάσεις", τη μία περίοδο με 1-2 κιθάρες, την άλλη με 10.
Θα ήθελα πάντως από περιέργεια να θέσω μια παράμετρο/απορία στη συζήτηση:
Ποιος από εσάς, που σήμερα έχετε 3+ κιθάρες, είχατε επίσης τόσες πολλές πριν 10 χρόνια? Εννοείται ότι το ερώτημα απευθύνεται σε αυτούς που έπαιζαν πριν 10 χρόνια...
Φίλε jusmin και εγώ έπαιζα για ένα σύντομο διάστημα (στα τέλη των '80s όμως και αρχές '90s) σε "μαγαζιά" και η ιστορία ήταν ίδια με τη δικιά σου: μια βασική, μια ακόμα που την κρατούσα λίγο καιρό και την αντάλλασσα με άλλη, καμμιά δανεική για κανα μήνα από φίλο. Και επειδή τώρα πλέον "περίπου" έχω κατασταλάξει στο τι θέλω, και παίζω μόνο αυτά που θέλω, οι πολλές κιθάρες είναι για το χαβαλέ της υπόθεσης, ίσως και για έμπνευση κάποιες φορές, αλλά και "βάσανο" άλλες φορές. Το ιδανικό και ρεαλιστικό σενάριο για μένα, όπως το βλέπω και για το μέλλον, θα ήταν 2 "ίδιες" για "πραγματικό" παίξιμο και ίσως 1-2 ακόμα (που θα αλλάζουν κατά περιόδους) έτσι για το γαμώτο.jusmin είπε:Εγώ βγήκα να παίξω σε μαγαζιά στις αρχές της δεκαετίας του 80. Αρχικά είχα μία κιθάρα δική μου και μια δανεική που έπαιζα έξω καθότι η δική μου δεν ήταν και τόσο της προκοπής, και χρήμα τίποτα. Αργότερα, μετά 5-6 χρόνια είχα 3 και γύρω στο 97 αρκετές, είχαν όμως μεσολαβήσει πολλά, είχα αντιληφθεί πως αδυνατώ να ζήσω από τη μουσική και είχα πλέον άλλη μόνιμη δουλειά και ως εκ τούτου χρήματα. Επειδή παίζω επιλεκτικά κι όχι όπου νάναι και με όποιονδήποτε αυτή η ποικιλία οργάνων με κρατάει κάπως ας πούμε εν ζωή, ξέρεις ασχολούμαι. Και βέβαια δεν αποκλείεται να ξεπουλήσω κάποια στιγμή και να κρατήσω μία, γιατί το μέτρο είναι καθαρά προσωπικό όπως και η διάθεση.