Too many guitars?

The Genius Loci

Noiz Addict
Σε ένα τελευταίο τεύχος του Guitar Techniques, μου έκανε εντύπωση το editorial του Neville Marten.

Γράφει λοιπόν ότι, και λόγω επαγγέλματος, είχε πάντοτε τη δυνατότητα να παίζει με πολλές κιθάρες, ενισχυτές και εφφέ. Και φυσικά εκμεταλεύτηκε στο έπακρο αυτή την ευκολία, πολύ συχνά αλλάζοντας rig καθημερινά.

Στο τελευταίο όμως London International Music Show, λέει ότι είδε διάφορους παίκτες, που τον έκαναν να θέλει, όπως λέει χαρακτηριστικά, να γίνει κηπουρός, να αρχίσει να γράφει παιδικά βιβλία, ή να γίνει "beach bum in Greece".  ;D ;D

To κοινό που είχαν αυτοί οι παίκτες ήταν ότι έπαιζαν για πολύ καιρό με την "πιστή" τους κιθάρα και τίποτα άλλο. Αναρρωτιέται λοιπόν, αν η ποικιλία τελικά βλάπτει στην τεχνική/μουσική πρόοδο και είναι προτιμότερο να μένει κάποιος με την κιθάρα που είναι σαν "να είναι φτιαγμένη γι'αυτόν", χωρίς να... ξενοκοιτάει.  ;)

Εσείς τι λέτε? Προσωπικά αναγνωρίζω ότι υπάρχει αλήθεια στις σκέψεις του και, όσες φορές έχω παίξει με μία κιθάρα μόνο, για αρκετό καιρό, η πρόοδος φαίνεται να επιταγχύνεται. Μήπως η συλλεκτική μανία είναι αντίθετη με την κιθαριστική πρόοδο?

 
Ενα καλο σετάπ κ ρυθμισεις που πλησιαζουν το επιθυμητο, ειναι το τελικο σχεδιο στην περιπτωση.Η ποιοτητα προσεγγισης ειναι το κλειδι κ οχι η ποσοτητα.Σωστα τα λεει ο φιλος.

Καπου εκει εξω υπαρχει το αλλο μισο των χεριών μας κ ειναι αυτο που θα καλύψει το συνολο των ερωτηματων.

Απο την προσωπική μου εμπειρια μια κιθάρα οποιαδιποτε κι αν ειναι με ενδιαφέρει να ειναι σωστα σεταρισμενη με χορδες που θελω με action,με radius με, με, με, με.......που εχω συνηθίσει κ μου αρεσει κιολας κ ολα τα αλλα ειναι περιττα στο θεμα να παιξεις μουσικη κ οχι να σκαλίζεις απλα διαφορετικα χρωματα ή να δημιουργείς προσωπική συλλογή.

Απ οτι εχει ξανασυζητηθει στο νόιζ κατοικούν κ των 2 ειδων όντα,τα συλλεκτικά κ αυτα που προσπαθουν να παιξουν μουσική για 1000 λογους.

Αρα κ οι απαντησεις που θα παρεις θα ποικίλουν και θα θεωρουνται λογικες,σωστες,αποδεκτες,τεκμηριωμενες.

Αυτα, καλημερα

 
καλημερα και απο μενα..

εχω την εντυπωση οτι οσο πιο πολυ εχεις την ιδια κιθαρα στα χερια σου τοσο πιο πολυ και τη συνηθιζεις και διαμορφωνεται και ο τροπος που παιζεις η ακομα και το πως κρατας το μανικι...

ακομα και αν βρεις καποια αλλη που να σ φενεται στη συνεχεια πιο βολικη πρεπει να περασεις αρκετες ωρες μαζι της ετσι ωστε να τη συνηθισεις και αυτη να μαθεις τα ''κουμπια'' της και να αρχισεις να εχεις προοδο στην τεχνικη και στο παιξιμο κτλ..

ετσι λοιπον πιστευω οτι ναι οταν εχεις ενα σταθερο οργανο που τα χερια σου το εχουν συνηθισει και πλεον ''πανε μονα τους'' σημειωνεις μεγαλυτερη προοδο απτο να αλλαζεις συνεχως...

γνωμη μου παντα...  ;D

 
Δεν το πιστευω. Η κιθαριστικη προοδος ερχεται αξιωματικα με εναν τροπο: παιζοντας περισσοτερο. Ειτε παιζεις με μια κιθαρα ειτε με 25.

Aπο την αλλη αν μπορεις να συγκρατησεις το GAS σου και αν εχεις βρει την ηχητικη νιρβανα με ενα συγκεκριμενο οργανο, τοσο το καλυτερο για σενα και την τσεπη σου  ;)

 
hariskats είπε:
καλημερα και απο μενα..

εχω την εντυπωση οτι οσο πιο πολυ εχεις την ιδια κιθαρα στα χερια σου τοσο πιο πολυ και τη συνηθιζεις και διαμορφωνεται και ο τροπος που παιζεις η ακομα και το πως κρατας το μανικι...

ακομα και αν βρεις καποια αλλη που να σ φενεται στη συνεχεια πιο βολικη πρεπει να περασεις αρκετες ωρες μαζι της ετσι ωστε να τη συνηθισεις και αυτη να μαθεις τα ''κουμπια'' της και να αρχισεις να εχεις προοδο στην τεχνικη και στο παιξιμο κτλ..

ετσι λοιπον πιστευω οτι ναι οταν εχεις ενα σταθερο οργανο που τα χερια σου το εχουν συνηθισει και πλεον ''πανε μονα τους'' σημειωνεις μεγαλυτερη προοδο απτο να αλλαζεις συνεχως...

γνωμη μου παντα...  ;D
αυτα ειναι σωστα, απο την αλλη ομως το διαφορετικο rig σε βοηθα να προσθεσεις αλλα ηχοχρωματα στον ηχο σου. και αυτο προοδος ειναι.  :)

οποτε η μονη δεδομενη κιθαριστικη προοδος ειναι να παιζεις περισσοτερο ανεξαρτητως του ποσες κιθαρες εχεις :) .

 
Ενδιαφερον θεμα. Το εχω σκεφτει κι εγω κατα καιρους και εχω καταληξει στο εξης συμπερασμα: Δε νομιζω οτι το να παιζεις με διαφορες διαφορετικες κιθαρες στα live αποτελει φρενο στη βελτιωση της τεχνικης και την προοδο γενικοτερα.Με οτι κιθαρα και να παιζεις στο live, σιγουρα η μελετη στο σπιτι γινεται με μια η αντε με δυο κιθαρες που εχεις εσυ επιλεξει. Το live ετσι κι αλλιως δεν αποτελει και σημαντικη πηγη μελετης. Νομιζω πως εννοουσε,και συμφωνω απολυτα, πως ειναι σημαντικο να εχεις μια κιθαρα την οποια ξερεις πολυ καλα, με την εννοια οτι την εμπιστευεσαι και εχεις μαθει τις ''ιδιαιτεροτητες'' της στο χειρισμο με αποτελεσμα σιγουρα να αποδιδεις πολυ πιο καλα και με σιγουρια στο live. Αυτο ειναι οντως πολυ σημαντικο. Απο κει και περα η τεχνικη βελτιωνεται κυριως με τη ''μοναχικη'' μελετη με την κιθαρα που θες δε θες θα ξερεις καλα. Επισης ολοι θα θελαμε να εχουμε την πολυτελεια να πειραματιζομαστε με διαφορετικες κιθαρες κατα καιρους. Απλα στα σημαντικα live (οτι κι αν σημαινει αυτο για τον καθενα) επιλεγουμε την γνωστη αγαπημενη μας!  :)

 
Οποιαδήποτε κιθάρα σε "καψουρεύει" και σε κάνει να μην θέλεις να την αφήσεις κάτω και να παίζεις ώρες ατέλειωτες, σε κάνει καλύτερο κιθαρίστα.

Οποιαδήποτε κιθάρα μένει απλά σε ένα ντουλάπι, ή σε ένα stand και την ακουμπάς μια φορά το δεκαπενθήμερα, δεν σε κάνει καλύτερο κιθαρίστα.

 
The Genius Loci είπε:
...Μήπως η συλλεκτική μανία είναι αντίθετη με την κιθαριστική πρόοδο?
..γεγονος ειναι οτι περισσοτερο χρονο δινεις στο να ψαχνεις να ρυθμιζεις να κουρδιζεις να αλλαζεις χορδες να καθαριζεις και να στρωνεις οργανα παρα να εμπνεεσαι και να δημιουργεις μουσικη,απο προσωπικη εμπειρια μπορω να σου πω οτι ειμαι στο σταδιο συγχησης μετα απο απειρα εφφε και καμια 8αρια κιθαρες στην κατοχη μου,πραγματικα θα ηθελα να παιζω περισσοτερο κιθαρα παρα να σκορπαω τοσα χρηματα αριστερα και δεξια ετσι για την μανια μου και το ''ψαξιμο'' μου στον ηχο...

..δεν χρειαζονται περισσοτερα περα απο ενα καλο παιξιμο της κιθαρας...

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
oντως πολλεσ φορες απο αγαπη σε αυτο που κανουμε

βγαινουμε απο το μονοπατι μας και μπλεκομαστε σε..λαβυρινθους.

εχει και αυτο την πλακα του αρκει να καταλαβαινουμε ποτε να βγουμε απο αυτους

 
Η καψούρα ερχεται κ φευγει.Αυτο που κάνει τη διαφορα ειναι ο σκοπος.Αν ο λογος που καθεσαι να μαθεις κιθαρα ειναι για να φτασεις στο Χ επιπεδο κ να αποκτησεις αυτες τις γνωσεις νομιζω οτι το οργανο ειναι απλα το μεσο.Ο τροπος κ το κινητρο ειναι στο κεφαλι σου.Θα βοηθησει να βρεις κ να συνηθισεις το οργανο ωστε να τρεχεις κ λιιιιιιγο πιο γρηγορα οπως προειπατε.

Κ ο ηχος να ψαχνεται καλο ειναι να ψαχνεται αλλα ας γινει δευτερευων σκοπος, τουλαχιστον για μενα που δε θελω κ πολλα.

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
συμφωνω και εγω σε ολα...πολυ μελετη με καποιο οργανο που εχεις επιλεξει εσυ ως βασικο η αγαπημενο σου η οτιδηποτε τεσπα και θεωρεις καταλληλο για την μελετη και την εξελιξη σου..και απο κει και περα κανεις οτι αλλαγες στο rig σου και δοκιμαζεις καινουργια πραγματα...

αλλα παντα....μελετη μελετη μελετη και μελετη!!!!!  ;D

 
ακριβως ετσι,,μελέτη μελέτη μελέτη

παντως παιδια πραγματικα νομίζω(και το βιωνω) αυτο τον καιρο,

πως αν μελετας σε σκαφος(κιθάρα εννοω) ειναι το καλυτερο που μπορεις να κανεις για οσο αφορα την προοδο σου.

Μαθαινεις να ακους και να βγαζεις τονο και ηχο απο τα χερια.

εξαλλου δεν υπαρχει πιο ωραια στιγμη...οταν μετά απο κανα 4ωρο μελετης σε σκαφος..

το αφηνεις στην άκρη..πιανεις την ηλεκτρική πατας του κουμπακι που λεει overdrive ¨η dist...και αρχίζεις την πτήση ;D ;D

 
Too many guitars... never too many !!!

Οταν παίρνω μία κιθάρα, λεώ πάντα εδω είμαστε! Με αυτή θα αράξω..

Μέχρι να μου γυαλίσει η επόμενη.

Εχω μαζέψει κάμποσες αλλά η αλήθεία είναι ότι γρατζουνάω τις δύο αγαπημένες μου

και οι άλλες έχουν καταντήσεις ντεκόρ στο home studio.

 
Είναι γεγονός οτι στη σήμερον ημέρα πολλοί αγοράζουν κιθάρες για να έχουν ποικιλία κουρδισμάτων...Η δική μου ταπεινή γνώμη είναι οτι καλό είναι να στεριώνει ένας κιθαρίστας σε ένα όργανο και να έχει ένα δεύτερο για να παίζει κατι διαφορέτικο...Έχω ήδη 2 κι8άρες και μου φένεται πολύ!!! :P

 
yohan είπε:
Είναι γεγονός οτι στη σήμερον ημέρα πολλοί αγοράζουν κιθάρες για να έχουν ποικιλία κουρδισμάτων...
Όχι μόνο αλλά και ήχων. Άλλη κιθάρα θα παίξω όταν θέλω twang, άλλη όταν θέλω ήχο Slash, άλλh όταν αρχίσω τις τρεμολιές, άλλη όταν θα παίξω slide κ.ο.κ.

Too many guitars? No such thing...

 
Ναι αλλά είναι και θέμα ρυθμίσεων ενισχυτή...Έχω seymour duncan JB-JAZZ στη βασική μου κιθάρα και βγάζω οτι ηχο θελω...τωρα αμα σε ενδιαφερει και η παραμικρη λεπτομερεια its a matter of taste...Προτιμώ να έχω τις δικές μου προσωπικές ρυθμισεις  :D

 
yohan είπε:
Ναι αλλά είναι και θέμα ρυθμίσεων ενισχυτή...Έχω seymour duncan JB-JAZZ στη βασική μου κιθάρα και βγάζω οτι ηχο θελω...τωρα αμα σε ενδιαφερει και η παραμικρη λεπτομερεια its a matter of taste...Προτιμώ να έχω τις δικές μου προσωπικές ρυθμισεις  :D
Ηχο ενδιαμεσων θεσεων strat δε θα βγαλεις, ηχο τελε δε θα βγαλεις, τον ηχο που θα σου δωσει ενα full hollow σκαφος δε θα βγαλεις...και αλλα πολλα.

Για αυτο πολλοι προτιμουν να εχουν πολλες κιθαρες. Αν για αυτο που θες να παιξεις ολοι οι ηχοι που χρειαζεσαι μπορουν να βγουν απο 2 διπλους τοτε εισαι οκ...αν οχι ομως?

 
It all about the setup that you prefer !!!

Αν μου κάτσει να μερακλώσω με καμοιά μπλουζιά θα προτειμήσω τη Gibson.

Αν με πειάσει το μεταλάδικο προτειμώ  SD pickups ή EMG ανάλογα.

Δεν λέω ότι με τη μία δεν είμαι ευχαριστημένος, αλλά είμαι της αρχής ότι κιθαρόνι

αγοράζω δεν το πουλάω ... και έτσι εχουν μαζευτεί κάμποσες.

 
Παιδιά ας μην χάνουμε το νόημα. Καλές οι πολλές κιθάρες και για την ποικιλία στον ήχο και για το mojo και για να τις βλέπεις και να χαίρεσαι!

Όμως το περιεχόμενο του προβληματισμού μπορεί να κριθεί μόνο από κάποιον που δοκίμασε ο ίδιος. Έχει παίξει κάποιος (για παράδειγμα) για ένα μήνα ΜΟΝΟ με μία κιθάρα? Πόσο καλύτερα (ή χειρότερα) ήταν τα πράγματα (όχι μόνο τεχνικά αλλά και μουσικά/εκφραστικά) με αντίστοιχη περίοδο που έπαιζε με μια ντουζίνα κιθάρες?

Κατά τα άλλα, σε κανέναν μας νομίζω δεν θα έκανε κακό να το δοκιμάσουμε.  ;)

 
The Genius Loci είπε:
Στο τελευταίο όμως London International Music Show, λέει ότι είδε διάφορους παίκτες, που τον έκαναν να θέλει, όπως λέει χαρακτηριστικά, να γίνει κηπουρός, να αρχίσει να γράφει παιδικά βιβλία, ή να γίνει "beach bum in Greece".  ;D ;D

To κοινό που είχαν αυτοί οι παίκτες ήταν ότι έπαιζαν για πολύ καιρό με την "πιστή" τους κιθάρα και τίποτα άλλο. Αναρρωτιέται λοιπόν, αν η ποικιλία τελικά βλάπτει στην τεχνική/μουσική πρόοδο και είναι προτιμότερο να μένει κάποιος με την κιθάρα που είναι σαν "να είναι φτιαγμένη γι'αυτόν", χωρίς να... ξενοκοιτάει.  ;)

Κατά κάποιο τρόπο έτσι είναι - τουλάχιστον γιά μένα.

Έχω κατασταλάξει εδώ και χρόνια σε strat-style όργανα και ενώ μπορώ να παίξω σε οποιαδήποτε κιθάρα δεν νιώθω το ίδιο καλά όπως όταν παίζω με strat ή με τη δική μου κιθάρα.

Ίσως το να "κολλάς" σε ένα τύπο κιθάρας ή στη κιθάρα σου στη τελική να είναι καλό, "μαθαίνεις" το συγκεκριμένο όργανο, "δένεσαι" μαζί του.

Φτάνει βέβαια να έχεις δοκιμάσει αρκετά όργανα έτσι ώστε να ξέρεις ποιό είναι για σένα.

Δυστυχώς όμως, όπως λέω, το "άθλημα" που διαλέξαμε είναι ακριβό και μαθαίνεις τα του εξοπλισμού μόνο αγοράζωντας και πουλώντας...με τη ανάλογη χασούρα βέβαια...

Από την άλλη βέβαια, υπάρχει και το γνωστό: "πόσες κιθάρες είναι αρκετές;...ακόμα μία!!!"  :)

 

Παρόμοια θέματα

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top