Πόσο «αξιόπιστοι» μουσικοί είμαστε;

Terry RoscoeBeck5

Fenderολάτρης
Θρύλος του Noiz
Staff member
Κατά την ταπεινή μου άποψη, ένα από τα κυριότερα ζητήματα που αντιμετωπίζουν τα γκρουπ είναι η αξιοπιστία των μουσικών που τα απαρτίζουν.

Και αποσαφηνίζω: Ο όρος «μουσικός» δεν άπτεται αποκλειστικά στις παικτικές ικανότητες.

Είναι όλο το «πακέτο» που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «επαγγελματισμός»- παρότι κατά βάση είμαστε ερασιτέχνες/ χομπίστες.

Έτσι…

- Είμαστε ακριβείς στα ραντεβού μας σε πρόβες και εμφανίσεις;

- Είμαστε «διαβασμένοι», έχουμε μελετήσει τα κομμάτια μας;

- Έχουμε σε καλή κατάσταση τον εξοπλισμό μας;

- Έχουμε επαφή με το «περιβάλλον» όταν παίζουμε την υπόλοιπη μπάντα;

Ή…

- Εμφανιζόμαστε όποτε μας κάνει κέφι, στήνοντας τους συνεργάτες μας;

- Δεν σταυρώνουμε νότα στα κομμάτια που έπρεπε να προετοιμάσουμε;

- Δεν κουβαλάμε ούτε καλώδιο γιατί «έλα μωρέ, θα έχει εκεί»…

- Βαράμε στο wedding of Karagiozis;

Νομίζω ότι από καιρού εις καιρόν το θέμα «αξιοπιστία» μας έχει απασχολήσει όλους. Και συνήθως η έλλειψη της, είναι το ζήτημα που οδηγεί στην διάλυση συγκροτημάτων.

Κατά την άποψη σας, ποιο είναι το «θανάσιμο αμάρτημα» που κάνει έναν μουσικό αναξιόπιστο- από τα τέσσερα παραπάνω;

Αλλά και τι άλλο θα μπορούσε να θεωρεί αναξιοπιστία;  

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Κατά την άποψη σας, ποιο είναι το «θανάσιμο αμάρτημα» που κάνει έναν μουσικό αναξιόπιστο- από τα τέσσερα παραπάνω;
Τα θανασιμα αμαρτηματα ειναι κατα σειρα προτεραιοτητας:

1.Το να μην ειναι στην ωρα του (ή μαλλον τουλαχιστον 15 λεπτα πριν) στην προβα,στο soundcheck,στο αεροδρομιο ,στο σημειο συγκεντρωσης κτλ,κτλ...

2.Το να μην παιζει οπως πρεπει να παιζει ωστε να υπηρετει το κομματι (υπερβολικη ενταση,υπερβολικα πολλες νοτες,αγνοια του κομματιου κτλ,κτλ)

3.Το να μην προσεχει την ΕΜΦΑΝΙΣΗ του πανω στη σκηνη.

 
Δηλαδή το να προσέχει την εμφάνιση του πάνω στην σκηνή, είναι σημαντικότερο από όλα τα υπόλοιπα?  ;D

΄

Ε, όχι βέβαια...

 
Επαγγελματισμος χωρις... μπικικινια δε γινεται. Αν ζεις απο αυτο, θα πρεπει να φερθεις και αναλογα, βρεξει χιονισει. Αν το κανεις για την κ@υλα σου, οταν για τον αλφα η βητα λογο δεν θα εχεις κ@υλα, δεν θα το κανεις και καλα.

Βεβαια το να φερεσαι σαν ανθρωπος, δηλαδη να μη στηνεις τους αλλους, να ξερεις τα κομματια κλπ ειναι αυτονοητο, αλλα οπως ολα τα αλλα αυτονοητα, στην Ελλαδα παυει και αυτο να ειναι... αυτονοητο  ;D

 
Superfunk είπε:
3.Το να μην προσεχει την ΕΜΦΑΝΙΣΗ του πανω στη σκηνη.
Απόλυτο δίκιο.

Και αυτό στα «θανάσιμα αμαρτήματα».

@Manosx: Για αυτό φίλος το ανέφερα ως «επαγγελματισμό»- δεν είναι βιοπορισμός  :)

Όμως αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι μπορούμε να το κάνουμε με... «επαγγελματισμό»  ;)  ;D

 
Προσωπικα δεν εχω παιξει ποτε στη ζωη μου σε μπαντα "για την κ&^λα μου" (ολες ειχαν σαν στοχο τη δημιουργια original υλικου, τη δισκογραφια,τις συνεργασιες με γνωστους τραγουδιστες και τις ζωντανες εμφανισεις...με λιγα λογια ΤΑ ΦΡΑΓΚΑ... ;D) οποτε δεν γνωριζω πως πρεπει καποιος να φερεται σε τετοια καυλομπαντα... ;D...απο την αλλη αν δεν φερεσαι σαν επαγγελματιας δεν προκειται και ποτέ κανεις να σε παρει στα σοβαρα (εσενα ή την μπαντα σου) οποτε γιατι να μην εισαι "επαγγελματιας" απο την αρχη? ;)

 
Η προσωπική μου εμπειρία λέει πως το πρόβλημα ήταν η έλλειψη χρόνου .Ειδικά όταν πλέον είχαμε απολυθεί απ το στρατό και είχαμε πιάσει δουλειές-υπήρχαν εκείνα τα χρόνια  ;D- δεν μπορούσαμε να βρούμε κοινή ώρα και μέρα για πρόβες .

Τα προβλήματα που λέει ο Τέρυ-Μπέρυ και ο ΣΦ ,λύνονται ,αλλάζοντας μέλη στη μπάντα  ;D ;D ;D

Με την ανεργία που υπάρχει σήμερα βέβαια ,νομίζω το πρόβλημα χρόνου για πρόβες έχει λυθεί  ;D

 
Terry RoscoeBeck5 είπε:
Κατά την άποψη σας, ποιο είναι το «θανάσιμο αμάρτημα» που κάνει έναν μουσικό αναξιόπιστο;
Να μην του αρέσει αυτό που κάνει εκείνη την ώρα, σε εκείνο το μέρος, με εκείνους που παίζει.

Και πρίν αρχίσουν οι ψυχρόαιμοι (σαν τα ερπετά) "σεσσιονάδες" να μου αρχίζουν τα μπιρι-μπιρι, να πω πως μιλώ ως ένας (συνήθως) παθιασμένος ερασιτέχνης καθότι δεν έχω δουλέψει ως επαγγελματίας (βιοποριστικά), δεν πρόκειται και ούτε με ενδιαφέρει οπότε δεν γνωρίζω (αλλά μπορώ να φανταστώ) τι πάγιες απαιτήσεις υπάρχουν από έναν επαγγελματία.

-Ένα τέταρτο-εικοσάλεπτο πάνω κάτω δεν χάθηκε ο κόσμος (εκτός κι αν έχεις στημένο στούντιο που δουλεύει με το 10€/δευτερόλεπτο.

-Το να μην έχει διαβάσει και τα 15 κομμάτια που είπαμε μεσοβδόμαδα μέσω email και "δες τα στο Youtube" δεν είναι του θανατά. Το να μην έχει ούτε τα δύο μάλλον είναι τεμπελιά και αδιαφορία για το γκρουπ.

-Το να καυλώσει που που και να βαρέσει δέκα νότες παραπάνω, ε δε γαμιέται, σιγά τα ωά και πολλοί θα υποστηρίξουν (ίσως και σωστά) ότι αυτή είναι η τρύπια τελεία (that's the (w)hole point). Ε, αν του βάλουν όλοι χέρι για το επαναλαμβανόμενο του πράγματος και αυτός/αυτή συνεχίζει ή δεν τον νοιάζει το έργο ή δεν μπορεί αλλιώς. Εκεί αποφασίζει το γκρουπ.

- Το να μην φέρνει επαναλαμβανόμενα και εκ συνειδήσεως τα απαραίτητα σε αυτόν/αυτήν πράγματα, νομοτελειακά (ούτως ή αλλέως) θα τιμωρηθεί.

- Η εμφάνιση έχει ξαναειπωθεί και συζητηθεί και οι γνώμες διίστανται. Προσωπικά μου αρέσει το live και θεωρώ ότι πρέπει να δώσεις σε αυτόν που πλήρωσε να σε ακούσει, κάτι διαφορετικό από μερικά αδιάφορα στην ανάδραση του κοινού αγγούρια που παίζουν (καλά ή άσχημα δεν το εξετάζω στο παρόν bullet) με λιγότερη ζωντάνια από ένα εξώφυλλο δίσκου. Που περιέχει τα κομμάτια που πιθανότατα επαναλαμβάνεις με χειρότερο τρόπο.  ;)

- Τώρα με τον εξοπλισμό και σε καλή κατάσταση, είναι μεγάλη και περίεργη κουβέντα. Αν είναι λειτουργικά (αν είναι όμορφα και περιποιημένα είναι θέμα γούστου και ιδιοκτησίας) και δεν δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στον γενικό ήχο δεν με σκοτίζει.

Επαναλαμβάνω, από την δική μου ερασιτεχνική σκοπιά και με την πιθανότητα να κάνω λάθος.

 
Πολύ εύστοχο το θέμα και μπράβο Τέρυ που το σκαλίζεις .

Πέρα απο τα αυτονόητα περί τυπικότητας στα ραντεβού , στις πρόβες κλπ θεωρώ πολύ σημαντικό και απαραίτητο για ένα μουσικό αυτό :

Το να μην παιζει οπως πρεπει να παιζει ωστε να υπηρετει το κομματι (υπερβολικη ενταση,υπερβολικα πολλες νοτες,αγνοια του κομματιου κτλ,κτλ
Μεγάλη δουλειά και δύσκολη να καταλάβεις ότι ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ

 
Superfunk είπε:
Τα θανασιμα αμαρτηματα ειναι κατα σειρα προτεραιοτητας:

1.Το να μην ειναι στην ωρα του (ή μαλλον τουλαχιστον 15 λεπτα πριν) στην προβα,στο soundcheck,στο αεροδρομιο ,στο σημειο συγκεντρωσης κτλ,κτλ...

2.Το να μην παιζει οπως πρεπει να παιζει ωστε να υπηρετει το κομματι (υπερβολικη ενταση,υπερβολικα πολλες νοτες,αγνοια του κομματιου κτλ,κτλ)

3.Το να μην προσεχει την ΕΜΦΑΝΙΣΗ του πανω στη σκηνη.
1. +1

2. +1

3. +1+1, καθότι όταν είσαι στη σκηνή, αυτός που πληρώνει, δεν σ' ακούει μόνο αλλά σε βλέπει κιόλας.

 
Και ομος υπαρχουν ατομα που κανουν ΟΛΑ οσα λεει ο Terry (οτι δεν πρεπει να κανουν)

Απο εκει και περα ειναι θεμα του καθε ανθρωπου για ποιον λογο ασχολειται με το καθε τι στην ζωη του και ποσο σοβαρα το παιρνει.

Δηλαδη αν γουσταρεις να παιζεις κιθαρα προφανως θα ΘΕΛΕΙΣ να βγάλεις ενα κοματι σωστα, θα ΘΕΛΕΙΣ να εχεις οσο ποιο καλο ηχο μπορεις χωρις προβληματα και θα ΘΕΛΕΙΣ να εισαι και σωστος με τα υπόλοιπα μελη της μπαντας οποτε δεν γινεται να τους κανεις να σε περιμεουν, να ανεχονται τα λαθη σου (λογω μη μελετης των κομματιων φυσικα). Για εμενα αναξιοπιστο ειναι ακομα και να μην εχεις ενα σετ χορδες παραπανω καβατζα στην θηκη σε περιπτωση που σπασει μια χορδη εν ωρα προβας η λαιβ.

και φυσικα

kostas80 είπε:
Μεγάλη δουλειά και δύσκολη να καταλάβεις ότι ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ

3.Το να μην προσεχει την ΕΜΦΑΝΙΣΗ του πανω στη σκηνη.
Δηλαδη;

 
Μη εχοντας υπαρξει σε μπαντα,υποθετω πως το χειροτερο προβλημα για μενα θα ηταν πρωτα ο υπερμετρος εγωισμος και δευτερον η τεμπελια!

 
και εγω θεωρω την αργοπορια,λιγη παντα,μικρο παραγοντα υπο την εννοια οτι συνηθως ο μουσικος που το κανει βιοποριστικα συνηθως δεν ασχολειται μονο με αυτο και ειναι γενικως στο τρεξιμο.

πιστευω οτι αμεσο ρολο για ολα αυτα παιζει το κατα ποσο κανει αυτο που θελει μεσα στο γκρουπ μουσικα,υπο την εννοια της δημιουργιας.

συμφωνω οτι αν βαραει ο καθενας οπου να ναι η ξεκινησουν νοοτροπιες,σε cover μπαντες,"ρε φιλε ελα να βαλουμε αυτο εχει γ*μω τις κιθαρες η τα μπασσακια" το οποιο πιστευω ειναι χειροτερο γιατι απο εκει ξεκιναει η προηγουμενη κατασταση.

τωρα οσο αφορα στην εμφανιση φανταζομαι εννοειτε την σκηνικη παρουσια?

χωρις να ακουστω γλαφυρος,δουλευω μονο 7 χρονια και ελπιζω να τα 100ισω,αλλα οταν ασχολεισαι με την εμφανιση χανεις την μουσικη.Αν γουσταρεις αυτο που κανεις θα βγει κατω 100000%.

Αρα εγω θα πω τα 3 πραγματα που κανουν εναν καλο μουσικο

1)να ειναι ΜΟΥΣΙΚΟΣ που πχ παιζει κιθαρα και οχι κιθαριστας που παιζει μουσικη

2)να ξερει τι θελει να κανει και ποιες ειναι οι προσδοκιες του μεσα στην μπαντα που ειναι

3)να ειναι ευχαριστημενος απο το αποτελεσμα

 
Άρα, για να καταλάβω, υποτιθέστω ότι είμαι ένας μουσικός της ροκ γυαλισμένος, κουρεμένος, ξυρισμένος, ντυμένος σένιος και στην ώρα μου, με τον full εξοπλισμό μου ανά χείρας και "τα παίζω όλα όπως θέτε και δεν σιχαίνομαι" καθότι "I'm only in it for the money" αλλά μην μου ζητάτε να σας γουστάρω ή να γουστάρω αυτά που παίζετε, τέλειωσε η ώρα σόρρυ φεύγω γειά και ότι θέλετε pm, τα βλέπω 10-12 κάθω πρωί και τότε απαντάω, είναι καλό για σας;

Γιατί έχω μπερδευτεί λιγάκι......

Αλλιώς με μεγάλωσαν οι φίλοι μου εμένα..... ;D

 
Προσωπικα νομιζω οτι αρχικα πρεπει να γουσταρεις αυτο που κανεις. Αν εισαι σε μια μπαντα η οποια δεν σε εκφραζει (στυλ μουσικης κυριως ή δεν υπαρχει χημεια με τα υπολοιπα μελη) τοτε θα προκυψουν και τα αλλα προβληματα σιγα σιγα.

Αν λοιπον δεν περνας καλα στα live ή τις προβες τοτε καποια στιγμη θα τα φορτωσεις στον κοκκορα και θα αργεις στα ραντεβου σου, δεν θα ασχοληθεις ιδιαιτερα να μαθεις τα κομματια, δεν θα νοιαστεις για τον ηχο σου, κτλ κτλ.

Ως ερασιτεχνης μπαντιστας αυτο που παντα με εκνευριζε ιδιαιτερα ηταν οταν καποια μελη της μπαντας δεν αφιερωναν αρκετο χρονο να μαθουν τα κομματια, καινουργια ή υπαρχοντα του set list. Εχουμε κλεισει στουντιο το οποιο πληρωνουμε, ε, κατσε μαθε τουλαχιστον 1 απο τα 5 κομματια σωστα. Βγαλτο ολοκληρο ρε φιλε. Μην μας αναγκαζεις να σταματαμε καθε 3 και λιγο να σου δειχνουμε τα ακορντα, τα κοψιματα, το ρυθμο, πως ξεκιναει το κομματι.

Α, και κατι που μου τι δινει ειναι οταν σταματαμε την προβα να συζητησουμε για καποιο θεμα (γιατι παντα προκυπτουν) και καποιοι συνεχιζουν να βαρανε ανελεητα την κιθαρα τους, το μπασο τους ή τα ντραμς. Ελεος... Πως θα συνενοηθουμε ετσι;

Το θεμα της εμφανισης δεν με εχει προβληματισει ιδιαιτερα.

 
audiokostas είπε:
Άρα, για να καταλάβω, υποτιθέστω ότι είμαι ένας μουσικός της ροκ γυαλισμένος, κουρεμένος, ξυρισμένος, ντυμένος σένιος και στην ώρα μου, με τον full εξοπλισμό μου ανά χείρας και "τα παίζω όλα όπως θέτε και δεν σιχαίνομαι" καθότι "I'm only in it for the money" αλλά μην μου ζητάτε να σας γουστάρω ή να γουστάρω αυτά που παίζετε, τέλειωσε η ώρα σόρρυ φεύγω γειά και ότι θέλετε pm, τα βλέπω 10-12 κάθω πρωί και τότε απαντάω, είναι καλό για σας;

Γιατί έχω μπερδευτεί λιγάκι......

Αλλιώς με μεγάλωσαν οι φίλοι μου εμένα..... ;D
Εξαρταται...αν η μπαντα ειναι επαγγελματικη δεν ειναι το ΠΙΟ σημαντικο...αν ειναι φιλικη, ειναι το α κ το ω!
 
audiokostas είπε:
"I'm only in it for the money"
Κομματάρα  8)




Παιδιά μην μπλεκόμαστε: Η υπόθεση εργασίας μας δεν είναι να είναι επαγγελματική η μπάντα. Ερασιτέχνες είμαστε.

Απλά πόσο «επαγγελματικά» καταπιανόμαστε με το χόμπι μας;

Ποιο είναι το point of no return με τους «αναξιόπιστους» συνεργάτες μας;   

 

Παρόμοια θέματα

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top