boukas
Noiz Addict
Με αφορμή μια κουβέντα που φαίνεται να άρχισε να λαμβάνει χώρα σε αυτό το thread: http://www.noiz.gr/index.php?topic=164219.30;topicseen είπα να ανοίξω λίγο αυτό το θέμα, που προσωπικά το θεωρώ κατά πολύ σπουδαιότερο, από οποιοδήποτε θέμα σχετικό με πεταλιέρες/ξύλα και άλλα διάφορα που κατά καιρούς έχουν ανοιχτεί εδώ.
Είναι φανερό όταν κάποιος νέος ή και παλαιότερος φίλος ανοίξει θέμα σχετικό με αγορά ή με κάποιο review ενισχυτή, σε σύντομο χρονικό διάστημα, όταν και θα ξεπεράσει η κουβέντα εντάσεις άνω των 20-30 watt, πέφτει η κλασική ατάκα: "Τί να τα κάνεις ωρέ φίλε, στο ΟΑΚΑ θα παίξεις?" Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ ακόμη έως πολύ πρόσφατα και σε κάποιο βαθμό ακόμη και τώρα, είχα αυτήν την άποψη. Παρόλα αυτά με αφορμή τον νέο μου ενισχυτή που παίζει στα 60 Watt κι έπειτα στα 30 watt (μέσω απλής μόντας που προτείνει το ίδιο το εργοστάσιο) έχω παρατηρήσει κάποια ενδιαφέροντα πραγματάκια. Ψάχνοντας στο διαδύκτιο έπεσα σε αυτήν τη σελίδα http://www.guitarnuts.com/amps/myths.ph η οποία εν πολλοίς γράφει όλα όσα κι εγώ παρατήρησα.
Με λίγα λόγια και κωδικοποιημένα τα όσα έχω καταλήξει ως τώρα:
1) Είναι γνωστό ότι για να διπλασιαστεί η ένταση σε ήχο από έναν ενισχυτή, θα πρέπει να δεκαπλασιαστεί η έντασή του. Έτσι ένας 100watt είναι "μόλις" διπλάσιος σε ένταση από έναν 10watt. Έτσι ένας 60άρης μόλις που θα είναι ελάχιστα πιο "φωνακλάς" από έναν 20άρη και πάντα εφόσον μιλάμε για ίδια καμπίνα. Δεν συγκρίνεται πχ ένα κοτζάμ stack με μια 1Χ12 ακόμη και με τον ίδιο ενισχυτή στην ίδια ένταση
2) Τα 30 watt είναι καμπόσα σε ένταση. Μην κρυβόμαστε έτσι; Πραγματικά σε βγάζουν μάγκα και σε live και σε στούντιο και στο σπίτι και παντού. Άρα τι να τον κάνω τον έστω και κατά λίγο δυνατότερο σε ένταση 100άρη που και πιο ακριβός στην αγορά και το service του είναι, αλλά και πιο μπελαλίδικος στη μεταφορά (βάρος);
Το θέμα για μένα είναι απλό. Είναι συνδιασμός των ανωτέρω δύο, με ένα ακόμη στοιχείο, που για μένα δουλεύει μάλλον ως "άσσος" στο μανίκι των μεγάλων ενισχυτών. Στην πολύ μεγάλη πλειοψηφία των "μεγάλων" ενισχυτών, ο χρήστης έχει στη διάθεση μεγαλύτερη γκάμα εργαλείων, ώστε να πετύχει τον επιθυμητό του ήχο. Έχει συνήθως και περισσότερα κανάλια (τουλάχιστον 2) τα οποία και μεταξύ τους είναι ανεξάρτητα, οπότε με ένα απλό πάτημα ενός κουμπιού μεταπηδά από τον έναν ήχο στον άλλον αλλά και περισσότερα ρυθμιστικά πέραν των κλασικών gain/bass/mid/treble/master (τα οποία σε αρκετές περιπτώσεις ούτε αυτά υπάρχουν στους μικρούς), οπότε και μπορεί να επέμβει στο ηχόχρωμα που παράγει ο ενισχυτής με περισσότερη ακρίβεια. Ακόμη και κάποιος να πει ότι αυτά μπορεί να τα πετύχει και με ένα καλό σετ με πετάλια/πεταλιέρα, ο μικρός δύσκολα θα φτάσει το headroom του μεγάλου, αλλά και πιο δύσκολα θα βγάλει τη βρώμα του δεύτερου (τι να κάνουμε, το gain θέλει καμπόσες λάμπες ;D ).
Παρόλα αυτά ας αφήσουμε τα πετάλια και τα λοιπά εργαλεία και ας επικεντρωθούμε στους ενισχυτές αυτούς καθαυτούς και με το παράδοξο ότι χρησιμοποιούν την ίδια καμπίνα οκ, αλλιώς το θέμα θα ξεφύγει
Αφού προσωπικά έλυσα το θέμα του ήχου, έπειτα σκέφτηκα: "Ρε μάγκα εδώ λες ότι ο 30άρης έχει ένταση, τον 100άρη που θα του ανοίξεις έστω αυτό το λίγο παραπάνω;" Ε με ματιά στο παραπάνω site και έπειτα από δοκιμή attenuator γνωστού μου κατέλληξα στο ίδιο συμπέρασμα με τον guitarnuts. Με ένα καλό attenuator και με σωστή ρύθμιση του ενισχυτή βγάζεις μια χαρά ήχο, δίχως πρόβλημα στις λάμπες, ακόμη και στο δωμάτιό σου. Το μόνο που λείπει είναι το "σπάσιμο" της καμπίνας, αλλά αυτό το αφήνω καλύτερα για το στούντιο ;D ;D. Οπότε πάει και το δεύτερο εκτός από το θέμα του βάρους. Αλλά νέος είμαι, δυνατός και ωραίος και όταν μεγαλώσω θα έχω τεχνικούς :-\
Επειδή πολλά έγραψα για αρχή, αυτό που κατέλληξα είναι ότι αν δεν παίζει οικονομικό θέμα, τελικά ίσως να είναι καλύτερος ένας ισχυρός σε ένταση ενισχυτής, ώστε και το headroom να έχεις, και τη φυσική του βρώμα, αλλά και περισσότερη δυνατότητα ρύθμισης του ήχου που βγάζει και σε συνδυασμό με καλό attenuator έχεις και "ανθρώπινη" ένταση.
Οι δικίες σας απόψης επί του θέματος;
Είναι φανερό όταν κάποιος νέος ή και παλαιότερος φίλος ανοίξει θέμα σχετικό με αγορά ή με κάποιο review ενισχυτή, σε σύντομο χρονικό διάστημα, όταν και θα ξεπεράσει η κουβέντα εντάσεις άνω των 20-30 watt, πέφτει η κλασική ατάκα: "Τί να τα κάνεις ωρέ φίλε, στο ΟΑΚΑ θα παίξεις?" Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ ακόμη έως πολύ πρόσφατα και σε κάποιο βαθμό ακόμη και τώρα, είχα αυτήν την άποψη. Παρόλα αυτά με αφορμή τον νέο μου ενισχυτή που παίζει στα 60 Watt κι έπειτα στα 30 watt (μέσω απλής μόντας που προτείνει το ίδιο το εργοστάσιο) έχω παρατηρήσει κάποια ενδιαφέροντα πραγματάκια. Ψάχνοντας στο διαδύκτιο έπεσα σε αυτήν τη σελίδα http://www.guitarnuts.com/amps/myths.ph η οποία εν πολλοίς γράφει όλα όσα κι εγώ παρατήρησα.
Με λίγα λόγια και κωδικοποιημένα τα όσα έχω καταλήξει ως τώρα:
1) Είναι γνωστό ότι για να διπλασιαστεί η ένταση σε ήχο από έναν ενισχυτή, θα πρέπει να δεκαπλασιαστεί η έντασή του. Έτσι ένας 100watt είναι "μόλις" διπλάσιος σε ένταση από έναν 10watt. Έτσι ένας 60άρης μόλις που θα είναι ελάχιστα πιο "φωνακλάς" από έναν 20άρη και πάντα εφόσον μιλάμε για ίδια καμπίνα. Δεν συγκρίνεται πχ ένα κοτζάμ stack με μια 1Χ12 ακόμη και με τον ίδιο ενισχυτή στην ίδια ένταση
2) Τα 30 watt είναι καμπόσα σε ένταση. Μην κρυβόμαστε έτσι; Πραγματικά σε βγάζουν μάγκα και σε live και σε στούντιο και στο σπίτι και παντού. Άρα τι να τον κάνω τον έστω και κατά λίγο δυνατότερο σε ένταση 100άρη που και πιο ακριβός στην αγορά και το service του είναι, αλλά και πιο μπελαλίδικος στη μεταφορά (βάρος);
Το θέμα για μένα είναι απλό. Είναι συνδιασμός των ανωτέρω δύο, με ένα ακόμη στοιχείο, που για μένα δουλεύει μάλλον ως "άσσος" στο μανίκι των μεγάλων ενισχυτών. Στην πολύ μεγάλη πλειοψηφία των "μεγάλων" ενισχυτών, ο χρήστης έχει στη διάθεση μεγαλύτερη γκάμα εργαλείων, ώστε να πετύχει τον επιθυμητό του ήχο. Έχει συνήθως και περισσότερα κανάλια (τουλάχιστον 2) τα οποία και μεταξύ τους είναι ανεξάρτητα, οπότε με ένα απλό πάτημα ενός κουμπιού μεταπηδά από τον έναν ήχο στον άλλον αλλά και περισσότερα ρυθμιστικά πέραν των κλασικών gain/bass/mid/treble/master (τα οποία σε αρκετές περιπτώσεις ούτε αυτά υπάρχουν στους μικρούς), οπότε και μπορεί να επέμβει στο ηχόχρωμα που παράγει ο ενισχυτής με περισσότερη ακρίβεια. Ακόμη και κάποιος να πει ότι αυτά μπορεί να τα πετύχει και με ένα καλό σετ με πετάλια/πεταλιέρα, ο μικρός δύσκολα θα φτάσει το headroom του μεγάλου, αλλά και πιο δύσκολα θα βγάλει τη βρώμα του δεύτερου (τι να κάνουμε, το gain θέλει καμπόσες λάμπες ;D ).
Παρόλα αυτά ας αφήσουμε τα πετάλια και τα λοιπά εργαλεία και ας επικεντρωθούμε στους ενισχυτές αυτούς καθαυτούς και με το παράδοξο ότι χρησιμοποιούν την ίδια καμπίνα οκ, αλλιώς το θέμα θα ξεφύγει
Αφού προσωπικά έλυσα το θέμα του ήχου, έπειτα σκέφτηκα: "Ρε μάγκα εδώ λες ότι ο 30άρης έχει ένταση, τον 100άρη που θα του ανοίξεις έστω αυτό το λίγο παραπάνω;" Ε με ματιά στο παραπάνω site και έπειτα από δοκιμή attenuator γνωστού μου κατέλληξα στο ίδιο συμπέρασμα με τον guitarnuts. Με ένα καλό attenuator και με σωστή ρύθμιση του ενισχυτή βγάζεις μια χαρά ήχο, δίχως πρόβλημα στις λάμπες, ακόμη και στο δωμάτιό σου. Το μόνο που λείπει είναι το "σπάσιμο" της καμπίνας, αλλά αυτό το αφήνω καλύτερα για το στούντιο ;D ;D. Οπότε πάει και το δεύτερο εκτός από το θέμα του βάρους. Αλλά νέος είμαι, δυνατός και ωραίος και όταν μεγαλώσω θα έχω τεχνικούς :-\
Επειδή πολλά έγραψα για αρχή, αυτό που κατέλληξα είναι ότι αν δεν παίζει οικονομικό θέμα, τελικά ίσως να είναι καλύτερος ένας ισχυρός σε ένταση ενισχυτής, ώστε και το headroom να έχεις, και τη φυσική του βρώμα, αλλά και περισσότερη δυνατότητα ρύθμισης του ήχου που βγάζει και σε συνδυασμό με καλό attenuator έχεις και "ανθρώπινη" ένταση.
Οι δικίες σας απόψης επί του θέματος;
