Ποιά έκδοση Gibson 335 dot;

notlrac

Της παρέας
Διαβάζοντας εδώ και καιρό τα σχετικά threads παρατήρησα ότι υπάρχει μια καχυποψία για αυτά τα όργανα. Ότι πχ μπορεί από όργανο σε όργανο να έχει τεράστια διαφορά στον ήχο και στην ποιότητα. Αυτό με προβληματίζει αρκετά μιας εν τελει θα κατευθυνθώ σε τέτοια αξίας όργανα. Ισχύει όντως κάτι τέτοιο και σε τόσο μεγάλο βαθμό? Δηλαδή μία αγορά από μαγαζί εξωτερικού (σε περίπτωση που δεν υπάρχει ακριβώς αυτό που θέλω) θα ήταν τόσο ρίσκο? Εγώ περίμενα (αν είναι έτσι) ότι σε τέτοια κατηγορίας όργανα θα υπήρχε μια συγκεκριμένη ποιότητα.

Και τέλος ποιά έκδοση προτείνετε με βασική επιλογή τα dots?!

(άλλος ένας που υπέκυψε μπροστά στο λογότυπο... ;D)



Αυτή μου ακούγεται υπέροχα (όσο μπορεί να καταλάβει κανείς από utube)

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Αυτή είναι η απλή plain dot gloss απο το Memphis και είναι απλά υποφερτή   ;)

παίζει και καλύτερη έκδοση απο το Memphis με το καρβέλι μπράτσο fat neck και το σωστό pickguard που είχαν και οι 59 , αλλα μακραν η καλύτερη απο ολες είναι η custom shop 59 reissue που έχει και τσουχτερή τιμή

http://www2.gibson.com/Products/Electric-Guitars/ES/Gibson-Custom/1959-ES-335-Dot-Reissue.aspx

καλή τυχη στην επιλογή σου  ;)

 
Όταν λες υποφερτή? Ένα όργανο που κάνει κοντά 2500 μπορεί να είναι υποφερτό?!

Δεν έχω δοκιμάσει σοβαρά κάποιο από αυτά τα όργανα και όταν ακούω κάτι τέτοιο προβληματίζομαι.. ???

 
LK είπε:
Κοίτα που μας κατάντησαν! Να απολογούμαστε κιόλας! Gibson ρε!   ;D ;D
+100000. Σοβαρά μιλάω!

 
notlrac είπε:
Ισχύει όντως κάτι τέτοιο και σε τόσο μεγάλο βαθμό?

Αυτή μου ακούγεται υπέροχα (όσο μπορεί να καταλάβει κανείς από utube)
Ίσχύει στον μέγιστο βαθμό.

Έχει γίνει πλέον κλισέ, αλλά επειδή πέρσυ έκανα μια εκτενή έρευνα αγοράς για 335 και παρατήρησα τεράστιες διακυμάνσεις (ακόμα και σε όργανα του c.s της Gibson), το μόνο που θα σε συμβούλευα είναι να μην τολμήσεις να αγοράσεις τέτοιο όργανο χωρίς να το έχεις παίξει. 

Υ.Γ Μην κολλήσεις σε χρώματα και inlays αν βρεις κάτι καλό στην Ελλάδα, πιο πολυ θα αγαπήσεις ένα όργανο σε βάθος χρόνου για τον ήχο του παρά για την ομορφία του.

 
astraxan19 είπε:
Ίσχύει στον μέγιστο βαθμό.

Υ.Γ Μην κολλήσεις σε χρώματα και inlays αν βρεις κάτι καλό στην Ελλάδα, πιο πολυ θα αγαπήσεις ένα όργανο σε βάθος χρόνου για τον ήχο του παρά για την ομορφία του.
πολύ μεγάλη κουβέντα και το έχουμε περάσει όλοι μας πιστεύω

σορι για το ογ τοπικ :)

 
Διαβάζοντας εδώ και καιρό τα σχετικά threads παρατήρησα ότι υπάρχει μια καχυποψία για αυτά τα όργανα. Ότι πχ μπορεί από όργανο σε όργανο να έχει τεράστια διαφορά στον ήχο και στην ποιότητα.
τριχες κατσαρες απο ανθρωπους που δεν τις εχουν δει ουτε με το κυαλι.

ολες οι 335 που βγαζει η Gibson ειναι θαυμασιες κιθαρες και το μονο που εχεις να διαλεξεις ειναι το παχος του μπρατσου και το αν θες figuring ή οχι.

Προσωπικα προτιμω τις fat neck ,plain top μια και ειναι απλα θεϊκες και το παχυ μπρατσο ειναι το κατι αλλο.

 
notlrac είπε:
Πολύ μπέρδεμα πάντως με τα μοντέλα..

Αυτά που έχω ξεχωρίσει πάντως είναι αυτά τα δύο

http://www.thomann.de/gr/gibson_es335_vsb.htm

http://www.thomann.de/gr/gibson_es335_dot_plain_cherry.htm
Έχω την δεύτερη και είναι εξαιρετικό όργανο. Την αγόρασα από thomann δίχως προβλήματα, από ό,τι βλέπω βέβαια έχει ακριβύνει αρκετά ! (την πήρα νοέμβριο του 2010, γύρω στα 1850 ευρώ οπότε μάλλον φταίει -λιγο- και η ενδιάμεση αύξηση του ΦΠΑ)
 
την πήρα νοέμβριο του 2010, γύρω στα 1850 ευρώ οπότε μάλλον φταίει -λιγο- και η ενδιάμεση αύξηση του ΦΠΑ
κυριως το ξυλο που εχει φαει το ευρω φταιει

φετος ειναι 1,23-1,28 δολλαρια,περυσι ηταν 1,38-1,42

 
Η μόνη κιθάρα που δε μ΄άφηνε ο πατέρας μου να ακουμπήσω είναι μια ΕS 335 του 1968 (την αγόρασε όταν γεννήθηκα) που μάλλον την προορίζει για τον 16χρονο γιό μου που έχει το όνομά του.

Φυσικά σαν απωθημένο κι εγώ αγόρασα 4 σκαφάκια

 
studio54GR είπε:
Η μόνη κιθάρα που δε μ΄άφηνε ο πατέρας μου να ακουμπήσω είναι μια ΕS 335 του 1968 (την αγόρασε όταν γεννήθηκα) που μάλλον την προορίζει για τον 16χρονο γιό μου που έχει το όνομά του.
Εγω παντως δεν θα του ξαναμιλαγα  ;D

Ακους εκει να την αγορασει οταν γεννηθηκες και να μη στη δωσει... >:(

Τουλαχιστον ας τη χαρει ο γιος σου  :)

Υ.Γ. Θελω κι εγω μια 335  :'(

 
Superfunk είπε:
ολες οι 335 που βγαζει η Gibson ειναι θαυμασιες κιθαρες και το μονο που εχεις να διαλεξεις ειναι το παχος του μπρατσου και το αν θες figuring ή οχι.
+1000

 
Ενθαρυντικά είναι τα σχόλια σας, βέβαια στην πρώτη σελίδα υπάρχει και η άλλη πλευρά..

Οι ουσιαστικές διαφορές των διαφόρων εκδόσεων είναι κυρίως εμφανισιακές? Γιατι από ότι βλέπω ίδους μαγνήτες φοράνε και τα μπράτσα είναι δύο.

 
notlrac είπε:
Όταν λες υποφερτή? Ένα όργανο που κάνει κοντά 2500 μπορεί να είναι υποφερτό?!

Δεν έχω δοκιμάσει σοβαρά κάποιο από αυτά τα όργανα και όταν ακούω κάτι τέτοιο προβληματίζομαι.. ???
Ολα είναι σχετικά  :)

Θα στο κάνω λιανά για να γίνω πιό κατανοητός .

Τις είχα όλες υτές που σου λέω και για ένα διάστημα ταυτόχρονα , οπότε και η σύγκριση ήταν αναπόφευκτη μεταξύ τους . Πιό καλη ποιότητα κατασκευής και καλύτερο ηχο απ'όλες είχε η custom shop 59 dot reissue που ήταν φτιαγμένη στο Νashville plant.

Οι άλλες του Memphis αν και εκ πρώτης όψεως δεν είχαν τίποτα μεμπτό , με το παίξιμο και τον καιρό μου φανήκανε πιό "λίγες' .

Απο αυτές τις δύο καλύτερο ήχο και γενικά πιό "κιθάρα" μου φάνηκε η fat neck .

Με τα χρόνια που περνούν κι έχοντας περάσει ένα κάρο κιθάρες απο τα χέρια σου , απο τη γνώση και την εμπειρία που αποκτάς , δεν θες και πολύ για να καταλάβεις πότε ένα όργανο είναι καλό , μάπα ή masterpiece  :)

Εν κατακλείδι

Μιά χαρά κιθάρες είναι όλες τους .

Ωραία εργαλεία είναι και οποια και να πάρεις , καλά θα περάσεις

Απλά παραφράζοντας το υπέροχο τραγουδάκι του Rory

θα σου έλεγα με νόημα ...........  :)

they don't make them like "then" anymore



Καλή τύχη στην επιλογή σου. 8)

 
they don't make them like "then" anymore
like when?

μια και μονο οι 335 απο το 58 εως το 69 ,που για να λεμε και την αληθεια πεφτουν κομματακι....ακριβες για τους περισσοτερους εδω μεσα...ειναι σωστες απο αποψη specs και να σου πω και την αληθεια δεν εχουν να ζηλεψουν σε τιποτα τα σημερινα reissue τους απο αυτες....μη ξεχνας αλλωστε οτι δεν μιλαμε και για κανα αριστουργημα της..οργανοποιιας...3 κομματια καπλαμας ειναι και ενα μπρατσο.... ;D    

προσωπικα πιστευω οτι σημερα και μετα απο 10ετιες ατοπηματων η Gibson ,οπως και η Fender βγαζουν με διαφορα τις καλυτερες κιθαρες που εβγαλαν στην ιστορια τους και μαλιστα για ολα τα βαλαντια και γουστα.  

 
Αμα την ψάχνεις με τα specs τοτε μόνο η custom shop 59 dot και η άλλη η 60-τόσο block reissue είναι ΟΚ .

Εγώ δεν μίλησα για specs αλλά για τη συνολική αίσθηση που σου αφήνει ένα όργανο όταν έχεις το χρόνο και τη διάθεση να το εξερευνήσεις .

Οι μετά το 82 έως και το 86 335 που έχω παίξει και που δεν έχουν όλες τους τα "σωστά" specs με κυριότερο βεβαίως το περίφημο " long tenon" , παίζανε και είχαν κλάσεις καλύτερο ηχο και αίσθηση απο όλες τις προαναφερθείσες .

Το ίδιο συνβαίνει και με αυτές των 70's , της πιό κακής " Norlin" περιόδου της Gibson .

Τυχαίο ;

Μπορεί .

Μιλάμε όμως για παρα μα παρα πολλές 335 κι ως εκ τούτου και το συμπέρασμα.

Τι να σου π'ω , όλα παίζουν  ;D

Σε μιά ψευδαίσθηση κολυμπάμε όλοι μας κι όπως τραγούδαγε κι ο Μάρκος " Ψεύτικος είναι ο ντουνιάς και ψεύτικη η ζωή μας ".

Με αυτά λοιπόν τα δεδομένα , όπως και το γεγονός οτι μπορεί να φταίνε τα αυτιά μου ( γέρος άνθρωπος γαρ  ;D ) , το κόλημα που'χω φάει ,  ο χρόνος που ωρίμασε τα ξύλα , τα μαστόρια του Kalamazzo μεχρι την αυγή των 80's , οι Tim Shaw μαγνήτες αργότερα στο Nasvill σε κάποιες απο αυτές , το mojo , το ετσι , το γουβέτσι , το κοκορέτσι ..........  κλπ

Η ουσία είναι μια και ο μπακλαβάς γωνία ,

τα είχα τα φρέσκα μοντελάκια και μου φανήκανε λιγάκι πιό " λίγα " σε σχέση με τις παλιότερες και γι αυτό και δεν τα κράτησα.

Κράτησα μόνο μία 355 απο τα 70's που με " λιώνει " με το που τη βλέπω , πριν κάν την αγγίξω  :)

Just my 2 cents  :)

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Εγώ πάντως, με τη Dot Reissue μου, την έχω καταβρεί μια χαρά!

Και την αγόρασα και "γουρούνι στο σακί"...Μεταχειρισμένη μέσω γερμανικού ebay!

Παρόλα αυτά μου βγήκε ΑΨΟΓΗ από όλες τις απόψεις και μάλιστα με έχει κάνει πλέον να ... απαρνηθώ τις singled coil κιθάρες μου (ΟΚ φάση είναι θα μου περάσει...  ;D)

Απλά σε κάποια φάση, άλλαξα μαγνήτες (έβαλα τους Bare Knuckle Stormy Mondays) γιατί ήθελα λίγο περισσότερο ακουστικό χαρακτήρα από αυτόν των Classic 57 που φορούσε.

Εδώ ήταν σε stock μορφή:



Παρόλα αυτά, ήταν και παραμένει να είναι κιθαράκλα!

 

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top