Θέτει πολλές αξιόλογες παραμέτρους προς συζήτηση ο Μαραθώνης, ιδού τα 2c μου:
marathon είπε:
1) Προϊόντα που στηρίζονται στη τεχνολογία δεν έχουν διάρκεια στον χρόνο...μόλις βγεί η επόμενη Variax, αυτόματα θα "καταργηθεί και απαξειωθεί" η προηγούμενη. Αντιθέτως μία καλή κιθάρα δεν θα χάσει την αξία της με το πέρασμα του χρόνου
Οι νέες Variax, πιθανότατα θα έχουν έναν κύκλο ζωής 5 ετών τουλάχιστον, με firmware upgrades κλπ. Οι προηγούμενες είχαν περισσότερο, για να είμαστε ειλικρινείς όμως, ναι, η τεχνολογία κάποια στιγμή απαξιώνεται.
Ας συγκρίνουμε με τον αντίστοιχο κύκλο ζωής της Deluxe Series της 7ender για παράδειγμα, που είναι περίπου ο ίδιος ή μικρότερος.
Ένας λόγος που την έκαναν και "πραγματική" κιθάρα (με μαγνήτες) είναι αυτός: ακόμα και αν ξεπεραστεί η τεχνολογία, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ΚΑΙ σαν "κανονική" κιθάρα.
Προσωπικά βλέπω ότι και σε 7-8 χρόνια πολλοί θα μπορούν να χρησιμοποιούν την TylerVariax. Ειδικά αν στο μέλλον γίνει διαθέσιμο ΜΟΝΟ το ηλεκτρονικό κομμάτι, θα μπορούν να κάνουν και upgrade στην Variax III.
2) Μια καλή κιθάρα έχει τη δική της προσωπικότητα. Η Variax δεν έχει. Δανείζεται προσωπικότητες και ίσως (όπως έχει δείξει μέχρι τώρα) δεν έχει πείσει για την αληθοφάνεια των προσομειώσεων της. Όχι ότι είναι άσχημες, λέω ότι δεν σε πείθουν πχ ότι έχεις μία Telecaster...ίσως φταίει και ο ψυχολογικός παράγοντας της όρασης!!!
Με τις Tuler λοιπόν τι παίζει?
Valid point. Ωστόο δεν είναι λίγοι (διεθνώς) αυτοί που βρίσκουν "χαρακτήρα" σε ο,τιδήποτε... Κατά τα φαινόμενα οι προσομοιώσεις θα είναι καλύτερες λόγω 4 φορές μεγαλύτερου processing power.
Έχω ξεπεράσει τα 2 προηγούμενα "προβλήματα"? Όχι αλλά μου προστίθεται άλλο ένα.Ο Κος Tuler (και οι ομόσταβλοι μπουτικάδες Anderson κλπ), έχουν σαν δυνατό σημείο τη επιλογή των υλικών τους. Όπως πολύ σωστά έχει γράψει στο παρελθόν ο Λόκης, ο Tuler, έχει τη δυνατότητα να έχει 20 καλά σώματα και μπράτσα και να βρίσκει τον χρυσό συνδυασμό (γιατί τελικά υπάρχει), με την επιλογή βέβαια υψηλής ποιότητας υλικών και πολύ καλού σεταρίσματος.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση (Variax), αυτό δεν μου προσφέρει τίποτα γιατί δεν πιστεύω ότι γίνεται (μιλάμε πιά για μαζικής παραγωγής όργανα)...και γιατί οι προσομειώσεις είναι προσομειώσεις...δεν επηρεάζονται από υλικά. ΠΧ ένας Roland μαγνήτης θα παίξει (άντε να πώ σχεδόν) το ίδιο και σε HarleyBendon και σε μια Fender.
To ότι βάζει και τους μαγνήτες του επάνω, περισσότερο σαν διαφημιστικό τρυκ μου φαίνεται, παρά σαν μία βελτίωση. Ήδη πολλοί το έκαναν σε προηγούμενες version των Variax...Άρα...
Από την ίδια την Line6 λένε ότι τα "καλύτερα ξύλα" (και γενικά η καλύτερη κατασκευή, και στη γέφυρα με τα ηλεκτρονικά) δίνει -κατά περίεργο τρόπο- καλύτερες επιδόσεις στις προσομοιώσεις!
Αυτό μένει να το δούμε στην πράξη βέβαια... ωστόσο δεν μπορώ να το αποκλείσω 100% να συμβαίνει.
Τις αμερικάνικες δεν τις φτιάχνει ο Tyler αλλά μια ομάδα μπουτίκ κατασκευαστών. Ο πρώτος έχει την επίβλεψη της παραγωγής και του ποιοτικού ελέγχου. Σίγουρα ένα ΠΟΛΥ μεγάλο ποσοστό της τιμής τους οφείλεται στα δικαιώματα στον Jim, στις υψηλές αμοιβές κλπ. Σίγουρα επίσης θα είναι πολύ προσεγμένες, όσο είναι και οποιοδήποτε περιορισμένης παραγωγής χειροποίητο όργανο.
Παρεμπιπτόντως και οι μαγνήτες δεν είναι Tyler, είναι Duncan.
Αυτή τη στιγμή και με τα δεδομένα (λίγα) στοιχεία, βλέπω τις Κορεάτικες να παίζουν δυνατά στο κομμάτι της αγοράς που τους αναλογεί. Περιμένω ποιότητα ανάλογη μιας καλής PRS SE + τα ηλεκτρονικά, πακέτο για το οποίο το χιλιάρικο που ζητάει η Line6 δεν είναι κάτι εξοργιστικό, κάθε άλλο.
Ο καιρός θα δείξει... ο Rich Renken που είναι υπεύθυνος στην Line6 για την Variax λέει ότι ο στόχος είναι το.... world domination. ;D ;D Πάντως σαν product manager είναι πολύ αποτελεσματικός, όπως φάνηκε και από την επιτυχία του M13/M9 και άλλων προϊόντων που είχε πριν.