Σχεδόν όλες οι mainstream εταιρίες (Fender, Gibson, Gretsch, PRS και άλλες) βγάζουν κάποιες κιθάρες που κυμαίνονται σε υψηλά επίπεδα κόστους, μέσω του Custom Shop της καθεμία κυρίως.
Παρατηρώ όμως ότι τα τελευταία χρόνια οι εταιρίες βγάζουν και ουκ ολίγες κιθάρες που είναι επίσης προϊόντα των Custom Shop αλλά ταυτόχρονα βάζουν στο παιχνίδι και άλλους "ειδικούς" λόγους που θεωρητικά τις κάνουν πιο ξεχωριστές.
Η παραγωγή τους περιορίζεται σε λίγες δεκάδες ή εκατοντάδες κομμάτια (limited edition όπως τις λένε), μπορεί να αποτελούν επετειακά μοντέλα για τον εορτασμό κάποιου milestone της εταιρίας, ενώ σε πολλές περιπτώσεις είναι αντίγραφα των οργάνων κάποιων γνωστών κιθαριστών.
Σχεδόν όλα αυτά τα μοντέλα είναι υπερ-υψηλού κόστους και οι κατασκευαστές τις συνοδεύουν με πηχιαίους χαρακτηρισμούς σχετικά με την παικτική, ηχητική και συλλεκτική τους αξία...
Ενδεικτικά παραδείγματα της κατηγορία στην οποία αναφέρομαι (από διάφορες πηγές) :
Fender 50th Anniversary 1954 Strat
Gibson Les Paul 1959 Melvyn Franks
Gretsch 59 Sparkle Jet Masterbuilt
Τα ερωτήματα που έχω λοιπόν (ως άνθρωπος με περιορισμένες κιθαριστικές ικανότητες και ελάχιστη έως ανύπαρκτη εμπειρία από high-end όργανα) είναι τα εξής...
1. Έχει παίξει κανείς με όργανα της συγκεκριμένης κατηγορίας; Είναι τόσο εξαιρετικά στην αίσθηση, τον ήχο και το παίξιμο όσο θα περίμενε κανείς με βάση την τιμή τους;
2. Προφανώς αυτό που παίρνεις κυρίως είναι συλλεκτικότητα και mojo. Είναι όμως καλύτερες σαν επένδυση από το να πάρεις ένα vintage όργανο;
3. Εν τέλει αξίζουν ή καλύτερα δικαιολογούν με κάποιον τρόπο τα εξτρά λεφτά που κοστίζουν ή απλά όσοι τις παίρνουν δίνουν μερικά τσάμπα χιλιάρικα στις εταιρίες και τους μαρκετίστες τους;
Ευχαριστώ που κάτσατε να το διαβάσετε.
Παρατηρώ όμως ότι τα τελευταία χρόνια οι εταιρίες βγάζουν και ουκ ολίγες κιθάρες που είναι επίσης προϊόντα των Custom Shop αλλά ταυτόχρονα βάζουν στο παιχνίδι και άλλους "ειδικούς" λόγους που θεωρητικά τις κάνουν πιο ξεχωριστές.
Η παραγωγή τους περιορίζεται σε λίγες δεκάδες ή εκατοντάδες κομμάτια (limited edition όπως τις λένε), μπορεί να αποτελούν επετειακά μοντέλα για τον εορτασμό κάποιου milestone της εταιρίας, ενώ σε πολλές περιπτώσεις είναι αντίγραφα των οργάνων κάποιων γνωστών κιθαριστών.
Σχεδόν όλα αυτά τα μοντέλα είναι υπερ-υψηλού κόστους και οι κατασκευαστές τις συνοδεύουν με πηχιαίους χαρακτηρισμούς σχετικά με την παικτική, ηχητική και συλλεκτική τους αξία...
Ενδεικτικά παραδείγματα της κατηγορία στην οποία αναφέρομαι (από διάφορες πηγές) :
Fender 50th Anniversary 1954 Strat
Gibson Les Paul 1959 Melvyn Franks
Gretsch 59 Sparkle Jet Masterbuilt
Τα ερωτήματα που έχω λοιπόν (ως άνθρωπος με περιορισμένες κιθαριστικές ικανότητες και ελάχιστη έως ανύπαρκτη εμπειρία από high-end όργανα) είναι τα εξής...
1. Έχει παίξει κανείς με όργανα της συγκεκριμένης κατηγορίας; Είναι τόσο εξαιρετικά στην αίσθηση, τον ήχο και το παίξιμο όσο θα περίμενε κανείς με βάση την τιμή τους;
2. Προφανώς αυτό που παίρνεις κυρίως είναι συλλεκτικότητα και mojo. Είναι όμως καλύτερες σαν επένδυση από το να πάρεις ένα vintage όργανο;
3. Εν τέλει αξίζουν ή καλύτερα δικαιολογούν με κάποιον τρόπο τα εξτρά λεφτά που κοστίζουν ή απλά όσοι τις παίρνουν δίνουν μερικά τσάμπα χιλιάρικα στις εταιρίες και τους μαρκετίστες τους;
Ευχαριστώ που κάτσατε να το διαβάσετε.
