Λετε να κανουν ''πλακα'' και εκει επανω.....ψηλα?

audiokostas είπε:
Εμ δεν είναι τόσο απλά.

Ακούς, εξελλίσεσαι και κάνεις attach στα καινούρια σου βιώματα τα καινούρια σου ακούσματα.

Τα οποία θα κατατάξεις στο file αναμνήσεις.

Αλλιώς μένεις κολλημένος να τραγουδάς "Those were the days my friend......"
ετσι ειναι,αλλοιως θα γινεις σαν την αδελφη της γιαγιας μου (103 ετων παρακαλω εγινε πριν απο 2 μηνες ζωη να εχει)  που ακομα παραπονιεται οτι καλυτερο τραγουδι απο το "Αν παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι" δεν υπαρχει!! ;D

Αν παρήλθον οι χρόνοι εκείνοιτων ερώτων φαιδρά εποχή

δεν παρήλθον και όμως οι πόνοι

των βελών σου αγνώμων ψυχή

Σε ηγάπον, σε είχον θεά μου

κι η ψυχή μου επέτα προς σε

ήσουν συ το γλυκό όνειρο μου

αι στιγμαί της ζωής μου χρυσαί

Πού τοσάκις εμπρός της σελήνης

με ορκίσθης αγάπη σκληρά

ήσαν ψεύδη και συ με ηπάτας

με τα λόγια σου αυτά τα γλυκά
 
Για θύμισε της το "Μαραμένα τα γιούλια"...

Αττίκ, φίλος... ;)

Χτές αργά με ψυχή φορτωμένηαπό θλίψη γιά σε περισσή,

πήγα μόνος να δω τι απομένει,

απ'τον κήπο που πότιζες εσύ.

Την πορτούλα ο κισσός είχε κλείσει,

μήπως ξένος κανείς την διαβεί

κι είχε ο χρόνος μ' αγκάθια στολίσει,

τη βρυσούλα που μένει πιά βουβή.

Μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες

μαραμένα και τα γιασεμιά

μαραμένες κι οι ελπίδες μου όλες

στης καρδιάς μου τη μαύρη ερημιά.

Στη γωνίτσα που άλλοτ' ανθούσε

μέσα στ'άνθη η δική μας χαρά,

ενώ ο κήπος τριγύρω πενθούσε,

μέσα μ' ένοιωσα τέτοια συμφορά.

Ως το βράδυ μονάχος μιλούσα,

σαν να σ'είχα κοντά μου ξανά

κι όταν νύχτωσ' εκεί που γυρνούσα,

είπα "Να ζει κανείς η να μη ζει"
 
...forum-KAΠΗ ....με τιτλο  ¨για να θυμουνται οι παλιοι αυτα που δε θα μαθουν οι νεοι ποτε τους¨

 
RayDTutto είπε:
Για θύμισε της το "Μαραμένα τα γιούλια"...

Αττίκ, φίλος... ;)

Ως το βράδυ μονάχος μιλούσα,

σαν να σ'είχα κοντά μου ξανά

κι όταν νύχτωσ' εκεί που γυρνούσα,

είπα "Να ζει κανείς η να μη ζει"
ειδικα ο τελευταιος στοιχος...........ειναι κατι σαν

απο την πορτα σου περνω και τηγανιζεις ψαρια

και μου πετας εναν κεφτε,ευχαριστω δεν καπνιζω.

 
messalion είπε:
ειδικα ο τελευταιος στοιχος...........ειναι κατι σαν

απο την πορτα σου περνω και τηγανιζεις ψαρια

και μου πετας εναν κεφτε,ευχαριστω δεν καπνιζω.
...κάτι που ισχύει και για τεράστιο ποσοστό της ροκ στιχογραφίας  ::)

 
Από την άλλη, εκεί που άραξε ο μεγάλος μπασίστας της blues να πιει το πρωινό του bοurbon κάτω από ταλαιπωρημένη σκιά ενός μαρτυρικού δέντρου δίπλα από την νεροδαρμένη θάλλασα της φτωχομάνας Σύρου, το σκουριασμένο ραδιόφωνο, τρεμοπαίζοντας της λιγόψυχες λάμπες του, έφτυσε από τα ηχεία σα γλυκό δηλητήριο ένα τραγούδι που άρχισε να σιγοτραγουδάει κι ο ίδιος.

Ο αποστεωμενος σχεδόν μα πάντα χαμογελαστός γιός του τον πλησίασε και του πε

"Πλάκα έχει μπαμπά. Από αυτά που άκουγες μικρός;"

Ο λιοκαμένος μπασίστας κατέβασε σιγά σιγά τα μαύρα γυαλιά του και του πε λέξεις σοφές

"Ρε συρε και τσαλαβούτα τσόγλανε πριν σου κάνω το κώλο μπλε μαρεν που θα με πεις και χούφταλο."

Και ο ο Σώτος Παναγόπουλος συνέχιζε να τραγουδάει "....ένας φίλος ήρθε απόψε απ' τα παλιά...."

Και ο γιός μου το τραγούδαγε σαν γυρνάγαμε πίσω στη φτωχική καλύβα μας ανάμεσα στα πυρόξανθα καλαμπόκια.

Να πως γίνονται οι αναμνήσεις.

Ψάχνω για εκδότη παιδιά.....

 

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top