Σειρά μου τώρα!
Εγώ την πρώτη μέρα άργησα τραγικά! Αντί για τις 19:30 έφτασα καλές 21:00... Φταίει το ένα, το άλλο, το παράλλο αλλά... άργησα(με).
Πλησιάζοντας στο θέατρο ακούσαμε με τη σύζυγο μια φανταστική φωνή και πολύ ενέργεια! Ααααα... ωραία λέω. Δεν είναι αυτή η φωνή του Κώστα (audiokosta). Είναι άλλος. Τους προλάβαμε! Και μπαίνω μέσα... Και ήταν ο Κώστας πάνω, με το μπάσο του και η χαλαρές πατσαβούρες να χτυπάνε γερά με ενέργεια!
Θα ομολογήσω, χωρίς ντροπή και πολύ πολύ γλύψιμο, ότι την 1η μέρα πιο πολύ μου άρεσαν οι loose rag και ο Ντουνούσης με τους Blackbone (που ήταν και πιο άτυχοι ρε γαμώτο...). Η βροχή ούτε που με πείραξε. Η παρέα ήταν σούπερ, και γνώρισα και άλλους νοιζάδες.
Στο τέλος της βραδιάς ο Κώστας με τη σύζυγο Σοφία, είχαν την καλοσύνη να μας πετάξουν μέχρι Αμπελοκήπους και να συνεχίσουμε μετά με το μετρό+αμάξι.
Η 2η μέρα μου ήρθε ουρανοκατέβατη γιατί δεν είχα στο πλάνο να έρθω καν. Αλλά στις 18:00 με τα παιδιά στο σπίτι και τίποτα να κάνουμε λέω: δε τους παίρνω να πάω προς το Αιγάλεω; Έστω για μία ώρα... Έτσι για να δουν μία συναυλία, όχι μόνο κλασσική μουσική!
Και έτσι έσκασα μύτη!
Στην ώρα μου αυτή τη φορά. 19:05 ήμουν εκεί. Και οι αθεόφοβοι άρχισαν στις 20:00...
Μόνο την 1η μπάντα είδα, και δυστυχώς, δυστυχώς, δυστυχώς δεν έφτασα να ακούσω τον κ. Ζαϊκο! Τουλάχιστον τον γνώρισα από κοντά, και έχω να το λέω.
Τα παιδάκια μου γουστάρανε τρελά.
Ο μεγάλος, γυρίζοντας σπίτι δήλωσε στη μαμά του ότι "Πήγαμε εκεί για τη μουσική. Και μου άρεσε πολύ". Ο μικρός είχε βρει ένα λάστιχο το οποίο είχε περάσει στο πόδι του και έπαιζε κοντραμπάσο με αυτό! Μάλιστα το έχουν δει ο Νέστωρας και ο Δημήτρης (έτσι για να έχω μάρτυρες).
Χάρηκα που σας είδα όλους και με το καλό και σε μπυροποσία, έτσι;
ΕΔΙΤ: Ότι λεεί η Ευή. Και με είσοδο εγώ εκεί θα ήμουν!!!
Εγώ την πρώτη μέρα άργησα τραγικά! Αντί για τις 19:30 έφτασα καλές 21:00... Φταίει το ένα, το άλλο, το παράλλο αλλά... άργησα(με).
Πλησιάζοντας στο θέατρο ακούσαμε με τη σύζυγο μια φανταστική φωνή και πολύ ενέργεια! Ααααα... ωραία λέω. Δεν είναι αυτή η φωνή του Κώστα (audiokosta). Είναι άλλος. Τους προλάβαμε! Και μπαίνω μέσα... Και ήταν ο Κώστας πάνω, με το μπάσο του και η χαλαρές πατσαβούρες να χτυπάνε γερά με ενέργεια!
Θα ομολογήσω, χωρίς ντροπή και πολύ πολύ γλύψιμο, ότι την 1η μέρα πιο πολύ μου άρεσαν οι loose rag και ο Ντουνούσης με τους Blackbone (που ήταν και πιο άτυχοι ρε γαμώτο...). Η βροχή ούτε που με πείραξε. Η παρέα ήταν σούπερ, και γνώρισα και άλλους νοιζάδες.
Στο τέλος της βραδιάς ο Κώστας με τη σύζυγο Σοφία, είχαν την καλοσύνη να μας πετάξουν μέχρι Αμπελοκήπους και να συνεχίσουμε μετά με το μετρό+αμάξι.
Η 2η μέρα μου ήρθε ουρανοκατέβατη γιατί δεν είχα στο πλάνο να έρθω καν. Αλλά στις 18:00 με τα παιδιά στο σπίτι και τίποτα να κάνουμε λέω: δε τους παίρνω να πάω προς το Αιγάλεω; Έστω για μία ώρα... Έτσι για να δουν μία συναυλία, όχι μόνο κλασσική μουσική!
Και έτσι έσκασα μύτη!Στην ώρα μου αυτή τη φορά. 19:05 ήμουν εκεί. Και οι αθεόφοβοι άρχισαν στις 20:00...
Μόνο την 1η μπάντα είδα, και δυστυχώς, δυστυχώς, δυστυχώς δεν έφτασα να ακούσω τον κ. Ζαϊκο! Τουλάχιστον τον γνώρισα από κοντά, και έχω να το λέω.
Τα παιδάκια μου γουστάρανε τρελά.
Ο μεγάλος, γυρίζοντας σπίτι δήλωσε στη μαμά του ότι "Πήγαμε εκεί για τη μουσική. Και μου άρεσε πολύ". Ο μικρός είχε βρει ένα λάστιχο το οποίο είχε περάσει στο πόδι του και έπαιζε κοντραμπάσο με αυτό! Μάλιστα το έχουν δει ο Νέστωρας και ο Δημήτρης (έτσι για να έχω μάρτυρες).
Χάρηκα που σας είδα όλους και με το καλό και σε μπυροποσία, έτσι;
ΕΔΙΤ: Ότι λεεί η Ευή. Και με είσοδο εγώ εκεί θα ήμουν!!!
) κ Βackbone. O Ντουνουσης ηταν συγκλονιστικος πραγματικα παιζοντας με βροχη κ ζωγραφιζοντας με την κιθαρα του το blues με τον γνωστο κ μοναδικο του τροπο!
