Dream Theater - The spirit carries on

[Waterfall-K]

Οι δε ειναι μια τεραστια μπιζνα με κανονες ενω οι δε ειναι 4 ατομα που ΠΑΙΖΟΥΝ μουσικη

Που ειναι οι μεν Mr?? Χμμμ?

 

[warwickplayer]

Που ειναι οι μεν Mr?? Χμμμ?

Χαχαχαχα...συγνωμη αλλα ειμαι απο τις 11 στο ποδι με ενα μπασο κρεμασμενο πανω μου...

μαλλον φταιει το τοστακι που κατασπαραζω για την απροσεξια μου

 

[Waterfall-K]

Καλη ορεξη 8)

 

[publius]

Η αλήθεια είναι οτι άκουσα για πρώτη φορά Dream Theater αρκετά χρόνια μετά από όταν η μπάντα έβγαλε τους πρώτους δίσκους του οπότε άκουγα ετεροχρονισμένα τις μουσικές τους. Κάθε δίσκος τους που άκουγα ΤΟΤΕ με έκαναν να καταλάβω οτι τα παληκάρια διέθεταν τεχνική αξιοζήλευτη, την οποία θα ήθελα και εγώ να έχω και ας μην την χρησιμοποιούσα ποτέ. Έτσι προσπάθησα να την αποκτήσω αυτή την τεχνική, σιγά σιγά όμως είδα οτι ήθελα να χρησιμοποιώ αυτές τις τεχνικές ολοένα και περισσότερο στα τραγούδια που έφτιαχνα και ενώ οι γύρω μουσικοί ενθουσιάζονταν, οι υπόλλοιποι απλοί ακροατές άρχισαν να δυσφορούν.

Τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα, ήθελα να φτιάχνω μουσική και ασκήσεις για μουσικούς.

Πλέον με αφήνουν αδιάφορο οι δίσκοι τους όσο και αν κάθε φορά μπαίνω στη διαδικασία να τους ακούσω έστω και μια φορά για να σχηματίσω για μια ακόμα φορά την ίδια αρνητική άποψη.

Αυτό που ζηλεύω από αυτούς είναι πλέον απλά πράγματα όπως, "βγάζουν μια αγγελία" οτι ζητούν ντράμμερ και σπέυδουν αρκετοί για να παίξουν μαζί τους αλλά μόνο οι καλύτεροι έχουν αυτή την τύχη. Καθώς επίσης φαίνεται οτι κάτι πρέπει να αξίζουν μιας και έναν ντράμμερ σαν τον Mangini τον έκαναν να κλαίει σα μικρό παιδί από συγκίνηση.

Εγώ όποτε έψαχνα ντράμμερ, περίμενα και περίμενα όλοι στη μπάντα πάιζαμε με τις τάπες των βαρελιών, οπότε μάλλον κάτι πρέπει να αξίζει στη δισκογραφία, να φτιάχνεις παράξενες μουσικές με 1000 νότες το δευτερόλεπτο χωρίς κανένα νόημα ενώ στο τέλος δεν θυμάσαι πως ξεκίνησε κάν αυτό το μουσικό ταξίδι.

Μάλλον εγώ είμαι παράξενος και κακεντρεχής, άλλωστε αυτοι είναι οι Theater ενώ εγώ απλά γράφω σε ένα φόρουμ, όπως άλλωστε και όλοι έσεις.

Στατιστικά άμα το δεις καμιά χιλιάρα άτομα είμαστε εδω μέσα ενεργοί καθημερινώς, ας χτυπήσουμε μια νότα όλοι μαζί να δούμε αυτές τις προλαβαίνουν να τις παίξουν οι Theater. 

Disclaimer: If Dream Theater are watching don't pay attention cause I have already applied for the guitarist position and looking forward to your reply.

 

[dvat]

τα έχετε πει όλα ή σχεδόν όλα. Εξάλλου το θέμα Dream Theater και song writing ή John Petrucci και ηλ. κιθάρα, έχει συζητηθεί ουκ ολίγες φορές...

Προσωπική άποψη είναι ότι ένας επιπλεόν λόγος που οδηγεί σε κακό song writing, είναι και οι κακοί στίχοι της μπάντας, τα τελευταία πολλά χρόνια, με εξαίρεση μερικά τραγούδια από το Octavarium.

Στίχοι χωρίς ρίμα, στίχοι με μέγεθος μυθιστορήματος, διηγήματα φόβου χωρίς νόημα (The Count of Tuscany), οδήγησαν την μπάντα στο να κυκλοφορήσει κακά τραγούδια...

Απλά ρωτάω, τι στίχους ρε παιδιά είχαν τα Hollow years, Take away my pain, Through Her eyes, Lines In The Sand, The Spirit Carries On, Another Day, Take The Time, Scarred και πολλές άλλες κομματάρες ,

σε σχέση με τα The Count Of Tuscany, The Dark Eternal Light και πολλά άλλα νεότερα?

Επίσης, προσωπικά δεν την παλέυω με albums διάρκειας 65-70 λεπτών... Με τίποτα όμως... Tι κάνουν τελευταία οι Theater? 6 το πολυ 7 τραγούδια γύρω στο 10λέπτο... Βαριέσαι την ζωή σου μέχρι να τελειώσουν. Υπερβολή σε όλο το μεγαλείο της.

Που είναι οι εποχές με δίσκους 40-45 λεπτών το πολύ , με 8 τραγουδάκια, τα οποία μάθαινες απέξω με το 2ο άκουσμα?  

 

[messalion]

η απαντηση στο ερωτημα σου για πιο λογο βγαζουν τετοια τραγουδια με τετοιους στιχους ειναι οτι τα περισσοτερα αλμπουμ των theater ειναι θεματικα......εχουν δλδ ενα στορυ απο την αρχη ως το τελος

 

[dvat]

Σωστά αλλά και το Scenes From a Memory θεματικό δεν ήταν? Είχε όμως εκπληκτικούς στίχους.

Η παρατήρησή μου είχε να κάνει και με το περιεχόμενο και με την , ας πούμε 'μουσικότητα' των στίχων? Θα μου πείς, υπάρχει μουσικότητα στους στίχους? Κατα την γνώμη μου, φυσικά.

 

[ndnikola]

η απαντηση στο ερωτημα σου για πιο λογο βγαζουν τετοια τραγουδια με τετοιους στιχους ειναι οτι τα περισσοτερα αλμπουμ των theater ειναι θεματικα......εχουν δλδ ενα στορυ απο την αρχη ως το τελος

Eκτός από τα πρώτα 5?

 

[Waterfall-K]

Επίσης, προσωπικά δεν την παλέυω με albums διάρκειας 65-70 λεπτών...6 το πολυ 7 τραγούδια γύρω στο 10λέπτο... Βαριέσαι την ζωή σου μέχρι να τελειώσουν.

Δεν ειναι πολλα τα 10 λεπτα για ενα τραγουδι, ιδιαιτερα οταν μιλαμε για ProgRock/ProgMetal μπαντες.

Το τι παιζεις μεσα σ'αυτα τα 10 λεπτα ειναι η ουσια. Και οσο παιχταρας και να'σαι, η συνθεση ειναι αλλη ιστορια.

Ή εισαι συνθετης ή δεν εισαι.

Αν δεν "το'χεις", και 3λεπτα τραγουδια να γραψεις παλι χαλια θα βγουν...

 

[dvat]

Δεν ειναι πολλα τα 10 λεπτα για ενα τραγουδι, ιδιαιτερα οταν μιλαμε για ProgRock/ProgMetal μπαντες.

Το τι παιζεις μεσα σ'αυτα τα 10 λεπτα ειναι η ουσια. Και οσο παιχταρας και να'σαι, η συνθεση ειναι αλλη ιστορια.

Ή εισαι συνθετης ή δεν εισαι.

Αν δεν "το'χεις", και 3λεπτα τραγουδια να γραψεις παλι χαλια θα βγουν...

μισό λεπτό, ας κάνουμε ένα reset στην κουβέντα. Για τους Theater μιλάμε, οπότε το έχουν αποδείξει αν το έχουν ή όχι νομίζω.

Στην κουβέντα έχουν συζητηθεί όλα σχεδόν. Το μόνο που είπα ήταν ότι κατά την ταπεινή μου άποψη, ένας από τους λόγους που μας έχουν κουράσει τελευταία οι Theater είναι και οι κακοί στίχοι που οδηγούν σε κακό song writing.

To ζήτημα τώρα των μεγάλων σε διάρκεια τραγουδιών, σηκώνει πολύ κουβέντα. Αριστουργήματα έχουν υπάρξει και σε συνθέσεις 3 λεπτών και σε μεγαλύτερης διάρκειας. Το να είναι όμως σε ένα cd ΟΛΑ τα τραγούδια γύρω στο 10 λεπτο, προσωπικά με κουράζει (κάτι που με τίποτα δεν σημαίνει ότι άλλους, αποκλείεται να τους ευχαριστεί).

 

[Waterfall-K]

Για τους Theater μιλάμε, οπότε το έχουν αποδείξει αν το έχουν ή όχι νομίζω.

Τα μισα τους αλμπουμς δεν ακουγονται, πως "το εχουν αποδειξει"??

...ένας από τους λόγους που μας έχουν κουράσει τελευταία οι Theater είναι και οι κακοί στίχοι που οδηγούν σε κακό song writing.

Αυτο που μας κουρασε ειναι κυριως η μουσικη τους, τοσο απλα.

Θα μπορουσαμε να "χωνεψουμε" τους οποιους κακους στιχους αν συνοδευονταν απο καλη μουσικη.

Οσο για τα μεγαλης διαρκειας τραγουδια, να θυμισω οτι μιλαμε για μια Prog Metal μπαντα, τα μεγαλης διαρκειας τραγουδια ειναι ενα απο τα χαρακτηριστικα του ειδους.

 

[bloody_sunday]

Τα μισα τους αλμπουμς δεν ακουγονται, πως "το εχουν αποδειξει"??

To έχουν αποδείξει με τη μεγάλη και σημαντικότατη μουσική κληρονομιά όλων των ετών της πολύ επιτυχημένης καριέρας τους, και με την παράλληλη τεράστια επιρροή που έχουν ασκήσει γενικά στα μουσικά δρώμενα και σε παλιούς (και ειδικά νέους και μαθητευόμενους) κιθαρίστες. Το ότι τα "μισά τους άλμπουμ δεν ακούγονται" είναι υποκειμενική αντιμετώπιση που παραβλέπει τα προαναφερθέντα.

 

[Alchemist]

Αυτο δεν αναιρει το γεγονος οτι τα μισα τους αλμπουμς δεν ακουγονται.

Τα άλλα μισά όμως; Γιατί -κατά τη γνώμη μου βέβαια- οι Theater έχουν στο ενεργητικό τους δύο εξωπραγματικούς δίσκους, δύο πάρα πολύ καλούς και έναν καλούτσικο (κρίνοντάς τους ελαφρώς αυστηρά).

Με δυό λόγια έχουν να δείξουν μια χούφτα δίσκους που ακούγονται ανετότατα, μεταξύ αυτών και καναδυό αριστουργήματα που έχουν κλείσει θέση στην Ιστορία του progressive rock/metal (Images and Words και Scenes from a memory). Εμένα δε μου φαίνονται τόσο αμελητέα όλα αυτά...

Μην γινεσαι "βασιλικοτερος του βασιλεως", ακομα και οι φανατικοτεροι των οπαδων τους βλεπουν οτι δεν τραβανε αλλο.

Μιλώντας για την παρούσα φάση ή για τα 7-8 τελευταία χρόνια, έχεις δίκιο. Είναι στα όρια του βαρετού και καμιά φορά τα ξεπερνάνε κιόλας.

Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι τύποι έχουν όντως αφήσει μια κληρονομιά και όντως έχουν γράψει κάποιες εξαιρετικές μουσικές στο παρελθόν.

 

[Waterfall-K]

Τα ιδια λεμε.

Ουτε την προσφορα τους αμφισβητω στο ειδος τους, ουτε οτι εχουν βγαλει μερικα πολυ καλα αλμπουμς.

 

[John Goumis]

  Προσωπικά νομίζω ότι οι Theater είναι λίγο ''εγκλωβισμένοι'' στο ταλέντο τους, με την έννοια ότι είναι σαν να ''πρέπει'' πλέον να βγάζουν πολύπλοκα και μακρόσυρτα κομμάτια, με πολλά ορχηστρικά θέματα και odd time signatures -όχι ότι αυτό δεν το κάναν από την αρχή της καριέρας τους, απλά τώρα το κάνουν περισσότερο- γιατί όλοι η μουσική κοινότητα και οι οπαδοί τους περιμένει να ακούσει κάθε φορά κάτι όλο και πιο εξωφρενικό από αυτούς...ή απλά έχουν συναίσθηση ότι, το ''προϊόν'' (με την καλή έννοια) που εξάγουν έχει μια συγκεκριμένη συνταγή, την οποία πρέπει να ακολουθούν προκειμένου να υπάρξει το επιθυμητό feedback από τους οπαδούς τους που ζητούν αυτά τα συγκεκριμένα πράγματα.

  Ειδικά στα τελευταία albums  το έχουν γυρίσει για τα καλά στο progressive metal. Είναι που είναι το σύγχρονο metal ένα τεχνικά άρτιο μουσικό είδος, του'δωσαν και κατάλαβε...(παλαιότερα είχαν και πολλά στοιχεία progressive rock και άλλα είδη, όχι μόνο μεταλ..).

  Πάντως πιστεύω ότι η επιτυχία τους αξίζει και με το παραπάνω. Για τον δε Petrucci, δεν πιστεύω καθόλου μα καθόλου ότι η μόνη του ιδιότητα είναι να ανεβοκατεβαίνει την ταστιέρα: Όταν ο άνθρωπος παίζει μελωδικά, απλά ΔΕΝ παίζεται...έχει γράψει τα πιο ωραία leads που έχω ακούσει.

  Η αγαπημένη μου περίοδος Dream Theater πάντως είναι με διαφορά η Derek Sherinian Era...Progressive 70's rock (genesis, rush) και ακόμα και το bootleg που περιέχει κομμάτια που δεν συμπεριλήφθησαν στο falling into infinity τα σπάνε...

Dream Theater - Raise The Knife

Dream Theater - The Way It Used To Be

 

[bloody_sunday]

Ακριβώς επειδή ακούω δεκάδες είδη που δεν έχουν απολύτως, μα απολύτως καμία σχέση με μέταλ κι έχω μακροχρόνια ενασχόληση γενικότερα με τη μουσικολογία μπορώ να κρίνω κάτι τέτοιο πιο σφαιρικά - όχι βέβαια ότι είναι και η μόνη απαραίτητη συνθήκη. Το θεωρώ αστείο να συζητιέται καν. Αμέτρητα κλασσικά συγκροτήματα κάθε είδους είχαν μια καμπή μετά την άνθισή τους (ορισμένα μάλιστα δεν την ξεπέρασαν καν), αλλά αυτό δεν αναιρεί την πολύ μεγάλη σημασία, αξία κι επιρροή που είχαν στο παρελθόν είτε βρισκόμαστε σε θέση να το αναγνωρίσουμε είτε όχι, κάτι μάλιστα που πρέπει να γίνεται πέρα από το μουσικό γούστο μας. Ευτυχώς που στη συλλογική συνείδηση τα πράγματα βρίσκονται - σχετικά - στη θέση τους.

 

[astraxan19]

Τα ιδια λεμε.

Ουτε την προσφορα τους αμφισβητω στο ειδος τους, ουτε οτι εχουν βγαλει μερικα πολυ καλα αλμπουμς.

Απλα δεν μπορω να διαβαζω υπερβολες περι "τεραστιας επιρροης στα μουσικα δρωμενα" και "μουσικων κληρονομιων" και αλλων τετοιων "αντικειμενικων" δηλωσεων, που μονο σε μπαντες μετρημενες στα δακτυλα ταιριαζουν.

Δηλαδη θεωρεις οτι κληρονομια αφησαν (και γενικοτερα επηρρεασαν εντονα μουσικους ανα τον κοσμο) μονο οι Beatles, οι Stones, οι Zeppelin και οι Floyd?

Υ.Γ Αν το "τεραστια" γινει "μεγαλη" θα συμφωνησεις?

 

[Waterfall-K]

Υ.Γ Αν το "τεραστια" γινει "μεγαλη" θα συμφωνησεις?

Δεν εχω κανενα προβλημα να κρατησω το "τεραστια", αν μιλαμε για το Prog Metal.

Πιστευω να καταλαβαινεις την (τεραστια) διαφορα μεταξυ των φρασεων "Prog Metal δρώμενα" και "γενικά μουσικά δρώμενα".

 

[astraxan19]

Απλα Ελληνικα γραφω. :

Δεν εχω κανενα προβλημα να κρατησω το "τεραστια", αν μιλαμε για το Prog Metal.

Πιστευω να καταλαβαινεις την (τεραστια) διαφορα μεταξυ των φρασεων "Prog Metal δρώμενα" και "γενικά μουσικά δρώμενα".

Γιατι πρεπει να κατηγοριοποιησουμε και την επιρροη?. Δηλαδη ο καθενας επηρεαζει μονο τους ομοιους του? Ενας τζαζιστας δεν γινεται να επηρρεασει εναν ροκα ή το αντιθετο?

Kαι για να μην μενουμε στα λογια

Brad Mehldau Trio - Black Hole Sun (Live At The Village Vanguard) - Part I

Ελπιζω να καταλαβαινεις οτι δεν το ποσταρα για να ακουσετε απλα μια ωραια διασκευη ενος ωραιου κομματιου.

 

[Waterfall-K]

Η Jazz παντα χρησιμοποιουσε/δανειζοταν/αφομοιωνε τραγουδια/μουσικες απο αλλα μουσικα ειδη.

Ετσι και δω, ο Mehldau παιζει το "Black Hole Sun" με τον δικο του τροπο.

(ωραια εκτελεση btw...)

Αυτο δεν σημαινει οτι οι Soundgarden τον εχουν επηρεασει σαν μουσικο.