αΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ YAMAHA MODX M: .-

[manosx]

Παλι καλα να λες Πασαλειματα εχουν γραψει 300 σχεδον σελιδες ηταν το συνοδευτικο του DX7 και η FM που εχει το modx ειναι αεροπλανοφορο μπροστα στο DX7, χωρια τα υπολοιπα, δειγματα, analog modelling, εφε, αν ηταν πραγματικα αναλυτικο και διεξοδικο το manual δε τις γλυτωνες τις 1000 σελιδες με τιποτα. Δυστυχως οι Ιαπωνες δε συνηθιζουν αυτο το στυλ.


Αλλα δεν εχεις να φοβασαι τιποτα, διοτι υπαρχουν τρια επιπεδα χρησης σε αυτα τα μηχανηματα. Το πρωτο, και αυτο που μενουν οι περισσοτεροι, ειναι να παιζεις απλα με τα preset. Εκει δεν εχεις να μαθεις τιποτα το ιδιαιτερο, καθως με σχεδον 4000 ετοιμα επαγγελματικα preset, το μονo που εχεις να μαθεις ειναι να τα ταξινομεις στα αγαπημενα για να τα βρισκεις, αντε και το πως μπορεις να πειραζεις τον ηχο με τα βασικα real time controllers. Θεμα καμποσων ημερων ειναι ουσιαστικα.


Ενα δευτερο σταδιο ειναι να μαθεις το οργανο σε επιπεδο performance. Να φτιαχνεις δηλαδη με βαση τους ετοιμους ηχους του το δικο σου performance, δηλαδη να εχεις π.χ. ενα μπασο που σου αρεσει στο αριστερο χερι με το delay effect που σου αρεσει, με ενα ρυθμο στα ντραμς που γουσταρεις, και στο δεξι εναν αλλο ηχο της αρεσκειας σου και ενα αρπεζιο ας πουμε. Να συνδυαζεις δηλαδη τους ηχους του μηχανηματος για να φτιαχνεις ας πουμε μια εικονικη μπαντα, ή ενα καινουργιο περιπλοκο ηχο. Ουτε εδω υπαρχουν φοβερες απαιτησεις, θα πρεπει να μαθεις ομως τη δομη του οργανου, το πως λειτουργουν τα εφε και τα arpeggiator του, γενικα να μπεις λιγο πιο βαθια οχι ομως κατι φοβερο, θεμα καποιον μηνων.

Και το τριτο σταδιο, το μακρυτερο ειναι να φτιαχνεις δικους σου ηχους απο το μηδεν. Συνθεση ηχου με λενε και τα παιδακια κλαινε, εδω θα πρεπει να διαβασεις τις υπολοιπες 600 ( και βαλε) σελιδες που λεγαμε οτι λοιπου , ειδικα η FM ειναι παρανοια, αλλα και η αφαιρετικη και η sample based θελει τη μελετη της,δεν ειναι ενα θεμα που ξεμπλεκεις ευκολα,και αν πραγματικα θες να μπεις βαθια μεσα ισως να γινει και θεμα ετων.

Απο το πρωτο σταδιο θα ξεκινησεις ομως, να ακουσεις τα preset. Οποτε παρε το μηχανημα, και μετα απο καποιους μηνες που θα τα εχεις ακουσει τα ξαναλεμε, 4.000 ειναι αυτα, με ποσα να παιζεις τη μερα

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Αυτα ειναι βολτα στο παρκο. Θελω να φτιαξω και δικα μου waveforms και αλγοριθμους στο FM του για το σωμα της νοτας, με το attack της νοτας να ειναι απο samples ζωων που θα ηχογραφησω στην γειτονια μου, και το τελος της νοτας, στο release, θα ειναι white noise με επιπλεον ελεγχο με το Super Knob που θα το γυρναω με γρηγορες σπασμωδικες κινησεις.

 

[cos_dr]

Αυτα ειναι βολτα στο παρκο. Θελω να φτιαξω και δικα μου waveforms και αλγοριθμους στο FM του για το σωμα της νοτας, με το attack της νοτας να ειναι απο samples ζωων που θα ηχογραφησω στην γειτονια μου, και το τελος της νοτας, στο release, θα ειναι white noise με επιπλεον ελεγχο με το Super Knob που θα το γυρναω με γρηγορες σπασμωδικες κινησεις.

Ούτε αυτό δεν είναι τίποτα. Πραγματικό challenge θα ήταν κατά τη γνώμη μου η υλοποίηση ενός πλήρους, multilayered dynamic modal & counterpoint generative engine απευθείας πάνω στην αρχιτεκτονική των Μontage/Μodx Μ. Αυτό θα ήταν εγχειρημα που φτάνει στα όρια τόσο τον προγραμματισμό όσο και τις μουσικές γνώσεις. Ο στόχος είναι η δημιουργία ενός συστήματος που παίρνει τις συγχορδίες που παίζονται στο πληκτρολόγιο σε πραγματικό χρόνο και παράγει δυναμικά πολυφωνική αντίστιξη και microtonal/modal περάσματα, εκμεταλλευόμενο τη διπλή μηχανή σύνθεσης (AN1x Virtual Analog & AWM2 / FM-X) και το Super Knob.

Στο μουσικό σκέλος, απαιτείται η ανάπτυξη αλγορίθμων για δυναμική αντίστιξη τεσσάρων φωνών σε πραγματικό χρόνο. Το σύστημα οφείλει να αναλύει τις νότες εισόδου και να παράγει αυτόνομες δευτερεύουσες και τριτεύουσες μελωδικές γραμμές ακολουθώντας αυστηρούς κανόνες όπως αποφυγή παράλληλων πέμπτων και ογδόων, σωστή επίλυση προσαγωγέα και αντίθετη κίνηση φωνών. Παράλληλα, η μηχανή πρέπει να αναγνωρίζει τη βασική συγχορδία και να μετασχηματίζει ακαριαία τα arpeggiators σε εναλλακτικούς τρόπους όπως Lydian Dominant, Super Locrian ή ανατολικούς δρόμους με τέταρτα του τόνου μέσω custom tuning scales.

Τέλος, απαιτείται υπολογισμός των αρμονικών συχνοτήτων των νότων που κρατιούνται πατημένες για την προσομοίωση της φυσικής συμπεριφοράς ενός πιάνου με ουρά , διεγείροντας σιωπηλά άλλους oscillators στην FM-X μηχανή όταν είναι πατημένο το sustain pedal.

Στο τεχνικό και προγραμματιστικό σκέλος, η δυσκολία έγκειται στο ότι το Montage M/Modx M o προγραμματισμός πρέπει να γίνει αποκλειστικά μέσω του εσωτερικού Matrix Mapping, των Sysex μηνυμάτων, των Control Assignments και του εσωτερικού Arpeggio/Pattern Sequencer. Απαιτείται επίσης σύνδεση δεκάδων παράλληλων Control Destinations σε μία καμπύλη του Super Knob, με ακριβή υπολογισμό μη γραμμικών καμπυλών απόκρισης ανά Part. Έτσι, η μετάβαση από έναν αναλογικό synth ήχο σε έναν FM-X ήχο μετασχηματίζει τη μορφή του κύματος, το phase alignment και την αρμονική δομή χωρίς φασικές ακυρώσεις.

Επιπλέον, η δημιουργία multichanell user arpeggios με ενσωματωμένα MIDI CC data απαιτεί χειρουργική επεξεργασία του MIDI stream, ώστε τα automation events να είναι συγχρονισμένα με το εσωτερικό ρολόι χωρίς να προκαλούν buffer overflow ή jitter.

Εξαιρετική δυσκολία τέλος θα έχει η απουσία δυνατότητας undoστο DSP routing, όπου μία λάθος τιμή offset στο Motion Control Sequence μπορεί να παραμορφώσει την έξοδο ή να δημιουργήσει αστάθεια στο MIDI feedback loop. Η FM σύνθεση απαιτεί απόλυτη ακρίβεια στους λόγους συχνότητας των Operators, και η δυναμική αλλαγή τους σε πραγματικό χρόνο χωρίς ακουστικά κλικ απαιτεί συντονισμό των Envelopes. Όλοι αυτοί οι υπολογισμοί αρμονικής ανάλυσης και η εκτέλεση των Motion Sequences πρέπει να εκτελούνται ακαριαία με μηδενικό latency, χωρίς το όργανο να χάνει νότες ή να παρουσιάζει καθυστερήσεις κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης.​

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Για αυτο εχεις συστατικη επιστολη απο μενα για την προσληψη σου στην Yamaha.

 

[cos_dr]

Για αυτο εχεις συστατικη επιστολη απο μενα για την προσληψη σου στην Yamaha.

Είχα δύο φορε΄ς πρόταση από τη Roland και θα μπορούσα να το κάνω καριέρα παλιά τις πωλήσεις πληκτροφόρων μουσικών οργάνων αλλά έμπλεξα με άλλα και τελικά μου έμειναν μόνο οι ΓΝΟΣΟΙΣ και οι ΑΠΟΨΗΣ

 

[manosx]

Δυστυχως φιλε cos, δε θα μπορεσει σε πραγματικο χρονο να δημιουργησει σοβαρη αντιστιξη το μηχανιΖμα. Οχι οτι σε off line φαση δε θα μπορουσε να δημιουργησει, αλλωστε αυτο ακριβως μαθαινει o οποιοσδηποτε με τον Fux και αυτα, δε σημαινει βεβαια οτι θα ειναι η υπερεμπνευσμενη αντιστιξη αλλα θα στεκεται.


Το προβλημα ομως με τον πραγματικο χρονο ειναι οτι η συγχορδια που παιζεις καθε στιγμη, εχει μαλλον μικροτερη σημασια απο αυτη που ΘΑ παιξεις στην επομενη. Διοτι ο στοχος που εχει μια μελωδικη γραμμη, αυτος ειναι που καθοριζει την κινηση της. Ας πουμε το πιο απλο: Τον προσαγωγεα που αναφερεις.

Αν ας πουμε οντως θα κανουμε κινηση απο δεσποζουσα σε τονικη, θα λυθει ανοδικα. Αν ομως θελουμε, μπορουμε να παμε σε μια νεα δεσποζουσα και να τον λυσουμε καθοδικα. Αν υποθεσουμε λοιπον οτι η λυση της νοτα αυτης, οπως και συχνοτατα συμβαινει, εχει προηγηση. Πως στο διαλα θα ξερει το μηχανημα πια νοτα να βαλει πριν παιξουμε τη συγχορδια που τελικα θα θελουμε;

Ακριβως τα ιδια συμβαινουν και με τα παραλληλα, και με τα αλλοιωμενα διαστηματα και με ολα, βλεπεις που πηγαινουν οι γραμμες και παιρνεις τα μετρα σου, αν δεν εχεις κανει το σκελετο να γνωριζεις μεσες ακρες το αρμονικο περιβαλλον δεν μπορεις να ξερεις επακριβως τι θα χρειαστει για να ειναι καθαρες οι γραμμες.


Αυτος ειναι ΙΜΗΟ και ο βασικος λογος που ακουγονται τοσο χαλια και cheesy τα arrangers. Τους ιδιους ηχους και πολλες φορες και καλυτερους εχουν με τα workstation, αλλα αν γραψεις μια ενορχηστρωση ωραια σε workstation θα ακουγεται και ωραια, αν τη βαλεις ομως να γινει στον αυτοματο του arranger θα πανε τα παραλληλα και οι καλαμπορτζιες αερα, τι να προτομαζεψει το μηχανημα, πως θα φτιαξει τις γραμμες σωστα αφου δεν εχει ιδεα που το θα πας με καθε αλλαγη ακκορντου;


Οταν θα επικοινωνουν τα μηχανακια απευθειας με τον εγκεφαλο μας, οαι θα βλεπουν που το παμε, τοτε ναι, θα γινεται δουλεια τρελη και σε πραγματικο χρονο. Ως τοτε οι κριντζιες των arrangers is all we got.

 

[cos_dr]

Δυστυχως φιλε cos, δε θα μπορεσει σε πραγματικο χρονο να δημιουργησει σοβαρη αντιστιξη το μηχανιΖμα. Οχι οτι σε off line φαση δε θα μπορουσε να δημιουργησει, αλλωστε αυτο ακριβως μαθαινει o οποιοσδηποτε με τον Fux και αυτα, δε σημαινει βεβαια οτι θα ειναι η υπερεμπνευσμενη αντιστιξη αλλα θα στεκεται.


Το προβλημα ομως με τον πραγματικο χρονο ειναι οτι η συγχορδια που παιζεις καθε στιγμη, εχει μαλλον μικροτερη σημασια απο αυτη που ΘΑ παιξεις στην επομενη. Διοτι ο στοχος που εχει μια μελωδικη γραμμη, αυτος ειναι που καθοριζει την κινηση της. Ας πουμε το πιο απλο: Τον προσαγωγεα που αναφερεις.

Αν ας πουμε οντως θα κανουμε κινηση απο δεσποζουσα σε τονικη, θα λυθει ανοδικα. Αν ομως θελουμε, μπορουμε να παμε σε μια νεα δεσποζουσα και να τον λυσουμε καθοδικα. Αν υποθεσουμε λοιπον οτι η λυση της νοτα αυτης, οπως και συχνοτατα συμβαινει, εχει προηγηση. Πως στο διαλα θα ξερει το μηχανημα πια νοτα να βαλει πριν παιξουμε τη συγχορδια που τελικα θα θελουμε;

Ακριβως τα ιδια συμβαινουν και με τα παραλληλα, και με τα αλλοιωμενα διαστηματα και με ολα, βλεπεις που πηγαινουν οι γραμμες και παιρνεις τα μετρα σου, αν δεν εχεις κανει το σκελετο να γνωριζεις μεσες ακρες το αρμονικο περιβαλλον δεν μπορεις να ξερεις επακριβως τι θα χρειαστει για να ειναι καθαρες οι γραμμες.


Αυτος ειναι ΙΜΗΟ και ο βασικος λογος που ακουγονται τοσο χαλια και cheesy τα arrangers. Τους ιδιους ηχους και πολλες φορες και καλυτερους εχουν με τα workstation, αλλα αν γραψεις μια ενορχηστρωση ωραια σε workstation θα ακουγεται και ωραια, αν τη βαλεις ομως να γινει στον αυτοματο του arranger θα πανε τα παραλληλα και οι καλαμπορτζιες αερα, τι να προτομαζεψει το μηχανημα, πως θα φτιαξει τις γραμμες σωστα αφου δεν εχει ιδεα που το θα πας με καθε αλλαγη ακκορντου;


Οταν θα επικοινωνουν τα μηχανακια απευθειας με τον εγκεφαλο μας, οαι θα βλεπουν που το παμε, τοτε ναι, θα γινεται δουλεια τρελη και σε πραγματικο χρονο. Ως τοτε οι κριντζιες των arrangers is all we got.

Συμφωνώ φυσικά ότι το MONTAGE M, δεν μπορεί να σκεφτεί ελεύθερη αντίστιξη σαν τον Fux, δεν τρέχει καν ούτε ΑΙ κώδικα. ΄Όμως προγραμματιστικά θεωρητικά αν κάποιος ασχολούνταν θα μπορούσε μέσω των user arpeggios που δεν είναι απλά midi sequences κάποιος να προγραμματίσει έτσι ώστε να αποκρίνεται διαφορετικά ανάλογα με το Velocity ή τα Note-Off/Sustain events. Αν παιχτεί λοιπόνμια νότα με μεγαλύτερο velocity,το Arpeggiator ενεργοποιεί εναλλακτικό Part ή διαφορετικό Operator Ratio στην FM-X) εξαναγκάζοντας τη 2η φωνή να κάνει αντίθετη κίνηση ή να λύσει καθοδικά αντί για ανοδικά.

Επίσης, χρησιμοποιώντας το Motion Sequencer και τις καμπύλες του Super Knob, μπορείς να ορίσεις ότι όταν το αριστερό χέρι παίζει μια συγχορδία, η 2η φωνή δεν αλλάζει μόνο pitch, αλλά μεταβάλλεται το Envelope Decay, το Cutoff ή το FM Operator Ratio. Έτσι, ακόμα κι αν η μελωδική γραμμή κρατηθεί σε παράλληλες 3ες/6ες για να μην κάνει φάλτσο, οι δύο φωνές κινούνται σε εντελώς διαφορετικές ηχητικές τροχιές, δίνοντας την αίσθηση αυτόνομου counterpoint.

Κλειδ΄΄΄ώνοντας διαφορετικά Parts σε διαφορετικά Custom Microtonal Scale Tables ή User Tuning Scales, όταν αλλάζεις συγχορδία, : το κάθε Part προσαρμόζει τα διαστήματά του βάσει της ορισμένης κλόμακας - τρόπου φεύγοντας λίγο από τα συμβατικά arragners

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου ότι για πραγματική, ελεύθερη αντίστιξη σε real-time χρειαζόμαστεαπευθείας σύνδεση με τον εγκέφαλο και μετά αναλόγως τον εγκέφαλο. Αλλά στο MONTAGE M έτσι όπως είναι δομημένο και με τόσα πολλά arpeggio parts, τον Motion Sequencer, την FM-X και το Control Matrix μπορείς να φτάσεις σε μεγάλα όρια ηχητικής αλληλεπίδρασης, όπως προσπάθησα θεωρητικά τουλάχιστο να παρουσιάσω μεταξύ σοβαρού και αστείου ως challenge στο προηγούμενό μου post.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα πάντως του motion sequencer μπορεί κάποιος να ακούσει με χρήση του super knob σε patches που είναι προγραμματισμένα ανάλογα μέσα στο όργανο για αλλαγή τονικότητας του arrangement με το αριστερό χέρι και εκεί φαίνεται ότι το όργανο φεύγει από το συμβατικό arranger (που ούτως ή άλλως δεν είναι) και με εκτεταμένο προγραμματισμό του να καταφέρει να βγάλει τρελό αποτέλεσμα.

Το όργανο αυτό, παρά το flat του αποτέλεσμα που έχουμε συζητήσει παλαιότερα για τέτοια πράγματα έχει πολύ, αρκετό ψωμί.​

 

[manosx]

Κοιτα, σε real time φαση, ηχητικα και ενορχηστρωτικα ειναι παρα πολλα που μπορουν να γινουν με το montage και γενικα με τα σημερινα μηχανηματα και τους υπολογιστες. Και να μπαινουν και να βγαινουν οργανα με το velocity, και να αποκτουν κινητικοτητα με τα arpeggios, και με το motion sequencer και με ολα αυτα.


Το θεμα ειναι ομως, οτι αυτα ειναι ΤΟ ΜΕΣΟ για να περασει το μηνυμα. Απο μονα τους δε φερουν κανενα μηνυμα. Δηλαδη με τον σουπερ ντουοερ ηχο που θα φτιαξεις, για να εχει νοημα ως ηχητικο preset, να μην ειναι δηλαδη κατι σε στανταρισμενο sequenced παιξιμο, ουτε να παιρνει φορα απο μονο του σαν καποια υπερπεριπλοκα generating modular patches που καθεσαι και τα βλεπεις να βαρανε μονα τους στο τελος.


Λοιπον, για να εχει νοημα ως preset ηχου, θα πρεπει με τον ιδιο αυτο ηχο να μπορεις να παιξεις και την ιτια τη λουλουδιασμενη και τη πενθιμη του Σουμπερτ, σωστα; Να ακουει ρε παιδακι μου στα παιξιματα σου, οτι φιοριτουρα και να βαλει απο πανω πρεπει να ακουει στα παιξιματα σου, ετσι;


Και εδω ειναι το φιλοσοφικο ερωτημα λοιπον: Τι απο το μηνυμα αυτο που μεταφερει το παιξιμο σου μπορει να συμπυκνωθει τοσο, ωστε να περασει οχι απο την ολοκληρωμενη εκτελεση του, αλλα απο ενα αφαιρετικο παιξιμο στο στυλ του arranger παιξιματος με τα ακκορντα στο αριστερο και τετοια; Και το μεγαλο προβλημα σε αυτο που συζηταμε εδω ειναι οτι δε μας αρκει το στυλ με τα τρια ακκορντα, τα ντραμς και το μπασο, αλλα θελουμε να παμε και σε μεγαλες φορμες.

Εκει βλεπω ανυπερβλητα εμποδια, διοτι η προσεγγιση με τα τρια ακκορντα, και μαλιστα ακκορντα σχετικα απλα, δεν εχει καμμια σχεση με τους τρελλους με τις περουκες. Κοιτα για παραδειγμα εδω:




Μεχρι το 30 δευτερολεπτο δες, την 4η συγχορδια του κομματιου, στην σρχη του τριτου μετρου. Εχουμε λοιπον μια συχορδια με Λα στο μπασο, απο πανω εχει το Ρε και το Μι, και εχει επισης το Φα, το Σολ διεση και το Σι στο δεξι χερι.

Οποτε τρεις παρατηρησεις: Πρωτον γελαμε που σε αλλο thread φοβοντουσαν μη φυγουν απο την "κλασσικη αρμονια" με κατι τριφωνες ματζορε Δευτερον και σοβαρο: Πρεπει να παιξουμε με το αριστερο χερι στο υποθετικο "arranger" preset μας, μια εξαφωνη συγχορδια ενω εχουμε μονο 5 δαχτυλα Αλλα το χειροτερο, το εκατονταδες φορες χειροτερο δεν ειναι αυτο. Το χειροτερο, το εκατονταδες φορες χειροτερο ειναι οτι αυτη η παρανοικη συγχορδια δεν επεσε απο τον ουρανο, δεν παιζει free jazz ο Μπαχ: Αυτη η συγχορδια προεκυψε απο την καθυστερηση των φθογγων της προηγουμενης. Δηλαδη με αλλα λογια, για να περασουμε ολοκληρωμενο το μηνυμα στο arranger, δε θα αρκεσει να παιξουμε εξι νοτες με 5 δαχτυλα, αλλα θα πρεπει να μπορουμε και να κρατησουμε πατημενες τις σωστες νοτες απο το προηγουμενο ακκορντο, και αντιστοιχα να τις λυσουμε σωστα στο επομενο. Με αλλα λογια, για να μην τα πολυλογουμε, θα αναγκαστουμε να παιξουμε και με τα δυο χερια ακριβως οπως εχει γραφτει, διοτι πολυ απλα δε μιλαμε για πιατινια, μποτες, παραμορφωσεις και διαφορους ΘΟΡΥΒΟΥΣ, αλλα για μελετημενη και ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ τεκμηριωμενη μουσικη που απαιτει ακριβεια στις κινησεις για να δωσει αυτο που ειναι να δωσει.

Ενορχηστρωτικες φιοριτουρες λοιπον μπορουμε να εχουμε, στο βαθμο ομως που μιλαμε για την ουσια του μηνυματος ο ελεγχος οχι μονο χρειαζεται αλλα ΠΡΕΠΕΙ να ανηκει σε εμας για να πλησιασουμε τα αιωνια προτυπα. Διαφορετικα θα πεσουμε στη λογικη του ΠΑΝΚΣ, και του βλεπω κυκλους, να βαρανε τα ντετζερεδια οπου λαχει, μεχρι την εποχη που οπως ειπαμε θα βλεπουν το κεφαλι μας.

Τεχνη αλλωστε ειναι η αποφυγη του τυχαιου. Η κινηση λοιπον των φωνων δεν μπορει να ειναι τυχαια, οποτε παλι στη μελετη θα πρεπει να πεσουμε για να παιζουμε πολυφωνικα, μια η αλλη.