Λυπάμαι που αυτό το τόσο ωραίο θέμα που έθεσε ο tugito,Jasemeister είπε:Τι λυπάσαι ???
Πιό πέρα = να ξεκολλήσουμε από τις ειρωνείες και τις "εξυπνάδες" και να το αναλύσουμε λιγάκι, ο καθένας όσο μπορεί.harilatron είπε:Και τι "πιο πέρα" να πάμε ??? και από ποιά πόρτα να γυρίσουμε ??? ;D
(Σσσσσσσσστ. Μάλλον λέμε για εκείνη την Πλατωνική θεώρηση... με τις προϋπάρχουσες ιδέες...... Μεγάλα νοήματα....)
Το Είναι και το Μη Είναι. Ο Παρμενίδης οφείλει πράγματι τη φήμη του στο ότι διακήρυξε πως το Είναι είναι ενώ το Μη Είναι δεν είναι
harilatron είπε:Μουσική είναι το είναι ενώ το μή είναι δεν είναι.
Παρμεζανας
Δεν μπορει το "Ειναι" να γινεται αντιληπτο ως ειναι, χωρις να ειναι και το "Μη Ειναι" υπαρκτο, ως μετρο συγκριση. Ως εκ τουτου Ειναι και Μη Ειναι, ειναι και τα δυο.
Ξερω τι λες, αναμασας την ιδια και την ιδια θεωρια που ακουγεται σε ολα τα τελευταια συνεδρια περι "Ειναι και Μη Ειναι" απο τους εκπροσωπους της ολιστικης Υπαρξης. Ειναι ομως λαθος, γιατι και εσυ κολας οπως ολοι οι σκεπτικιστες στο φαινεσθαι του γιγνεσθαι και οχι στο Ολον του Ειναι. Αν επικεντρωθεις μαλιστα στις λεξεις θα δεις μικρα Παρμενιδια να χοροπηδουν αναμεσα τους.harilatron είπε:Evris, αυτό που παραθέτεις είναι άσχετο.
Το θέμα είναι ότι η Μουσική ως Είναι, αποτελεί δόκιμο πεδίο γίγνεσθαι και διανόησης. Παράλληλα αν την δει κανείς αποκομμένη απο το ίδιο το Είναι του δημιουργού τοτε αποτελεί -ενδεχομένως- ενα αυθύπαρκτο υπερ-ατομικό και υπερβατικό γίγνεσθαι. Εσω, έξω και Υπερ του ιδίου του προσωποκεντρικού Είναι.
Χο χο. Γελασαμε. Πες μου τωρα πως ειδες τι εγραφα αφου ειμαι στελθ και ασε τα πολλα!blues power είπε:πως να μη κάνει τιλτ το κεφάλι σου αφού χρησιμποποιείς τη λέξη "φαίνεσθαι" όταν είσαι αόρατος?