funkysoul είπε:
φιλε yann μηπως αφου γνωριζεις (και ενοητε οποιος ακομη) τη δουλεια μπωρεις να μου αναφερεις την σηρα των τροπων που θα ακολουθησω για να κανω το maple μανικι μου απο λευκο σχεδον σε φαση honey gloss ή αυτο που λενε tint ???
ειχα σκοπο νατο ψιλοτρυψω και μετα νατο παω στο λουστραδορο να μου το περασει με το βερνικι της αρεσκειας μου με πιστολι φυσηκα.
απλα δεν γνωριζω ακριβος την ακριβη σηρα των πραγματων και αν θελει 1 ή 2 χερια τρυψιμο ενδιαμεσα κτλ
θαρω πως θα βοηθεισεις αρκετους εδω στο νοιζ που θα ενδιαφερονται
ευχαριστω για το ενδιαφερων
Αν με το tint εννοεις διαφανεια στο χρωμα ωστε να φαινονται τα "νερα" του:
-Σιγουρεψου οτι το παλιο χρωμα εχει φυγει τελειως.(Θα φανει με βρεξιμο του ξυλου,που πρεπει ουτως η αλλως να
γινει για να φουσκωσουν οι "ποροι" (εχει και το μειπλ,ασχετα αν δεν φαινονται με το ματι) πριν τον χρωματισμο με την ανιλινη (woodstain) ειτε ειναι νερου,η οινοπνευματος!Αν εχει μεινει εστω και λιγο απο την παλια βαφη,η ανιλινη δεν θα "ποτησει" δημιουργωντας διχρωμιες...
-Επειδη προκειται για κομματι που η δοκιμη πρεπει να γινει απ'ευθειας πανω του,
δοκιμασε σε σημειο που δεν φαινεται (στο κατω μερος του τζοιντ) και ακομη καλυτερα,
διαλυσε την ανιλινη αρκετα,ωστε να φτασεις στον επιθυμιτο τονο με περισσοτερα "περασματα".
-Αφηνε το καθε "χερι" να στεγνωνει καλα,
και δοκιμαζε την αποχρωση βρεχοντας (με ενα δακτυλο αρκει) σε ενα σημειο.
Αυτο δειχνει το πως θα γινει η αποχρωση οταν "πεσει" το βερνικι!
-Μια ευκολοτερη λυση ειναι η προσθηκη χρωστικης ουσιας στο ιδιο το βερνικι,και ελεγχος της αποχρωσης
1ον με την ποσοτητα μιξης,
2ον με τα απαραιτητα "χερια" (αν με 1 η 2 πετυχει η αποχρωση,συνεχιζουμε με διαφανες βερνικι.
Αυτο το συστημα χρησιμοποιουν και οι μεγαλες εταιριες μαζικης παραγωγης,αφου κερδιζουν χρονο και χρημα...
(Εδω να καταριψουμε το μυθο που θελει το νιτρο να ειναι το καλυτερο για οργανα,καμμια εταιρια δεν θελει να μας πει οτι το χρησιμοποιει απλως γιατι ειναι το φτηνοτερο-τερο-τερο....!)
-Το παχος της βαφης θα εξαρτηθη απο το ειδος της,
-Το νιτρο θα λεπτινει πολυ απο το αρχικο περασμα,(λογω απωλειας διαλυτων για μεγαλο χρονικο διαστημα μετα τη βαφη),και δεν παρεχει αρκετη προστασια απο χημικα (η ακομα και απλο Jack Daniels...) η χτυπηματα!
Οποτε θελει 6-7 χερια,αλλιως μετα απο ενα διαστημα,η πλευρα της μι καντινι στο μπρατσο,
θα "πινει" συντομα ιδρωτα σαπιζοντας το ξυλο!
-Η πολυουρεθανη εχει καλυτερες μηχανικες και χημικες ιδιοτητες,αντεχει σε καθε ειδους διαλυτικο,καθαριστικο η οινοπνευμα,τα στρωματα της βαφης μενουν "πιο παχεια" (λιγοτερα χερια),εχει ομως μερικα ελλατωματα...
Αν χτυπηθει,ισως να μην σπασει "φλουδα",(οπως συμβαινει στα γνωστα πολυεστερικα φινιρισματα) αλλα να
ασπρισει στο σημειο αυτο λογω αποκολλησης απο το ξυλο...η επισκευη ειναι αδυνατη,αφου παντα θα φαινεται
μια μικρη "ασπριλα" γυρω απο το χτυπημα,με οτι και αν το "γεμισουμε",φυσικα αφαιρωντας πρωτα το χτυπημενο
σημειο,και "φουσκωνοντας" το ξυλο πισω στη θεση του.(Γινεται και αυτο,το ξυλο συνεχιζει να ειναι εκει,αν και συμπιεσμενο)
Ειναι πολυ ελλαστικη,αν χρησιμοποιηθει με την στανταρ μιξη.
Και εμεις δεν θελουμε "αμορτισερ" να σκοτωνει το sustain μας..!
Ενα 10-20 % επιπλεον καταλυτης θα σκληρυνει αρκετα το βερνικι,ωστε να δονειται λιγακι....
και θα το βοηθησει να σπαει ευκολοτερα σε περιπτωση χτηπηματος,προστατευοντας το ξυλο μας καλυτερα!
-Οσο για τα πολυεστερικα βερνικια,ειναι -γνωμη μου- οτι καλυτερο για ηλεκτρικα οργανα,
φτανει να μην ξεπερναει στο παχος μια απλη βαφη νιτρου,γιατι αντιο στον ηχο...
Εχει τις καλυτερες μηχανικες και χημικες ιδιοτητες,επισκευαζεται και γυαλιζεται πανευκολα,
αλλα ειναι πλεον απο δυσκολο εως ακατορθωτο να το βρεις (ισως ο λουστραδορος..?)
-Με τα υδατοδιαλυτα δεν εχω εμπειρια,
συντομα ομως δεν θα εχουμε αλλη επιλογη,λογω νομοθεσιας!
(Ισως να ειναι "καθαρα",εχουν ομως και αυτα ενα απο τα κακα της παλιας τεχνολογιας,
προκαλουν αποφραξη πνευμονων,οποτε δεν γλυτωνουμε τις (σπαστικες ομολογουμενως) μασκες..!!
Ελπιζω να βοηθησα (και να μην απογοητευσα,ολα εχουν συν και πλην!)
Καλη διασκεδαση, (αυτο θα πει χομπι!)
yann
