Τι σας κάνει εντύπωση πρώτο σε έναν καλό κιθαρίστα;

RayDTutto

Re di tutto e di nessuno
Θρύλος του Noiz
Δεν μιλάω για ηχογραφημένους και επαγγελματίες.

Μιλάω για ερασιτεχνες και για λάιβ.

Π.χ. πάτε σε ένα λάιβ και περιμένετε να ακούσετε τον κιθαρίστα.

Ποια είναι η στιγμή που αρχίζετε να αναγνωρίζετε ότι βλέπετε μπροστά σας έναν καλό - σύμφωνα πάντα με την προσωπική σας γνώμη - κιθαρίστα;

Τι είναι αυτό που προσέχετε ΠΡΩΤΟ ως μια βάση για να χαρακτηρίσετε έναν κιθαρίστα καλό;

Το καλό του βιμπράτο; Την ταχύτητά του; Την καθαρότητα του στο παίξιμο; Τον ήχο του; Την ρυθμική του αντίληψη; Τη φρασεολογία του;

Φυσικά στο τέλος μιλάμε για συνδυασμό όλων.

Αλλά τι σας χτυπάει εσάς στο αυτί ΠΡΩΤΟ;

 
RayDTutto είπε:
Το καλό του βιμπράτο; Την ταχύτητά του; Την καθαρότητα του στο παίξιμο; Τον ήχο του; Την ρυθμική του αντίληψη; Τη φρασεολογία του;
:)

 
Η ρυθμικη αντιληψη πιστευω οτι ειναι το πρωτο που θα παρατηρησω. Αμεσως μετα ερχεται η ποιοτητα του ηχου. Το επομενο που θα παρατηρησω θα ειναι η "αρμονια" του και το ποιες νοτες επιλεγει παιζει. Στην πορεια καταλαβαινω και το επιπεδο τεχνικης καταρτισης (ταχυτητα, vibrato, tremolo κλπ), το οποιο δεν το θεωρω και προαπαιτουμενο ωστε να μου αρεσει ο κιθαριστας.

 
Συνήθως περιμένω να ακούσω την χροιά του πως επιδρά μέσα στο σύνολο της μίξης και στο τι κάνει/παίζει για να υπηρετήσει το κομμάτι, νότες,τεχνική,effects.

 
Όλα αυτά τα βρίσκω απαραίτητα σε έναν καλό κιθαρίστα, δεν μπορώ να διαλέξω κάτι.

Το πρώτο που θα μου κάνει εντύπωση είναι αυτό στο οποίο θα είναι καλύτερος.

Μπορώ να πω τι με χαλάει σε έναν καλό κιθαρίστα που έχει τα παραπάνω.

Φλυαρία και έλλειψη φαντασίας.

Είναι όπως το φαγητό, εάν έχει το σωστό αλάτι δεν σημαίνει ότι είναι καλό.

 
Την αισθητική του προσέγγιση, και τίποτα αλλο... ουσιαστικά αδιαφορώ για την τεχνική ικανότητα.

 
Μια διευκρίνηση / επανάληψη:

Με ενδιαφέρει τι είναι αυτό σας κάνει κλικ πρώτο.

Τι είναι αυτό που ακούτε (ή βλέπετε) και λέτε "Ooookaaayyyy... κάτι έχουμε εδώ".

Το στιγμιαίο, η πρώτη εντύπωση.

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
άρθρωση

μετά ήχος

μετά ενσωμάτωση στο σύνολο ρυθμικά κυρίως

μετά η δυνατότητα να είναι ενταγμένος στο σύνολο αλλά να χαράζει δικό του δρόμο

μετά η δυνατότητα να μπορεί να τα κάνει αυτά σωστά όσο δυσκολεύει το κομμάτι θεματικά και χρονικά

 
Η συνολική αισθητική και το statement, ότι δηλαδή αυτό που παίζει το εννοεί και δεν είναι noodling ή συνοδευτική γαρνιτούρα.

Κατά τα άλλα θεωρώ θαυμαστό το να μπορεί να παίζει περίτεχνα ρυθμικά που να μη βγάζουν κιθαρίλα.

 
Θα πω το πρώτο που μου ήρθε εμένα στο νου και ειναι πεζότατο ξερω....

Το gear του. 

Πανω κατω θα καταλαβεις τι θα επακολουθησει αν δεις να εχει σοβαρά / ψαγμενα πραγματα. (Ξερω οτι υπαρχουν πολλές εξαιρεσεις αλλά αυτό μου ήρθε πρώτο.)

Μετά σίγουρα ο ήχος και το χέρι, η άρθρωση.

Αν ολα τα βαλουμε σε ενα κουτι η αισθητική όπως αναφέρθηκε και παραπάνω.

Ενας φιλος και κιθαριστας που θαυμαζω ειναι ο Πετρος Λαγόντζος. (The dude , mr president, cosmic union, koza mostra).

Δεν  μπορώ να το εξηγήσω ακριβώς απλά θα πω ότι έχει μουσικότητα στο παίξιμό του.

Αυτο. Μουσικότητα.

 
εγω συνηθως προσεχω τι παιζει  ;D , δηλαδη ποσο ξερει τη μουσικη που παιζει η μπαντα, και το τι κανει η κιθαρα σε αυτη. Τα τεχνικα ειναι το λιγοτερο που παιζει ρολο, καθως μπορεις να παιξεις καταπληκτικη μουσικη ακομα και με λιγες βασικες γνωσεις και τεχνικη στην κιθαρα. Αν ειναι να ξεχωρισω ομως ενα τεχνικο χαρακτηριστικο αυτο θα ηταν το time.

Γενικως τα πραγματα που απολαμβανω ειναι κυριως ενας παικτης/μπαντα που δεν παιζει οτι ναναι αλλα οτι ειναι στυλιστικα σωστο, και επισης μουσικους που ακουν ο ενας τον αλλον εξισου προσεκτικα με το πως ακουν τον εαυτο τους

 
Με ΤΙ κιθαρα παιζει!!!  ;D

(πλακα κανω  8) )

Πρωτα απο όλα ειναι η εικονα του που δειχνει οτι ειναι ΕΝΑ(1) με το οργανο. Δεν ξερω πώς να το περιγραψω... Ειναι οπως ο τραγουδιστης, που ναι μεν βρισκεται πισω απο ενα μικροφωνο και εχει το νου του να μενει onaxis σε αυτο οταν τραγουδαει, αλλα τον βλεπεις στο πώς συμπεριφερεται στο μικροφωνο, σε αντιθεση πχ με αλλους που μπορει να ειναι απιστευτοι τραγουδιστες, αλλα τους βλεπεις οτι κυνηγανε το μικροφωνο να μην βγουν εκτος...  ::)

Απο την αλλη, ειναι η φωνη που την κανει να βγαλει η κιθαρα. Δηλ, ακουγοντας soloist κιθαριστες που εχουν χτισει την περισσοτερη δισκογραφια τους χωρις τραγουδιστες (aka Satriani, Jeff Beck κλτ) ακους τα τραγουδια τους και αν σε ρωτησει καποιος, εχεις την εντυπωση οτι αν δεν ηταν κιθαρα, ανετα θα ηταν καποιος/ποια τραγουδιστης που θα ελεγε αυτη την μελωδια. Δηλ, λαικα, σαν να "μιλαει" απο μονη της.

Παρακατω θα ελεγα, φυσικα το vibrato (που μεταφραζεται στο παραπανω που γραφω), περισσοτερο τις φρασεις και την φαντασια (π,χ B.B.king) που μπορει σε 1 pattern της πεντατονικης/blues κλιμακας του CAGED συστηματος να παιξει ολοκληρο τραγουδι, και οχι τοσο το shred skill και το ποσο μπορει να βαλει σε ενα κομματι μια απο τις πιο δυσκολες ασκησεις του 30ωρου προγραμματος ασησεων του Steve Vai (που υπαρχει ιντερνετ)

 
συμφωνω με ολα οσα ειπατε,εγω απο τα πρωτα που προσεχω ειναι ο ηχος...να εχει ασχοληθει λιγο με το θεμα κ οχι απλα αντε να παιξουμε...βεβαια αυτο που με κραταει ειναι κ οι δυναμικες!

 
Για να πω την αληθεια, εκει που θα φαινοταν πραγματικα ενας "καλος" κιθαριστας θα ηταν κατα την γνωμη μου:

Σε ενα jamm session. Να παιζει απο πισω ενα πχ 12bar blues backing track (ή οτιδηποτε αλλο) και να αφησεις τον κιθαριστα να μπει. :o ;D :o ;D :o ;D :o ;D,

Νομιζω ειναι το πιο δυσκολο πραγμα!!!

Κατι σαν στα χρονια του Σχολειου που σε σηκωνε ο καθηγητης στο μαθημα, και σε ρωτουσε:

-Πες μας Γιωργακη, ο,οοοτι ξερεις!!!!

FAIL!!!!!!! 8)

(γιατι εκει φαινεται και οι φρασεις, και η εμπερια, και το feel, και ο αυτοσχεδιασμος, και γενικα η  αποψη γυρω απο τον ηχο σου....

Το να μαθω και να παιξω ενα γνωστο κομματι, θεικο, γραμμενο αρμονικα αψογο, και απλα να παλευω να το βγαλω 100% και με το feel του και σαν να ειναι ακριβως ο ιδιος κιθαριστας, ειναι πιο ευκολο πιστευω, απο το να βγαλεις απο τα "αδυτα" του μυαλου σου νοτες και μελωδιες βαθεια κρυμμενες.... 8) )

 
εγώ πάλι αντίθετα, αν σε πρώτο χρόνο δεν τραβήξει την προσοχή μου (χωρίς να το έχω επιδιώξει) τίποτα από όλα αυτά και παραμείνει η προσοχή μου σε "οριζόντια ακρόαση" με επίκεντρο το κομμάτι που υπηρετεί, διατηρώ την ισοροπία μου σαν ακροατής και απολαμβάνω την μουσική της μπάντας με έναν σίγουρα καλό κιθαρίστα (για μένα πάντα)...

μου είναι ΣΧΕΔΟΝ ΑΔΥΝΑΤΟ (χωρίς να επιτηδεύσω με κάθετη ακρόαση) ακούγοντας έναν κιθαρίστα να επικεντρώσω αρχικά σε κάτι θετικό από αυτά που θα ξεχωρίζει τόσο πια...

όπως και από την άλλη μου είναι πανεύκολο κάτι από τα εν λόγω χαρακτηριστικά να μου "σκίσει" τα αυτιά (στην αρνητική του έκφανση) χαλώντας μου τη "σούπα"... ε εκεί πια μπορώ να αρχίσω να ασχολούμαι και με τα επί μέρους κακά ή καλά χάνοντας το δάσος (εκτός αν είμαι μέλος κριτικής επιτροπής σε διαγωνισμό  ;D)....

επανερχόμενος στο αρχικό ερώτημα, ένας "καλός κιθαρίστας" θα με απασχολήσει κριτικά για κάποια ενδεχομένως ιδιαίτερα skills του, μόνο σε δεύτερο χρόνο και στο τέλος του συνολικού perfomance του, όταν θα κάνω έναν "απολογισμό" (συνήθως συζητώντας) για το τι απεκόμισα από την παράσταση που παρακολούθησα...

εκεί λοιπόν, βασικά στοιχεία με τα οποία θα εκμαιεύσει τον επι μέρους θαυμασμό μου, είναι η ρυθμική αντίληψη σε απόλυτη σχέση με την ικανότητα του να διαχειρίζεται σωστά την δυναμική περιοχή του ήχου του και την διατήρηση του "ρόλου" του στα πλαίσια της ανάγκης του κομματιού που εκτελεί... 

 
npap είπε:
εγώ πάλι αντίθετα, αν σε πρώτο χρόνο δεν τραβήξει την προσοχή μου (χωρίς να το έχω επιδιώξει) τίποτα από όλα αυτά και παραμείνει η προσοχή μου σε "οριζόντια ακρόαση" με επίκεντρο το κομμάτι που υπηρετεί, διατηρώ την ισοροπία μου σαν ακροατής και απολαμβάνω την μουσική της μπάντας με έναν σίγουρα καλό κιθαρίστα (για μένα πάντα)...

μου είναι ΣΧΕΔΟΝ ΑΔΥΝΑΤΟ (χωρίς να επιτηδεύσω με κάθετη ακρόαση) ακούγοντας έναν κιθαρίστα να επικεντρώσω αρχικά σε κάτι θετικό από αυτά που θα ξεχωρίζει τόσο πια...

όπως και από την άλλη μου είναι πανεύκολο κάτι από τα εν λόγω χαρακτηριστικά να μου "σκίσει" τα αυτιά (στην αρνητική του έκφανση) χαλώντας μου τη "σούπα"... ε εκεί πια μπορώ να αρχίσω να ασχολούμαι και με τα επί μέρους κακά ή καλά χάνοντας το δάσος (εκτός αν είμαι μέλος κριτικής επιτροπής σε διαγωνισμό  ;D)....

επανερχόμενος στο αρχικό ερώτημα, ένας "καλός κιθαρίστας" θα με απασχολήσει κριτικά για κάποια ενδεχομένως ιδιαίτερα skills του, μόνο σε δεύτερο χρόνο και στο τέλος του συνολικού perfomance του, όταν θα κάνω έναν "απολογισμό" (συνήθως συζητώντας) για το τι απεκόμισα από την παράσταση που παρακολούθησα...

εκεί λοιπόν, βασικά στοιχεία με τα οποία θα εκμαιεύσει τον επι μέρους θαυμασμό μου, είναι η ρυθμική αντίληψη σε απόλυτη σχέση με την ικανότητα του να διαχειρίζεται σωστά την δυναμική περιοχή του ήχου του και την διατήρηση του "ρόλου" του στα πλαίσια της ανάγκης του κομματιού που εκτελεί...
:-[ :-X

Ωχ!!!! Αγχωθηκα!  :-[ :-X

ευχομαι να μην τυχει να παιξω σε live και να γυρισω και να δω τον npap!!!!  :-[ :-X

;D ;D ;D

 

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top