ikera είπε:
σωστό!
Αλήθεια οι πληκτράδες που έχουν μια ευχέρεια στα χέρια για αυτοσχεδιασμό αλλά και καλό μουσικό αυτί που αναγνωρίζουν συγχορδίες κλπ τι background έχουν; κλασικό αρμόνιο; μοντέρνο; πιάνο; πέρα από τις χιλιάδες ώρες πίσω από το όργανο μιλάω
Αυτο θελει σίγουρα προσωπική εξάσκηση. Απο κει και πέρα, το να γνωρίζεις τη θεωρία, θα σε βοηθήσει να κωδικοποιήσεις καλυτερα τις εμπειρικες γνωσεις που αποκομίζεις απο την εξάσκηση.
Πχ, είναι πιο εύκολο να θυμασαι τον ορο ντο μείζονα με 7η, παρά να σκεφτεσαι «το ασπρο που ειναι πριν τα 2 μαυρα, μετά το ασπρο μετα απο τα 2 μαύρα, μετα το πρωτο ασπρο αναμεσα στα 3 μαύρα και μετά το 3ο απο τα 3 μαύρα». Χαζο παράδειγμα, αλλα καταλαβαινεις το νόημα.
Επίσης αυτό θα σου δώσει την ευχέρεια, να καταλαβεις, τι ακριβως εκανε ο Ταδε παιχταράς (και γιατί), και να διευρύνεις πιο ευκολα τις γνώσεις σου, αρα και την ικανότητα στο παίξιμο σου.
Προσωπικά δεν ξερω πως είναι να είσαι μουσικός χωρις να ξερεις θεωρια ;D οποτε θα αφήσω τα πλεονεκτήματα αυτου, σε καποιον που είναι. Εγω σου λεω τα πλεονεκτήματα του να μαθεις καλα τη θεωρία.
Προσωπικό παράδειγμα, η κωδικοποιηση των συγχορδιακών ακολουθιών (πχ η αλλαγη Ντο-Φα-Σολ, κωδικοποιείται ως 1-4-5), με βοηθούν πάρα πολύ, στο να ξεχωρίζω αμεσως τις συγχορδιες. Δηλαδή μολις ακουω αυτη την αλλαγη, λεω αμεσως «α, 1-4-5 οκ». Κι ετσι δε χρειάζεται να ακουω ξεχωριστά καθε συγχορδία, παρά τη διαδοχη΄απο τη μία στην αλλη.
Και δεδομένου οτι αυτες οι διαδοχες δεν ειναι απειρες στη δημοφιλή εμπορική μουσική, μου ειναι πολύ εύκολο να απομνημονευσω πολλά τραγούδια και γρήγορα, αλλα και να τα μαθω γρηγορα, επειδή οι αλλαγες μοιαζουν με καποιο άλλο που ήδη έχω κωδικοποιήσει.
