Και τελικά ποιο είναι το συμπέρασμα...??? Πως όπως μπορείς να πέσεις σε κακό G-400, έτσι μπορείς να πέσεις και σε κακό SG Faded. Και βάζω στοίχημα κάτι αντίστοιχο θα συμβαίνει και τις πιο φθηνές κιθάρες της Tokai. Άρα δεν τις παίρνεις γουρούνι στο σακί, βγαίνεις και ψάχνεις πρώτα για το κομμάτι εκείνο που θα σε ικανοποιήσει (ανάλογα με τις απαιτήσεις και τα στάνταρντ του καθενός βέβαια) σε αίσθηση και ήχο και θα είναι μέσα στις δυνατότητές σου.
Δεν αποκλείεις τίποτε όταν δεν έχεις πάρα πολλά χρήματα, ούτε μπορείς να βασίζεσαι στο "όνομα" γιατί στα φθηνά μοντέλα και το "όνομα" από κάπου μειώνει το κόστος όπως και οι υπόλοιποι. Και με ένα ακόμα μειονέκτημα κατά τη γνώμη μου διότι
οπωσδήποτε πληρώνεις και την ψευδαίσθηση του mojo και το made in USA στο headstock. Να τα πληρώνεις από Standard και πάνω που ανταποκρίνονται σημαντικά και σε αυτά που παίρνεις no problem...κι εγώ άμα έχω 1300 ευρώ την Standard θα πάρω όχι την Tokai SG-155 γιατί θέλω όλο το "πακετάκι" που λέγεται
Gibson SG. Αλλά με 500 ευρώ αντί να κοιτάς το ουσιαστικά και πρακτικά καλύτερο να βασίζεσαι στο "είναι
Gibson" είναι σαν να ψάχνεις vespa μάρκας Porsche.
Δυστυχώς πάντως η αίσθηση που λαμβάνω από ίδια εμπειρία και γνώμες άλλων που φθάνουν στα αυτιά μου είναι ότι ο μέσος όρος των SG Faded δεν αξίζει τα 750 ευρώ... :-\ Και για να εξηγήσω τι τουλάχιστον είδα εγώ:
1.) Υπερβολικά μέτριους μαγνήτες για 750 ευρώ τιμή. Ο neck ειδικά δεν ήταν ούτε κατά 10% καλύτερος του αντίστοιχου της G-400. Αντίστοιχα "muddy" στα καθαρά κάπως καλύτερος high gain. Ο bridge άντε να έπιανε το 10%...
2.) Τα tone ποτενσιόμετρα μάλλον δεν έχουν λόγο ύπαρξης αφού οι μαγνήτες "ακούγανε" μονάχα σε τεράστιες αλλαγές. (αυτό ίσως δεν είναι και τόσο σοβαρό και εύκολα διορθώνεται σε κάθε κιθάρα)
3.) ΤΡΙΣΑΘΛΙΟ μπράτσο!!! Κακοτοποθετημένα τάστα από το 12 και κάτω με αποτέλεσμα πάρα πολύ fret buzz και ξύλο που σου έδινε την αίσθηση ότι αν το ζορίσεις λίγο θα σπάσει στα χέρια σου.
4.) Η κιθάρα δεν κρατούσε το κούρδισμά της με τίποτα και με οποιαδήποτε αλλαγή στο action κι αν δοκιμάσαμε! Ακόμα και τον ιδιοκτήτη της που την είχε περί πολλού τον έκανε να μην πιστεύει στα μάτια του που μια ταπεινή Epiphone ήταν καλύτερη σε αυτό το ζήτημα...
Και φυσικά όλες οι δοκιμές έγιναν στο ίδιο rig...το ίδιο ακριβώς rig όπου η Standard και η '61 RI έμοιαζαν από άλλο πλανήτη σε σχέση με το G-400 και η Faded πάλευε να κουρδιστεί.