Πολιτικά σχόλια

Σε συνέχεια ίσως αυτού που λέει ο Tέρυς... ;D ;D

Το ότι έχουμε κάποια χαρακτηριστικά σα λαός, δεν μπορούμε να το αρνηθούμε πάντως πλήρως  ( ; ).

Πάνω σε αυτό «πάτησε» και κάποια  ανάλυση του Στέλιου Ράμφου, που με ένα (ίσως περίεργο) λογικό σχήμα (και πολύ στο περίπου), ξεκινώντας από το:  Έλληνες => πολιτισμός που έχει πολύ έντονο το θρησκευτικό του αίσθημα=> μια κοινωνία που καταλαβαίνει συγγενικά τα πράγματα => μία κοινωνία που έχει μόνο συγγενικές σχέσεις => μοιραίον το πελατειακό.

Μου χει τύχει π.χ. σε Δημόσια Υπηρεσία (και σε άλλους ίσως) να συναντώ την πλήρη αδιαφορία από τον υπάλληλο, μέχρι που τυχαία ανακαλύφθηκαν ψήγματα κοινής καταγωγής, και σχίστηκε να με εξυπηρετήσει  ;D ;D ;D. (Δεν το λέω για να περηφανευτώ, αλλά για να υπερασπιστώ αυτό το «μια κοινωνία που καταλαβαίνει συγγενικά τα πράγματα»)  ;D :P

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
LK είπε:
  Έλληνες => πολιτισμός που έχει πολύ έντονο το θρησκευτικό του αίσθημα
Συγνώμη που απομονώνω το σχετικό απόσπασμα, αλλά εδώ είναι το «επίκτητο» που ανέφερα νωρίτερα.

Ως Έλληνες ( ή μάλλον οι πρόγονοι Έλληνες)  ;D δεν είχαν έντονο το θρησκευτικό αίσθημα.

Και θα μας παραπέμψω στην αρχαία κωμωδία που πχ ο Αριστοφάνης περνούσε τους θεούς γενεές 14  ;D

Θρησκευόμενοι ήταν, αλλά όχι θρησκόληπτοι. Αυτό μας προέκυψε αιώνες αργότερα και μέσα από... επώδυνες διαδικασίες.   

 
Τόξερα πως οι χορδοσφίχται-ωρά Τέρι Μπέρι- και οι μαχογκανιδες -τύπου χασοδίκη- έχουν ιστορική επάρκεια,αλλά αυτοί βάλθηκαν να με επιβεβαιώσουν κιόλας  ;D ;D ;D

Νου Μέταλ ρε ,όξω Τέρι ,απ τη παράγκα  ;D ;D ;D

 
Terry RoscoeBeck5 είπε:
Συγνώμη που απομονώνω το σχετικό απόσπασμα, αλλά εδώ είναι το «επίκτητο» που ανέφερα νωρίτερα.

Ως Έλληνες ( ή μάλλον οι πρόγονοι Έλληνες)  ;D δεν είχαν έντονο το θρησκευτικό αίσθημα.

Και θα μας παραπέμψω στην αρχαία κωμωδία που πχ ο Αριστοφάνης περνούσε τους θεούς γενεές 14  ;D

Θρησκευόμενοι ήταν, αλλά όχι θρησκόληπτοι. Αυτό μας προέκυψε αιώνες αργότερα και μέσα από... επώδυνες διαδικασίες.     
Μιλούσε για τα τελευταία 200 χρόνια, μάλλον ΝΕΟ Έλληνες έπρεπε να γράψω.  :P ;D

 
Terry RoscoeBeck5 είπε:
Ο εκχριστιανισμός των (ως επί των πλείστων) γερμανόφωνων φύλων της βορειοδυτικής Ευρώπης, έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην δημιουργία «εθνικών» συνειδήσεων- σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα- καθώς και στην «σφυρηλάτηση» σιδηράς κοινωνικής πειθαρχίας, όπως αυτή προέκυψε από την Μεταρρύθμιση και μετά.  
Η αναπτυξη των εθνικών συνειδήσεων με απασχολεί ιδιαίτερα, λόγω μιας αγάπης και μιας διαρκους μελέτης για το κίνημα του ρομαντισμου στη μουσική, από τον οποίο ξεπήδησαν και οι εθνικες μουσικές σχολές. Η σχέση μεταξύ των κεντρικών ιδεών του ρομαντισμου (μοναδικότητα και αξία του ανθρωπου κτλ) και της εθνικής συνείδησης, ειναι πολυ άμεση.

Aν δεχτουμε λοιπόν αυτή τη σχεση, της θέσης του ανθρωπου στην κοινωνία, με την ανάπτυξη εθνικής συνειδησης, πηγαίνοντας λίγο πιο πισω, συναντάμε τις αρχές τις γαλλικής επαναστασης και πηγαίνοντας λιγάαακι ακομα πιο πισω, συναντάμε τις αρχες της αμερικανικής επαναστασης...που βασιστηκε ως επι τω πλειστω...στην φοροδιαφυγή ;D

Στην ουσια η γέννηση του αμερικανικου εθνους, είχε ως βαση την αρνηση να υποταχθουν οι πιονέροι της αποικιοκρατίας (κυριως φορολογικά) στο αγγλικό στέμμα.

Αρα η φοροδιαφυγη θα μας οδηγήσει σε μια μεγάλη νικη της δημοκρατίας απέναντι στον παρεμβατισμο των εξωτερικών δυνάμεων ;D

 
Terry RoscoeBeck5 εχεις δίκιο για τον Προτεσταντισμό, αλλά όχι τόσο από άποψη εθνικής συνείδησης, όσο από την άποψη του επιτυχημένου καπιταλισμού. Για την ακρίβεια η προτεσταντική ηθική ειναι η καρδια του καπιταλισμου, κυριως διοτι έχει ως κύριο άξονα της  την εργατικότητα με την οποία ο άνθρωπος κερδίζει το ψωμί του, βοηθάει τον πλησίον του και εν τέλει σώζει την ψυχή του. Αντίθετα η ορθοδοξια περιμενει τα παντα απο "τη βουληση του θεου", συνεπώς αράζουμε και τα περιμενουμε ολα στο χερι  ;D ειτε απο το θεο ειτε απο το κρατος.  ;)

Οσο αφορα την "εθνικη μας συνειδηση" ο χριστιανισμος δεν λεει και τιποτα γιατι 1ον) δεν ειχαμε ποτε εθνικη συνειδηση στην πραξη και 2ον) ακομα και αν υποθεσουμε οτι ειχαμε, η Ρωμη μας υπεταξε τελειωτικά 500 χρονια πριν γινει ο χριστιανισμος Must και μας εκανε γιουσουφακια απο τοτε.

 
LK είπε:
Μιλούσε για τα τελευταία 200 χρόνια, μάλλον ΝΕΟ Έλληνες έπρεπε να γράψω.  :P ;D
;D ;D ;D

Αυτό ναι και χωρίς αντίλογο.

@Sammy Nu Metal ε... Χμμμ κάτι ξέρεις εσύ  ;D Αλλά υπάρχει και μια συνεργασία έκπληξη- μέσα από το Noiz- την οποία όμως δεν μπορώ να την αποκαλύψω ακόμα, γιατί με περιορίζει το συμβόλαιο  ;D ;D ;D ;D

@ manosx Συμφωνώ στο Προτεσταντισμός- επιτυχημένος καπιταλισμός, αλλά επέτρεψε μου να επιμείνω στην σύνδεση του με την δημιουργία πετυχημένων εθνικών κρατών  :D

@ neeq: Tea party και η επανάσταση ξεκίνησε  ;D Πάντως η τέχνη του 19ου αιώνα και τα κινήματα της είναι άρρηκτα δεμένη με την δημιουργία των εθνικών κρατών. Σε βαθμό που από ένα σημείο και πέρα έγινε «στρατευμένη». Βλέπε Βάγκνερ, ο «πατέρας» του πανγερμανισμού  :) 

 
Terry RoscoeBeck5 είπε:
@ neeq: Tea party και η επανάσταση ξεκίνησε  ;D Πάντως η τέχνη του 19ου αιώνα και τα κινήματα της είναι άρρηκτα δεμένη με την δημιουργία των εθνικών κρατών. Σε βαθμό που από ένα σημείο και πέρα έγινε «στρατευμένη». Βλέπε Βάγκνερ, ο «πατέρας» του πανγερμανισμού  :) 
Aκριβως. Η μοναδικότητα και η αξία του individual ανθρωπου, ήταν τεράστιο μπαμ τον 19ο αιωνα, και δε θα μπορουσε να εξυπηρετηθεί με οικουμενιστικές αντιλήψεις.

Αν θες την πολύ ταπεινή και ευθραστη γνώμη μου...όλα αλλαξαν οταν οι φτωχοι αρχισαν να εχουν ελπίδες κοινωνικής ανέλιξης...αφεντικα και δουλοι δηλαδη κτλ.

Στην ουσια η εθνική ταυτότητα, ήταν ενα νέο είδος προσδιορισμου του «ανεξάρτητου ατόμου»

 
neeq είπε:
Aκριβως. Η μοναδικότητα και η αξία του individual ανθρωπου, ήταν τεράστιο μπαμ τον 19ο αιωνα, και δε θα μπορουσε να εξυπηρετηθεί με οικουμενιστικές αντιλήψεις.

Αν θες την πολύ ταπεινή και ευθραστη γνώμη μου...όλα αλλαξαν οταν οι φτωχοι αρχισαν να εχουν ελπίδες κοινωνικής ανέλιξης...αφεντικα και δουλοι δηλαδη κτλ.

Στην ουσια η εθνική ταυτότητα, ήταν ενα νέο είδος προσδιορισμου του «ανεξάρτητου ατόμου»
Εδώ θα μου επιτρέψεις μια μικρή διαφωνία.

Το individuality, τουλάχιστον όπως το αντιλαμβάνομαι είναι μια πιο «καπιταλιστική» έννοια (με την καλή έννοια έτσι  ;D ;D ;D )

Η μονάδα που «κατακτά» τον κόσμο.

Όμως στην εν λόγο ιστορική περίοδο η ουσία ήταν στην ένωση των ατομικοτήτων κάτω από μία κοινή σημαία- ταυτότητα και η αίσθηση του «ανήκουμε» σε ένα όλον.

Η «υποταγή» της μονάδας σε μια υπέρ ομάδα, σε ένα υπερσύνολο, που ξεπερνά το άτομο, με το άτομο να προσδιορίζεται ως οντότητα από το σύνολο καθώς αυτό πλέον του προσδίδει ταυτότητα (πλέον εθνική ταυτότητα).

Τουλάχιστον αυτή είναι η αντίληψη μου για τον 19ο αιώνα.   

 
Terry RoscoeBeck5 είπε:
Συγνώμη που απομονώνω το σχετικό απόσπασμα, αλλά εδώ είναι το «επίκτητο» που ανέφερα νωρίτερα.

Ως Έλληνες ( ή μάλλον οι πρόγονοι Έλληνες)  ;D δεν είχαν έντονο το θρησκευτικό αίσθημα.

Θρησκευόμενοι ήταν, αλλά όχι θρησκόληπτοι. Αυτό μας προέκυψε αιώνες αργότερα και μέσα από... επώδυνες διαδικασίες.     

Ε, ναι, οχι θρησκόληπτοι, γι' αυτό τα τάματα στα μαντεία φτάνανε... χιλιόμετρα έξω από το ναο,  ;D και ενταξει, τι ειναι τωρα τα χρυσελεφαντινα του Δια, της Αθηνάς, οι Κολλοσοί της Ρόδου και τα άλλα... μικροαντικείμενα  ;D ψιλοπράματα, ε, και αν το έπαιζες έξυπνος και έλεγες και τίποτα παραπάνω σε κυνηγούσαν να σε σκοτώσουν σαν τον Αισχύλο ή σου έδιναν και κάνα κώνειο διότι εισήγαγες καινά δαιμόνια, αλλά κατα τα άλλα όλα κυριλέ  ;D

Ψάχνεις για κάτι που δεν υπήρξε ποτέ, με τα γυαλιά και τις αξίες του σήμερα.

Και όσο αφορά την εθνική ταυτότητα, δεν είναι και πολλά άλλα πέρα από ένα μέσο διάσπασης των αντιπάλων αυτοκρατοριών, ή ένα μέσο ένωσης των φίλιων επαρχιών. Μην την παίρνεις και τόσο σοβαρά, η ανάγκη δημιουργεί τις πλαταιές, αν αυτή πάψει πάλι στον Πελοποννησιακό καταλήγεις. Εκτός αν έχεις να αντιμετωπίσεις Πέρσες συνέχεια, π.χ. -25 βαθμούς κελσίου το μισό χρόνο  ;) εκει γίνεσαι νομοταγης Νορβηγος πολιτης σου αρεσει δε σου αρεσει  ;D αλλιως φτιαξε παροχη αεριου μονος σου  ;D ;D ;D

 
manosx είπε:
Ε, ναι, οχι θρησκόληπτοι, γι' αυτό τα τάματα στα μαντεία φτάνανε... χιλιόμετρα έξω από το ναο,  ;D και ενταξει, τι ειναι τωρα τα χρυσελεφαντινα του Δια, της Αθηνάς, οι Κολλοσοί της Ρόδου και τα άλλα... μικροαντικείμενα  ;D ψιλοπράματα, ε, και αν το έπαιζες έξυπνος και έλεγες και τίποτα παραπάνω σε κυνηγούσαν να σε σκοτώσουν σαν τον Αισχύλο ή σου έδιναν και κάνα κώνειο διότι εισήγαγες καινά δαιμόνια, αλλά κατα τα άλλα όλα κυριλέ  ;D

Ψάχνεις για κάτι που δεν υπήρξε ποτέ, με τα γυαλιά και τις αξίες του σήμερα.

Φτου... πάλι θα έχω ενστάσεις  ;D ;D ;D Α παπα πα παπα  ;D ;D ;D

Η ένσταση μου είναι ότι στις γνωστές περιπτώσεις θρησκευτικών διωγμών εκείνης της εποχής, τα αίτια ήταν αμιγώς πολιτικά με «θρησκευτικό περιτύλιγμα»  ;D

Ας πούμε, Αλκιβιάδης: Τον κατηγόρησαν ότι έσπασε τις Έρμες, αλλά φοβόντουσαν την δύναμη του ως στρατηγού και «αγαπημένου παιδιού» των Αθηναίων. Την έφαγαν στην εκστρατεία της Σικελίας και ηρέμησαν  ;D

Σωκράτης: Σε μια περίοδο «πνευματικής αποχαύνωσης» για την Αθήνα, ξυπνούσε συνειδήσεις. Δεν βόλευε και «φαγώθηκε».

Και ας μην ξεχνάμε ότι ο Πλάτωνας έζησε παρότι ουσιαστικά κατέρριψε το θρησκευτικό mainstream του πολυθεϊσμού, κάνοντας λόγο για τον ένα θεό- το οποίο χρησιμοποίησε κατά κόρον ο άγιος Αυγουστίνος (ο μέγας άγιος του καθολικισμού) αιώνες αργότερα.         

 
Terry RoscoeBeck5 είπε:
Εδώ θα μου επιτρέψεις μια μικρή διαφωνία.

Το individuality, τουλάχιστον όπως το αντιλαμβάνομαι είναι μια πιο «καπιταλιστική» έννοια (με την καλή έννοια έτσι  ;D ;D ;D )

Η μονάδα που «κατακτά» τον κόσμο.

Όμως στην εν λόγο ιστορική περίοδο η ουσία ήταν στην ένωση των ατομικοτήτων κάτω από μία κοινή σημαία- ταυτότητα και η αίσθηση του «ανήκουμε» σε ένα όλον.

Η «υποταγή» της μονάδας σε μια υπέρ ομάδα, σε ένα υπερσύνολο, που ξεπερνά το άτομο, με το άτομο να προσδιορίζεται ως οντότητα από το σύνολο καθώς αυτό πλέον του προσδίδει ταυτότητα (πλέον εθνική ταυτότητα).

Τουλάχιστον αυτή είναι η αντίληψη μου για τον 19ο αιώνα.    
Σιγουρα δε μπορω να μιλήσω με σιγουρια κι εγω (καθως ημουν μικρος τότε ;D) αλλά νομίζω πως, ακόμα κι αν μιλάμε για ένταξη σε εθνική ομαδα (μπασκετ), αυτο είναι απλά ενα σκαλί κάτω απο την οικουμενική αυτοκρατορία. Δηλαδή εν τέλει η ομαδα μίκρυνε.

Ο καθε άνθρωπος, ήθελε να εχει μεγαλύτερη επιρροή και αξία υπαρξης στο κοινωνικό του περιβαλον. Πιο πριν δεν υπηρχε τετοια αντιληψη περι ατομικότητας. Πανω στη ζωή σου ειχε λόγο μονο ο βασιλιάς και ο φεουδαρχης σου.

Ακομα και στη μουσική, αναπτυχθηκαν τα ρεσιταλς των βιρτουόζων, δηλαδή η έννοια του πρότυπου ανδρα, του ήρωα, που η διανοια του φτάνει ακομα και αυτή του θεου...του υπερανθρωπου...

Πολυ individualiκι δηλαδή.

 
Terry RoscoeBeck5 είπε:
Φτου... πάλι θα έχω ενστάσεις  ;D ;D ;D Α παπα πα παπα  ;D ;D ;D

Η ένσταση μου είναι ότι στις γνωστές περιπτώσεις θρησκευτικών διωγμών εκείνης της εποχής, τα αίτια ήταν αμιγώς πολιτικά με «θρησκευτικό περιτύλιγμα»  ;D

Ας πούμε, Αλκιβιάδης: Τον κατηγόρησαν ότι έσπασε τις Έρμες, αλλά φοβόντουσαν την δύναμη του ως στρατηγού και «αγαπημένου παιδιού» των Αθηναίων. Την έφαγαν στην εκστρατεία της Σικελίας και ηρέμησαν  ;D

Σωκράτης: Σε μια περίοδο «πνευματικής αποχαύνωσης» για την Αθήνα, ξυπνούσε συνειδήσεις. Δεν βόλευε και «φαγώθηκε».

Από μένα καμία ένσταση  ;D Εχεις δίκιο.

Το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και επί χριστιανισμού, από πίσω υπήρχαν πολιτικά, όπως και σήμερα ακόμα, ο μουσουλμανικός εξτρεμισμός π.χ. που το παίζει και καλα "ιερος πολεμος", απο πισω παιζονται ΤΡΕΛΑ λεφτα και συμφέροντα.

Παντα οι απο πανω το μπαγιοκο κυνηγουν, και αλίμονο σε οποιον πεσει θυμα της προπαγανδας τους.

 
neeq είπε:
Σιγουρα δε μπορω να μιλήσω με σιγουρια κι εγω (καθως ημουν μικρος τότε ;D) αλλά νομίζω πως, ακόμα κι αν μιλάμε για ένταξη σε εθνική ομαδα (μπασκετ), αυτο είναι απλά ενα σκαλί κάτω απο την οικουμενική αυτοκρατορία. Δηλαδή εν τέλει η ομαδα μίκρυνε.

Ο καθε άνθρωπος, ήθελε να εχει μεγαλύτερη επιρροή και αξία υπαρξης στο κοινωνικό του περιβαλον. Πιο πριν δεν υπηρχε τετοια αντιληψη περι ατομικότητας. Πανω στη ζωή σου ειχε λόγο μονο ο βασιλιάς και ο φεουδαρχης σου.

Ακομα και στη μουσική, αναπτυχθηκαν τα ρεσιταλς των βιρτουόζων, δηλαδή η έννοια του πρότυπου ανδρα, του ήρωα, που η διανοια του φτάνει ακομα και αυτή του θεου...του υπερανθρωπου...

Πολυ individualiκι δηλαδή.
Χα, εδώ είναι το ωραίο...  ;D

Στην δημιουργία των εθνικών κρατών, ο υπεράνθρωπος είναι απαραίτητο συστατικό  ;)

Όμως ένας υπεράνθρωπος βαγκνερικών διαστάσεων, από το παρελθόν, που αποτελεί τον προπάτορα.

Ένα «εργαλείο ομογενοποίησης» των ατομικοτήτων και μια κοινή συνιστώσα που θα τις ενώσει στο όλον.

Μανούλες σε αυτό υπήρξαν (ποιοι άλλοι  ;D) οι Γερμανοί. Στις σχολές γραφής της ιστορίας, ο 19ος αιώνας χαρακτηρίζεται από την Ιστοριογραφία.

Η σχολή που δημιούργησε ο Lepold Von Ranke και ο σκοπός της ήταν η δημιουργία της εθνικής συνείδησης των Γερμανών, με «εργαλεία» μύθους, θρύλους και ήρωες- πχ ο Armin- τα οποία θα έκαναν τον γερμανό να νοιώσει πιο... γερμανός  ;D

Περιττό να πω ότι αυτή η σχολή ιστορικής καταγραφής πέρασε σε όλα τα εθνικά κράτη της εποχής που ήθελαν να παγιώσουν τους ανάμεσα στις ατομικότητες δεσμούς τους- ομοίως και στην χώρα μας.

 
manosx είπε:
Από μένα καμία ένσταση  ;D Εχεις δίκιο.

Το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και επί χριστιανισμού, από πίσω υπήρχαν πολιτικά, όπως και σήμερα ακόμα, ο μουσουλμανικός εξτρεμισμός π.χ. που το παίζει και καλα "ιερος πολεμος", απο πισω παιζονται ΤΡΕΛΑ λεφτα και συμφέροντα.

Παντα οι απο πανω το μπαγιοκο κυνηγουν, και αλίμονο σε οποιον πεσει θυμα της προπαγανδας τους.
Έχω τη γνώμη πως κάνεις λάθος .Μέχρι την εμφάνιση των μονοθειστών δεν έγινε ποτέ πόλεμος με αφορμή τις θρησκείες .

 
Και έτσι λοιπόν, σταμάτησαν να σφάζονται ως καθολικοί εναντίων προτεσταντών, και ξεκίνησαν να σφάζονται ως Γάλλοι εναντίων Γερμανών. Εξέλιξη  ;D


 
samy paraga είπε:
Έχω τη γνώμη πως κάνεις λάθος .Μέχρι την εμφάνιση των μονοθειστών δεν έγινε ποτέ πόλεμος με αφορμή τις θρησκείες .
Με αφορμή ίσως όχι. Οι αιτίες πάντως ειναι από την εποχή της Μεσοποταμίας οι ίδιες, τα αιώνια συμφέροντα.

 
manosx είπε:
Και έτσι λοιπόν, σταμάτησαν να σφάζονται ως καθολικοί εναντίων προτεσταντών, και ξεκίνησαν να σφάζονται ως Γάλλοι εναντίων Γερμανών. Εξέλιξη  ;D
Ναι... αλλά...  ;D ;D ;D ;D

Για παράδειγμα στην κορυφαία σφαγή του 17ου αιώνα- τον Τριακονταετή πόλεμο- η οποία συνέβη μεταξύ Καθολικών - Προτεσταντών ( «καθάρισε» το 1/3 του πληθυσμού της Δυτικής Ευρώπης), είχαμε ένα αξιομνημόνευτο γεγονός.

Η καθολική Γαλλία (κατά το τρίτο σκέλος του πολέμου) συμμάχησε με την Προτεσταντική Σουηδία κατά των λοιπών Καθολικών   :o

Και το όνομα του εμπνευστή της... ανίερης συμμαχίας  ;D ήταν Ρισελιέ, καρδινάλιος Ρισελιέ- ο γνωστός  ;D

Bottom line: Its only politics  ;D  

 
manosx είπε:
Με αφορμή ίσως όχι. Οι αιτίες πάντως ειναι από την εποχή της Μεσοποταμίας οι ίδιες, τα αιώνια συμφέροντα.
Δεν διαφωνώ καθόλου με αυτό που λες ,αλλά όπως μου είπε και ο Τρόλεις  ;D-λόξυγγα θάχει ο άνθρωπος σήμερα-μιας διφωνίας ....................κλπ κλπ.

ΥΓ δεν είμαι δωδεκαθειστής ,ούτε αρχαιολάγνος ,παρ'εκτός θειασώτης και θαυμαστής των ρωμαικών οργίων  ;D ;D ;D......... όπου ο μέγας Μπουκόφσκι έλεγε πως ενώ είχε στριμώξει κάποια πάνω σε ένα πάγκο ? νεροχύτη,δεν θυμάμαι ? αισθάνθηκε να τον τσούζει ο πωπός του,εκεί τα έκοψε τα όργια  8) ;D ;D ;D 

 
Terry RoscoeBeck5 είπε:
Χα, εδώ είναι το ωραίο...  ;D

Στην δημιουργία των εθνικών κρατών, ο υπεράνθρωπος είναι απαραίτητο συστατικό  ;)

Όμως ένας υπεράνθρωπος βαγκνερικών διαστάσεων, από το παρελθόν, που αποτελεί τον προπάτορα.

Ένα «εργαλείο ομογενοποίησης» των ατομικοτήτων και μια κοινή συνιστώσα που θα τις ενώσει στο όλον.

Μανούλες σε αυτό υπήρξαν (ποιοι άλλοι  ;D) οι Γερμανοί. Στις σχολές γραφής της ιστορίας, ο 19ος αιώνας χαρακτηρίζεται από την Ιστοριογραφία.

Η σχολή που δημιούργησε ο Lepold Von Ranke και ο σκοπός της ήταν η δημιουργία της εθνικής συνείδησης των Γερμανών, με «εργαλεία» μύθους, θρύλους και ήρωες- πχ ο Armin- τα οποία θα έκαναν τον γερμανό να νοιώσει πιο... γερμανός  ;D

Περιττό να πω ότι αυτή η σχολή ιστορικής καταγραφής πέρασε σε όλα τα εθνικά κράτη της εποχής που ήθελαν να παγιώσουν τους ανάμεσα στις ατομικότητες δεσμούς τους- ομοίως και στην χώρα μας.
Δεν εχεις αδικο :)

 

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top