To να βρεθουν αμεσα συλλογικες λυσεις και να δουμε μια συλλογικη αλλαγη της κοινωνιας ειναι σχεδον ουτοπικο - ειναι κατι που δυσκολα θα γινει σε μια πενταετια, ποσο μαλλον εν μια νυκτι. Αυτο που σιγουρα μπορει να γινει ειναι ο καθενας μας σε προσωπικο επιπεδο να επιχειρησει μια βελτιωση του ιδιου, μια βελτιωση που ισως καταφερει να επεκτεινει στους ανθρωπους γυρω του και ποιος ξερει, μπορει καποτε να δημιουργηθουν οι καταλληλες συνθηκες και για μια πιο συλλογικη κοινωνικη αλλαγη.
Ειναι προβλημα παιδειας. Γκρινιαζουμε συνεχως για την παιδεια μας, και οχι αδικα. Ξεχναμε συχνα ομως οτι με το που τελειωσαμε το Γυμνασιο - Λυκειο δεν αποποιηθηκαμε ξαφνικα απο καθε ευθυνη σχετικα με τη μορφωση και την παιδεια μας. Ναι η παιδεια σε αυτη τη χωρα πασχει αλλα αυτο δεν εμποδιζει τον καθενα μας απο το να προσπαθησει να την αποκτησει σε προσωπικο επιπεδο και ισως να την περασει στους διπλα του.
Προσωπικα το προσπαθω αυτο εδω και μερικα χρονια - μεχρι στιγμης θελω να πιστευω οτι εχει αποφερει κατι. Ειτε με το να υπακουω τον ΚΟΚ και σαν πεζος, ειτε με το να μη συμπεριφερομαι σαν καφρος στο λεφωρειο, ειτε με το να βρισκω κατι πιο επικοδομητικο να κανω το βραδυ απο το να κλαιω τη μοιρα μου στο δελτιο των 8, ειτε, ειτε...small, simple things really. Πραγματα που θα επρεπε να ειναι αυτονοητα αλλα δεν ειναι - θα τα κανω τουλαχιστον αυτονοητα για εμενα και οσο μπορω για το αμεσο μου περιβαλλον. Φιλοδοξω οτι χαμενος δε βγαινω ουτε εγω ουτε κανενας αλλος.
Ειναι προβλημα παιδειας. Γκρινιαζουμε συνεχως για την παιδεια μας, και οχι αδικα. Ξεχναμε συχνα ομως οτι με το που τελειωσαμε το Γυμνασιο - Λυκειο δεν αποποιηθηκαμε ξαφνικα απο καθε ευθυνη σχετικα με τη μορφωση και την παιδεια μας. Ναι η παιδεια σε αυτη τη χωρα πασχει αλλα αυτο δεν εμποδιζει τον καθενα μας απο το να προσπαθησει να την αποκτησει σε προσωπικο επιπεδο και ισως να την περασει στους διπλα του.
Προσωπικα το προσπαθω αυτο εδω και μερικα χρονια - μεχρι στιγμης θελω να πιστευω οτι εχει αποφερει κατι. Ειτε με το να υπακουω τον ΚΟΚ και σαν πεζος, ειτε με το να μη συμπεριφερομαι σαν καφρος στο λεφωρειο, ειτε με το να βρισκω κατι πιο επικοδομητικο να κανω το βραδυ απο το να κλαιω τη μοιρα μου στο δελτιο των 8, ειτε, ειτε...small, simple things really. Πραγματα που θα επρεπε να ειναι αυτονοητα αλλα δεν ειναι - θα τα κανω τουλαχιστον αυτονοητα για εμενα και οσο μπορω για το αμεσο μου περιβαλλον. Φιλοδοξω οτι χαμενος δε βγαινω ουτε εγω ουτε κανενας αλλος.