Πράγματι, η βασική διαφορά αυτών των λυχνιών είναι το κέρδος τους (gain). Η 12ΑΧ7 έχει το μεγαλύτερο και υπάρχουν τύποι της 12ΑΧ7 που έχουν ακόμη περισσότερο gain όπως η 12ΑΧ7 Lps και άλλες.
Η διαφορά στο gain κατ΄επέκταση δημιουργεί ηχητικές διαφορές και λειτουργικές διαφορές μεταξύ των λυχνιών. Οσο μεγαλύτερο το κέρδος της λύχνίας, τόσο περισσότερη παραμόρφωση θα έχει ο ενισχυτής που τη χρησιμοποιεί. Αν είναι μικρής ισχύος (5W), τότε θα μειωθεί το clean headroom (δηλ.η ένταση στην οποία αρχίζει να παραμορφώνει, να "σπάει") και τα καθαρά του θα είναι μόνο σε χαμηλές εντάσεις.
Επομένως, αν αντικαταστήσουμε τις 12ΑΧ7 με 12ΑU7 σε έναν ενισχυτή, τότε θα αποκτήσει περισσότερα καθαρά και θα παραμορφώνει σε υψηλότερη ένταση(θα μειωθεί το gain του ενισχυτή γενικά).
Οσο μεγαλύτερο το gain, τόσο μικρότερο το bandwidth, δηλ. τόσο λιγότερες συχνότητες διαχειρίζεται η λυχνία (για να μην έχει και feedback) και ακούγεται πιο μεσσαία καθώς "κόβει" ελάχιστα τις πρίμες και μπάσες. Αυτό το στοιχείο μπορεί να ακουστεί ως πιο "low-fi", πιο μεσσαίο σε έναν high-gain ενισχυτή.
Επίσης, όσο χαμηλότερο το κέρδος της λυχνίας, τόσο μεγαλύτερο ρεύμα και ισχύ μπορεί να διαχειριστεί χωρίς να υπερθερμανθεί. Γι αυτό το λόγο η 12AU7 και 12ΑΤ7 χρησιμοποιούνται ως driver tubes που οδηγούν τον τελικό ή το reverb αλλά και ως τελικές λυχνές σε μικρούς ενισχυτές (0,5-1W). Μία 12ΑΧ7 θα καιγόταν γρηγορότερα ως τελική λόγω θερμότητας και ρεύματος.
Kαλους πειραματισμούς!