Κατανόηση / Απόλαυση των στίχων σε ένα τραγούδι

LK

Μαγκούφης.
Moderator
Staff member
Λοιπόν, ακουγα μια κομματάρα, το "Country by the Grace of God" από Chris Cagle ;D ;D

και κόλλησα στους εξής στίχους;

«I don't need no Cadillacs, you can't put no hay bails in the back


It won't cross a creek or tow no heavy load».





Εμένα, που δεν είναι η μητρική μου γλώσσα τα Αμερικάνικα , μου ακούστηκε ποιητικό (είχε μέτρο- πολύ ωραία για το είδος μελωδία φωνής- και μου άρεσε και η επιλογή των λέξεων).

Το αντίστοιχο, σε οιοδήποτε μουσικό είδος Ελληνικό όμως με ξενίζει, π.χ

Το «Έρθαν οι εμπόρ να παίρνε τσάμπα τον καπνόν τον χωριάτεν κι ερωτούνε σον λογαριασμόν» .

Και δεν είμαι άσχετος με το θέμα. Τουναντίον.

Και ποντιακή καταγωγή έχω, και την καταλαβάινω τη διάλεκτο άπταιστα, και συγγενείς αγρότες έχω, και έχω απασχοληθεί (έστω εν είδη  παιχνιδιού)  σε καπνοκαλλιέργεια, και Νομικός σύμβουλος της Ένωσης Γεωργικών Αγροτικών Συνεταιρισμών Κοζάνης -Σερβίων είμαι για 12 έτη  ;D ;D ;D ;D, και ξέρω πολύ καλά τι εννοεί αυτός ο στίχος.

Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός, αλλά υπάρχει καμία ιδέα του τι μπορεί να φταίει.;;  ;D

edit: Πάντως, σε ένα πρώτο επίπεδο (ύστερα από έντονη αυτοκριτική) κατέληξα στο ότι δεν φταίει ότι ίσως να προτιμώ το ένα μουσικό είδος, πιο πολύ από το άλλο, και έτσι να επηρεάζομαι και στιχουργικά.

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Αν και δεν τα παω καλα με το γραπτο λογο,θα προσπαθησω να το εξηγησω και οποιος καταλαβε....

Ο εκαστοτε δημιουργος,αφου βρει το νοημα που θα εχει ενας στιχος,κατοποιν το ντυνει με τις καταλληλες λεξεις,οπου στη γλωσσα του,εχει μια καποια ποιητικοτητα που δεν ειναι απαραιτητο να υπαρχει και στις αλλες γλωσσες!

Ας μετεφρασε στα Αγγλικα το

'Σε γνωριζω απο τη κοψη,του σπαθιου τη τρομερη,

Σε γνωριζω απο την οψη,που με βια μετραει τη γη'

Ποσο πολυ χανει τη μεγαλοπρεπεια του!!!

 
Ναι , νομίζω καταλαβα τι λες.

Άρα υποστηρίζεις την άποψη (πιθανολογείς  δηλαδή ) ότι μπορεί να μην μου αρέσει γιατί δεν είναι σωστά επιλεγμένες οι λέξεις;;;

Το σκέφτηκα και αυτό. Δεν είμαι σίγουρος.

Από την άλλη με ξενίζει (επιμένω σε αυτό το ρήμα)  και η ίδια ή θεματολογία όμως (όταν έχει περιαφθεί τον Ελληνικό στίχο) , που και εδώ και αν είναι το οξύμωρο , μιας και ο Ελληνικός λαός είναι αγροτικός.

 
noe13 είπε:
Ας μετεφρασε στα Αγγλικα το

'Σε γνωριζω απο τη κοψη,του σπαθιου τη τρομερη,

Σε γνωριζω απο την οψη,που με βια μετραει τη γη'
We knew thee of old


Oh, divinely restored,



By the lights of thine eyes



And the light of thy Sword


 


From the graves of our slain



Shall thy valour prevail



As we greet thee again-



Hail, Liberty! Hail!





Rudyard Kipling

Εναλλακτικά......

I shall always recognise you


By the dreadful sword you hold,



As the earth, with searching vision,



You survey, with spirit bold.


 


'Twas the Greeks of old whose dying



Brought to birth our spirit free.



Now, with ancient valour rising,



Let us hail you, Oh Liberty!


 
audiokostas είπε:
We knew thee of old


Oh, divinely restored,



By the lights of thine eyes



And the light of thy Sword


 


From the graves of our slain



Shall thy valour prevail



As we greet thee again-



Hail, Liberty! Hail!





Rudyard Kipling

Εναλλακτικά......

I shall always recognise you


By the dreadful sword you hold,



As the earth, with searching vision,



You survey, with spirit bold.


 


'Twas the Greeks of old whose dying



Brought to birth our spirit free.



Now, with ancient valour rising,



Let us hail you, Oh Liberty!
Ναι, δεν τίθεται θέμα "χασίματος" στη μετάφραση.

Δεν έχουμε να κάνουμε με αυτό....και τα δύο γράφηκαν απευθείας στη γλώσσα των (για τα παραδείγματα που έθεσα μιλάω) .  

Και δεν μπορούμε να μιλάμε μεταφορικά , για «μετάφραση» θεματολογίας.

Αγροτική παραγωγή έχουν και οι δύο χώρες..

Εγώ από αυτό που είπε ο noe13 κρατάω "την επιλογή των λέξεων". Είναι ένα θέμα.

 
Ο μοναδικος καλλιτεχνης που με αγγιζει με το στιχο του οποτε τον ακούω  και με το τροπο γραφής του, ειναι ο Παυλος Σιδηρόπουλος ! ο τρόπος που αναπτύζει ενα τυχαίο γεγονος σε τραγούδι ειναι αξιοζηλευτος , επισεις αν εισακουστούν τα τραγούδια του είς βάθος θα διαπιστώσεις οτι καποια στιχακια του που τραγουδάει για μια κατάσταση  αλλα εννοει αρκετές καταστάσεις μαζί και ο καθένας αναλογα αν είναι ψαγμενος ακροατης ταυτιζεται με τον καλλιτεχνη και με την στιγμή , επισεις σε κάποια τραγουδια του σταματάει τον ηχο με την ακουστική  και το πάει με το στομα η διαπιστωνει κανείς όταν οτι τα τραγούδια του παυλαρα ειχαν τρομερές bass lines και drums  πραγματικά δεν με ενοχλούν  ακόμα και τα φάλτσα του ακόμα και ο θορυβος σε μερικες ηχογραφήσεις του πραγματικά δε με ενοχλουν, είναι όλα τόσο φυσικά και αρμονικα και αυτός έχει μια απιστευτη άυρα που πιστεύω οτι οσοι την καταλάβουν  και γνωρίσουν και τον παυλο σαν προσωπικότητα θα γίνει ένα μερος της καρδιας τους !

-

το που να γυρίζεις απλά απο τις τεράστιες τραγουδάρες πιστεύω



 
Μια άλλη προσέγγιση που κάνω είναι η παρακάτω:

Ο συγκεκριμένος Αμερικάνικος στίχος (και πολλοί άλλοι) ….έχει μια αισιοδοξία. Προάγει τον αγροτικό τρόπο ζωής, περήφανα, και δεν διαστάζει να απαρνηθεί καταναλωτικά σύμβολα, απαξιώνοντας τα , με το απλό σκεπτικό ότι ΔΕΝ μου κάνουν για την (στην) καθημερινότητά μου.

Ο Αντίστοιχος Ελληνικός (και πολλοί άλλοι) , όσο αλήθεια και να βγάζει….βγάζει και μια μιζέρια, μια πικρία….η οποία, έστω και υποσυνείδητα, με αποστρέφει…  

Από την άλλη μπορεί απλά να το χάνω… ;D ;D ;D ;D ;D ;D


edit:


@ oxtaxordos Δεν μιλάω γενικά για τον Ελληνικό στίχο , με παρεξήγησες.  ;D

@ Κανιμώθριος ομοίως με ανωτέρω. Μιλάω Θεματολογικά. Όχι γενικά  ;) Εννούσα το  αντίστοιχο θεματολογικά, είτε αφορά Ποντιακό, είτε έντεχνο, είτε ρεμπέτικο...είτε είτε...

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
LK είπε:
Το αντίστοιχο, σε οιοδήποτε μουσικό είδος Ελληνικό όμως με ξενίζει,
Δεν ξέρω αν έχω αντιληφθεί 100% αυτό που λες,αλλά έχω διαπιστώσει

ότι οι στιχουργοί κυρίως στο "έντεχνο" τραγούδι έχουν εκμεταλλευτεί,

σε υπερβολικό βαθμό μάλιστα,τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας.

Που φυσικά δεν συγκρίνεται,σε πληθώρα επιλογής λεξεων με τα Αγγλικά.

Οπότε,όχι,εμένα οι ελληνικοί στίχοι μιλάνε στην ψυχή μου

και τους βρίσκω ευρηματικούς και γεμάτους συναισθήματα..

Άσιμος,Σιδηρόπουλος,Περίδης,Θ.Παπακωνσταντίνου,κ.ά. νομίζω ότι στιχουργικά

τα τραγούδια τους,πέρα από μουσικά,λένε πολλά..

Όχι,ότι τα Αγγλικά πάνε πίσω,αλλά έλλειμμα από τα ελληνικά δεν ένιωσα ποτέ..

Υ.Γ.Α,όχι τότε δεν το χάνεις..

Σε μερικά θέματα,τα τραγούδια μας έχουν ένα κλαψομπιμπ,

μια στεναχώρια να το πω κομψά ενώ σε άλλες χώρες εκφράζονται για το ίδιο θέμα με άλλο τρόπο.Θα σου γράψω για το flamenco και τους στίχους του,που πραγματεύεται καθημερινά θέματα με τελείως άλλη θεώρηση.

Είναι η πολιτιστική κληρονομιά,το αισθητικό κριτήριο,η ιστορία κάθε λαού που διαμορφώνει

τέτοια πράγματα..

 
Κανιμώθριος είπε:
Υ.Γ.Α,όχι τότε δεν το χάνεις..

Σε μερικά θέματα,τα τραγούδια μας έχουν ένα κλαψομπιμπ,

μια στεναχώρια να το πω κομψά ενώ σε άλλες χώρες εκφράζονται για το ίδιο θέμα με άλλο τρόπο.Θα σου γράψω για το flamenco και τους στίχους του,που πραγματεύεται καθημερινά θέματα με τελείως άλλη θεώρηση.

Είναι η πολιτιστική κληρονομιά,το αισθητικό κριτήριο,η ιστορία κάθε λαού που διαμορφώνει

τέτοια πράγματα..
Κάπως έτσι το αισθάνομαι, ναι τώρα είμαστε πιο κοντά, και ξανά λέω...ίσως και να λειτουργώ υποσυνείδητα.

Το λέω δε διότι πάντα απολάμβανα τις απλές ιδέες , τα απλά θέματα σε ένα τραγούδι.

Μου αρέσει ένα τραγούδι να μιλά για καθημερινά , απλά πράγματα, ακόμα και "ανάξια"....να γίνουν τραγούδι, αλλά να με κάνουν χαρούμενο .  ;)

Δεν αναζητώ (πάντα- ίσως και ποτέ) υψηλά νοήματα.

 
Τίθεται όμως και αλλιώς το θέμα.

Μήπως η απλή θεματολογία, συνεπικουρούμενη από απλές (όχι απλοϊκές) λέξεις, που απαρτίζουν τους στίχους…στη μητρική μου γλώσσα (την οποία κατά τεκμήρια κατέχω καλλίτερα) με ξενίζε;;; (ίσως γιατί έχω άλλες απαιτήσεις; )

Μήπως σε μια άλλη γλώσσα μπορεί η χρήση απλών λέξεων - νοημάτων να μου φαντάζει πιο εξωτική;;

(Αν και η τριβή μου πλέον με την Αμερικάνικη γλώσσα δεν υστερεί κατά πολύ από την Ελληνική).

Είμαι περίεργος με άλλα λόγια , πως ακούγεται στα αυτιά ενός Αμερικάνου αυτό που εμένα μου ακούγεται , όπως μου ακούγεται. Του ακούγεται, όπως μου ακούγεται το αντίστοιχο δικό μας Ελληνικό;

Μιλάω πάντα για το παράδειγμα που έδωσα στο πρώτο post.  

 
τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας.Που φυσικά δεν συγκρίνεται,σε πληθώρα επιλογής λεξεων με τα Αγγλικά.
Η σημερινη αγγλικη γλωσσα εχει περισσοτερες λεξεις απο την σημερινη ελληνικη γλωσσα (1 εκατομμυριο σε αντιθεση με τις 700 χιλιαδες της ελληνικης)

Κατα τα αλλα LK απλα η γλωσσα που ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ καλυτερα παντα σε.....πληγωνει και περισσοτερο...τοσο απλα.... ;) (ειναι και ο λογος αλλωστε που τα....εγγλεζικα στοιχουργικα πονηματα των...ελληνων ...ιθαγενων κυμαινονται απο....μετρια εως,τις περισσοτερες φορες,τραγικα...)

Το «Έρθαν οι εμπόρ να παίρνε τσάμπα τον καπνόν τον χωριάτεν κι ερωτούνε σον λογαριασμόν» .
καλυτερα να ψαξεις καποιο παραδειγμα στην καθομιλουμενη ελληνικη...σιγουρα θα βρεις κατι καλυτερο....

 
Superfunk είπε:
... απλα η γλωσσα που ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ καλυτερα παντα σε.....πληγωνει και περισσοτερο...τοσο απλα....
Σύμφωνοι.

Κατά αντιστοιχία όμως δεν θα έπρεπε να με κάνει να χαίρομαι και περισσότερο;;

καλυτερα να ψαξεις καποιο παραδειγμα στην καθομιλουμενη ελληνικη...σιγουρα θα βρεις κατι καλυτερο....
Αν έχεις κάνα πρόχειρο , ρίχτο προς ανάλυση.... ;D ;D ;D ;D ;D

 
μιας και ο Ελληνικός λαός είναι αγροτικός.
πλακα μας κανεις...

ο Ελληνικος λαος ειναι κατα το 50% δημοσιουπαλληλικος...μη τρελλαθουμε κι ολας...

δυστυχως τραγουδια για τη....σκληρη ζωη του ελληνα δημοσιουπάλληλου δεν εχουν γραφτει ακομα (συντομα ομως θα γραφτουν...αλμπουμ ολοκληρα...)

Αν έχεις κάνα πρόχειρο , ρίχτο προς ανάλυση.
παρε μια τραγουδαρα με ΒΟΥΝΑ & πευκα.....(εσυ ζητησες.....φυση.. ;D)


 
Superfunk είπε:
πλακα μας κανεις...
Έμειναν και αγρότες...όσοι έμειναν  :P ;D ;D

παρε μια τραγουδαρα με ΒΟΥΝΑ & πευκα.....(εσυ ζητησες.....φυση.. ;D)
Το τέμπο είναι όντως Bluegrass  ;D ;D ;D ;D ;D

Έτσι να μην φεύγουμε από την country  :P :P :P

 
πλακα μας κανεις...
ο Ελληνικος λαος ειναι κατα το 50% δημοσιουπαλληλικος...μη τρελλαθουμε κι ολας...

δυστυχως τραγουδια για τη....σκληρη ζωη του ελληνα δημοσιουπάλληλου δεν εχουν γραφτει ακομα (συντομα ομως θα γραφτουν...αλμπουμ ολοκληρα...)
+1 κάτι μου λεει οτι το blues θα έχει μεγάλη αναπτυξη στην Ελλάδα σε λίγο καιρό, μήπως ειναι καιρος να ανοιξουμε κανενα μπλουζάδικο να τα '  ;D κονομησουμε βρε superfunk?
 
LK είπε:
Μια άλλη προσέγγιση που κάνω είναι η παρακάτω:

Ο συγκεκριμένος Αμερικάνικος στίχος (και πολλοί άλλοι) ….έχει μια αισιοδοξία. Προάγει τον αγροτικό τρόπο ζωής, περήφανα, και δεν διαστάζει να απαρνηθεί καταναλωτικά σύμβολα, απαξιώνοντας τα , με το απλό σκεπτικό ότι ΔΕΝ μου κάνουν για την (στην) καθημερινότητά μου.

Ο Αντίστοιχος Ελληνικός (και πολλοί άλλοι) , όσο αλήθεια και να βγάζει….βγάζει και μια μιζέρια, μια πικρία….η οποία, έστω και υποσυνείδητα, με αποστρέφει…  




Από την άλλη μπορεί απλά να το χάνω… ;D ;D ;D ;D ;D ;D


edit:


@ oxtaxordos Δεν μιλάω γενικά για τον Ελληνικό στίχο , με παρεξήγησες.  ;D

@ Κανιμώθριος ομοίως με ανωτέρω. Μιλάω Θεματολογικά. Όχι γενικά  ;) Εννούσα το  αντίστοιχο θεματολογικά, είτε αφορά Ποντιακό, είτε έντεχνο, είτε ρεμπέτικο...είτε είτε...
Καλα νομιζω εχεις αντιληφθει οτι τοσο καιρο,αυτη η κλαψα η μιζερια και η κλαψομοιρια,'θρεφει' τους περισσοτερους τραγουδοποιους ολα αυτα τα χρονια...ιδιαιτερα στο ψευτοεντεχνο υφος...!Επισης θα συμφωνησω απολυτα σε αυτο που ειπες, οτι οταν κατι ειναι γραμμενο σε ξενη γλωσσα,ε το μυθοποιουμε και λιγο...!

εδιτ:τοσα χρονια σε φλορουμ,αυτη η πολλαπλη παραθεση,δεν εχω ανακαλυψει ακομα πως γινεται!!!

 
Superfunk είπε:
Η σημερινη αγγλικη γλωσσα εχει περισσοτερες λεξεις απο την σημερινη ελληνικη γλωσσα (1 εκατομμυριο σε αντιθεση με τις 700 χιλιαδες της ελληνικης)
Καμία πηγή για τα στοιχεία αυτά έχουμε;

 
κανε ενα γουγλι για ‘‘english is the world's richest language‘‘

το ειχα ψαξει πριν απο λιγο καιρο οταν ξαναειχαμε κανει την ,τραγικη ΙΜΗΟ,κουβεντα για την ανωτεροτητα της ελληνικης φυλης και γλωσσας... :P

βεβαια η αληθεια ειναι οτι ο ισχυρισμος αυτος ερχεται απο....αγγλοφωνους..‘‘μελετητες‘‘ οπως αλλωστε και ο αντιστοιχος ισχυρισμος για την...παμπλουτιαση ;D της ελληνικης γλωσσας ερχεται μονο απο Ελληνες.... ;D

 
Λάκη θα προσπαθήσω να περιγράψω όσο καλύτερα μπορώ αυτό που έχω στο μυαλό μου.

Κατ' αρχήν σε αυτή σου την ερώτηση, μόνο εσύ ο ίδιος μπορείς να απαντήσεις (ψάχνοντας μέσα σου), γιατί άπτεται του ιδιαίτερου (όπως σε όλους μας) ψυχισμού σου.

1. Έχεις κοινωνικοποιηθεί (μέσα από βιβλία, ταινίες, τραγούδια, κλπ) και με την Αμερικανική κουλτούρα (εκτός της Ελληνικής).

Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον, αν είμασταν κοντά και μιλούσαμε, να μου περιέγραφες τις εικόνες που σου έρχονται στο μυαλό όταν σκέφτεσαι περί Αμερικανικής επαρχίας και δη αγροτικής, ιδιαίτερα παλαιότερων εποχών. Απλές εικόνες στον κινηματογραφικό φακό της συνείδησής σου.

2. Ας μείνουμε λίγο στους συγκεκριμένους στίχους, την δομή της φράσης, και ας δούμε τι μπορεί να συμβαίνει εκεί, κάπου στο βάθος.

Ξεκινάει με την φράση "don' t need no", φράση κλασσική (σίγουρα θα σου χτυπάει κάποιο καμπανάκι) που προοιωνίζει μια συνέχεια για κάτι απαραίτητο (δεν χρειάζομαι εγώ κάτι που όλοι χρειάζονται, έτσι ώστε να δηλωθεί μια διαφοροποίηση από τους άλλους, και μετά εξηγούνται συνήθως και οι λόγοι).

Όμως εδώ το σκηνικό αλλάζει. Δεν χρειάζομαι (και δεν επιθυμώ) κάτι πολυτελές που όμως όλοι επιθυμούν.

Γιατί άραγε? Τρελός είναι αυτός?

Όχι, απλά βρίσκει έναν πλάγιο τρόπο να σου πει,

α. Πώς ζει και τις καθημερινές του δυσκολίες χωρίς να κλαίγεται και να μιζεριάζει (όπως καλή ώρα συμβαίνει στην Ελληνική έκφραση των δυσκολιών-"είμαι κατατρεγμένος"), "put hay bails in the back", "cross a creek", "tow heavy load".

Και οι τρεις αυτές εικόνες, είναι πολύ άμεσες, ευθείες και δυνατές (σκέψου σαν κινηματογραφιστής).

β. Ότι η απόκτηση κάποιου πολυτελούς αντικειμένου στην πραγματικότητα δεν θα ελαφρύνει αυτό το καθημερινό του φορτίο (ούτε αυτό δεν είναι ικανό να το κάνει, σκέψου βαρύ φορτίο που "κουβαλάει").

Στην πραγματικότητα, αυτό που λέει αυτός ο στίχος, είναι ότι δεν θέλω κάτι πολυτελές που όλοι επιθυμούν, γιατί δεν μπορεί να "πάρει μακριά" τις καθημερινές μου δυσκολίες, και χρησιμοποιώντας αυτό το κόλπο, σε βάζει χωρίς να το πάρεις χαμπάρι μέσα σ' αυτές (γι' αυτές θέλει να σου μιλήσει, αλλά χρησιμοποιεί αυτό το τέχνασμα για να σου τραβήξει την προσοχή, και ταυτόχρονα να μην "ξεπέσει" στο "δεν αντέχω άλλο να με κυνηγάει η μοίρα η κακιά που δεν γεννήθηκα πλούσιος"), χρησιμοποιώντας τρεις πολύ δυνατές εικόνες με άμεσο και σαφή τρόπο, που μιλάει σε ψυχές που έχουν σχέση με την Αμερικανική κουλτούρα, τις συγκεκριμένες συνθήκες ζωής, κοινωνικές δομές, χρησιμοποιώντας επίσης εκφράσεις που χτυπάνε καμπανάκια σε τέτοιες ψυχές.

Εκφράσεις που πλέον έχουν "γράψει" από την ευρεία χρήση τους σε ανάλογου ύφους (και μη) κομμάτια με κοινό χαρακτηριστικό τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης.

Ψάξε λίγο μέσα σου, και αν κάτι από όλα αυτά που έγραψα ισχύει, θα είμαι πολύ χαρούμενος.

 
@ Στράτο,

από αυτά που έγραψες, δεν ισχύει μόνο κάτι.

Ισχύει το 99%.

Βρίσκω δε την ανάλυσή σου εξαιρετική

Και εννοιολογικά αλλά και τεχνικά.

Ξεκινάς από μια συντακτική ανάλυση….ακριβώς αυτή τη διπλή άρνηση…..αυτό το «don' t need no»  και το φτάνεις…..νοηματικά πλέον εκεί που πρέπει.

Μπορεί να μην χρησιμοποιούσα τις λέξεις σου…αλλά ναι, αυτό ακριβώς που περιγράφεις αισθάνομαι και εννοώ.

Άρα κρατάω, αυτό που επιγραμματικά είπα στην αρχή, διότι δεν ήξερα που θα πάει η κουβέντα…..ώστε να επικεντρωθώ σε αυτό.

Έχουμε να κάνουμε με ένα απλό στιχουργικά κομμάτι.

Όμως έχουμε στον αντίποδα, προσεκτική επιλογή λέξεων (και νοηματικά αλλά και «μουσικά» μέτρο/ ήχος) , καθώς και προσεκτική σύνταξη .

Παράδειγμα εκεί που λέει «I don't need no Cadillacs, you can't put no hay bails in the back»…θα μπορούσε άνετα να λέει…: «I don't need no Cadillacs, you can't put no hillbillies in the back»…και αυτομάτως θα το έκανε καγκουριά…και σε νόημα και σε αισθητική.  ;D ;D ;D

Δεν θέλω να συνεχίσω την γραμματική ανάλυση, ούτε την νοηματική, αφενώς διότι με κάλυψες….αφετέρου….διότι μάλλον συμφωνούμε και συννενούμαστε 100%.  ;)

Θα το επεκτείνω λίγο  στο αντίθετο του,  για να απαντήσω και στον noe13 ταυτόχρονα.

Ναι, το έχω καταλάβει με την κλάψα, καταρχήν δεν τη θεωρώ απαραίτητα  πρόβλημα, αρκεί να μην γίνει συνήθεια και αν υπάρχει μόνο εκεί που της αρμόζει.

Έχω ακούσει ας πούμε σε πολυφωνικό μοιρολόι τον εξής στίχο:

«ποιό είναι αυτό το λείψανο στο χρυσαφί κοφίνι» .

Ήταν από τις σπάνιες φορές που ανατρίχιασα…. Δεν έχει σημασία από τι , αλλά ανατρίχιασα.

Δεν το ξεκίνησα αρχικά αυτό το thread, έχοντας στο μυαλό μου το Ελληνική μουσική (μελαγχολία) vs Αμερικάνικη (αισιοδοξία), αλλά είναι κάτι που στην πορεία προέκυψε και μάλλον ισχύει.

Ναι, ο βομβαρδισμός Αμερικανικών παραστάσεων ισχύει σε πολλά επίπεδα, όπως και ο Ελληνικός.

Προσπάθησα πριν  γράψω το thread να είμαι αντικειμενικός και αποστασιοποιημένος. , κάπου το ανέφερα και πιο πριν.

Μου αρέσει όπως εξελίσσεται η κουβέντα γιατί μπαίνουν και παράμετροι που αρχικά δεν υπολόγισα, αλλά και διότι βλέπω πως μερικοί προβληματισμοί, δεν είναι μόνο δικοί μου.

Θα επανέλθω ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ και αύριο , ίσως με νέες διαπιστώσεις.  ;D ;D ;D

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top