Το ντιμπέιτ σχετικά με το αν τα τύμπανα του σετ μπορούν ή πρέπει να κουρδίζονται σε συγκεκριμένες νότες είναι σχεδόν τόσο παλιό όσο και το ίδιο το όργανο.
Άποψή μου είναι ότι μπορούν (όμως είναι πολύ δύσκολο – ειδικά όταν υπάρχουν δύο δέρματα), αλλά δεν είναι απαραίτητο. Οι παράμετροι που παίζουν ρόλο είναι πάρα πολλές, και είναι πιθανό όταν πιάσεις τη νότα που θέλεις, το τύμπανο να ακούγεται χάλια, απλά γιατί είσαι εκτός του εύρους του. Επίσης, τα τύμπανα είναι κατά βάση ρυθμικό και όχι μελωδικό όργανο, και ο τόνος τους στα περισσότερα σύγχρονα είδη μουσικής δεν παίζει ρόλο, ενώ ο ήχος τους (χροιά) είναι πολύ σημαντικός. Δεν λέω ότι δεν αξίζει να δοκιμάσει κανείς, αλλά μιλώντας για μένα, είναι χαμένος χρόνος. Προσωπικά επιδιώκω να έχω ένα καλό διάστημα μεταξύ των τομ (η πέμπτη είναι μια χαρά, αλλά και μικρότερα διαστήματα κάνουν), και κάθε τομ να ακούγεται καλά μόνο του και ως μέρος του σετ. Τελικά
βγαίνει συγκεκριμένη νότα, αλλά είναι αυτή που υπαγορεύει το ίδιο τύμπανο.
Πολύ πιο εύκολο είναι να κουρδίσεις σε καθαρες νότες τομ που έχουν μόνο το επάνω δέρμα (concert toms), όπως αυτά που χρησιμοποιεί ο Bozzio (hwept, ειλικρινά θεωρείς ότι ο Bozzio είναι παπάρας

, όπου καταφέρνει να έχει (σχεδόν) καθαρή χρωματική και διατονική κλίμακα.
Όσο για γκάτζετς τύπου drum dial, η γνώμη μου είναι ότι χρησιμεύουν κυρίως σαν "αναμνηστικό". Δηλαδή, κουρδίζεις με το αυτί, μετράς την τάση, και χρησιμοποιείς το μετρητήρι για να αναπαράγεις το ίδιο κούρδισμα. Αν βέβαια στο μεταξύ μεταφέρεις το σετ σε άλλο χώρο, είναι πολύ πιθανό να πρέπει να ξανακουρδίσεις.