Marathon,λεπτομερεστατος!
Το μονο που δεν μ'αρεσει στην air rock ειναι το σχημα!! ;D ;D
Εξυσα μια Squier τελε του '83 τις προαλλες και "εκανα μπρατσα"...
Καθοτι ομως δεν αντεχω τη "μασκα",χρησιμοποιω περισσοτερο "ξυστρα" παρα γυαλοχαρτα...
Αναπνεω κατι λιγοτερο σκονη,αλλα κουραζομαι περισσοτερο και "καιω" τα δαχτυλα μου...
(απο την τριβη ζεσταινεται το μεταλλο και η θερμοκρασια περναει στα δαχτυλα,ψηνονται αργα δηλαδη)
Ομως εχει σασπενς...οχι οπως το μονοτονο τριψιμο με γυαλοχαρτο...(οτι συχαινομαι στη δουλεια ειναι να τριβω..)
Η "ξυστρα" ειναι και ο παραδοσιακος τροπος αφαιρεσης βαφης,
ομως οταν εφευρεθηκε,δεν υπηρχαν πολυ-εστερες,-ουρεθανες,και πολυ-βερνικωμενα οργανα
για να αντεχουν ουγκα-ουγκα καταστασεις!
Αυτο εγκυκλοπαιδικα μονο,δεν σας προτεινω τον τροπο αυτο,
παρα μονο αν ξερετε πως ακονιζονται οι ξυστρες...και αν εχετε λιμες και ακονια!
Και το ακονισμα της ξυστρας ειναι δυσκολοτερο απο καθε σκαρπελο η μαχαιρι πλανης!
Στα γυαλοχαρτα:
Καλη αρχη με 80 για τα "χοντρα",και μετα 100,150 και 220.
Ετσι το επομενο νουμερο αφαιρει τις γρατσουνιες του προηγουμενου,
και στο τελος δεν εχουν μεινει "χαντακια" απο το τερας το 80αρι...
-Ολα αυτα τα σπρευ τυπου "ντουπλικολορ" ειναι απο αλκυδικη βαση,και οι ιδιοτητες τους δεν διαφερουν
απο αυτες της λαδομπογιας...!!Ασε που δεν "πιανουν" πουθενα! ;D
μμμ