Fender Classic Player

[whiteNoise]

Πας να μας τρελανεις τωρα και εσυ whitenoise ?? ...φυστικι το βλεπειςαυτο το χρωμα ?

την έχεις δει πο κοντά?? αν όχι γιατί επιμένεις οτι κάνω λάθος??

και δεν είπα ποτέ οτι είναι καρα-πράσινη ούτε εντελώς φιστικί.

αλλά σίγουρα δεν είναι ούτε γνωστή απόχρωση του μπλε

πάντως εμένα δεν μου αρέσει η συγκεκριμένη απόχρωση καθόλου.

Η κιθάρα όμως σκοτώνει :wink:

 

[dkall]

Αν την εχω δει ?? μα την εχω !!!

Το χρωμα θα το ελεγα ανοικτο θαλασση και μιας και εισαι ΄χωριανος΄

κερναω μπυρα να την δεις απο πολυ κοντα

 

[boukas]

Ρε κάνετε λάθος όλοι σας.

Χαμελεοντί χρώμα είναι αυτό. Αλλάζει αναλόγως τον παίχτη, για να τσακώνονται μεταξύ τους.

 

[whiteNoise]

Αν την εχω δει ?? μα την εχω !!!Το χρωμα θα το ελεγα ανοικτο θαλασση και μιας και εισαι ΄χωριανος΄

κερναω μπυρα να την δεις απο πολυ κοντα

μεσα ειμαι αν και την εχω ξαναδει και παιξει μαζι της(την κιθαρα εννοω)

οποτε γουσταρεις στειλε πμ για καφεδακι

 

[bloody_sunday]

¶κυρο παιδιά. Η φωτό που σας έδωσα (που φαίνεται προς το φυστικί) είναι απάτη. Σήμερα έπαιξα και με τις δυο (Classic Player 50's και Classic Player 60's) και είναι ανοιχτό γαλάζιο. Τι παιχνίδια μπορεί να κάνει ο φακός και το gamma του αισθητήρα...

Εξαιρετικά όργανα και τα δυο. Μου άρεσε ιδιαίτερα το custom wiring της 50s που επιτρέπει στο 1ο tone να επηρεάζει τον bridge μαγν., και η 3η θέση που πιάνει τους μαγνήτες bridge και neck ταυτόχρονα. Αυτά δεν τα είχε η 60s, μονάχα όντως πιο δυνατούς μαγνήτες. Το maple μπράτσο της 50s είναι τόσο καλοφτιαγμένο που είναι σαν να παίζεις πάνω σε βελούδο, σαν να μην έχει καθόλου τάστα (fretless wonder, που έλεγαν και για κάποιες Gibson Les Paul πριν από 50 χρόνια). Ως δια μαγείας τα δάχτυλά μου πήγαιναν μόνα τους σε δύσκολα πιασίματα που με μπερδεύουν σε άλλες κιθάρες...

Tόσο μου άρεσε ο ήχος της 50s που έπαψα να ψάχνω για μονοπήνιους (P90s) σε solid body και... κατάπια δυο χρόνιες προκαταλήψεις μου: α) ενάντια στις strats γενικά, β) ενάντια στις maple ταστιέρες. Με ποιον τρόπο; Έγινα ο πανευτυχής κάτοχός της...

 

[dkall]

.....και για να μην περνουν μερικων τα μυαλα αερα

ειπαμε , καλο το κιθαρονι ....για Fender και σε

σχεση με τις αλλες σαβουρες της Fender .

Mην συγκρινουμε τωρα τα ...συναρμολογουμενα με

τις πραγματικες κιθαρες .

ανθρωπακι που γελαει

ανθρωπακι που γελαει

ανθρωπακι που γελαει

 

[haryy]

¶κυρο παιδιά. Η φωτό που σας έδωσα (που φαίνεται προς το φυστικί) είναι απάτη. Σήμερα έπαιξα και με τις δυο (Classic Player 50's και Classic Player 60's) και είναι ανοιχτό γαλάζιο. Τι παιχνίδια μπορεί να κάνει ο φακός και το gamma του αισθητήρα...
Εξαιρετικά όργανα και τα δυο. Μου άρεσε ιδιαίτερα το custom wiring της 50s που επιτρέπει στο 1ο tone να επηρεάζει τον bridge μαγν.' date=' και η 3η θέση που πιάνει τους μαγνήτες bridge και neck ταυτόχρονα. Αυτά δεν τα είχε η 60s, μονάχα όντως πιο δυνατούς μαγνήτες. Το maple μπράτσο της 50s είναι τόσο καλοφτιαγμένο που είναι σαν να παίζεις πάνω σε βελούδο, σαν να μην έχει καθόλου τάστα (fretless wonder, που έλεγαν και για κάποιες Gibson Les Paul πριν από 50 χρόνια). Ως δια μαγείας τα δάχτυλά μου πήγαιναν μόνα τους σε δύσκολα πιασίματα που με μπερδεύουν σε άλλες κιθάρες...

Tόσο μου άρεσε ο ήχος της 50s που έπαψα να ψάχνω για μονοπήνιους (P90s) σε solid body και... κατάπια δυο χρόνιες προκαταλήψεις μου: α) ενάντια στις strats γενικά, β) ενάντια στις maple ταστιέρες. Με ποιον τρόπο; Έγινα ο πανευτυχής κάτοχός της... [/quote']

maple και stratocaster πάνε μαζί! Δεν νομίζω να ξαναπαίξεις με rosewood από δω και στο εξής!

Congratuλίδια για την όμορφη!

 

[fenderiarhs]

Εξαιρετικά όργανα και τα δυο. Μου άρεσε ιδιαίτερα το custom wiring της 50s που επιτρέπει στο 1ο tone να επηρεάζει τον bridge μαγν.' date=' και η 3η θέση που πιάνει τους μαγνήτες bridge και neck ταυτόχρονα. Αυτά δεν τα είχε η 60s, μονάχα όντως πιο δυνατούς μαγνήτες.[/quote']

Eνα rewire ειναι πανευκολο και εχεις οποιον συνδυασμο μαγνητων θελεις. Εμενα παντως αντιθετως δεν μου αρεσε αυτο της CP50 (το neck+bridge δηλ.) και ταχιστα επεστρεψα στο κλασσικο. Οι CS69 ειναι ο μονος λογος που με κανει να σκεφτομαι να φτιαξω και την 5η μου στρατ (σε LPB).......και ας ειναι υπερβολη......

Το maple μπράτσο της 50s είναι τόσο καλοφτιαγμένο που είναι σαν να παίζεις πάνω σε βελούδο' date=' σαν να μην έχει καθόλου τάστα (fretless wonder, που έλεγαν και για κάποιες Gibson Les Paul πριν από 50 χρόνια). Ως δια μαγείας τα δάχτυλά μου πήγαιναν μόνα τους σε δύσκολα πιασίματα που με μπερδεύουν σε άλλες κιθάρες...[/quote']
Προσυπογραφω τα περι μανικιου +1000000. Φοβερο soft V, απιστευτα βολικο ουτε πολυ μεγαλο ουτε wizard neck, και καλυτερο σαν φινιρισμα και δουλεια στα ταστα απο οποιαδηποτε maple μανικι οποιασδηποτε αμερικανας εχω παιξει.....Μοναδικη παρατηρηση: στην δικια μου το nut θα μπορουσε να ηταν κομμενο καπως καλυτερα....

Tόσο μου άρεσε ο ήχος της 50s που έπαψα να ψάχνω για μονοπήνιους (P90s) σε solid body και... κατάπια δυο χρόνιες προκαταλήψεις μου: α) ενάντια στις strats γενικά' date=' β) ενάντια στις maple ταστιέρες. Με ποιον τρόπο; Έγινα ο πανευτυχής κάτοχός της... [/quote']
Φωτο.............(ελπιζω να μην πηρες τη sunburst)

 

[elavd]

Έγινα ο πανευτυχής κάτοχός της...

PHOTOS ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!!!!!!!!

 

[Vrass]

........ Έγινα ο πανευτυχής κάτοχός της...

Αμάν! Λιγο έφυγα και συνέβησαν κοσμοϊστορικά γεγονότα!!! Με γειες man!

Τι χρώμα το πήρες το μωρό? Fotoz γρρρρρρρρρρήγορα!!!

 

[elavd]

Λιγο έφυγα και συνέβησαν κοσμοϊστορικά γεγονότα!!! Με γειες

Και που 'σαι ακόμα... 8)

 

[whiteNoise]

σύντομα θα είμαι και εγώ πανευτυχής κάτοχος μιας εξαιρετικής classic player (δεν έχω αποφασίσει ακόμη όμως πια) :wink:

 

[apos]

Το maple μπράτσο της 50s είναι τόσο καλοφτιαγμένο που είναι σαν να παίζεις πάνω σε βελούδο' date=' σαν να μην έχει καθόλου τάστα (fretless wonder, που έλεγαν και για κάποιες Gibson Les Paul πριν από 50 χρόνια). Ως δια μαγείας τα δάχτυλά μου πήγαιναν μόνα τους σε δύσκολα πιασίματα που με μπερδεύουν σε άλλες κιθάρες...[/quote']
+10000

Δεν ξέρω πως το κάνει η άτιμη :lol: :lol: αλλά την ώρα που παίζω, κοιτώντας την ταστιέρα, μου δίνει τέτοια αίσθηση ακρίβειας, που πραγματικά το "σημάδι" της σωστής νότας γίνεται πολύ πιο εύκολη υπόθεση! :wink:

 

[elavd]

Apos, τα τάστα ήταν γυαλισμένα όταν την πήρες?

Από Ελλάδα ή εξωτερικό την παρήγγειλες?

 

[apos]

Ναι , γυαλισμένα.

Κλασικά, από thomann την πήρα. Βέβαια, περίμενα αρκετά, πάνω από μήνα, γιατί ήταν out of stock (αν και από όσο βλέπω κατά καιρούς, πάντα έχει μεγάλο χρόνο παράδοσης, πρέπει να φεύγουν αμέσως).

Δευτέρα που γυρίσω σπίτι, υπόσχομαι φωτό! :wink:

 

[Superfunk]

Το maple μπράτσο της 50s είναι τόσο καλοφτιαγμένο που είναι σαν να παίζεις πάνω σε βελούδο' date=' σαν να μην έχει καθόλου τάστα (fretless wonder, που έλεγαν και για κάποιες Gibson Les Paul πριν από 50 χρόνια). Ως δια μαγείας τα δάχτυλά μου πήγαιναν μόνα τους σε δύσκολα πιασίματα που με μπερδεύουν σε άλλες κιθάρες...[/quote']
+10000

Δεν ξέρω πως το κάνει η άτιμη :lol: :lol: αλλά την ώρα που παίζω, κοιτώντας την ταστιέρα, μου δίνει τέτοια αίσθηση ακρίβειας, που πραγματικά το "σημάδι" της σωστής νότας γίνεται πολύ πιο εύκολη υπόθεση! :wink:

Να συμφωνησω και εγω απο την εμπειρια μου με αρκετες BAJA Tele που εχω δοκιμασει,τα μπρατσα τους ηταν out of this world απο πλευρας ταστων,κοπης nut,set-up,φινιρισματος & αισθησης,απο οτι φαινεται ο ισχυρισμος της Fender οτι η συγκεκριμενη σειρα φτιαχνεται απο τεχνιτες εκπαιδευμενους απο luthiers του custom shop δεν ειναι εωλος...... :wink:

(τα νεα batch ειναι μαλιστα και παναλαφρα!)

Τελικα δεν ειναι ΚΑΘΟΛΟΥ δυσκολο να εχεις boutique set up σε κιθαρα μαζικοτατης παραγωγης (με τον τονο της φτιαχνουν γιατι η ζητηση ειναι τρομερη) με 600 ευρω..... :wink:

Κατα την ταπεινη μου γνωμη δεν υπαρχει κανενας λογος να αγορασεις αλλη tele η strat εκτος απο αυτες της σειρας αυτης (εκτος κι αν δεν αντεχεις τα χρωματα)

 

[V.P.]

Apos' date=' τα τάστα ήταν γυαλισμένα όταν την πήρες?[/quote']

μια ερωτηση: διαφορα γυαλισμενων και μή ταστων???

δλδ τα αγυαλιστα τι εχουν πανω???

και αλλη μια ερωτηση...το μπρατσο της 60's κουμπωνει πανω στην 50's μια χαρα????και αντιστροφα???

(οπως καταλαβατε θελω το soft "v" maple μανικι se sonic blue ... )

 

[elavd]

μια ερωτηση: διαφορα γυαλισμενων και μή ταστων???δλδ τα αγυαλιστα τι εχουν πανω???

Τα γυαλισμένα τάστα έχουν πολύ ωραία (απαλή) αίσθηση στο χέρι.

Εκτός αυτού δείχνουν το όργανο πιο ωραίο και πιο..."κλασσάτο" και κατά τη γνώμη μου είναι μια ένδειξη ότι αυτός που το έφτιαξε ασχολήθηκε λίγο παραπάνω με αυτό.

Ειδικά σε μπράτσα maple που τις περισσότερες φορές τα λουστράρουν με τα τάστα φορεμένα, μένει πάνω στα τάστα μια λεπτή φλούδα από λούστρο η οποία πρέπει να φύγει για να μπορείς να παίξεις σωστά.

Και η Fender στα φθηνά μοντέλα το λουστρό αυτό δε το αφαιρεί...

 

[V.P.]

ναι οντως, μολις τωρα διαβαζα κατι που εχει γραψει τελικα και ο fenderiarhs αλλου:

Y.Γ.....θα σου αναφερω ενδεικτικα της ποιοτητας των CP το εξης......σε πολλες αμερικανικες (ακομα και deluxe) με maple μπρατσο στη fender αφηνουν πανω απο τα ταστα τη λακα με την οποια γινεται το φινιρισμα του maple....με πενιχρα αποτελεσματα στην αισθηση του μανικιου (και κινδυνο να εχεις ασχημα αισθητικα αποτελεσματα οταν θα αρχιζει να φευγει η λακα πανω απο τα ταστα με το παιξιμο)......ε λοιπον στην CP50 εχουν καθισει και εχουν φινιρισει το μανικι οπως πρεπει......εχουν βγαλει ολη τη λακα με το σωστα τροπο πανω απο τα ταστα.....

 

[harilatron]

...Ειδικά σε μπράτσα maple που τις περισσότερες φορές τα λουστράρουν με τα τάστα φορεμένα' date=' μένει πάνω στα τάστα μια λεπτή φλούδα από λούστρο η οποία πρέπει να φύγει για να μπορείς να παίξεις σωστά.

Και η Fender στα φθηνά μοντέλα το λουστρό αυτό δε το αφαιρεί...[/quote']

Και όχι μόνο στα απολύτως φτηνά.... Π.χ. η δική μου american deluxe strat είχε πάνω στα τάστα βερνίκι με το κιλό....