A mind control trick .

vagelism

Musician/Educator
Hθελα να μοιραστω μαζι σας ένα πραγματικα πολύ εξυπνο tip..που ειχα ξεσηκωσει από ένα παλιο αρθρο του Modern Drummer πριν χρονια.Πιστευω ότι είναι ένα πολύ εξυπνο κολπο που  θα σας βοηθησει παρα πολύ πριν από κάθε  live σας.

Ανηκει στα Mind control tricks και ειδικα σαν νεος ντραμμερ θυμαμαι ότι το ειχα βρει πολύ χρησιμο.

Εχει ως εξης.

Το concept βασιζεται στο γεγονος ότι ολοι οι μουσικοι κατά καιρους  αντιμετωπιζουμε  το λεγομενο αγχος της σκηνης . Εχουμε δει ποσο δυσκολα είναι ειδικα αυτα τα πρωτα 20-30 Live..μεχρι να παρουμε την κρυαδα. Εχουμε κατά καιρους δει  διαφορα τεχνασματα  καταπολεμησης του αγχους της σκηνης ..απο ψυχαναλυση και υπνωση ..μεχρι και ειδικα χαπια .

Το γεγονος είναι  ότι οση πειρα από το παλκο κι αν εχεις λαβει  ..τα πρωτα 10-20 λεπτα μεχρι να ακουσουμε το πρωτο χειροκροτημα..το στομαχι είναι σφιγμενο και τα παιξιματα ξυλινα. Ειδικα όταν εισαι νεος.

Αυτό που με διδαξε αυτό το αρθρο ηταν κατα την διαρκεια του ζεσταματος μου πριν από live.. να προσπαθω να μπαινω σε μια ειδικη διαδικασια σκεψης.

Βασικα προσπαθουσα να πεισω τον εαυτο μου.. ότι δεν πειραζει αν κανεις λαθος σε μια παρασταση.. Προσπαθουσα να χωνεψω το γεγονος ότι δεν πειραζει αν  σου φυγουν  νοτες..αν χασεις ένα φιναλε..αν δωσεις ένα κομματι λιγο πιο γρηγορα..αν σου φυγει η μπακετα η αν χτυπησεις αερα προσπαθωντας να χτυπησεις ένα crash..

Προσπαθουσα να δεχτω το γεγονος ότι  το λαθος είναι ένα  κομματι που προσθετει  την αισθηση του Human Groove…στην παρασταση..

Σταματησα να προσπαθω να γινω τελειος δηλαδη, και απλα προσπαθουσα να απολαυσω την εμπειρια – το ταξιδι αν θελετε. Και όταν το μυαλο μου καταφερνε να ¨κλειδωσει¨σε αυτην τη σκεψη παρατηρουσα ότι το σωμα μου  χαλαρωνε και στο τελος επαιζα καλυτερα.

Δοκιμαστε το…Μπορει να σας βοηθησει.

Με εκτιμηση σε ολους τους φιλους

Β.Μουλακακης.

 
Μία απόλυτα λογική σκέψη που μπορεί από πολλούς νέους να μην περάσει ποτέ... Σε όλα τα live που έχω κάνει, ΠΑΝΤΑ στο πρώτο κομμάτι έτρεμαν τα πόδια, και 1 φορά μάλιστα ζήτησα από τα παιδιά που παίζαμε μαζί να μου "δώσουν" 1 λεπτό ηρεμίας, μετά το πρώτο κομμάτι(να ροκανίσουν δηλαδή το χρόνο λίγο πρίν πάμε στο επόμενο κομμάτι). Το πιο σημαντικό από όλα που λέω πάντα στον εαυτό μου (και φυσικά μετά απο πρόβες και προσωπική μελέτη των κομματιών στο σπίτι), και λίγο πριν ακουστεί η πρώτη νότα είναι η απλή πρόταση: "Σκάσε, τα ξέρεις καλά, απλά παίξτα άλλη μια φορά", και απλά βγαίνω και τα παίζω άλλη μία φορά... Το πιο σημαντικό από όλα όμως για μένα είναι η αντίδραση του μουσικού ΜΕΤΑ που θα κάνει το λάθος (πατήσει λάθος νότα, χτυπήσει σε λάθος χρόνο κλπ). Αυτό που μου λέει συνέχεια ο δάσκαλος μου και είναι ΠΟΛΥ σημαντικό είναι: "ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙΣ", και προσθέτω: "Δεν αγχώνεσαι - ό,τι έγινε έγινε, πάμε παρακάτω". Το να αγχωθείς, να τα χάσεις να σταματήσεις κλπ κλπ, το μόνο που θα φέρει σαν αποτέλεσμα είναι περισσότερα λάθη ή και σταμάτημα του κομματιού.

Thnx Βαγγέλη για την συμβουλή.

 
Προσωπική μου άποψη, αν ο μουσικός που ξεκινάει μια συναυλία δεν έχει άγχος ανάμικτο με χαρά και ανυπομονησία, τότε ή δεν νοιάζεται για αυτό που κάνει ή είναι ήδη τύφλα.

 
επισης 2-3 μπυριτσες/σφηνακια δε κανουν κακο...και το λέω σοβαρά αρκει να μην εισαι από τους τυπους που δεν πινουν το ποτο αλλά ''τους πινει το ποτο'' ή να μην ειναι μπόμπες

προσωπικά αν δε ξέρω την ποιοτητα του αλκοολ στο μαγαζι που θα παίξω πάω στανταρ για εμφιαλωμενη μπύρα ή draft μεχρι το σημειο όπου φυσικα θα ειμαι νημφαλιος

 
Εγω στο πρωτο και μοναδικο μου λαιβ εκανα το λαθος να αρχισω να πινω red bull και κατεληξα να με εχει πιασει υπερενταση μαζι με αγχος και να τρεμω ολοκληρος,πηγαινοντας το πρωτο τραγουδι με την μπαντα αρκετα εως πολυ πιο γρηγορα.Απο εκει και μετα και μολις ειδα κατι φιλους κατω και να χειροκροτανε γενικα ηρεμησα και επαιξα χαλαρα.Δυστυχως ακομα φοβαμαι να βγω να παιξω σε σκηνη ευκολα μηπως κανω λαθη αλλα τελικα λαθος και να κανεις,διορθωνεται και το διασκεδαζεις στο τελος.

(Μπυρες δεν ακουμπησα πριν γιατι φοβομουν οτι δεν θα εχει καλο τελος)

 
Oλα τα επαγγελματα/χομπυ/υποχρεωσεις που εχουν να κανουν με την έκθεσή μας σε κοινό, φυσικο και επομενο είναι να μας προκαλουν αγχος.

Άγχος εχει ενας καινουργιος καθηγητης που απευθυνεται σε μαθητες/φοιτητες, ένα στέλεχος επιχείρησης που πρέπει να μιλήσει στη συνέλευση,  ενας  νεος γιατρος που απευθυνεται σε ασθενεις, ενας ηθοποιος που βγαινει στη σκηνη και ούτω καθ’ εξής.

Το αγχος εκδηλωνεται διαφορετικα στον καθενα από εμας. Μπορεί να εκδηλωθεί με τρέμουλο στα χέρια η στα πόδια, με αίσθημα ‘πεταλούδων στο στομάχι’, με πονοκέφαλο, με υπερβολική εφίδρωση, με συχνουρία, με διάρροια, με εμετό κλπ. Όλα σαφώς ψυχοσωματικά.

Και χρειαζόμαστε αρκετή εγκεφαλική δουλειά και επεξεργασία για να διώξουμε από μέσα μας αυτό το άγχος της έκθεσης/εμφάνισης στο κοινό που νομίζουμε ότι είναι αδυσώπητο και έτοιμο να μας κατασπαράξει στο πρώτο μας λάθος .

Ουτως η άλλως  χρειαζομαστε καλή συγκεντρωμένη σκέψη,ειδικα στο σταδιο

προβων/προετοιμασιας και ειδικά πρίν βγούμε μπροστά στα τόσα μάτια και αυτιά.

Ενας σωστος χομπιστας η  σωστος επαγγελματιας , θέλει να δώσει τον καλύτερό του εαυτό και γι αυτό άγχεται. Όλοι σκεφτόμαστε αν θα αποδώσουμε στο κοινό, αυτό που ήρθε να δεί και να ακούσει.

Η εγκεφαλικη ασκηση που αναφέρει  ο Vagelism είναι ο σωστοτερος χειρισμός του αγχους.  H πιο αποδοτικότερη διαχείρισή του. Όλα τα άλλα, που κυκλοφορούν στο εμπόριο, είτε είναι αγχολυτικά  χαπάκια, είτε είναι αλκοολ , είτε είναι κόκκινo, μαύρο, κίτρινο, μπλέ, είναι βλαβερά , εθιστικά… και του σατανά. ;)

Ωραίο θέμα.

(αν μιλαμε για προσωπικες εμπειριες γενικά, εγώ έχω κάνει εμετο, έχουν πέσανε πράγματα απο τα χερια μου, στομαχόπονος , κοκκίνησαν τα μάγουλα, έχασα τη μιλιά μου...κάτι σαν τo πρώτο φιλί ενα πράμα ;D ;D...και φυσικά έχω κάνει χιλιάδες λάθη . Στο κάτω-κάτω, είναι ανθρώπινα. Τώρα πάντως εξακολουθώ να έχω άγχος αλλά το διαχειρίζομαι κάπως και προσπαθώ να μην το δείχνω. Χωρίς επιτυχία !)

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Πολυ ωραιο θεμα ...

Εγω ακολουθω μια αλλη τακτικη...Προσπαθω να πεισω τον εαυτο μου οτι ειναι αλλη μια προβα αλλα με φιλους αυτη τη φορα.Επισης βοηθαει να γνωριζεις τους ''φιλους'' πριν το παιξιμο.

 
Kαλο θεμα Βαγγελη και πολυ ωραια η προσεγγιση του December....να πω λοιπον και τα δικα μου

Δυστυχως λογω πολυκαιριας δεν θυμαμαι αν  ειχα παθει κατι αξιοσημειωτο στα πρωτα μου live (10ετια 70) παντως για νεους μουσικους ειναι σωστο το κολπο αυτο.Ααααα τωρα κατι θυμαμαι :

Μια εποχη που συνοδευαμε καποια ''φιρμα '' καθε βραδυ παρ'ολες τις προβες ενοιωθα καποιο σφιξιμο στο στομαχι αλλα μετα το πρωτο χειροκροτημα εφευγε και ολα Ο.Κ.

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΠΟΤΟ ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΠΥΡΑ ΕΙΜΑΙ ΓΙΑ ΚΛΩΤΣΕΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΠΑΩ ΓΙΑ ΥΠΝΟ

ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ.(Πριν μια δεκαετια ομως για να βγη το 5ωρο στο σκαμνι επινα 5-6 whisky+cola +sprite ) ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΙΩΣ ''ΓΕΡΑΣΩΡΙΜΑΣΑΜΕ''

Αυτα για την ωρα.

 
... και όπως είπε κάποιος γνωστός, όταν τον ρώτησε ο κλαμπάτορας, ...  τί θα πιούνε τα παιδιά στην μπάντα, ...  δεν έχει σημασία τί θα πιούνε είπε, αλλά τί θα παίξουνε, αφού ...  πιούνε!  ;D ;D ;D

    Το πιο χαλαρωτικό κατα την γνώμη μου και προσωπικά το εφαρμόζω, είναι μια ωρίτσα γυμναστικούλα! Και χαλαρώνεις και απο ενδορφίνες κατακλιζεσαι και είσαι ανεβασμένος, συγκεντρωμένος και απο το καταστροφικό άγχος, απαλλαγμένος!  ;D

  Υ.Γ. Βαγγέλη θυμάσαι το θέμα Ντράμς-Γυμναστική-Διαλογισμός που είχα ανοίξει και με έκραξαν μερικοί?

... εδώ νομίζω, σου δένει γάντι! ;D

 
Καλησπερα και απο εμενα ειναι πρωτη φορα που γραφω,η αφορμη ειναι να πω και γω την εμπειρια μου απο ενα συγκεκριμενο live πριν απο μερικα χρονια οπου απο το πολυ αγχος δεν ειχα δυναμη να βαρεσω,και ολα εκτος χρονου ευτυχος το κομματι το τελειωσα,μετα απο δυο τρια σφηνακια εστρωσα,δεν λεω να γινουμε αλκοολικοι αλλα βοηθαει.

Εγω θα συμφωνησω με τους προηγουμενους και θα προσθεσω οτι παρα πολυ καλο ωστε να εξαλιφθει το αγχος ειναι η γνωση των τραγουδιων(πολλες προβες)διωχνει ενα μεγαλο μερος της ανασφαλειας που προκαλει το αγχος.

 
Papalampraina είπε:
Προσωπική μου άποψη, αν ο μουσικός που ξεκινάει μια συναυλία δεν έχει άγχος ανάμικτο με χαρά και ανυπομονησία, τότε ή δεν νοιάζεται για αυτό που κάνει ή είναι ήδη τύφλα.
+1

Eνα τροπο διαχειρισης αυτου του αγχους προτεινω. ;D

 
beeros05 είπε:
επισης 2-3 μπυριτσες/σφηνακια δε κανουν κακο...και το λέω σοβαρά αρκει να μην εισαι από τους τυπους που δεν πινουν το ποτο αλλά ''τους πινει το ποτο'' ή να μην ειναι μπόμπες

προσωπικά αν δε ξέρω την ποιοτητα του αλκοολ στο μαγαζι που θα παίξω πάω στανταρ για εμφιαλωμενη μπύρα ή draft μεχρι το σημειο όπου φυσικα θα ειμαι νημφαλιος
διαφωνω σε ολες τις διαστασεις!!!

Αν συνδεσεις το καλο παιξιμο με αλκοολ για μενα εισαι καταδικασμενος.

Το εχω δει παρα πολλες φορες να συμβαινει..

Ολοι οι αλκοολικοι με μια μπυριτσα ξεκινησαν..

Δεν ξεκινησε κανεις με ενα μπουκαλι ουισκι.

Μην βλεπεις το σημερα μοναχα..

 
Melodic drummer είπε:
... και όπως είπε κάποιος γνωστός, όταν τον ρώτησε ο κλαμπάτορας, ...  τί θα πιούνε τα παιδιά στην μπάντα, ...  δεν έχει σημασία τί θα πιούνε είπε, αλλά τί θα παίξουνε, αφού ...  πιούνε!  ;D ;D ;D

    Το πιο χαλαρωτικό κατα την γνώμη μου και προσωπικά το εφαρμόζω, είναι μια ωρίτσα γυμναστικούλα! Και χαλαρώνεις και απο ενδορφίνες κατακλιζεσαι και είσαι ανεβασμένος, συγκεντρωμένος και απο το καταστροφικό άγχος, απαλλαγμένος!  ;D

   Υ.Γ. Βαγγέλη θυμάσαι το θέμα Ντράμς-Γυμναστική-Διαλογισμός που είχα ανοίξει και με έκραξαν μερικοί?

... εδώ νομίζω, σου δένει γάντι! ;D
Παιδια συγνωμη δεν ξερω να κανω πολλαπλες παραθεσεις...

Ωραιο κολπο φιλε Melodic..δεν το ειχα σκεφτει..

Το θυμαμαι το Thread...Not me!! ;D ;D

 
αν μπορω να προτεινω κατι:

α) σχεδον απαγορευεται το ποτο, χαλαρωστε με μια μπιριτσα το πολυ πολυ. δεν ειμαστε τραγουδιστες να τραγουδαμε οποτε θελουμε,ουτε εχουμε παραμορφωση οπως οι κιθαριστες να καλυπτουμε τα λαθη,ουτε ειμαστε μπασιστες να κρυβομαστε πισω απο τα υπολοιπα οργανα. εμεις ειμαστε καταδικασμενοι να μην βγαινουμε απο τον ρυθμο

β) δεν χρειαζεται να κανουμε το παν απο το πρωτο τραγουδι,να πειτε στην μπαντα σας να ξεκινησει με κατι λιγοτερο πολυπλοκο για να μπειτε στο κλιμα. οσο περναει η ωρα θα νιωθουμε καλυτερα

γ) αν δουμε οτι δεν ειναι η μερα μας,δεν χρειαζεται να κανουμε περιττες κινησεις. αρκει να ειμαστε συγκεντρωμενοι στο απλο μεχρι να τελειωσει το τραγουδι. απαγορευεται να βγαινουμε εκτος ρυθμου,κανει μπαμ και ειναι ασχημο. πιο καλα να παιξουμε απλα χωρις να ρισκαρουμε τιποτα

δ) δεν πιστευω κανεις να βγαινει να παιξει ζωντανα και να αυτοσχεδιαζει η' να μην εχει μαθει τα τραγουδια. αυτο ειναι εντελως τραγικο!

ε) ταιριαζει με το σημειο γ. αν δουμε οτι δεν μας βγαινουν τα χτυπηματα,απλοποιουμε τα παντα δηλαδη αντι για 4αρτα παμε σε 2α , δεν κανουμε γυρισματα παρα μονο χτυπαμε το crash και τα λοιπα.. αρκει να βγει το τραγουδι σωστο. αν γινει κατι λαθος δεν εγινε και τιποτα,δεν σταματαμε και συνεχιζουμε,θα ξεχαστει μετα απο λιγα δευτερολεπτα

 
Αν και κιθαρίστας, μπορώ να πω ότι αυτά που λέει ο Βαγγέλης βρίσκουν εφαρμογή παντού σε μια ζωντανή εμφάνιση. Το παν είναι να σκέφτεσαι ότι είναι "άλλη μια εκτέλεση των κομματιών" και "δεν χάλασε και ο κόσμος αν κάνω λάθος", πραγματικά φεύγει πολύ άγχος έτσι. Αλλά πάνω απ'όλα πιστεύω είναι η σωστή και υπεύθυνη μελέτη, με μετρονόμο αργά και να "έχεις" τα κομμάτια οριζόντια, διαγώνια και κάθετα!

Α, επίσης αλκοόλ δεν νομίζω ότι είναι και ότι καλύτερο, εκτός ίσως από 2 γουλιές μπύρα, αφενός γιατί αρχίζουν τα... υδραυλικά προβλήματα  ;D και αφετέρου δεν θέλει και πολύ εκεί που κάνεις το ultra-metal-gamaw-kai-dernw-solo να γλιστρήσεις σε κανα καλώδιο και να φας μια ωραία σούπα όλη δική σου!  ;D

 
progmike81 είπε:
αν μπορω να προτεινω κατι:

α) σχεδον απαγορευεται το ποτο, χαλαρωστε με μια μπιριτσα το πολυ πολυ. δεν ειμαστε τραγουδιστες να τραγουδαμε οποτε θελουμε,ουτε εχουμε παραμορφωση οπως οι κιθαριστες να καλυπτουμε τα λαθη,ουτε ειμαστε μπασιστες να κρυβομαστε πισω απο τα υπολοιπα οργανα. εμεις ειμαστε καταδικασμενοι να μην βγαινουμε απο τον ρυθμο

β) δεν χρειαζεται να κανουμε το παν απο το πρωτο τραγουδι,να πειτε στην μπαντα σας να ξεκινησει με κατι λιγοτερο πολυπλοκο για να μπειτε στο κλιμα. οσο περναει η ωρα θα νιωθουμε καλυτερα

γ) αν δουμε οτι δεν ειναι η μερα μας,δεν χρειαζεται να κανουμε περιττες κινησεις. αρκει να ειμαστε συγκεντρωμενοι στο απλο μεχρι να τελειωσει το τραγουδι. απαγορευεται να βγαινουμε εκτος ρυθμου,κανει μπαμ και ειναι ασχημο. πιο καλα να παιξουμε απλα χωρις να ρισκαρουμε τιποτα

δ) δεν πιστευω κανεις να βγαινει να παιξει ζωντανα και να αυτοσχεδιαζει η' να μην εχει μαθει τα τραγουδια. αυτο ειναι εντελως τραγικο!

ε) ταιριαζει με το σημειο γ. αν δουμε οτι δεν μας βγαινουν τα χτυπηματα,απλοποιουμε τα παντα δηλαδη αντι για 4αρτα παμε σε 2α , δεν κανουμε γυρισματα παρα μονο χτυπαμε το crash και τα λοιπα.. αρκει να βγει το τραγουδι σωστο. αν γινει κατι λαθος δεν εγινε και τιποτα,δεν σταματαμε και συνεχιζουμε,θα ξεχαστει μετα απο λιγα δευτερολεπτα
Moυ θυμισες τα λογια του Simon Philips..στο 0.46 αυτου τον video.


 
Εάν και κιθαρίστας θα μου είναι πολύ χρήσιμο....πρώτο live σε 10 μέρες...επίσης τραγουδάω και όλας (λογό ανάγκης) και γάμ***** τα.

αυτό με την γυμναστική καλό ακούγεται!

 
Χωρίς να αναφέρομαι στη ζωντανή μουσική (αλλά γενικότερα) η έκθεση μπροστά σε κοινό είναι κάτι που προκαλεί πάντα άγχος. Κάποια από αυτά που αναφέρθηκαν (άγχος μην γίνει π.χ. κάποιο λάθος) είναι σε πολύ αρχικά στάδια και το σχετικό άγχος ξεπερνιέται γρήγορα (καθώς βελτιώνεσαι/αποκτάς εμπειρία).

Το δύσκολο, κι εκεί που πραγματικά διαφοροποιείται ο "επαγγελματίας" performer είναι να ξεπεράσεις το άγχος του αν αυτό που προσφέρεις (είτε είναι μουσική είτε μια ομιλία κλπ) θα αρέσει και θα κάνει το ακροατήριο να περάσει ευχάριστα και εποικοδομητικά. Όταν εσύ πιστέψεις ότι (όχι απλά δεν θα κάνεις/πεις κοτσάνα) αλλά ότι πράγματι αξίζει να κάνουν ησυχία και να σε ακούσουν τότε έχεις ξεπεράσει το σημαντικότερο άγχος.

Μετά παραμένει το φυσιολογικό άγχος για να μην υπάρξουν τεχνικά προβλήματα, για να είσαι έγκαιρα στη θέση σου κλπ ;D.

 
Aλλο ενα εξυπνο mind control τρυκ απο το φιλε χαριλατρον.

Πιστευω οτι θελει λιγο προσοχη ομως {ειδικα στην μουσικη και στην πολιτικη} γιατι μπορει να δωσει πομπωδης και αλαζονικα παιξιματα και παραστασεις του τυπου.."Εγω ξερω" η και αλαζονικες ομιλιες. Ουκ ολιγες φορες εχω παει σε παραστασεις [Ειδικα απο τους παλιους και τους μεγαλους..}που καποιος πιστευε οτι ειχε να πει..και το μονο που στην πραγματικοτητα ελεγε.. ηταν ξεπερασμενες παπαρες.

Οποιον μουσικο{η Πολιτικο} εντωμεταξυ κι αν ρωτησεις πιστευει οτι παιζει η γραφει την καλυτερη μουσικη του κοσμου{η ειναι ο καλυτερος ρητορας του κοσμου}

Μην ξεχναμε...οτι και ο Νοτης..οταν τραγουδαει...δεν αφηνει να χορεψουν... ;D ;D ;D ;D

Καλο σας βραδυ

 

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top