Εκπληκτικό κομμάτι, από αυτά τα γνωστά σου με τις πανέξυπνες αλλαγές, που τόσο πολύ μου είχαν λείψει τον τελευταίο καιρό.
Μπράβο ρε Σπύρε, μ' έφτιαξες άσχημα.
Σε πληροφοράω λοιπόν ότι εμένα η φωνή μου άρεσε και μάλιστα πολύ.
Είναι και πολύ δύσκολο κομμάτι φωνητικά.
Αλλά έτσι γράφεις εσύ.
Ρίχνεις όλη την δυσκολία στο μέρος αυτό του κομματιού που είναι το πιο δύσκολο για σένα (και όχι μόνο), την μελωδία της φωνής.
Θεωρώ ότι οι επηρροές σου στο γράψιμο μελωδικής γραμμής της φωνής από Beatles είναι εμφανείς.
Το reverb που βάζεις το συνήθησα πλέον, και δεν με ξενίζει, αν και όπως έγραψε και ο Yameth, η φωνή είναι σε άλλο χώρο.
Τι σημαίνει αυτό για μένα.
Η φωνή είναι σε μεγαλύτερο χώρο από τα άλλα όργανα, δεν είναι απλώς πιο πίσω (όπως ίσως θα ήθελες), αλλά σε άλλο χώρο με άλλα reflections.
Νομίζω ότι θα μπορούσες να πετύχεις το αποτέλεσμα που θέλεις βάζοντας όλα τα όργανα πρώτα στον ίδιο χώρο, και παίζοντας αργότερα με κάποια delay, και κάποιες άλλες παραμέτρους του reverb που να μην πειράζουν τον χώρο, αλλά να λειτουργούν σαν εφφέ στον ίδιο χώρο.
Και κάτι ακόμα.
Ούτε γυναικεία φωνή, ούτε τίποτα.
Εγώ θα σου πω ποιος πρέπει να το τραγουδήσει αυτό.
Είναι κουστούμι φτιαγμένο πάνω του.
Ο Clapton, τέλος. 8)
Ξαναμανά μπράβο σου.