Λοιπόν, προσπερνώνας τις ευγενικές εκφράσεις του Ασπράδη, αυτά που ΙΣΧΥΟΥΝ (και όχι αυτά που είδαμε έναν μάστορα να κάνει) είναι τα εξής:
1) Η βέργα
μπορεί να έχει λίγο περιθώριο ακόμα. Σ'αυτή την περίπτωση "βοηθάμε" (πολύ προσεκτικά!) σπρώχνοντας με το χέρι για να μην κάνει η βέργα όλη τη δουλειά μόνη της. ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ αν χρειάζεται να βάλουμε πολύ δύναμη και ΣΙΓΟΥΡΑ αν αρχίσουμε να ακούμε ακόμα και τον πιο ανεπαίσθητο ήχο από το ξύλο!
2) ΦΥΣΙΚΑ και χαλαρώνουμε τις χορδές, διότι δεν χρειάζεται η βέργα ΚΑΤΑ ΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ να τρώει και την τάση των χορδών. Ήμαρτον, πόσο δύσκολο είναι να σκεφτεί κάποιος? :
3) Αν η βέργα όντως δεν έχει άλλα περιθώρια, μια επιπλέον λύση είναι να τοποθετηθεί ροδέλα-spacer μετά το rod nut.
Σ'αυτό το link:
http://www.stewmac.com/shop/Tools/Special_tools_for:_Truss_rods/Truss_Rod_Rescue_Kit.html?actn=100101&xst=3&xsr=146
μπορούμε να δούμε ένα κιτ για βέργες, το οποίο περιέχει τέτοια spacers, και εξηγεί και τις "βλακείες" περί παρόμοιων επεμβάσεων. Παρεμπιπτόντως, αυτά τα γράφει ο Dan Erlewine, γνωστός... άσχετος.
4) Συνηθίζεται σε τέτοιες εργασίες να αφαιρείται και να λιπαίνεται το nut γιατί 90% των περιπτώσεων αφορούν πρόβλημα σ'αυτό το σημείο.
5) Το ζέσταμα του μπράτσου, γίνεται συνήθως με ζεστό κερί ή ανάλογο υλικό. Η βασική χρήση τέτοιων μεθόδων είναι αν έχει ΣΚΕΥΡΩΣΕΙ το μπράτσο και είναι πολύ συνηθισμένη εργασία σε παλιές κλασσικές (που δεν έχουν βέργα). Στην περίπτωσή μας δεν είμαι σίγουρος ότι θα έχει εφαρμογή...
Εν κατακλείδει: θα συμβούλευα τον γείτονα Doubletrouble να επισκεφτεί ίσως και έναν ακόμα μάστορα (ΑΣΧΕΤΩΣ της αξίας του πρώτου, μπορεί κάτι να του διέφυγε) και να πάρει μια δεύτερη γνώμη. Τα περισσότερα προβλήματα με τις βέργες λύνονται (εκτός αν έχει σπάσει ΜΕΣΑ στο μπράτσο οπότε είναι μεγάλο το κόστος).