Σήμερα το πρωί, ζεσταμένος από το δώρο και κωφεύων προς το επικείμενο κύμα απολύσεων στη δουλειά, επισκέφτηκα γνωστό κιθαράδικο του κέντρου, όπου και βρισκόταν ένα από τα σκοτεινά αντικείμενα του πόθου μου: Ο ενισχυτής που ζαχαρώνω εδώ και ένα χρόνο περίπου.
Είχα τηλεφωνήσει από την προηγούμενη για να επιβεβαιώσω ότι ο ενισχυτής είναι διαθέσιμος. Έλαβα τη σχετική διαβεβαίωση. Αφού έκλεισα το τηλέφωνο σκέφτηκα ότι κακώς δεν διασαφήνισα ότι ενδιαφέρομαι για τον ενισχυτή στην κούτα του και όχι για κάποιο demo κομμάτι.
"Δε βαριέσαι", λέω, "σιγά μην έχουν κάνει ουρά οι μνηστήρες για τον συγκεκριμένο και ξέμειναν".
Νά'μαι λοιπόν στο εν λόγω κατάστημα. Μπαίνω φουριόζος, και με λίγα, καθαρά λογάκια δηλώνω το ενδιαφέρον μου. Ο πωλητής με οδηγεί μπροστά στον ενισχυτή.
-Αυτός είναι, μου λέει.
-(Το ξέρω ρε μεγάλε) Ωραία. Φυσικά δεν ενδιαφέρομαι για αυτόν εδώ, τον θέλω καινούριο στην κούτα του.
-Μααα... γιατί, κι αυτός εδώ ολοκαίνουριος είναι.
-Δεν αμφιβάλλω, αλλά δεν ήρθα για να πάρω demo κομμάτι.
-Μα κοίταξε, εμείς έχουμε μεγαλώσει ανάμεσα σ'αυτά τα πράγματα, τα προσέχουμε (το ξέρω, κι εμένα με νανούριζαν με Τele του '56 καρφί σε ΑC30).
Κάπου εδώ έχω πάρει απόφαση ότι ενισχυτή δεν παίρνω οπότε, κυριώς από νοσηρή περιέργεια, ρωτώ ξανά:
-Εντάξει. Τότε πόσο θα μου αφήσεις τον συγκεκριμένο;
-Εεεε, μααα...ό,σο κάνει! Αφού είναι ολοκαίνουριος!
:
: : :
-Εντάξει, ευχαριστώ. Καλή Ανάσταση...
Λάβετε υπ'όψιν ότι δεν ποστάρω το συγκεκριμένο συμβάν για να βγάλω κάποιον πύρινο λόγο κατά της Ελληνικής αγοράς, ούτε για βρεθούμε λίαν συντόμως σε ένα thread δέκα σελίδων με χυμένη χολή για τον εκάστοτε "έμπορα".
Αντιλαμβάνομαι πλήρως και τις δυνατότητες των καταστημάτων, και τις ιδιατερότητες του ενισχυτή που ενδιέφερε, ιδιατερότητες που, από την εμπορική σκοπιά, θα καθιστούσαν μάλλον επιζήμιο το στοκάρισμα πολλών κομματιών ενός σχετικά νέου προϊόντος.
Ούτε και με τον πωλητή σκοπεύω να τα βάλω, έτσι του σφυράνε του παληκαριού, έτσι χορεύει.
Απλά σπάστηκα, γιατί πήγα στο μαγαζί για να τον πάρω και να φύγω. Και μάλιστα σε πολύ ανταγωνιστική/δελεαστική τιμή.
Αλλά αφού είναι σωστό κάθε έμπορος να προστατεύει την επιχείρηση του, μη στοκάροντας προϊόντα χωρίς μεγάλη δημοφιλία, είναι φαντάζομαι εξίσου σωστό να μη θέλω να πληρώσω ένα demo κομμάτι σε τιμή καινούριου. Κι ας είναι πραγματικά αγρατζούνιστο...
Ουφ, τά'πα κι αυτοψυχαναλύθηκα. Τα συμπεράσματα δικά σας...
Είχα τηλεφωνήσει από την προηγούμενη για να επιβεβαιώσω ότι ο ενισχυτής είναι διαθέσιμος. Έλαβα τη σχετική διαβεβαίωση. Αφού έκλεισα το τηλέφωνο σκέφτηκα ότι κακώς δεν διασαφήνισα ότι ενδιαφέρομαι για τον ενισχυτή στην κούτα του και όχι για κάποιο demo κομμάτι.
"Δε βαριέσαι", λέω, "σιγά μην έχουν κάνει ουρά οι μνηστήρες για τον συγκεκριμένο και ξέμειναν".
Νά'μαι λοιπόν στο εν λόγω κατάστημα. Μπαίνω φουριόζος, και με λίγα, καθαρά λογάκια δηλώνω το ενδιαφέρον μου. Ο πωλητής με οδηγεί μπροστά στον ενισχυτή.
-Αυτός είναι, μου λέει.
-(Το ξέρω ρε μεγάλε) Ωραία. Φυσικά δεν ενδιαφέρομαι για αυτόν εδώ, τον θέλω καινούριο στην κούτα του.
-Μααα... γιατί, κι αυτός εδώ ολοκαίνουριος είναι.
-Δεν αμφιβάλλω, αλλά δεν ήρθα για να πάρω demo κομμάτι.
-Μα κοίταξε, εμείς έχουμε μεγαλώσει ανάμεσα σ'αυτά τα πράγματα, τα προσέχουμε (το ξέρω, κι εμένα με νανούριζαν με Τele του '56 καρφί σε ΑC30).
Κάπου εδώ έχω πάρει απόφαση ότι ενισχυτή δεν παίρνω οπότε, κυριώς από νοσηρή περιέργεια, ρωτώ ξανά:
-Εντάξει. Τότε πόσο θα μου αφήσεις τον συγκεκριμένο;
-Εεεε, μααα...ό,σο κάνει! Αφού είναι ολοκαίνουριος!
:
: : :-Εντάξει, ευχαριστώ. Καλή Ανάσταση...
Λάβετε υπ'όψιν ότι δεν ποστάρω το συγκεκριμένο συμβάν για να βγάλω κάποιον πύρινο λόγο κατά της Ελληνικής αγοράς, ούτε για βρεθούμε λίαν συντόμως σε ένα thread δέκα σελίδων με χυμένη χολή για τον εκάστοτε "έμπορα".
Αντιλαμβάνομαι πλήρως και τις δυνατότητες των καταστημάτων, και τις ιδιατερότητες του ενισχυτή που ενδιέφερε, ιδιατερότητες που, από την εμπορική σκοπιά, θα καθιστούσαν μάλλον επιζήμιο το στοκάρισμα πολλών κομματιών ενός σχετικά νέου προϊόντος.
Ούτε και με τον πωλητή σκοπεύω να τα βάλω, έτσι του σφυράνε του παληκαριού, έτσι χορεύει.
Απλά σπάστηκα, γιατί πήγα στο μαγαζί για να τον πάρω και να φύγω. Και μάλιστα σε πολύ ανταγωνιστική/δελεαστική τιμή.
Αλλά αφού είναι σωστό κάθε έμπορος να προστατεύει την επιχείρηση του, μη στοκάροντας προϊόντα χωρίς μεγάλη δημοφιλία, είναι φαντάζομαι εξίσου σωστό να μη θέλω να πληρώσω ένα demo κομμάτι σε τιμή καινούριου. Κι ας είναι πραγματικά αγρατζούνιστο...
Ουφ, τά'πα κι αυτοψυχαναλύθηκα. Τα συμπεράσματα δικά σας...
