Ειτε το θελουμε ειτε οχι , οσο ηθικο η μη και αν ειναι αυτο, η πειρατεια, το ιντερνετ, εχει φερει νεα ταξη πραγματων, τοσο στην δημιουργια μουσικης, οσο και στη διαθεση της. Επιχειρηματικα λοιπον (μπορει να μην αρεσει αλλα παντα η τεχνη προιον επιχειρηματικοτητας ηταν.......) οποιος πρωτος προσαρμοστει στη νεα κατασταση, αντιληφθει οτι οι παραδοσιακες μεθοδοι ειναι τελειωμενες και καταφερει να διακρινει νεες ευκαιριες, θα βγει κερδισμενος....και πιθανως να κανει καλο και στην ιδια τη μουσικη. Ανεκαθεν στις επιχειρησεις ο κερδισμενος ηταν ο διορατικος και αυτος με την καλυτερη προσαρμοστικοτητα. Νομιζω οτι επι ματαιω κλαιμε και οδυρομαστε πανω απο το πτωμα των δισκογραφικων και της δισκογραφιας, εστω και αν και εμεις οι ιδιοι, πιθανως με τη πειρατικη συμπεριφορα μας, συντελεσαμε στο θανατο της. Παει και τελειωσε, ειναι παρελθον αυτο...δεν εχει νοημα να το νοσταλγουμε. Και ναι, δεν υπαρχει καμμια αμφιβολια οτι η μουσικη δεν προκειται να ειναι η ιδια, το cd πιθανως θα παψει να υπαρχει, η το μεσο πλεον να γινει μονο το live και το myspace, αλλα τι να κανουμε αυτη ειναι η πραγματικοτητα.