Ναι ρε συ! Αυτό είναι ένα μειονέκτημα του CryBaby! Σε συνθήκες live είναι εκνευριστικό να μη ξέρεις αν το πάτησες ή δεν το πάτησες? Ή αν το άφησες ανοικτό την τελευταία φορά που το χρησιμοποιήσες ... :evil:Δεν ξέρεις πότε είναι On; :lol:
Ναι ρε συ! Αυτό είναι ένα μειονέκτημα του CryBaby! Σε συνθήκες live είναι εκνευριστικό να μη ξέρεις αν το πάτησες ή δεν το πάτησες? Ή αν το άφησες ανοικτό την τελευταία φορά που το χρησιμοποιήσες ... :evil:Δεν ξέρεις πότε είναι On; :lol:
Επειδή το έχω αυτό το πετάλι όπως έγραψα και παραπάνω, δεν πρόκειται για auto-wah, αλλά για dynamic wah και envelope follower. Δηλαδή θα σου δώσει wah στα ρυθμικά παιξίματα "σκανάροντας" τα picking dynamics που φθάνουν στο input tou. Είναι όμως και envelope follower που σημαίνει ότι θα λειτουργήσει αυτόματα σαν bandpass φίλτρο αφήνοντας ένα συγκεκριμένο εύρος συχνοτήτων να περνάει, εύρος το οποίο καθορίζεται από το μοναδικό knob που έχει επάνω.Για ρυθμικό κυρίως παίξιμο το auto-wah κάνει δουλειά? Το σκέφτομαι αρκετά για funky καταστάσεις. Το doctor Q συγκεκριμένα της EHX.
Slash plays Vai?? :lol: :lol: :wink:επιτελουσ πηρα το bad horsie...μαμαει....να σε καλα μανα που εδωσεσ τα λεφτα
Εγώ τα δοκίμασα στο Διαμαντόπουλο πάντως. Την τιμή του doctor q δεν τη θυμάμαι. Ρίξε μια ματιά στο θωμά να πάρεις μια ιδέα!Tα ΕΗ που τα βρίσκετε και τα δοκιμάζετε και τι τιμές έχουν (πχ το DoctorQ);
Το κουτί από κάτω λέει Made by JEN (που είναι Ιταλική εταιρεία εκείνης της περιόδου' date=' οπότε είναι πολύ πριν το αγοράσει η Dunlop...
Το cryBaby προσφέρεται για πολλές μετατροπές και πειραματισμούς...το πιο απλό πράγμα είναι να του αλλάξει κανείς το inductor και να του βάλει ένα Fasel Red (όπως τα Vox) για πιο vintage χροιά, το Fasel Yellow για πιο clean χροιά ή κάποιο απ'τα χειροποίητα που φτιάχνουν διάφοροι συνήθως στα specs των παλιών καλών inductors...
Εγώ το μόνο που έκανα στο δικό μου ήταν να του βάλω άλλο inductor σαν του Vox και να το κάνω True-Bypass...το πετάλι έγινε απλά σαν ένα πολύ καλό VOX συγκρίνοντάς το με ένα Vox δεκαετίας '70 που έχει ένας φίλος ! Πολύ απλό και φοβερό αποτέλεσμα.[/quote']
Τα κέλυφη φτιάχνοναι για όλους απο το ίδιο εργοστάσιο.
Έβγαλες το πηνίο απο ενα Vox του 1970 -όπως λες- και έβαλες ενα μοντέρνο Dunlop για πιο vintage ήχο; :lol:
Το πετάλι στη φωτογραφία είναι true bypass;
Ακριβώς αυτό, κάνουν οι περισσότεροι φίλε μου...Eννοείται ότι θα ρίξω μια ματιά στον Τόμαν![]()
Συνήθως αγοράζω από γερμανία με οδηγό τα βιντεο και ντεμο της ΕΗ.
Πράγματι τα πηνία που λες είναι τα TDK. Όλα τα πρώτα wah ήταν ιταλικά αλλά γρήγορα πετάχτηκαν πολλές εταιρίες απο το πουθενά μιας και ο δημιουργός τους δεν τα είχε πατεντάρει και έτσι όλοι σήμερα αυτοεπικαλούνται δημιουργοί του συγκεκριμένου εφέ.Έχω ναι εγώ μία jen του '70. Τα στοιχεία απ' όσο ξέρω είναι τα ίδια με αυτά που χρησιμοποιούσαν τα <καλά> vox wha' date=' και τα οποία ήταν ιταλικά. Αργότερα και η vox χρησιμοποίησε κάποια ιαπωνικά με αποτέλεσμα ο ήχος να αλλάξει. Όπως και να χει την αγόρασα σε ενα κατάστημα με vintage εφέ στο Λος ¶ντζελες, αφού δοκίμασα καμιά 30αριά Vox, DeArmond κλπ. Πήρα αυτή που συνδύαζε τον πιο vocal χαρακτήρα με το περισσότερο quack. O ήχος παραμένει σχετικά καθαρός χωρίς αύξηση στα treble ή στην ένταση πράγμα που με ενοχλούσε πολύ στην dunlop που είχα παλιά. Γεγονός είναι ότι δοκιμάζοντας όλα αυτά τα vintage wha (σε έναν Matchless Chieftain), δεν βρήκα [u']δυο[/u] ίδια.