Ο ήχος μου και ο ήχος μου στη μπάντα

[RayDTutto]

Είναι ένα θέμα που με απασχολούσε για χρόνια και τώρα άρχισε να με ενδιαφέρει και πάλι, αφού ανακάλυψα τα διάφορα "isolated" youtube videoz.

Είναι πραγματικά αξιοπερίεργο πόσο "αστείοι" ακούγονται ορισμένοι ιστορικοί ήχοι κιθάρας σε διάσημα κομμάτια, απομονωμένοι, εκτός μίξης.

Ήχοι οι οποίοι ακούγονται εντελώς διαφορετικά μέσα στη μίξη του κομματιού, οδηγώντας μας πολλές φορές να προσπαθούμε να τους μιμηθούμε στο δωμάτιό μας, τελικά όμως σε εντελώς λάθος βάση.

Ερώτημα λοιπόν: όταν φτιάχνετε τον ήχο σας, τον φτιάχνετε σε συνθήκες μπάντας που παίζει ή στο δωμάτιό σας και μεταφέρετε αυτόν τον ήχο στην πρόβα / λάιβ;

 

[funkysoul]

στην προβα.μιας που στα στουντιο που παμε εχει αλλα μηχανιματα στο καθενα

 

[gregg]

Νομιζω υπαρχουν 2 θεματα εδω.

Το πρωτο ειναι ο ηχος του οργανου στο μουσικο συνολο (αυτος που θα φτιαξει ο μπασιστας για το μπασο του, ο κιθαριστας για την κιθαρα του κοκ).

Το 2ο ειναι ο ηχος του οργανου στο πλαισιο μιας μιξης τραγουδιου (η κιθαρα ας πουμε με το καταλληλο eq που θα επιτρεψει στη φωνη να υπαρχει ελευθερα σε ενα συχνοτικο πεδιο). Καθαρα ηχοληπτικα δηλαδη.

Σε ποιο απο τα 2 αναφερεσαι περισσοτερο, μιας και ειναι τουλαχιστον διακριτοι τομεις αν οχι τελειως διαφορετικοι.

Τα μεμονομενα τρακς απο τραγουδια στο youtube απεικονιζουν το 2ο παντως περισσοτερο.

 

[Jazzjoker]

Μπράβο ρε Ray, άλλο ένα ωραίο θέμα και συμπτωματικά σκεφτόμουν σχετικά τον τελευταίο καιρό και όλως τυχαίως, ενώ διάβαζα το θέμα, άκουγα και μια πρόσφατη ηχογράφηση από πρόβα.

Ερώτημα λοιπόν: όταν φτιάχνετε τον ήχο σας, τον φτιάχνετε σε συνθήκες μπάντας που παίζει ή στο δωμάτιό σας και μεταφέρετε αυτόν τον ήχο στην πρόβα / λάιβ;

Νομίζω ότι η απάντηση στο ερώτημα, όσον με αφορά τουλάχιστον, είναι η εξής: Κάθε κιθαρίστας (οφείλει να) ξέρει πάνω-κάτω τι ήχο θέλει να βγάλει σε μια πρόβα ή/και live. Αυτή είναι η αρχή. Ο ήχος φτιάχνεται επί τόπου και όχι στο δωμάτιο. Δηλαδή μακάρι να μπορούσα να φέρω τον ήχο του δωματίου μου σε live/πρόβα αλλά αυτό είναι αδύνατον γιατί θα είχε ως προϋπόθεση να μην υπάρχει δεύτερη κιθάρα και ο ντράμερ να παίζει σε εντάσεις ψιθύρου. Μιλώντας πάντα από προσωπική σκοπιά, αυτοί οι δύο (με έμφαση στον δεύτερο) είναι τα μέλη της μπάντας που ανταγωνίζομαι όσον αφορά τις συχνότητες και την ένταση. Οπότε ο ήχος φτιάχνεται στο στούντιο ή στο soundcheck με κριτήριο να πλησιάσω όσο μπορώ αυτό που έχω στο μυαλό μου (δωμάτιο) αλλά προσαρμοσμένο στις συνθήκες.

Η (όχι live) ηχογράφηση τώρα, μια που το ανέφερες, είναι τελείως άλλη ιστορία. Εκεί έχεις απόλυτο έλεγχο των εντάσεων των άλλων και φυσικά μπορείς να μην τους ακούς και καθόλου. Μετά είναι δουλειά του ηχολήπτη να σε φέρει εκεί που πρέπει να είσαι σε σχέση με τους άλλους. Επίσης είναι αλήθεια ότι ένας συγκεκριμένος ήχος μπορεί να λειτουργεί εξαιρετικά μέσα στη μίξη αλλά σκέτος να μη λέει κάτι.

 

[Spyros Delta]

Σωστη και χρησιμη τροφη για σκεψη το θεμα που ανοιξες για ολους τους bedroom players που καποια στιγμη εχουν σκοπο να βγουν να παιξουν κι εξω.

Εχω ακουσει κιθαριστες να πηγαινουν στο στουντιο τα "φανταστικο ηχο" που εφτιαξαν σπιτι, και μολις αρχιζει να παιζει και η υπολοιπη μπαντα, να μην ακουγεται τιποτα οσο και να .... δυναμωνουν (η πρωτη κινηση που κανουν συνηθως)

Μια παρατηρηση μονο.

Στα isolated tracks δεν ακουμε ουτε εκει μαλλον, τον πραγματικο ηχο της κιθαρας.

Ειναi post τυχων eq και effects στη μιξη.

(ξεπερναμε βεβαια την οποια "παραποιηση" του πραγματικου ηχου, μεσω του/των μικροφωνων)

 

[RayDTutto]

Αυτό ουσιαστικά που εννοώ είναι σε ποιο βαθμό θα δεχόμασταν να έχουμε έναν "κακό" ήχο - όταν τον ακούς μόνο του, στο σπίτι σου ή όταν στήνεις τον ήχο στο studio και/ή πάλκο (ο εν λόγω ήχος για τη διευκόλυνση της συζήτησης δεν επηρεάζει θέματα παικτικά όπως sustain, attack) - ο οποίος όμως θα καθότανε ιδανικά στη μίξη του λάιβ, της πρόβας ή ακομα και της ηχογράφησης.

Για να μιλήσω προσωπικά πολύ δύσκολα μπορώ να δεχτώ έναν ήχο που δεν με ικανοποιεί stand-alone. Αλλά ξέρω ότι μάλλον έχω άδικο.

 

[Spyros Delta]

Ολα ειναι μια συνηθεια.

Ετσι κι αλλιως πρεπει να μαθαινουν τα χερια να παιζουν με τον κωλοηχο και στο σπιτι.

Αλλιως δεν βγαινουν τα θεματα, ουτε απο τα χερια, ουτε απο το οργανο.

Αν "ενοχλει" ο ηχος, ας μελετανε πανω σε μουσικη, backingtrack, οτι ναναι. Να γεμιζουν τα "κενα".

 

[panosprog]

Ωραιο θεμα Εγω οσες φορες προσπαθησα να χρησιμοποιησω τον φοβερο και καλα ηχο που  ειχα φτιαξει μονος μου ποτε δεν λειτουργησε σε συνθηκες μπαντας. Επισης εχω καταληξει οτι  οι παλιοτερες μπαντες που επαιζαν και ηχογραφουσαν περισσοτερο σαν συνολο και λιγοτερο σαν  μοναδες  δεν ειχαν αυτο το προβλημα.Παντα εβρισκε ο καθενας τις συχνοτητες που επρεπε ηχητικα να κινηθει.

 

[BillTrantos]

Επειδή κι εγώ όταν έπαιζα με τη μπάντα μου είχα αυτό το πρόβλημα έκανα το εξής:

Έφτιαχνα τους ήχους που χρησιμοποιούσα με τη μπάντα κατά τη διάρκεια της πρόβας και για το σπίτι είχα διαφορετικά presets.

Είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον το θέμα,θα διαβάσω τις απόψεις των μεγαλύτερων και εμπειρότερων.

 

[Spyros Delta]

Επισης εχω καταληξει οτι  οι παλιοτερες μπαντες που επαιζαν και ηχογραφουσαν περισσοτερο σαν συνολο και λιγοτερο σαν  μοναδες  δεν ειχαν αυτο το προβλημα.Παντα εβρισκε ο καθενας τις συχνοτητες που επρεπε ηχητικα να κινηθει.

Οι παλιοι κιθαριστες (αν επαιζαν και εκτος μπαντας, στο σπιτι τους ;D) δεν ειχαν και πολλες εναλακτικες για "φτιαξιμο" ηχου.

Ενας ηχος (ενοοω tone) εβγαινε ολος κι ολος απο τη κιθαρα, τον ενισχυτη και τα χερια τους.

Αν προσπαθουσαν να τον "πειραξουν", απλα θα τον χαλαγανε.

Αντε να παιζανε με κανενα πεταλακι για κανα εφφεδακι και με το vol pot για να κοβουν Gain.

Aν ηθελαν αλλον τονο, επαιρναν αλλο ενισχυτη και αλλη κιθαρα.

 

[panosprog]

Οι παλιοι κιθαριστες (αν επαιζαν και εκτος μπαντας, στο σπιτι τους ;D) δεν ειχαν και πολλες εναλακτικες για "φτιαξιμο" ηχου.

Ενας ηχος (ενοοω tone) εβγαινε ολος κι ολος απο τη κιθαρα, τον ενισχυτη και τα χερια τους.

Αν προσπαθουσαν να τον "πειραξουν", απλα θα τον χαλαγανε.

Αντε να παιζανε με κανενα πεταλακι για κανα εφφεδακι και με το vol pot για να κοβουν Gain.

Aν ηθελαν αλλον τονο, επαιρναν αλλο ενισχυτη και αλλη κιθαρα.

Αυτο το ''φτιαξιμο'' του ηχου μας εχει μαρανει ;D.Τωρα πως γινεται αυτοι με τους περιορισμους που πολυ σωστα εθεσες ειχαν ολοι ξεχωριστους λειτουργικους ηχους ενω οι σημερινοι με ολη την τεχνολογια να ακουγονται ολοι ιδιοι  :

 

[Gommer]

Αυτό ουσιαστικά που εννοώ είναι σε ποιο βαθμό θα δεχόμασταν να έχουμε έναν "κακό" ήχο - όταν τον ακούς μόνο του, στο σπίτι σου ή όταν στήνεις τον ήχο στο studio και/ή πάλκο (ο εν λόγω ήχος για τη διευκόλυνση της συζήτησης δεν επηρεάζει θέματα παικτικά όπως sustain, attack) - ο οποίος όμως θα καθότανε ιδανικά στη μίξη του λάιβ, της πρόβας ή ακομα και της ηχογράφησης.

Για να μιλήσω προσωπικά πολύ δύσκολα μπορώ να δεχτώ έναν ήχο που δεν με ικανοποιεί stand-alone. Αλλά ξέρω ότι μάλλον έχω άδικο.

Άμα είσαι team player, δηλαδή παίζεις σε μπάντα πρέπει να σε ενδιαφέρει ο ήχος της μπάντας πρώτα και μετά ο δικός σου. Αλλιώς μπορείς ελεύθερα να παίζεις με τον γαμάτο ήχο σπίτι σου. Υπάρχει χρυσή τομή? Σίγουρα. Ο εμπειρος παίχτης ξέρει να του αρέσει ο ήχος του και να μην χαλάει το σύνολο Εμένα σαν μπαντόβιος με ενδιαφέρει καθαρά ο συνολικός ήχος.

 

[RayDTutto]

Εγώ επισης είχα το ίδιο πρόβλημα με έναν μπασίστα που παίζαμε μαζί, ο οποίος είχε ένα custom μπάσο με custom μαγνήτες και είχε τον "ήχο του και δεν ήθελε να τον χαλάσει". Ο ήχος του όμως ήταν ένρινος, πριμομεσαίος, και άφηνε τον συνολικό ήχο της μπάντας εντελώς κούφιο.

Όταν τον έπεισα και πήρε και ένα Squier Precision, γίναμε (άλλη) μπάντα.

 

[leon7pap]

Κατα την αποψη μου η κιθαρα ειναι ενα οργανο που "ζει" στε μεσαια...τα scooped tones σε συνθηκες μπαντας ειναι αυτοκτονια...(η ηχογραφηση ειναι αλλου παππα ευαγγελιο)οχι πολλα μπασα...εχουμε το μπασο και τη μποτα εκει...θα χαθουν...οχι πολλα πριμα...εχουμε τα πιατινια και την φωνη εκει...θα ακουστει βαβουρα...αρα τι μενει?Ημουν κ εγω απο αυτους με τους ΓΑΜΑΤΟΥΣ ηχους στο δωματιο οι οποιοι με την μπαντα γινονταν "μαραμενη μου γαρδενια"...Τωρα ειμαι απο αυτους που εχουν αλλα presets στο ΒΕΔΡΟΥΜ και αλλα στη μπαντα...και το tweaking δεν σταματαει ποτε!

 

[Earendil]

Πολύ ενδιαφέρον thread.

Χρειάστηκα κι εγώ πολύ καιρό για να μάθω τί να πειράζω και τί να μη πειράζω (και πότε). Βέβαια, όσο περισσότερο γράφεις ώρες πτήσης στο studio ή το live, τόσο πιο εύκολο είναι αυτο-ψηθείς ότι μπορείς να "το βρεις" μόνος στο σπίτι. Οι πιθανότητες είναι ότι δε μπορείς, κι όσο πιο έτοιμος είσαι να πεις στον εαυτό σου "πάρτα μαλ@κα" και να αναδιπλωθείς στο studio, τόσο πιο καλά θα υπηρετήσεις τη μεγάλη εικόνα. Και εννοείται πως γνώμες, συμβουλές, παπάτζα των γκουρού κλπ τα φιλτράρεις with a pinch of salt.

Αν "κάτι" κουμπώσει παρουσία άλλων, το σημειώνεις/αποθηκεύεις και το αφήνεις ως έχει. Κι αν στο σπίτι ακούγεται τόσο χάλια, ξηγιέσαι ένα preset Krabathor και σχωριούνται τα πεθαμένα σου.  

 

[npap]

Εχω ακουσει κιθαριστες να πηγαινουν στο στουντιο τα "φανταστικο ηχο" που εφτιαξαν σπιτι, και μολις αρχιζει να παιζει και η υπολοιπη μπαντα, να μην ακουγεται τιποτα οσο και να .... δυναμωνουν (η πρωτη κινηση που κανουν συνηθως)

χι χι χι... ;D

έχουν "μαραθεί" τόνοι @@ αλαζόνων κιθαροούγκανων ανά τον κόσμο σε ανάλογα σκηνικά... και πάντα το φχαριστιόμουνα ως αυτόπτης μάρτυς.... η νέμεσις της ψυχοακουστικής... είμαι κακός το ξέρω... 8)

τες πα να δοκιμάσω να γίνω λίγο χρήσιμος (ισοφαρίζοντας την κακεντρέχεια μου ελπίζω, γιατί πάντα ο ηχολήπτης υπερίσχυε του κιθαρίστα στο θυμικό μου)... :-[

προσωπικά για να φτιάξω με την ησυχία μου τον ήχο μου (στις περισσότερες των περιπτώσεων) χρησιμοποιούσα ένα απλό κόλπο...

έγραφα κατά την διάρκεια μιας πρόβας την μπάντα μου σε κάποια ενδεικτικά κομμάτια διαφορετικού ύφους χωρίς εμένα και έτσι τους "είχα" στο σπίτι μου να παίζουν αδιαμαρτύρητα όσες ώρες ήθελα για να πειραματιστώ με τα preset μου, πάντα με στόχο τον σεβασμό της "συνισταμένης" των επιμέρους οργάνων, που στην τελική θα ήταν και ο ήχος που θα έφτανε στο κοινό...

ΥΓ. εννοείται ότι "πείραγμα" επί το πλείστον χρειαζόταν αργότερα, αλλά στο χαλαρό πλέον και κυρίως σε μικροκούρδισμα χροιάς και όχι σοβαρών artifacts που προκύπτουν εύκολα σε συνθήκες "πίεσης" σε μια πρόβα όταν οι υπόλοιποι δεν έχουν δει το Θιβέτ ούτε σε χάρτη ή με τυφλές (κουφές καλύτερα) σόλο ρυθμίσεις στου σπιτ'...

 

[Ριχάρδος]

Φροντίζω πάντα, στην τελευταία πρόβα πριν από εμφάνιση, να έχω μαζί μου τον ενισχυτή που θα χρησιμοποιήσω στο λαιβ. Εκεί στήνω τον ήχο μου με βάση τις συνολικές ανάγκες της μπάντας όπως πολύ σωστά ειπώθηκε και παραπάνω. Επίσης φροντίζω να έχω μαζί μου στα λαιβ σημειώσεις για τα διαφορετικά settings πεταλιών που χρησιμοποιώ ανά κομμάτι.

 

[sfaku]

Ενδιαφέρον το θέμα και οι απόψεις.

Ως bedroom player που έχω όμως περάσει και από σχήματα, νομίζω ότι μπορώ να συνεισφέρω μερικά σέντια, χρήσιμα κυρίως για όσους κάνουν μουσική (υπνο)δωματίου.

Θα συνόψιζα το ζητούμενο στη φράση "ακούω-ρυθμίζω-προσαρμόζομαι γρήγορα".

Ο άνθρωπος είναι προσαρμοστικό ζώο, και αυτό ισχύει και για τις τέχνες του. Πρέπει να προσαρμοζόμαστε γρήγορα στο εκάστοτε μουσικό περιβάλλον. Άλλο το σπίτι και άλλο η πρόβα. Άλλο η πρόβα και άλλο η ηχογράφηση.

Δεν είναι ανάγκη να κουβαλάμε τους ήχους του σπιτιού στο στούντιο, ούτε το ανάποδο.

Πρέπει να ξέρουμε καλά τα μηχανήματά μας ώστε να κάνουμε το (αναπόφευκτο) tweaking πιο γρήγορα και αποτελεσματικά, ώστε να έχουμε τον ήχο που θέλουμε σε κάθε περίπτωση.

Να περνάμε από έναν ατμοσφαιρικό ήχο που μας εμπνέει να συνθέσουμε στο σπίτι μας, σε έναν πιο στριφνό ήχο που κόβει στη μίξη στην πρόβα (εδώ θα πω μόνο μια λέξη: μεσαία).

Προσωπικά με βοηθάει πολύ το looper να αποκτώ συναίσθηση του πώς γίνεται πιο σωστά το layering. Το looper με βάζει σε κατάσταση προσομοίωσης των συνθηκών πρόβας. Καταλαβαίνω καλύτερα τι κόβει στη μίξη και τι όχι, και έτσι γίνομαι καλύτερος στη διαδικασία "ακούω-ρυθμίζω-προσαρμόζομαι γρήγορα".

Ο ήχος μας δεν μπορεί να είναι παγιωμένος. Λόγω ψυχοακουστικής και μόνο, ο σημερινός γαμάτος ήχος μπορεί να σου ακούγεται χάλια αύριο. Επομένως καταλήγουμε και πάλι στο "ακούω-ρυθμίζω-προσαρμόζομαι γρήγορα".

 

[npap]

Ο ήχος μας δεν μπορεί να είναι παγιωμένος. Λόγω ψυχοακουστικής και μόνο, ο σημερινός γαμάτος ήχος μπορεί να σου ακούγεται χάλια αύριο. Επομένως καταλήγουμε και πάλι στο "ακούω-ρυθμίζω-προσαρμόζομαι γρήγορα".

σε αυτή  την παράγραφο τα λέει όλα (η τουλάχιστον πολλά) ο φίλος sfaku...

και το "ακούω-ρυθμίζω-προσαρμόζομαι γρήγορα" προϋποθέτει σίγουρα "ΣΠΟΥΔΗ"...

δεν είχα την πολυτέλεια να υπάρξω επαρκώς "bedroom player" (και είναι ο κύριος λόγος που έμεινα ένας απλά "καλός επαγγελματίας" και όχι ανάλογα καλός "παίχτης" ως κιθαρίστας) αλλά να προσθέσω (χωρίς να ακυρώνω τον τρόπο με το looper φυσικά) ότι ο σύγχρονος santa net claous προσφέρει και το "πανεπιστήμιο" των backing tracks, που θεωρώ σπουδαίο εργαλείο για την εξέλιξη ενός νέου κιθαρίστα σε όλα τα επίπεδα...

 

[Spyros Delta]

1. και το "ακούω-ρυθμίζω-προσαρμόζομαι γρήγορα" προϋποθέτει σίγουρα "ΣΠΟΥΔΗ"...

2. και το "πανεπιστήμιο" των backing tracks, που θεωρώ σπουδαίο εργαλείο για την εξέλιξη ενός νέου κιθαρίστα σε όλα τα επίπεδα...

+1000

Και με το 2ο να βοηθαει πολυ στο 1ο, οταν θα χρειαστει σε real situation