Σ’ ευχαριστώ φίλε Lord. Προσωπικά, μου είναι δύσκολο να δεχτώ την ακουστική υποκειμενικότητα ως τη μόνη εξήγηση του φαινομένου, για το οποίο συζητάμε. Βεβαίως και υπεισέρχεται ο ψυχολογικός παράγων, δεν το αρνείται κανείς αυτό. Και πιθανότατα να είναι κυρίαρχος, στην προσπάθεια διάκρισης ηχητικών διαφορών. Αλλά δεν γίνεται να εξηγηθούν τα πάντα με το επιχείρημα της ψευδαίσθησης ή της αυθυποβολής. Πολλά ναι, αλλά όχι όλα. Υπάρχουν κανόνες της φύσης, σχετιζόμενοι με την πρώτη ύλη καθαυτή, που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Σε τελική ανάλυση, τείνω να θεωρήσω πιο λογική την εξήγηση της διαφορετικότητας των ξύλων, παρά αυτήν της επίδρασης πχ του χρώματος (χεχε, καλό Marathon) στην ηχητική εντύπωση που δημιουργεί το κάθε όργανο, μιλώντας πάντοτε για κατασκευαστικά όμοια όργανα, ιδίου τύπου και προδιαγραφών.
Το μαόνι είναι μαόνι και το alder είναι alder. Το καθένα ηχεί ως αυτό που είναι, σωστά ; Αυτό αποτελεί σταθερά της συζήτησης, φαντάζομαι. Εάν λοιπόν συμφωνούμε όλοι στη διαφορετικότητα του παραγομένου ήχου εξαιτίας της χρήσης διαφορετικού είδους ξυλείας, γιατί να αποκλείσουμε την επέκταση της παραδοχής αυτής, μέχρι δηλαδή του σημείου να δεχτούμε ότι ακόμη και από δύο κομμάτια ξύλου του ιδίου είδους και πάλι θα μπορούσαν να προκύψουν ηχητικές διαφορές στο τελικό αποτέλεσμα ;
Και θα επικαλεστώ το κλασσικό παράδειγμα του «βάρους», για το οποίο συχνά γίνεται λόγος. Το βάρος όμως δεν είναι ύλη. Είναι απλώς ένα χαρακτηριστικό συγκεκριμένης ύλης, εν προκειμένω του ξύλου. –Πώς γίνεται λοιπόν να παραδεχόμαστε ότι το βάρος έχει όντως επίδραση, ξέρω ΄γω, στο resonance ή στο sustain του οργάνου και την ίδια στιγμή ν’ απαρνούμεθα τη συνεισφορά του ξύλου καθαυτού στον ήχο, λες και το βάρος είναι έννοια αποκομμένη από την ύλη την οποίαν ακριβώς χαρακτηρίζει ; Ή μήπως και το βάρος το ίδιο, συνισταμένη πλείστων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του ξύλου δεν είναι ;
Έπειτα, είναι και το άλλο : -Είθισται στις εδώ συζητήσεις να δίδεται η συμβουλή σε νεαρότερους μουσικούς που σκέπτονται ν’ αγοράσουν ακριβό όργανο και μάλιστα καινούργιο, συνήθως από το γνωστό κατάστημα του εξωτερικού, να μην το πράξουν, με το αιτιολογικό ότι «ποτέ δεν αγοράζουμε ακριβό όργανο, δίχως προηγουμένως να το δοκιμάσουμε οι ίδιοι». Και ρωτώ τώρα εγώ, κατόπιν της παραπάνω συζήτησης, γιατί όχι ; Εάν το παιδί έχει δοκιμάσει το ίδιο ακριβώς όργανο σε ελληνικό κατάστημα και τον έχει ικανοποιήσει, γιατί να μην παραγγείλει το ίδιο ακριβώς μοντέλο από το εξωτερικό ; -Τί είναι εκείνο που διακινδυνεύει ; -Μήπως τυχόν κατασκευαστικά ελαττώματα του οργάνου ; -Αδιάφορον, αφού αυτά καλύπτονται από την εγγύηση. Τους το γυρίζει πίσω και τέλος. –Μήπως την πιθανότητα να έρθει το όργανο ασετάριστο ; -Σιγά το πράγμα, το σετάρει εδώ χάμω, όπως θέλει και ξεμπερδεύει. Άρα, τί είναι στην πραγματικότητα εκείνο που θα έπρεπε να τον αποτρέψει από το να αγοράσει το όργανο δίχως να το δοκιμάσει ; Ε, προφανώς είναι η πιθανότητα να μην του αρέσει ηχητικά, όταν θα το παραλάβει.
-Πώς ; -Μα υπάρχει τέτοια πιθανότητα ; -Είναι ποτέ δυνατόν η κιθάρα που κατέφθασε από το εξωτερικό να έχει αντιληπτές ηχητικές διαφορές με το ακριβώς ίδιο όργανο που δοκίμασα πριν μια βδομάδα στην Αθήνα ; Μιλάμε για το ίδιο κι απαράλλαχτο όργανο, μέχρι και το χρώμα, μέχρι και την τελευταία βίδα, μέχρι και την κόλλα που χρησιμοποιήθηκε για να κολληθεί η βελούδινη επένδυση στο εσωτερικό της θήκης. Δίπλα να τα βάλεις τα όργανα, δεν θα τα ξεχωρίσεις, παρεξόν από το s/n, εάν το προσέξεις. Άρα, με βάση τη θεωρία της μη επίδρασης των ξύλων στο ηχητικό αποτέλεσμα, εάν τις βάλω τώρα δα και τις δύο κιθάρες στον ενισχυτή, τη μία πίσω από την άλλη, το ίδιο πράγμα θ’ ακούσω, σωστά ;
Άρα, ξαναρωτώ, ποιός ο λόγος να μην αγοράσει το τάδε παιδί αδοκίμαστο όργανο απ’ όξω, εκτός δηλαδή από λόγους εθνικούς κι ένεκα η κατάστασις η αλγεινή, της χώρας ;
Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, να επισημάνω ότι ο γράφων δεν είναι αυτό που λέμε «το αυτί». Κάθε άλλο μάλιστα. Κατά πάσα πιθανότητα, αδυνατώ να διακρίνω διαφορές που ο μέσος όρος των μουσικών θα διέκρινε. Ενδεχομένως να είμαι και ο Σουφλιάς, αυτοπροσώπως. Εξάλλου, ποτέ δεν ξέρεις με ποιόν συνομιλείς στο διαδίκτυο. Όμως, το ότι δεν τις ακούω εγώ τις διαφορές, δεν σημαίνει και ότι δεν υφίστανται. Διότι οι ηχητικές διαφορές είναι όπως οι εξωγήϊνοι : -Υπάρχουν στο σύμπαν, μέχρι κι ανάμεσά μας, ακόμη κι αν δεν τους βλέπουμε.
ΥΓ : Βλέπω τώρα την κιθάρα που βαστάει αυτός ο ψηλός στη φωτό παραπάνω και σκέπτομαι ότι κιθάρα double neck έχει τύχει να δω, κιθάρα double body όμως, ουδέποτε.