To φλαμουρι (basswood),
υπαρχει σε διαφορες αποχρωσεις,απο ασπρο εως το "κιτρινο" της φωτο του Musicman.
Πολυ συχνα μοιαζει οπτικα και με λευκα αλλα και με σκληθρο
(αναλογως την ηλικια του δεντρου και το μεγεθος του κορμου,αλλα και το σημειο κοπης).
Ηχητικα και σε παλαιοτητα βιομηχανικης χρησης (1-5 χρονια αναλογως κατηγοριας τιμης οργανου)
ειναι απο μεσαιο εως -αντιθετα- πριμομπασσο,
ενω παλαιομενο τινει να ειναι σχετικα "fullrange",ευννοει δηλαδη περισσοτερες συχνοτητες.
Τα εξαρχης "μεσαια" κομματια,ειναι και τα καλυτερα αφου με το χρονο "απλωνουν" προς τα ακρα...
Τα εξαρχης "πριμομπασσα",θα "χανουν" περισσοτερο και παλαιωμενα,αυτο λογω πυκνοτητας.
Επισης εχει μεγαλες διαφορες (απο κορμο σε κορμο και απο σημειο του κορμου σε αλλο)
στην πυκνοτητα (εννοειται και στο βαρος),την ελαστικοτητα και τη σκληροτητα.
(οποτε το "basswood" δεν ειναι ενα,αλλα..πολλα!)
Χρησιμοποιηται και σε μπρατσα (αλλα με τη βοηθεια "κοντρας" σκληροτερου ξυλου)
οταν το κλασσικο "maple" (κελεμπεκι) δεν μπορει να χρησιμοποιηθει λογω βαρους
και "ζυγισματος" του οργανου (τα περισσοτερα μπουζουκια πχ εχουν μπρατσο απο ελαφρυ φλαμουρι)
οπως και σε "καμαρια" (braces) ακουστικων οργανων γενικοτερα.