SlenderSmash
Μόνιμος θαμώνας
Παιδιά καλύτερα ακούστε όλο το καινούριο cd πρωτού βγάλετε συμπεράσματα για την πορεία του συγκροτήματος, γιατί και εγώ όταν άκουσα το single adventures το βρήκα υπερβολικά μέτριο και δεν μου πολυέκανε όρεξη να ακούσω το cd.
Αν ακούσετε τον δίσκο θα δείτε ότι υπήρξε αλλαγή πλεύσης. Μπορεί οι κιθάρες του Klinghoffer να μην λένε και πολλά, αλλά στην ουσία στέκονται πιο πίσω στην δομή των κομματιών με αποτέλεσμα τα κομμάτια να βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά στο rythm section (η κιθάρα δεν παίζει σχεδόν κανένα riff στο album, όλα τα riff τα παίζει ο Flea).
Τον δίσκο τον προτείνω ανεπιφύλακτα στους μπασίστες, αφού ο Flea δίνει το πιο ώριμο παίξιμο του: δεν κάνει καθόλου slap και λειτουργεί σε song-writer mode. Ως αποτέλεσμα τα κομμάτια είναι αρκετά χορευτικά και έχουν μια funky-disco κατεύθυνση. Παρ'όλο που το μουσικό μου γούστο είναι πιο κοντά στο στυλ του Blood Sugar Sex Magik, με εξέπληξε θετικά η μουσική κατεύθυνση αυτή και ήταν κάτι πιο χρειαζόταν η μπάντα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα:
(εκεί μετά από το 2:00 έχει και μια ενδιαφέρουσα γέφυρα...)
Αν ακούσετε τον δίσκο θα δείτε ότι υπήρξε αλλαγή πλεύσης. Μπορεί οι κιθάρες του Klinghoffer να μην λένε και πολλά, αλλά στην ουσία στέκονται πιο πίσω στην δομή των κομματιών με αποτέλεσμα τα κομμάτια να βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά στο rythm section (η κιθάρα δεν παίζει σχεδόν κανένα riff στο album, όλα τα riff τα παίζει ο Flea).
Τον δίσκο τον προτείνω ανεπιφύλακτα στους μπασίστες, αφού ο Flea δίνει το πιο ώριμο παίξιμο του: δεν κάνει καθόλου slap και λειτουργεί σε song-writer mode. Ως αποτέλεσμα τα κομμάτια είναι αρκετά χορευτικά και έχουν μια funky-disco κατεύθυνση. Παρ'όλο που το μουσικό μου γούστο είναι πιο κοντά στο στυλ του Blood Sugar Sex Magik, με εξέπληξε θετικά η μουσική κατεύθυνση αυτή και ήταν κάτι πιο χρειαζόταν η μπάντα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα:
(εκεί μετά από το 2:00 έχει και μια ενδιαφέρουσα γέφυρα...)
