warwickplayer είπε:
Μαλλον δεν καταλαβες την συζητηση...δεν συζηταμε για τις δυο μουσικες ως εχουν και οπως εχουν εξελιχθεί.....
Μα ούτε και εγώ υπονόησα την ανωτερότητα της μίας η της άλλης κατεύθυνσης...
Απλά προσπάθησα να διορθώσω την λανθασμένη εντύπωση που υπάρχει και περί αυτοσχεδιασμού και περί ρεπερτορίου.
Είναι φαντάζομαι αυτονόητο άλλωστε πως όταν αναφερόμαστε στην κλασσική μουσική σαν διδασκαλία, δεν αναφερόμαστε μόνο στην διδασκαλία της στενής περιόδου της κλασσικής μουσικής αλλά και στις επόμενες και προηγούμενες περιόδους. (μπαρόκ, ρομαντικούς, μοντέρνους, μεταμοντέρνους κτλ).
Και το ίδιο φυσικά υποθέτω και για την jazz.
Γενικά θεωρώ ότι υπάρχει μία διαφορά που πιθανώς να δημιουργεί μια λανθασμένη εικόνα.
Οι "κοινωνικοί λόγοι" που σπρώχνουν πολλές φορές παιδιά να ασχοληθούν με την κλασσική μουσική, κάτι που αντίστοιχα δεν πρέπει να συμβαίνει στην jazz η οποία συνήθως είναι μία ποιο ενσυνείδητη επιλογή.
Με αποτέλεσμα να υπάρχει αρκετός κόσμος με ένα χαρτί και μία ικανότητα να παίξουν πιάνο και να διαβάσουν μια παρτιτούρα για παράδειγμα χωρίς να έγιναν όμως κατ' ουσίαν ποτέ μουσικοί. Άλλα για αυτό δεν ευθύνεται η κλασσική παιδεία ούτε σε οδηγεί εκεί ως αποτέλεσμα.
Έχεις σκεφτεί ποτέ το ενδεχόμενο να επιχειρηματολογήσεις χωρίς να προσβάλλεις ;
Καταρχήν σορυ εάν προσεβληθηκες, δεν ήταν πρόθεση μου..
Αλλά σε τι να επιχειρηματολογήσω ?
Αφού θεωρώ τελείως αυθαίρετη μια τέτοια κουβέντα.
Δηλαδή εσύ μπορείς για παράδειγμα να μου τεκμηριώσεις για ποιόν λόγο είναι πιθανά καλλίτερος αυτοσχεδιαστής η ποιο γνώστης ο thelonious monk από glenn gould ?
η γιατί να θεωρούμε εξαρχής ότι κάποιος jazz τσελίστας να μπορεί να αυτοσχεδιασει "καλλίτερα" από αυτήν την κύρια για παράδειγμα:
http://vimeo.com/groups/5dmkii/videos/11120883
?