Πολύ καλή ταινία wasted sunsets, που αποτυπώνει τις αγωνίες των νεοαφιχθέντων μεταναστών, σε μία κοινωνία που αγωνίζεται να σταθεί στα ποδια της και να κάνει κουμάντο φτιάχνοντας ένα σύστημα.
Δείχνει πόσο πάλεψαν φατρίες, και συγκεκριμμένα ανθρώπινες μονάδες, για την επιβίωσή τους σε έναν νέο κόσμο σε ένα κράμα κουλτούρας που ήταν στα σπάργανα, και καταδυκνύει τις "παιδικές ασθένειες" του συστήματος αυτού πίσω από συμφέροντα εύπορων μεταναστών.
Ειδικά η στιγμή της υποχρεοτικής στράτευσης, στην ταινία όπου όποιος είχε χρήματα την απέφευγε δείχνει πολλά και καθρεφτίζει τις κοινωνικές ανισότητες της εποχής.
Ωστόσο, πράγματα άλλαξαν από τότε, αλλά ποτέ ο Αμερικανός δεν περίμενε από το κράτος να τον ταίσει, να τον ποτίσει, να του βρεί δουλειά, να τον χώσει σε δημόσια έργα, και να φάνε οι ημέτεροι κλπ κλπ κλπ..... Αυτά για του Αμερικανούς είναι επιστημονική φαντασία στύλ Στάρ Τρέκ.
Το στάδιο του φοβοκουμουνισμού δεν ήταν ο φόβος μην τους φάνε τα πλούτη, κάθε άλλο. Επρόκειτο για την Γιγάντια σύγκρουση δύο αντιδιαμετρικά αντιθέτων κοσμοθεωριών. Όπου υπήρχε η μία απλά δεν χώραγε η άλλη.
Οι μέν είχαν Μακάρθι και την CIA, οι άλλοι είχαν τον ευγενικότατο κύριο Μπέρια, ή τον Αντόνοβ, την SMERSH, και την NKVD, στην Αμερική φυλακίστηκαν και στιγματίστηκαν, ενώ στην ΕΣΣΔ, έπαιζαν πόλο με τις Αρκούδες στα γκούλαγκ στην Σιβηρία, και σε άλλα στρατόπεδα εργασίας.
Το εκπληκτικό για την ΕΣΣΔ δεν είναι τα γκούλαγκ, το εκπληκτικό είναι ότι και ενώ ο ψυχρός πόλεμος είχε παρέλθει ανεπηστρεπτί, όταν ήθελες να πιάσεις δουλειά σε δημόσια υπηρεσία, ελεγχόνταν ακόμα και αν στον Μεγάλο πατριωτικό πόλεμο (Β'ΠΠ) ο πατέρας σου ή ο παππούς σου είχε θεωρηθεί προδότης της Μητέρας πατρίδας!!!! (αλλά αυτό είναι τεράστια κουβέντα.)
Τώρα για το στάδιο της τρομοκρατίας, οι Αμερικανοί είναι πιό υποψιασμένοι και δεν τρώνε τόσο πολύ κουτόχορτο. Ξέρουν ότι υπάρχουν πολιτικά κίνητρα από πίσω.... Αλλά το ότι ποτίζεται φίλε ποτίζεται και μάλιστα με το παραπάνω!
Δείχνει πόσο πάλεψαν φατρίες, και συγκεκριμμένα ανθρώπινες μονάδες, για την επιβίωσή τους σε έναν νέο κόσμο σε ένα κράμα κουλτούρας που ήταν στα σπάργανα, και καταδυκνύει τις "παιδικές ασθένειες" του συστήματος αυτού πίσω από συμφέροντα εύπορων μεταναστών.
Ειδικά η στιγμή της υποχρεοτικής στράτευσης, στην ταινία όπου όποιος είχε χρήματα την απέφευγε δείχνει πολλά και καθρεφτίζει τις κοινωνικές ανισότητες της εποχής.
Ωστόσο, πράγματα άλλαξαν από τότε, αλλά ποτέ ο Αμερικανός δεν περίμενε από το κράτος να τον ταίσει, να τον ποτίσει, να του βρεί δουλειά, να τον χώσει σε δημόσια έργα, και να φάνε οι ημέτεροι κλπ κλπ κλπ..... Αυτά για του Αμερικανούς είναι επιστημονική φαντασία στύλ Στάρ Τρέκ.
Το στάδιο του φοβοκουμουνισμού δεν ήταν ο φόβος μην τους φάνε τα πλούτη, κάθε άλλο. Επρόκειτο για την Γιγάντια σύγκρουση δύο αντιδιαμετρικά αντιθέτων κοσμοθεωριών. Όπου υπήρχε η μία απλά δεν χώραγε η άλλη.
Οι μέν είχαν Μακάρθι και την CIA, οι άλλοι είχαν τον ευγενικότατο κύριο Μπέρια, ή τον Αντόνοβ, την SMERSH, και την NKVD, στην Αμερική φυλακίστηκαν και στιγματίστηκαν, ενώ στην ΕΣΣΔ, έπαιζαν πόλο με τις Αρκούδες στα γκούλαγκ στην Σιβηρία, και σε άλλα στρατόπεδα εργασίας.
Το εκπληκτικό για την ΕΣΣΔ δεν είναι τα γκούλαγκ, το εκπληκτικό είναι ότι και ενώ ο ψυχρός πόλεμος είχε παρέλθει ανεπηστρεπτί, όταν ήθελες να πιάσεις δουλειά σε δημόσια υπηρεσία, ελεγχόνταν ακόμα και αν στον Μεγάλο πατριωτικό πόλεμο (Β'ΠΠ) ο πατέρας σου ή ο παππούς σου είχε θεωρηθεί προδότης της Μητέρας πατρίδας!!!! (αλλά αυτό είναι τεράστια κουβέντα.)
Τώρα για το στάδιο της τρομοκρατίας, οι Αμερικανοί είναι πιό υποψιασμένοι και δεν τρώνε τόσο πολύ κουτόχορτο. Ξέρουν ότι υπάρχουν πολιτικά κίνητρα από πίσω.... Αλλά το ότι ποτίζεται φίλε ποτίζεται και μάλιστα με το παραπάνω!