Haar Guitars Traditional T Thinline: Μια Telecaster με διαφορετική άποψη

[kpeyos]

Εξαιρετική η παρουσίαση και ειδικά η φωτογράφιση!

 

[grinder]

Μεγειά σου!

 

[nklshp]

Καλόπαίχτη Νεκκονα

Σε προηγούμενη φάση της ζωής της, είχε άσπρο πικγκαρντ κ ήτανε Αθήνα;

Αν ναι είναι κιθαράρα (έχω παίξει εκτεταμένα μαζί της)

Αν όχι πάλι κιθαράρα είναι. Τα ίδια σπεξ είχε κ αυτή του φίλου μου, συν το ότι το consistency της Haar να φτιάχνει κιθαραρες, είναι παροιμιώδες. Ούτε με μια μέτρια δεν έχω παίξει

Δικιο εχεις το ασπρο pickguard ειναι το αρχικο, το μαυρο μου το ειχε φττιαξει ο Οικονομακης, παραλληλα ειχα αγορασει και μαυρα καπακια για τους μαγνητες.

Καλοριζικη Νεκταριε!!!

 

[Nekkon]

Για τη διαφορά μου κάνει εντύπωση να είναι τόσο μεγάλη. Δεν είχες entry level tele. Μιλάς για κάτι απτό, μετρήσιμο ή απλά νιώθεις να κουμπώνεις καλύτερα με την καινούρια;

Σχετικά με αυτό που λέγαμε, πολύ ενδιαφέρον βίντεο το συγκεκριμένο

 

[VII graphics]

Με το που ανεφερε τον Kiesel με έχασε.

 

[manosx]

Κλασσικος youtuber, σε δουλεια να βρισκομαστε

 

[Nekkon]

Πάντως έχει λογική από οικονομικής πλευράς

 

[tubarao]

Σχετικά με αυτό που λέγαμε, πολύ ενδιαφέρον βίντεο το συγκεκριμένο

Είδα το βίντεο, νομίζω μπουρδολογεί ο τύπος και απλά μιλάει για τα γούστα του.

Δηλαδή οκ θέλεις ατσάλινα τάστα, locking tuners, εύκολο trussrod access; Ε, μην πάρεις reissue 50s. DUH

Αυτό δεν κάνει τις αντιγραφές καλύτερες από φέντερ, γκίμπσον κλπ. Τις κάνει διαφορετικές και ναι, κάποιοι τις προτιμούν και καλά κάνουν.

Γενικά νομίζω ότι έχει λυθεί εδώ και πολλά χρόνια η κατασκευή ηλεκτρικής κιθάρας με όρους και όγκους βιομηχανίας και το να πέσεις σε αντικειμενικά κακή κιθάρα (δηλ κατασκευαστικά προβληματα) είναι πιο δύσκολο από το να κερδίσεις το λαχείο. Δεν σημαίνει ότι όλες μας αρέσουν το ίδιο βέβαια ή ότι κουμπώνουμε το ίδιο με όλες.

Ευτυχώς η αγορά είναι αρκετή για να χωράει και τους μικρούς και τους μεγάλους και όλοι μπορούμε, αργά ή γρήγορα, να αποκτήσουμε τα όργανα που γουστάρουμε.

 

[Έκτορας]

Αυτό δεν κάνει τις αντιγραφές καλύτερες από φέντερ, γκίμπσον κλπ.

Καλύτερες τις κάνει.

Η ηλεκτρική κιθα΄ρα, τις 3 τελευταίες δεκαετίες, εξελίχθηκε (λίγο, όσο μπορούσε, χωρι΄ς να χάσει τον χαρακτήρα της σαν όργανο) με ακριβώς αυτές τις λεπτομέρειες στην κατασκευή που αναφέρονται καθώς και στην ποιότητα των υλικών. Οι δύο μεγάλες μάρκες όμως, ακόμα και αν επιθυμούσαν, δεν μπορούν να ακολουθήσουν ακόμα και αυτές τις μικρές εξελίξεις, γιατί είναι όμηροι του αγοραστικού τους κοινού. Ει΄ναι αγοραστικά εγκλωβισμένες στο να πουλάνε νοσταλγία, γιατί ακριβώς αυτήν την νοσταλγία αγοράζει όποιος αγοράζει Gibson ή Fender. Πληρώνουμε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, για να μοστράρουμε (στον εαυτό μας και στους άλλους) το logo στο headstock.

Το λέω και εγώ που αγαπώ τις Gibson και ο λόγος είναι ο ίδιος για όλους μας: όλοι μας επιθυμούμε τις κιθάρες με τις οποίες έπαζαν οι guitar heroes της νιότης μας και των εφηβικών μας χρόνων (ο ορισμός της νοσταλγίας). Ούτε με Epiphone έπαιζαν, ούτε με Squier ούτε με αγνώστης προέλευσης κιθάρες από boutique κατασκευαστές ή από την Άπω Ανατολή.

Τυχερός όποιος καταφέρει να σπάσει αυτό το υποσυνείδητο programming και να πάει σε μοντέρνες κιθάρες που εξυπηρετούν μοντέρνες ανάγκες και παιξίματα. Οι δύο μεγάλες μάρκες θα συνεχίσουν να πουλάνε ακριβώς την ίδια κιθάρα σε 40άρηδες, 50άρηδες και 60άρηδες (το βασικό δημογραφικό group που συνεχίζει να έχει διαθέσιμο εισόδημα στις μέρες μας), οι οποίοι θα παίζουν τα ίδια blues licks που παίζουν τα τελευταία 30 χρόνια που παίζουν κιθάρα. Και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου...

 

[Nekkon]

Εγώ δεν κατάλαβα γιατί έχει το σημείο που ρυθμίζει τη βέργα στη βάση του μανικιού, γιατί να πρέπει να το ξεβιδωσω για να το ρυθμίσω, πουλάς 50s vibe αλλά δεν γράφεις Fender στο headstock

 

[manosx]

Οι δύο μεγάλες μάρκες όμως, ακόμα και αν επιθυμούσαν, δεν μπορούν να ακολουθήσουν ακόμα και αυτές τις μικρές εξελίξεις, γιατί είναι όμηροι του αγοραστικού τους κοινού.

Το κοινο τους κατα τη μεγαλη του πλειοψηφια θελει οντως υπερσυντηρητικο σχεδιασμο, και αυτες ακολουθουν αναλογα. Για τους υπολοιπους που θελουν κατι πιο μοντερνο, βγαζουν και καποια μοντελα με πιο μοντερνα χαρακτηριστικα, οπως τις ultra. Και φυσικα, βλεποντας και τις εξελιξεις, βγαζουν και μοντελα σαν αυτο:


https://www.thomann.gr/fender_ultra_luxe_50s_tele_mn_btb.htm


Belly cut, ευκολη προσβαση στα τελευταια ταστα, ατσαλινα ταστα, locking κλειδια, brass γεφυρα, σωστους vintage μαγνητες, νιτρο χρωμα και πανω απο ολα το σωστο σχημα και το σωστο ονομα στο headstock Δηλαδη τι αλλο να ζητησεις.

Η τιμη βεβαια ακολουθει και συτη τις εξελιξεις , αλλα αφου εχει παει η απλη αμερικανα στα δυο χιλιαρικα τι περιμενεις. Αν ομως θελεις τελε που να εχει ηχο ΤΕΛΕ και να ειναι και μοντερνα κατασκευαστικα, εδω εισαι, την παιρνεις και καθαριζεις. Οχι που θα ηταν η αλεπου εκατο και το αλεπουδακι 105

 

[Έκτορας]

Το κοινο τους κατα τη μεγαλη του πλειοψηφια θελει οντως υπερσυντηρητικο σχεδιασμο, και αυτες ακολουθουν αναλογα. Για τους υπολοιπους που θελουν κατι πιο μοντερνο, βγαζουν και καποια μοντελα με πιο μοντερνα χαρακτηριστικα, οπως τις ultra. Και φυσικα, βλεποντας και τις εξελιξεις, βγαζουν και μοντελα σαν αυτο:


https://www.thomann.gr/fender_ultra_luxe_50s_tele_mn_btb.htm


Belly cut, ευκολη προσβαση στα τελευταια ταστα, ατσαλινα ταστα, locking κλειδια, brass γεφυρα, σωστους vintage μαγνητες, νιτρο χρωμα και πανω απο ολα το σωστο σχημα και το σωστο ονομα στο headstock Δηλαδη τι αλλο να ζητησεις.

Η τιμη βεβαια ακολουθει και συτη τις εξελιξεις , αλλα αφου εχει παει η απλη αμερικανα στα δυο χιλιαρικα τι περιμενεις. Αν ομως θελεις τελε που να εχει ηχο ΤΕΛΕ και να ειναι και μοντερνα κατασκευαστικα, εδω εισαι, την παιρνεις και καθαριζεις. Οχι που θα ηταν η αλεπου εκατο και το αλεπουδακι 105

You're making my point. For reference, αυτή στοιχίζει έως και 1,000 ευρώ παραπάνω από όσο θα μου κόστιζε το να πάω στην Kiesel και να μου φτιάξει μια μοντέρνα Tele / Strat και να επιλέξω εγώ τα ξύλα και το χρώμα και να μου την στείλει εδώ από το Αμέρικα. Μιλάμε για αστεία τιμή, με την χειρότερη δυνατή έννοια του όρου.

Άσε που και πάλι την ονομάζει... '50s Tele, που ουδεμία σχέση έχει με '50s, προφανώς γιατί επέμενε το... marketing dept.

 

[Έκτορας]

Εγώ δεν κατάλαβα γιατί έχει το σημείο που ρυθμίζει τη βέργα στη βάση του μανικιού, γιατί να πρέπει να το ξεβιδωσω για να το ρυθμίσω, πουλάς 50s vibe αλλά δεν γράφεις Fender στο headstock

Ε, για authenticity, για...

 

[tubarao]

Καλύτερες τις κάνει.

Η ηλεκτρική κιθα΄ρα, τις 3 τελευταίες δεκαετίες, εξελίχθηκε (λίγο, όσο μπορούσε, χωρι΄ς να χάσει τον χαρακτήρα της σαν όργανο) με ακριβώς αυτές τις λεπτομέρειες στην κατασκευή που αναφέρονται καθώς και στην ποιότητα των υλικών. Οι δύο μεγάλες μάρκες όμως, ακόμα και αν επιθυμούσαν, δεν μπορούν να ακολουθήσουν ακόμα και αυτές τις μικρές εξελίξεις, γιατί είναι όμηροι του αγοραστικού τους κοινού. Ει΄ναι αγοραστικά εγκλωβισμένες στο να πουλάνε νοσταλγία, γιατί ακριβώς αυτήν την νοσταλγία αγοράζει όποιος αγοράζει Gibson ή Fender. Πληρώνουμε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, για να μοστράρουμε (στον εαυτό μας και στους άλλους) το logo στο headstock.

Το λέω και εγώ που αγαπώ τις Gibson και ο λόγος είναι ο ίδιος για όλους μας: όλοι μας επιθυμούμε τις κιθάρες με τις οποίες έπαζαν οι guitar heroes της νιότης μας και των εφηβικών μας χρόνων (ο ορισμός της νοσταλγίας). Ούτε με Epiphone έπαιζαν, ούτε με Squier ούτε με αγνώστης προέλευσης κιθάρες από boutique κατασκευαστές ή από την Άπω Ανατολή.

Τυχερός όποιος καταφέρει να σπάσει αυτό το υποσυνείδητο programming και να πάει σε μοντέρνες κιθάρες που εξυπηρετούν μοντέρνες ανάγκες και παιξίματα. Οι δύο μεγάλες μάρκες θα συνεχίσουν να πουλάνε ακριβώς την ίδια κιθάρα σε 40άρηδες, 50άρηδες και 60άρηδες (το βασικό δημογραφικό group που συνεχίζει να έχει διαθέσιμο εισόδημα στις μέρες μας), οι οποίοι θα παίζουν τα ίδια blues licks που παίζουν τα τελευταία 30 χρόνια που παίζουν κιθάρα. Και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου...

Όχι, σαφώς δεν ειναι καλύτερες. Δεν υπάρχει αντικειμενικό κριτήριο.

Αν η τεχνολογία ήταν το ζητούμενο θα είχαμε σταματήσει στην parker fly πχ και θα είχαν κλείσει όλες οι υπόλοιπες μάρκες. Δεν είναι, η στρατοκάστερ του 54 είναι ένα πολύ έγκυρο και σύγχρονο προϊόν ακόμα το 2026.

Για τα λεφτά που χρεώνουν για το λογκο έχεις δίκιο αλλά για να καταλήξεις με τόσο valuable brandname, απαιτείται τεράστια επένδυση και πολύς χρόνος και η συντήρηση αυτής της αξίας δεν είναι τζάμπα. Και ισχύει παντού, από την κόκακόλα μέχρι τα καστρόλ και τους Λος Αντζελες Λέικερς πχ.

Νοσταλγία τώρα σαφώς υπάρχει, αλλά η φέντερ δεν πουλάει ένα προπ για να μοιάζεις στη φώτο στον Τζίμι Χέντριξ, πουλάει ένα "επαγγελματικό" εργαλείο με το οποίο ο Τζίμι έκανε τους παπάδες που έκανε. Και για όσους θέλουν μοντέρνες, υπάρχουν και αυτές. Μπορείς να γράψεις το επόμενο αριστούργημα της μουσικής τέχνης με οποιαδήποτε (ή να την κρεμάσεις στον τοίχο σου να γουστάρεις).

 

[manosx]

Εκτορα, στα περι marketing εχεις δικιο. Δεχομαι επισης τα 1000 ευρω παραπανω που κοστιζει. Ομως, αυτο το "καπελο", και εφοσον μιλαμε για οικονομικα, σιγουρα το αξιζει η Fender, διοτι η Fender θα την κρατησει την αξια της. Πληρωνεις τωρα καπελο, αλλα μακροπροθεσμα θα το παρεις πισω και με τοκο, τοσο οσο αφορα την αξια της που θα ανεβαινει, οσο και με την ευκολια του να τη δωσεις. Λογικα μιλωντας παντα, ετσι; Αν ειναι να γινει 3ος ΠΠ, δε νομιζω η προτεραιοτητα να ειναι οι κιθαρες

Γενικα, οταν μιλαμε για brand names μιλαμε για καπελο στην τιμη, αυτο πουλανε, μαρκα και αναγνωρισιμοτητα. Και βεβαια, επειδη δεν ειναι κοροιδα, υπαρχουν και φτηνοτερες λυσεις. Αν σαν κατασκευη παλι προτιμαει κανεις μια μαρκα λιγοτερο iconic, με γεια του και χαρα του: Θα παρει περισσοτερη κιθαρα για τα λεφτα του, αυτο ειναι βεβαιο, διοτι ακριβως ειναι βεβαιο οτι θα παρει και λιγοτερη μαρκα και αναγνωρισιμοτητα. Αν δεν τον πειραζει αυτο, πολυ καλα θα κανει.

 

[Έκτορας]

Δυσκόλεψαν οι καιροί @manosx , ωριμάσαμε και εμείς και καταλαβαίνουμε και δυο πράγματα παραπάνω. Το έξτρα χιλιάρικο (ή και διχίλιαρο, μην σου πω, με μια part-caster όπου θα αγοράσω μόνος μου τα επί μέρους κομμάτια και θα τα πάω σε έναν μάστορα να μου τα... συναρμολογήσει και να μου την σετάρει) δεν είναι στραγάλια και τώρα πια τα λυπάμαι. Και η αξία μεταπώλησης σταμάτησε να μου λέει το παραμικρό, από την στιγμή που τώρα πια, τις κιθάρες που έχω (τουλάχιστον αυτές πάνω από μια συγκεκριμένη αξία) τις παντρεύομαι.

Ο καθένας μας βεβαιότατα μπορεί να κάνει και τις δικές του επιλογές. Όλοι μας έχουμε τις προτιμήσεις μας και ως γνωστών, τα βίτσια πληρώνονται.