Haar Guitars T-Style: Μια Telecaster με διαφορετική άποψη
Όταν η κλασική T-style φόρμα συναντά τους Fralin P-90, το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς μια ακόμη παραλλαγή ενός γνώριμου σχεδίου. Είναι μια διαφορετική προσέγγιση σε μια κιθάρα που δεν σταμάτησε ποτέ να εξελίσσεται.
Υπάρχουν κιθάρες που τις επιλέγεις για αυτό που αντιπροσωπεύουν και άλλες που τις επιλέγεις για αυτό που μπορούν να γίνουν στα δικά σου χέρια. Η Telecaster ανήκει διαχρονικά και στις δύο κατηγορίες. Από την αρχική, σχεδόν βιομηχανική απλότητα της σχεδίασής της μέχρι τις αμέτρητες παραλλαγές που ακολούθησαν, η βασική της φόρμα έχει αποδειχθεί ένα από τα πιο εύφορα πεδία πειραματισμού στην ηλεκτρική κιθάρα.
Η Haar Guitars, με έδρα την Ολλανδία, κινείται σε αυτή την παράδοση, κατασκευάζοντας όργανα που διατηρούν την αναγνωρίσιμη αισθητική των κλασικών αμερικανικών σχεδίων, αφήνοντας παράλληλα χώρο για πιο προσωπικές επιλογές. Η συγκεκριμένη T-style που κατέληξε στα χέρια μου αποτελεί ένα ενδιαφέρον παράδειγμα αυτής της φιλοσοφίας: γνώριμη σιλουέτα, swamp ash σώμα, maple μπράτσο με Indian rosewood ταστιέρα και, κυρίως, ένα ζευγάρι Fralin P-90 που δίνει στο όργανο τη δική του ηχητική κατεύθυνση.
Η απόκτησή της έγινε μέσω trade με συμφορουμίτη του noiz, καθώς αναζητούσα τον επόμενο σταθμό μετά τη Fender American Telecaster Deluxe που είχα με DiMarzio Twang Kings. Δεν επρόκειτο για την ανάγκη να αλλάξω απλώς μάρκα ή να αποκτήσω κάτι πιο σπάνιο. Αυτό που ήθελα ήταν μια διαφορετική εκδοχή της Telecaster, με πιο γεμάτο ήχο και μια συνολική αίσθηση που θα με έκανε να νιώσω ότι προχωράω προς τη σωστή κατεύθυνση (κοινώς, upgrade).
Η οικειότητα μιας κλασικής φόρμας
Με την πρώτη ματιά, η Haar δεν προσπαθεί να επανεφεύρει την αισθητική της T-style. Το three-tone sunburst φινίρισμα και το nickel hardware συνθέτουν μια εικόνα που παραμένει πιστή στην κλασική σχολή. Τα Gotoh SD91 κλειδιά, η γέφυρα Gotoh και το bone nut συμπληρώνουν το σύνολο, χωρίς περιττές διακοσμητικές παρεμβάσεις.Η πραγματική προσωπικότητα, ωστόσο, δεν βρίσκεται απαραίτητα σε όσα βλέπει κανείς από απόσταση. Βρίσκεται συχνά στις λεπτομέρειες που αντιλαμβάνεσαι μόνο όταν πιάσεις την κιθάρα και αρχίσεις να παίζεις.
Στη δική μου περίπτωση, το μπράτσο είναι ένα από τα στοιχεία που κάνουν αμέσως τη διαφορά. Το Soft V profile έχει τον όγκο που αναζητώ, γεμίζοντας την παλάμη με τρόπο που μου φαίνεται απολύτως φυσικός. Είναι ένα chunky μπράτσο για Telecaster, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η αίσθηση γίνεται υπερβολική. Αντιθέτως, αυτή ακριβώς η πληρότητα είναι που κάνει το όργανο να αισθάνεται τόσο οικείο.
Η εργονομία μιας κιθάρας είναι δύσκολο να περιγραφεί αντικειμενικά. Οι αριθμοί και οι τεχνικές προδιαγραφές μπορούν να δώσουν μια εικόνα, αλλά δεν εξηγούν πάντα γιατί ένα συγκεκριμένο μπράτσο λειτουργεί καλύτερα από κάποιο άλλο. Εδώ η απάντηση είναι απλή: το συγκεκριμένο profile ταιριάζει απόλυτα στα χέρια μου.
Και κάπου εκεί αρχίζει να αποκτά νόημα η έννοια του custom οργάνου. Όχι ως μια αφηρημένη υπόσχεση αποκλειστικότητας, αλλά ως η δυνατότητα να συναντήσεις έναν συνδυασμό χαρακτηριστικών που μοιάζει φτιαγμένος για τις δικές σου προτιμήσεις.
Όταν η Telecaster αποκτά περισσότερο σώμα
Το πραγματικό ενδιαφέρον αυτής της Haar βρίσκεται κάτω από τις χορδές. Οι δύο Fralin P-90 διαφοροποιούν ουσιαστικά την ηχητική της προσέγγιση από εκείνη μιας παραδοσιακής Telecaster με συμβατικούς single-coils.Στα καθαρά, ο ήχος έχει περισσότερο όγκο, μια πιο meaty και beefy αίσθηση που γεμίζει τον χώρο χωρίς να χρειάζεται να αλλάξει η βασική φιλοσοφία του οργάνου. Είναι μια διαφορετική πλευρά της T-style, λιγότερο προσηλωμένη στην παραδοσιακή αναφορά και περισσότερο επικεντρωμένη σε αυτό που μπορεί να προσφέρει ένα διαφορετικό είδος μαγνήτη.
Όταν εμφανίζεται η παραμόρφωση, ο χαρακτήρας γίνεται πιο ξεκάθαρος. Οι Fralin αποκτούν μια raw και punchy συμπεριφορά, με τον ήχο να έχει βάρος και αμεσότητα. Δεν είναι απλώς το αποτέλεσμα περισσότερου gain. Είναι η αίσθηση ότι το ίδιο το όργανο έχει διαφορετική φωνή, ακόμη και όταν παραμένει μέσα στην οικεία γεωμετρία μιας Telecaster.
Με τα Neural DSP plugins ως μέρος του ψηφιακού μου setup, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να αφήνω τον χαρακτήρα της κιθάρας να παραμένει παρών μέσα από διαφορετικές ενισχυτικές προσεγγίσεις. Οι μαγνήτες αποτελούν το βασικό σημείο αναφοράς: προσφέρουν τη γεμάτη καθαρή χροιά και την πιο ωμή, επιθετική συμπεριφορά που αναζητούσα όταν αποφάσισα να αλλάξω όργανο.
Η σύγκριση με την προηγούμενη Fender μου δεν έχει ιδιαίτερο νόημα ως διαγωνισμός για το ποια κιθάρα είναι καλύτερη. Οι DiMarzio Twang Kings και οι Fralin P-90 υπηρετούν διαφορετικές ηχητικές προσεγγίσεις. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η Haar με οδηγεί σε μια κατεύθυνση που με εκφράζει περισσότερο αυτή τη στιγμή.
Και αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της υπόθεσης: μια κλασική σχεδίαση δεν χρειάζεται να αλλάξει ριζικά για να αποκτήσει διαφορετική προσωπικότητα. Μερικές φορές αρκεί να επαναπροσδιορίσεις ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της.
Η αξία της σωστής επιλογής
Ο όρος boutique έχει αποκτήσει ιδιαίτερο βάρος στον κόσμο της κιθάρας. Συχνά συνδέεται με την εξατομίκευση, την προσοχή στη λεπτομέρεια και την ιδέα ότι ένα όργανο μπορεί να προσφέρει κάτι πέρα από τις καθιερωμένες εργοστασιακές επιλογές. Από μόνος του, βέβαια, δεν εγγυάται ότι μια κιθάρα θα ταιριάξει σε κάθε παίκτη.Για μένα, η αξία της συγκεκριμένης Haar δεν βρίσκεται απλώς στο όνομα του κατασκευαστή ή στην κατηγορία στην οποία ανήκει. Βρίσκεται στο ότι οι επιλογές της συνθέτουν ένα σύνολο που ανταποκρίνεται στις προσωπικές μου ανάγκες: ένα μπράτσο που αισθάνομαι δικό μου και μια ηχητική ταυτότητα που διαφέρει ουσιαστικά από εκείνη της προηγούμενης κιθάρας μου.
Το γεγονός ότι την απέκτησα μέσω ανταλλαγής με έναν άλλο κιθαρίστα του noiz.gr προσθέτει, κατά κάποιον τρόπο, και μια πιο προσωπική διάσταση στην ιστορία της. Οι κιθάρες αλλάζουν χέρια, περνούν από διαφορετικά setups και ακολουθούν τους παίκτες τους σε διαφορετικές μουσικές διαδρομές. Για εμένα είναι σημαντικό να αποκτώ ένα κομμάτι της ιστορίας του Noiz, καθώς προηγούμενος ιδιοκτήτης υπήρξε μεταξύ άλλων και ο φίλτατος @nklshp .
Επίλογος
Η Haar T-style δεν επιχειρεί να απομακρυνθεί από την παράδοση της Telecaster. Την προσεγγίζει από διαφορετική γωνία, κρατώντας τη γνώριμη μορφή και δίνοντας μεγαλύτερο χώρο σε έναν πιο γεμάτο, πιο ωμό ηχητικό χαρακτήρα.Για μένα, οι Fralin P-90 είναι το στοιχείο που κάνει αυτή την εκδοχή να ξεχωρίζει, ενώ το Soft V μπράτσο ολοκληρώνει την εμπειρία με έναν τρόπο που δύσκολα θα μπορούσα να περιγράψω ως κάτι λιγότερο από ιδανικό για τις δικές μου προτιμήσεις.
Τελικά, ίσως αυτό να είναι και το νόημα μιας τέτοιας κιθάρας. Δεν χρειάζεται να υποστηρίξει ότι είναι καλύτερη από κάθε άλλη Telecaster, αν και σίγουρα είναι η καλύτερη Telecaster που έχω παίξει εγώ. Και μου αρέσει που παίρνει μια γνώριμη ιδέα και να της δίνει διαφορετική κατεύθυνση.
Και όταν αυτή η κατεύθυνση συμπίπτει με αυτό που αναζητάς ως κιθαρίστας, τότε η αλλαγή δεν είναι απλώς μια ανταλλαγή οργάνων. Είναι το επόμενο βήμα στη διαμόρφωση του προσωπικού σου ήχου.
Ήχος
Ακολουθούν κάποια ενδεικτικά ηχητικά αποσπάσματα (ηχογραφημένα με Neural DSP Tone King Imperial MKIIX & Morgan Amp Suite).Πρώτα, κάτι σε fingerstyle. Πολύ δυναμικοί οι μαγνήτες, η ιδανική Telecaster για fingerstyle:
Κάτι πιο funky:
Και κάτι σε σόλο μέσα στη μίξη, πρώτα γλυκό drive και μετά λίγο περισσότερο στον bridge μαγνήτη:
