H νέα πολιτική της Fender

LK

Μαγκούφης.
Moderator
Staff member
Πήγα σήμερα σε ένα μαγαζί με κιθάρες (μιλάω για επαρχία) και επειδή το έχει φίλος, πιάσαμε τη συζήτηση.

Μου έκανε εντύπωση που δεν είχε ΚΑΜΙΑ fender ούτε squire (ούτε Gibson / Epiphone) .

Μου έκανε εντύπωση, γιατί παλιά είχε κάποια κομμάτια και από τις μεν και από τις δε.

Θα μείνω στη fender (αν και για την Gibson πάνω κάτω τα ίδια ισχύουν, από ό,τι μου είπε) γιατί για την fender με ενδιέφερε πιο πολύ και γι αυτή ρωτούσα.

Λοιπόν, χονδρικά, η fender πλέον για να σου δώσει εμπόρευμα ,

A)

Xωρίζει  τα πακέτα σε 3 κατηγορίες:

1) Επένδυση (δηλαδή υποχρεωτική αγορά) 15.000,00 € ΜΟΝΟ για squire (και εννοείται ό,τι μοντέλα θέλει αυτή , π.χ. τρείς Hello Kitty.)

2) Επένδυση (δηλαδή υποχρεωτική αγορά) 30.000,00 € για squire και fender μεξικάνες και μερικές αμερικάνες (κατά τα ανωτέρω ,ΜΟΝΟ ό,τι μοντέλα θέλει η fender) και

3) Επένδυση (δηλαδή υποχρεωτική αγορά) 50.000,00 € όπου πάμε και σε custom shop fender (και πάλι ΜΟΝΟ ό,τι μοντέλα θέλει η εταιρία)

Β) Και να πληροίς τις παραπάνω προϋποθέσεις, δηλαδή να θες να δώσεις τα λεφτά αυτά, ΔΕΝ σημαίνει αυτόματα ότι θα πάρεις fender.

Θα έρθει κάποιος από την εταιρία, θα δει τον χώρο σου, και αν του αρέσει, θα σου πει τι τυχόν τροποποιήσεις θέλει να κάνεις σε αυτόν (στον χώρο- με δικά σου έξοδα) και που θα βάλεις τις κιθάρες (σε ποιο σημείο) , ακόμα και με ποιο φωτισμό….και πάλι με δικά σου έξοδα. Αν το κάνεις, τότε θα σου δώσουν.

Γ) Τέλος θα δουλέψεις με 10% κέρδος, όχι παραπάνω.

Με έκανε εντύπωση γιατί το συγκεκριμένο παλικάρι , ξέρω ότι πουλούσε κατά μέσο όρο 40 fender-o-ειδη το χρόνο (squire και fender).

Αυτός πλέον ΔΕΝ μπορεί να δουλέψει fender. (ούτε καν μπλουζάκια , κούπες fender κ.λ.π)

Τα γράφω όλα αυτά για να συζητήσουμε την παρούσα  πολιτική της fender.

Προσωπικά πιστεύω ότι θα χάσει.

Υ.Γ.  Να μιλήσουμε για την πολιτική της Fender (όχι για ΠΟΛΙΤΙΚΗ γενικά, γιατί το θέμα μπορεί εύκολα να πάρει προς τα εκεί προεκτάσεις  ;D ;D ;D ;D)

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Νομίζω ότι αυτή η πολιτική ισχύει γενικότερα στο εμπόριο. Δε συμφωνώ καθόλου αλλά το έχω παρατηρήσει και σε άλλα προσόντα . Π.χ. για να πάρει ένας έμπορος ρούχα, θα κάνει συμφωνία με τον βιοτέχνη και θα πάρει υποχρεωτικά ασπρο-μαύρο-μπλε όλα τα μεγέθη ( κι ας δουλεύει μόνο τα XL παράδειγμα ) κλπ

Η λογική λέει, ότι έτσι θα κάνει ζημιά στα μικρά καταστήματα μουσικών οργάνων και σε εμάς τους πελάτες. Θα δημιουργήσει μονοπώλιο στις πόλεις αλλά σε βάθος χρόνου θα μειωθούν οι πωλήσεις στις λεγόμενες "μικρές" αγορές όπως η Ελλάδα

 
Rebel_Of_South είπε:
Νομίζω ότι αυτή η πολιτική ισχύει γενικότερα στο εμπόριο.

Ξέρω ότι ίσχυε σε "ακριβά " προϊόντα χρόνια, π.χ. rolex

 

 


Η λογική λέει, ότι έτσι θα κάνει ζημιά στα μικρά καταστήματα μουσικών οργάνων και σε εμάς τους πελάτες. Θα δημιουργήσει μονοπώλιο στις πόλεις αλλά σε βάθος χρόνου θα μειωθούν οι πωλήσεις στις λεγόμενες "μικρές" αγορές όπως η Ελλάδα



 


Μα φυσικά. Ετσι είχα πάρει εγω 2 squier. Τις είδα εκεί....ηταν μπροστά μου, τις δοκίμασα, μου άρεσαν...τις πήρα.


 
Ειναι ξεκάθαρο, ο ισχυρός θέτει τους κανόνες της αγοράς. Το συγκεκριμένο προϊόν δεν χρειάζεται ούτε καν διαφήμιση. Πουλάει όπως η Coca Cola στο super market, διαλέγει και το ράφι.

Όποτε θέτει  τους δικούς της κανόνες. Αγορές/ πωλήσεις βάσει του stock της καθώς και του προγράμματος παραγωγής των εργοστασίων της κλπ... κλπ...

Επίσης μην ξεχνάς οτι η Ελληνική αγορά αντιπροσωπεύει λιγότερο απο μισή μέρα παραγωγής στα εργοστάσια της Fender, όποτε η λογική μας και οι συνήθειες μας, τους ειναι αδιάφορες...Στην κεντρική Ευρώπη και στις ΗΠΑ δεν υπάρχουν μικρομάγαζα...

Και δυστυχώς... επαναλαμβάνω με τη σειρά μου...

Ο θάνατος του εμποράκου... >:(

 
LK είπε:
Ξέρω ότι ίσχυε σε "ακριβά " προϊόντα χρόνια, π.χ. rolex
απλά σε κάποια επαγγέλματα είναι πιο ελαστικοί οι έμποροι. Στο λέω επειδή η μάνα έχει μαγαζί με ρούχα. Μετά από χρόνια συνεργασίας, μπορεί π.χ. να πάρει όσα "κομμάτια" χρειάζεται σε όσα μεγέθη χρειάζεται.....Αλλά αν πας εσύ πρώτη φορά, θα πάρεις όλα τα μεγέθη

Δε νομίζω, εν προκειμένω, ότι το μέγεθος της fender θα κάνει τέτοιες υποχωρήσεις για κάποιον μικρομεσαίο. Ούτε για θωμάδες δεν τους κόβω....

edit : ενώ έχετε όλοι δίκιο να συμπλήρώσω ότι τον "ισχυρό" τον τρώει η αλαζονεία του συνήθως και όχι ο αναταγωνισμός. Αν πει  coca cola θα πουλάω μόνο στις πολυεθνικές , η λογική λέει ότι θα μείωση τζίρου. έτσι θα την πατήσει και η fender

Μπορεί , πράγματι, οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες και οι ΗΠΑ να έχουν μεγάλους μουσικούς οίκους. Αλλά αθροιστικά πόσες χώρες επιπέδου Ελλάδας θα πληγούν με τέτοια πολιτική ;;;; Δε γίνεται να μην χάσουν έσοδα παγκοσμίως . Εκτός κι αν είναι ασήμαντη ζημία γι αυτούς και εγώ δεν μπορώ να το αντιληφθώ

 
Δηλαδή η Fender αποφάσισε να κλείσει το (ας πούμε χονδρικά και ίσως αυθαίρετα) το 50% των μουσικών καταστημάτων του πλανήτη;

Να υποθέσω ότι αυτή είναι universal πρακτική πλέον, κ. συνήγορε, και όχι απλά για την ελληνική αγορά.

Κάτι του στιλ- παραφράζοντας την γνωστή ρήση, "ο Ολυμπιακός,το Αιγάλεω και ο Thomman να κερδίζουν και όλοι οι άλλοι να πάνε... μπιπ";

 
Terry RoscoeBeck5 είπε:
Να υποθέσω ότι αυτή είναι universal πρακτική πλέον, κ. συνήγορε, και όχι απλά για την ελληνική αγορά.
Ευρωπαϊκή σίγουρα. Όχι μόνο για Ελλάδα. Για Αμέρικα δεν ξέρω (δεν ήξερε να μου πει- δεν τον ρώτηΞα κιόλας.  ;D ;D_

 
LK είπε:
Πήγα σήμερα σε ένα μαγαζί με κιθάρες (μιλάω για επαρχία) και επειδή το έχει φίλος, πιάσαμε τη συζήτηση.

Μου έκανε εντύπωση που δεν είχε ΚΑΜΙΑ fender ούτε squire (ούτε Gibson / Epiphone) .

Μου έκανε εντύπωση, γιατί παλιά είχε κάποια κομμάτια και από τις μεν και από τις δε.

Θα μείνω στη fender (αν και για την Gibson πάνω κάτω τα ίδια ισχύουν, από ό,τι μου είπε) γιατί για την fender με ενδιέφερε πιο πολύ και γι αυτή ρωτούσα.

Λοιπόν, χονδρικά, η fender πλέον για να σου δώσει εμπόρευμα ,

A)

Xωρίζει  τα πακέτα σε 3 κατηγορίες:

1) Επένδυση (δηλαδή υποχρεωτική αγορά) 15.000,00 € ΜΟΝΟ για squire (και εννοείται ό,τι μοντέλα θέλει αυτή , π.χ. τρείς Hello Kitty.)

2) Επένδυση (δηλαδή υποχρεωτική αγορά) 30.000,00 € για squire και fender μεξικάνες και μερικές αμερικάνες (κατά τα ανωτέρω ,ΜΟΝΟ ό,τι μοντέλα θέλει η fender) και

3) Επένδυση (δηλαδή υποχρεωτική αγορά) 50.000,00 € όπου πάμε και σε custom shop fender (και πάλι ΜΟΝΟ ό,τι μοντέλα θέλει η εταιρία)

Β) Και να πληροίς τις παραπάνω

Υ.Γ.  Να μιλήσουμε για την πολιτική της Fender (όχι για ΠΟΛΙΤΙΚΗ γενικά, γιατί το θέμα μπορεί εύκολα να πάρει προς τα εκεί προεκτάσεις  ;D ;D ;D ;D)


 
Rebel_Of_South είπε:
Δε νομίζω, εν προκειμένω, ότι το μέγεθος της fender θα κάνει τέτοιες υποχωρήσεις για κάποιον μικρομεσαίο. Ούτε για θωμάδες δεν τους κόβω....
θα σου απαντήσω βάσει της επαγγελματικής μου εμπειρίας (απο το άλλο στρατοπεδο όμως... αναγκαστικά) . Οι κανόνες ισχύουν και για τους Θωμαδες. Εκείνοι όμως έχουν δικαιωμα λόγου (ειναι και αυτοί ιςχυροι). Οι πολιτικές έχουν γράφει ήδη στα μέτρα τους, παρεκκλίσεις γίνονται συνήθως αποδέκτες αλλά με επαναδιαπραγμάτευση(και οι δυο κάτι παίρνουν, κάτι δίνουν).  ::)
 
Σε γενικές γραμμές μια σοβαρή εταιρία θέλει να έχει λιανέμπορους που να την υποστηρίζουν σαν brand. Δεν την ενδιαφέρει να έχει σε κάποια βιτρίνα μεταξύ άλλων και μια Squier. Ούτε την ενδιαφέρει να πουλήσει μια Deluxe κατόπιν παραγγελίας, μια φορά τον χρόνο.

Θέλει να έχει commited συνεργάτες με αντιπροσωπευτικό stock που να γνωρίζουν το προϊόν που πουλάνε.

Για να μπορεί και αυτή με την σειρά της να τους υποστηρίζει όσο καλύτερα γίνεται. Προϊοντικά και κοστολογικά.

Με τον τρόπο αυτό που επέλεξε η Fender, απομακρύνει τους ευκαιριακούς και κατα περίπτωσην πελάτες (μαγαζιά) δίνοντας όλη της την προσοχή και υποστήριξη σε αυτούς που παραδοσιακά την προτείνουν ή έχουν σοβαρές προθέσεις για σταθερή συνεργασία.

Ετσι και οι δύο κερδίζουν σε ένα τέτοιο δίκτυο αλλά και οι τελικοί πελάτες (εμείς δηλαδή) που όταν θα πάμε σε κάποιον Fender dealer θα βρούμε και 3-4 κιθάρες να επιλέξουμε αλλά και να μάθουμε γι αυτές.

Προσωπικά το προτιμώ και θα κάνω το έξτρα χιλιόμετρο για να βρω αυτό το μαγαζί.

 
Terry RoscoeBeck5 είπε:
Δηλαδή η Fender αποφάσισε να κλείσει το (ας πούμε χονδρικά και ίσως αυθαίρετα) το 50% των μουσικών καταστημάτων του πλανήτη;

Να υποθέσω ότι αυτή είναι universal πρακτική πλέον, κ. συνήγορε, και όχι απλά για την ελληνική αγορά.

Κάτι του στιλ- παραφράζοντας την γνωστή ρήση, "ο Ολυμπιακός,το Αιγάλεω και ο Thomman να κερδίζουν και όλοι οι άλλοι να πάνε... μπιπ";
+1000

 
Έτσι είναι εδώ και λίγα (τουλάχιστον) χρόνια και από όσο γνωρίζω η πολιτική της Gibson είναι ακόμα χειρότερη, με πακέτα που ξεκινούν από τις € 100,000. Πολιτική βεβαίως εξοντωτική για μικρά, οικογενειακά μαγαζιά / μικρο-εμπόρους.

 
Η πολιτική της Fender να θέλει να αγοράσεις εμπόρευμα κόστους 50.000 Ευρώ (το οποίο δυνητικά θα πουλήσεις με κέρδος 10%) μου φαίνεται απόλυτα λογική αν θέλεις να λέγεσαι κατάστημα που εμπορεύεται είδη του custom shop της Fender.

Σαν μέτρο σύγκρισης, 50.000 πρέπει να πληρώσεις "αέρα" αν θέλεις να ανοίξεις καφετέρια ΜΙΚΕΛ. (Το ποσό αυτό είναι Entry Fees - όχι αγορά εμπορεύματος.)

 
harilatron είπε:
Η πολιτική της Fender να θέλει να αγοράσεις εμπόρευμα κόστους 50.000 Ευρώ (το οποίο δυνητικά θα πουλήσεις με κέρδος 10%) μου φαίνεται απόλυτα λογική αν θέλεις να λέγεσαι κατάστημα που εμπορεύεται είδη του custom shop της Fender.

Σαν μέτρο σύγκρισης, 50.000 πρέπει να πληρώσεις "αέρα" αν θέλεις να ανοίξεις καφετέρια ΜΙΚΕΛ. (Το ποσό αυτό είναι Entry Fees - όχι αγορά εμπορεύματος.)
Δεν είναι ακριβώς το ίδιο με τον  καφέ βέβαια (σαν είδος), άσχετα , που ναι , αν με ρωτάς, δεν θεωρώ "καλη" επένδυση τα mikel. Υπό την έννοια ότι ο καφές θα φύγει, δεν στοκάρεις κιθάρες, που μπορεί να αγοράσεις π.χ. 100 € , να πέσει το $, και να έχεις και χασούρα.

Με το πακέτο των 50.000,00 €, αν θυμάμαι καλά, μπορεί να κάνω λάθος, παίρνεις μία ή δυο custom. 

 
Προσωπικά θεωρώ μεγαλύτερο πρόβλημα το "επιλέγουν αυτοι ποιες κιθαρες θα σου δωσουν" γιατι ας μην γελιόμαστε μια hello kitty ή μια μαυρη squier μαλλον θα την πουλησεις πιο δύσκολα από μια burst χρώματος κιθάρας κλπ..

 
Καλημέρα!

Νομίζω πως η λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ πλουσίων και φτωχών έγινε ήδη χαντάκι και πάει πρόσω ολοταχώς για φαράγγι.

Από προσωπική εμπειρία μετά από χρόνια συνεργασία με τεράστια πολυεθνική έχω να παρατηρήσω πως τους κανόνες της αγοράς τους θέτουν κατά καιρούς όλοι οι δυνατοί της παίχτες. Που σημαίνει ότι μερίδιο ευθύνης δεν έχει μόνο η Fender και η κάθε Fender για αυτό. Το ίδιο μερίδιο ευθύνης μπορεί να αναλογεί στον Thomann και στον κάθε Thomann ο οποίος μπορεί να το απαίτησε γιατί μπορούσε να πληρώσει.

Δεν δικαιολογώ τη Fender σε καμία περίπτωση, εννοείται.

Για να δείτε την αλλαγή της αγοράς γενικότερα, κάντε τον παραλληλισμό με μπακάλικα vs super markets σε ανταγωνιστικότητα, τιμές, διαφήμιση και στήριξη από μεγάλες εταιρείες.

Ο συγκεντρωτισμός των πωλήσεων τους βολεύει όλους (τους μεγάλους).

EDIT: Το σχόλιο για φτωχούς και πλούσιους ήταν προσωπική παρατήρηση βάσει των εμπειριών στη δουλειά και όχι αφορμή για πολιτική συζήτηση.

Κατ΄επέκταση, συμφωνώ απόλυτα δυστυχώς με το "ο θάνατος του εμποράκου".

 
Θα ήθελα μία διευκρίνηση : όλοι γράφετε "η Fender" αλλά τι εννοείτε; Τον τοπικό αντιπρόσωπο; Την μαμά-εταιρεία; Μεγάλους εμπορικούς οίκους στην Ευρώπη;

Έχει σημασία, διότι δεν θεωρώ  ότι μπορεί ο τοπικός αντιπρόσωπος να επιβάλλει οποιαδήποτε τέτοια πολιτική. Τι με εμποδίζει εμένα να αγοράσω μία κιθάρα (ναι, μόνο μία) και να την βάλω στο μαγαζί μου να πουληθεί.

Το ξέρετε ότι πολλά από τα μικρά μαγαζιά στην Ελλάδα, αγοράζουν απευθείας από τον Τόμαν και πουλάνε εδώ, μερικές φορές με μηδενικό κέρδος προκειμένου να κρατήσουν τον πελάτη;

 
trolley είπε:
Θα ήθελα μία διευκρίνηση : όλοι γράφετε "η Fender" αλλά τι εννοείτε; Τον τοπικό αντιπρόσωπο; Την μαμά-εταιρεία; Μεγάλους εμπορικούς οίκους στην Ευρώπη;
Αυτός που μου τα έλεγε αυτά, επειδή τον ρώτησα, μου είπε ότι μιλάμε για την Fender Europe (άρα για την "μαμά εταιρία" , με το αντίστοιχο τμήμα της στην ευρώπη).

Πιθανολογώ λοιπόν ότι  μιλάμε για την Fender Musical Instruments Europe Ltd.

 
Step είπε:
Δεν αμφισβητώ ότι η "δέσμευση" αυτή μπορεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για κάποιους ενδιαφερόμενους και να τους προσελκύσει ένα κατάστημα για αυτόν ακριβώς τον λόγο, όμως δεν είναι έως πολύ τραβηγμένα τα συγκεκριμένα πακέτα;
Προφανώς η Fender (Europe εν προκειμένω) γνωρίζει καλύτερα τον λόγο αυτών των ορίων.

Να πουλήσουν θέλουν σε ελεγχόμενες τιμές (γι αυτό και το ονομαστικό κέρδος, αν και δεν μου φαίνεται το 10% αληθινό) αλλά και να διατηρήσουν την εμπιστοσύνη του τελικού καταναλωτή.

Λάβε υπ όψη πως ένα τέτοι brand πουλάει απο μόνο του. Ο κόσμος ζητάει Fender Stratocaster.

Δεν είναι κάποια κιθαρα που βάζεις στην βιτρίνα και περιμένεις να την πουλήσεις σε αυτόν που μπορεί κάποια στιγμή να την εκτιμήσει.

Βέβαια αυτές είναι κουβέντες του αέρα που κάνουμε, μιας και δεν είμαστε έμποροι του χώρου για να ξέρουμε τι σημαίνει κοστολόγιο, στοκ και κίνηση εμπορεύματος. Και κυρίως χωρίς κλίμακα!

Κατά την άποψη σας ένα μαγαζί έχει να δώσει αλλά και να πάρει περισσότερα όταν το αντικείμενο με το οποίο συναλλάσσεται στενεύει, ή έστω συγκεκριμενοποιείται εκτενώς;

Εν προκειμένω ένα κατάστημα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε μία επένδυση αποκλειστικά entry level οργάνων, μία επένδυση κάπου στη μέση αλλά με υψηλό κόστος για τα σημερινά μαγαζιά, και μία πολύ μεγάλη επένδυση σε όργανα μέσης αξίας 2 χιλιάδων ευρώ το κομμάτι.
Είναι περισσότερα τα μαγαζιά που πουλάνε φτηνά ή μαθητικά όργανα. Αυτό είναι το προφίλ τους και ζούνε μια χαρά. Όταν πουλάνε κατα περίπτωση κάποια ακριβότερα, πουλάνε κλειστά κουτιά που δεν έχουν στο στοκ τους. Κι έτσι χτυπώντας την τιμή κατα 1 ευρώ, παίρνουν την πελατεία απο τα μαγαζια που έχουν επενδύσει, γνωρίζουν το αντικείμενο και προσφέρουν πρόσθετες υπηρεσίες, όπως την ευκαιρία να δοκιμάσεις το όργανο. Γι αυτό λέγονται και box pushers.

Πολύ λίγα είναι αυτά που έχουν ακριβά όργανα σε στοκ και είναι σε θέση να τα υποστηρίξουν κιόλας προσφέροντας πρόσθετες υπηρεσίες και after sales service.

Και προφανώς η εταιρία θέλει να δίνει τα ανάλογα πακέτα για τις όποιες περιπτώσεις.

Σε καιρούς όπως οι τωρινοί αν δεν μιλάμε για καταστήματα/αλυσίδες-Κολοσσούς είναι εύλογο αντί να μικρύνει ένα κατάστημα το φάσμα των προϊόντων του -άρα και των εν δυνάμει πελατών του- να θέλει να επενδύσει με την λογική να δώσει ας πούμε το ποσό που θα έδινε για τις entry level κιθάρες για να αγοράσει 15 squier, 4 μεξικάνες επιλογής του και 3 αμερικάνες παρομοίως.

Δηλαδή αν θέλει ένας καταστηματάρχης να πουλήσει έστω ένα μόνο προϊόν μίας εταιρίας πρέπει να κάνει το μαγαζί του franchise στην εταιρία.

Η προσέγγιση αυτή μου φαίνεται εξωφρενική.
Το να πουλάς έστω και ένα προιόν απο κάθε εταιρία δεν είναι σοβαρή εμπορική πολιτική καθως διαχέεται το ενεργητικό σε πολλούς τομείς και δεν υποστηρίζεις σωστά κανέναν.

Η κάθε παραγωγός εταιρία θέλει να έχει όσο μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς μπορεί να πάρει. Και γι αυτό φροντίζει να καλύπτει με προιόντα ανάλογα με το προφίλ του αγοραστή. Γι αυτό προέκυψε κι η Squier κι η κινέζικη κι η Μεξικάνικη κι η Γιαπωνέζικη. Γι αυτούς που θελουν μια Stratocaster με μικρότερο αντίτιμο. Προσφέρουν λοιπόν επώνυμο προιόν για κάθε πορτοφόλι.

Λογικό είναι να θέλουν να έχουν σταθερούς συνεργάτες, όπου ο ένας υποστηρίζει τον άλλον.

ΥΓ Δεν υπάρχουν αποκλειστικοί αντιπρόσωποι πια στην Ευρώπη.

 

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top