Παρ' ότι το αρθρο στοχευει μάλλον στην "αδικία" που υφίσταται ο ειδικός τύπος απο τη βιομηχανία της διαφήμισης (αδιάφορο προς εμένα θέμα), συμφωνω με τις πρωτες παραγραφους του.
Πρακτικα, ίσως απλα εξυψωνει τους αναγνωστες του (και κατα συνεπεια τον εαυτο του), αλλα το εβαλα για να υπενθυμισω οτι σε ενα φορουμ που συχναζουν μουσικοι (μιας και αναφερεται ανοιχτα ο τομέας μας στο ίδιο αρθρο), η θεματολογια δεν ειναι τοσο στενη όσο νομίζουν πολλοί. Ναι μεν, δεν αναλύουμε πολιτικά, φιλοσοφικα και κοινωνικα θέματα, αλλά ο λόγος δεν ειναι οτι δεν μας αφορουν ή δεν εχουμε γνωμη επ' αυτών. Και απο αυτη την αφετηρια ξεκιναει και ο Καββαθάς.
Στην προκειμένη περίπτωση συμφωνώ μαζί του (και με τα στατιστικά του) : στο noiz συμμετέχουν έξυπνοι, κοινωνικά ενεργοί άνθρωποι και κυρίως καποιου αδιαμφισβητητου επιπέδου (μορφωτικού, παιδείας, κλπ). Κανένας ελιτισμός ως εδώ, ετσι ειναι τα στατιστικά στοιχεία. Θεωρω πεζο τον χαρακτηρισμό μιας υποκουλτούρας που χαρακτηρίζεται απο την κλίση της προς ενα αντικείμενο, ως "βλαμμένοι που ασχολούνται με λάμπες και νίτρα".
