Εδώ και 8 χρόνια παίζω συνέχεια σε standard d κούρδισμα. Τον τελευταίο μήνα θέλοντας μια κιθάρα σε standard e έβαλα καινουργιες χορδές σε μια partcaster που βρέθηκε στα χέρια μου και έχω τρελαθεί...θα πάρω μια κανονικη!
Έχουν περάσει πάνω από 25 από τη κατοχή μου. Όλες είχαν κάτι γοητευτικό. Ποια μ’ αρέσει περισσότερο; Δύσκολο ν’ απαντήσω. Μάλλον οι early 60’s. Α! και οι vintage 70’s.
Ποιο κατά την ταπεινή (και υποκειμενική) σας φυσικά άποψη, είναι το holy grail όταν η κουβέντα πάει στην Stratocaster; Ποια περίοδος έβγαλε τις κορυφαίες Stratocaster;
Έχει μια βάση αυτό που λέει ο Νεκτάριος. Όταν πιάνω lp παίζω riffs, οταν πιάνω charvel ξεκινάω τα σόλο, όταν πιάνω ibanez κάνω ταρζανιές (καμία σχέση με μπλουζ). Όταν πιάνω στρατ, μόνο μπλουζ γουστάρω να παίζω, και αυτό εχει να κάνει με τον σκαστό, low gain ηχο που έχει, ο οποίος υποσυνείδητα με σπρώχνει να παίζω έτσι. Έχει να κάνει με το mojo κάθε οργάνου. Η telecaster δε μου το βγάζει αυτό, εκεί παίζω λίγο απ' όλα.
Το δικό μου λιθαράκι στην Stratocasterοσύνη του πλανήτη ??? Φαίνεται λιγο κόκκινη αλλα στην πραγματικότητα είναι midnight wine. American Standard body 1994 με American Standard maple neck 1998 και SCN by Bill Lawrence noiseless μαγνήτες.
Έχει το πιο αναγνωρίσιμο κλειδοκέφαλο, τη χρησιμοποίησαν μερικοί απ τους σπουδαιότερους μουσικούς, γράφτηκαν πάνω της μερικά απ τα σπουδαιότερα άσΘματα, έχει ευρεία γκάμα ήχων.
Πέραν αυτού, αν τη βάλεις νέτη σκετη πάνω σε έναν ενισχυτή, ο μόνος ήχος της που ξεχωρίζει και την αναγνωρίζεις από μακριά, είναι τα φάνκι ρυθμικά της.
Πολλούς θα μπορούσα να βάλω σε ΜΙΑ φωτογραφία να κρατάνε μια στραβοκάστερ, αλλά προτιμώ πάντα τον Ρόρυ με δαύτη.
Το μόνο που με χαλάει, το οποίο για πολλούς είναι προνόμιο βέβαια, είναι το ότι έχει τόσο χαρακτηριστικό ήχο, που πολλές φορές αισθάνομαι ότι τον ακούω απλά και μόνο βλέποντας τον. Βλέπω π.χ μία μπάντα και ο κιθαρίστας κρατάει στρατ, ξέρω πάνω-κάτω τι ήχο θα βγάλει. Και οι άνθρωποι κολλάνε ταμπέλες τόσο εύκολα, που π.χ. αν παίζεις στον neck με fuzz είσαι οπαδός του jimi hendrix, αν παίζεις δυνατά στον ενισχυτή και χρησιμοποιείς tube screamer παίζεις SRV. Φτάνεις στο σημείο να θυμίζεις κάποιον από τα εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν παίξει στρατοκάστερ και τελικά να μην μπορείς να ακούγεσαι σαν τον εαυτό σου
κοιτα, για να ειμαστε και ΣΟΒΑΡΟΙ ? οι μονοι ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΙ ηχοι της strat ειναι οι 2 & 4 (neck+middle, bridge+middle),τους οποιους προσωπικα απεχθανομαι ?, οι υπολοιπες θεσεις εχουν ως εξης:
1.bridge=θα ηθελα να ημουν Tele αλλα απετυχα παταγωδως και σκαει στα γελια ο κοΖμοσ ?
2.middle= κατι κανουμε τωρα αλλα δεν παθαινεις και πλακα παντως για all around ειναι μια χαρα...
3. neck= ενταξει αΦτος ινε καλος ο ηχος αλλα της jazzmaster ειναι 3 φορες καλυτερος ?
α....την ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ μου STRAT σας την έδειΚσα?, δεν σας την εδεικΣα ?
αλΙθια λεγω ΣΤΡΑΤ ηταν
αλλα ηρθε ο @Nestoras να γραψει με την Tele του και επΙλΘεν το μοιραιοΝ μια και έκαστος εφ' ω ετάχθη
(τι να κανουμε αν βαλεις ΔΙΠΛΑ-ΔΙΠΛΑ μια Tele και μια strat στο 99,9% των περιΦτωσεων η strat ακουγεται αποβουτυρομενη...?......εξω απο την πλακα αν και εχουν περασει δεκαδες απο τα χερια μου παντα για εμενα ειναι μια κιθαρα για "πινελιες" ηχου και οχι βασικο οργανο,οποτε πλεον εχω μεινει με ΜΙΑ (πριν ενα χρονο ειχα 4)...κριμα να τις εχω και να καθονται....)
παντως για να ημεθα και δικαιοι η strat θελει μαστορια για να βγαλεις ηχο της προκοπης, δεν ειναι Tele που καρφωνεις στον ενισχυτη ανοιγεις τα ποντεσιομετρα στο τερμα and Bob's your uncle,....θελει να ρυθμιζεις τα ποντεσιομετρα,να κοβεις treble & volume και αλλα τετοια ΠΑΝΔΥΣΚΟΛΑ που εγω δεν καΜω.....οποτε μαλλον εγω φταιΓω?
Έλα πάρε μια, custom made από τον σύντροφό @argytar στα specs μου ,το μεγάλο προσόν της είναι το baseplate στον πίσω μαγνήτη και το Memphis wiring που επιτρέπει bridge+neck μαζί οπότε ακούγεται σχεδόν σαν Telecaster με τρέμολο ?
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας βοηθήσει να εξατομικεύσετε το περιεχόμενο, να προσαρμόσετε την εμπειρία σας και να σας κρατήσει συνδεδεμένους εάν εγγραφείτε.
Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, συναινείτε στη χρήση των cookies από εμάς.