Το αφεντικο τρελλαθηκε?

Η Gibson πριν λίγα χρόνια έκανε την κλασική μαλακία που κάνουν οι εταιρείες για να κόψουν από το κόστος παραγωγής, δηλαδή απέλυσε αρκετούς εξεδικευμένους τεχνίτες για να τους αντικαταστήσει με φτηνά μεξικάνικα εργατικά χέρια, οι οποίοι μπορεί να κάνανε καλή δουλειά σε legoκιθάρες (call me fender) αλλά εκεί κάπου τα κάνανε σαλάτα.

 
Θυμηθείτε και την αλλαγή ιδιοκτησίας της Fender από τον κ. Λεονάρδο στην CBS... πολλά πήραν τον κατήφορο...

Αυτό που με ενδιαφέρει κυρίως εμένα σε μια κιθάρα είναι να έχει καλά ξύλα και κατασκευή - από κει και πέρα τα ηλεκτρικά και οι μαγνήτες μπορούν να customαριστούν πολύ άνετα.

+100 στον SF. Πιστεύω ότι το 90% ενός καλού ή κακού ήχου έγκειται σε αυτό το ευαίσθητο σημείο. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο ατού των singlecuts (Les paul, Tele) έναντι των doublecuts (Strat κλπ): τα σημεία επαφής του μπράτσου με το κυρίως σώμα είναι περισσότερα, με την ανάλογη επίπτωση στις συχνότητες, στο sustain κλπ. Βεβαίως, αν δεν κατασκευαστεί καλά (όπως στην παραπάνω φωτό) γίνεται πια η αχίλλειος πτέρνα τους. Όμως όπως πολύ σωστά αναφέρθηκε, σαν σύνολο μια neck through είναι σαφώς πιο δύσκολο να κατασκευαστεί από μια bolt on, με αποτέλεσμα οι κατασκευαστές bolt on να διαπρέπουν εύκολα σε αυτές ενώ οι κατασκευαστές neck through να αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Παρεπιπτόντως, πολλές doublecuts - ανάμεσά τους και η δικιά μου, τολμώ να πω - μπορούν άνετα να ντροπιάσουν μια μη καλοφτιαγμένη singlecut...

Τώρα όσον αφορά στα ξερά σαν τη Σαχάρα fretboards, δεν χρειάζεται όντως να είναι ξερά; Εδώ στις καλές σειρές αφήνουν το ξύλο να ξεραθεί τουλάχιστον τρία χρόνια μόνο του, κι αν βιάζονται για τις πιο οικονομικές σειρές το ξεραίνουν τεχνητά...

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Το βιντεάκι θα το τσεκάρω το απόγευμα δεν έχω ήχο στο pc που είμαι τώρα.

Έστω ότι το όλο θέμα οφείλεται στο κατακρεουργημένο neck joint (δεν αμφιβάλλω) δεν μπορώ να εξηγήσω 2 πράγματα:

1) γιατί όπως δείχνεις στη φωτό το μικρό joint είναι ελλειπτικό στη βάση (εντελώς χαζό).

2) Εφόσον όλα φτιάχνονται έτσι τότε δεν θα έπρεπε ούτε το ένα στα 10 ή 20 να βγαίνει καλό, θα έπρεπε όλα να ήταν το ίδιο μάπες, έτσι δεν είναι;;;

edit: μ'αυτό το κοντό ελλειπτικό joint πρέπει να είναι πολύ δύσκολο να κάνεις το μπράτσο να κάτσει στη σωστή γωνία πάντως....τσάμπα κόπος μου φαίνεται.

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Τώρα όσον αφορά στα ξερά σαν τη Σαχάρα fretboards, δεν χρειάζεται όντως να είναι ξερά; Εδώ στις καλές σειρές αφήνουν το ξύλο να ξεραθεί τουλάχιστον τρία χρόνια μόνο του, κι αν βιάζονται για τις πιο οικονομικές σειρές το ξεραίνουν τεχνητά...
εννοω "φτηνο" (δηλ. χωρις βαθυ σκουρο χρωμα και το φυσικο "λαδι" που βγαζει ενα ακριβο rosewood fretboard) συγκρινοντας π.χ τις ταστιερες της Gibson με καποιες Warmoth & καποιες παλιες Fender που εχω,ειναι για γελια....(ακομα και με τρια κιλα fretboard conditioner παραμενουν ξερες σαν τη Σαχαρα απλα γιατι εχουν φτηνο rosewood,κατι που τουλαχιστον οι κινεζοι το αντιμετωπιζουν βαφοντας το με ειδικα "λαδο-χρωματα"... :lol: )

Εφόσον όλα φτιάχνονται έτσι τότε δεν θα έπρεπε ούτε το ένα στα 10 ή 20 να βγαίνει καλό, θα έπρεπε όλα να ήταν το ίδιο μάπες, έτσι δεν είναι;;
εκει ακριβως μπαινει ο παραγοντας "τυχη",μπορει σε ΚΑΠΟΙΕΣ το κενο να ειναι μικροτερο,ο router λιγοτερο out of line κτλ,κτλ οποτε να "κατσει" το γλυκο....

γεγονος παντως ειναι οτι οι χειροτερες LP ειναι αυτες απο το 74 εως και το 2000 οπου το Long Tenon Joint ουσιαστικα ειχε καταργηθει εντελως ,και βεβαια η Gibson ειχε ξεφυγει τελειως μα τελειως απο τα specs των κλασσικων LP) .....

 
Εφόσον όλα φτιάχνονται έτσι τότε δεν θα έπρεπε ούτε το ένα στα 10 ή 20 να βγαίνει καλό' date=' θα έπρεπε όλα να ήταν το ίδιο μάπες, έτσι δεν είναι;;[/quote']
εκει ακριβως μπαινει ο παραγοντας "τυχη",μπορει σε ΚΑΠΟΙΕΣ το κενο να ειναι μικροτερο,ο router λιγοτερο out of line κτλ,κτλ οποτε να "κατσει" το γλυκο....

γεγονος παντως ειναι οτι οι χειροτερες LP ειναι αυτες απο το 74 εως και το 2000 οπου το Long Tenon Joint ουσιαστικα ειχε καταργηθει εντελως ,και βεβαια η Gibson ειχε ξεφυγει τελειως μα τελειως απο τα specs των κλασσικων LP) .....
Τότε θα τους στείλω ΧΡΥΣΗ ΖΥΜΗ να κάτσει καλύτερα το γλυκό :lol:

exofillo.gif


Στις Epiphone το φτιάχνουν με τον ίδιο τρόπο;

Όλοι οι υπόλοιποι κατασκευαστές με set-neck πως τα φτιάχνουν τα ρημάδια και βγάζουν καλά αποτελέσματα;;;
 
Βασικά και εμένα στις 8-10 Gibson LP που έχω κατά καιρούς παίξει, studio, strd, custom, faded strd (που έχω) δεν έχω ακούσει μάπα ήχο.... ειδικά ενός φίλου μιά custom του 1975 που ακούμπησα μου φάνηκε αρκετά καλή.... η δε δικιά μου strd faded 2005, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τον ήχο μιάς κλασικής LP... ίσα ίσα που έχει ένα κλίκ παραπάνω σε γκάζια, όγκο λόγω των open coils, αλλά αυτό μου αρέσει...

όλες όσες έχω παίξει Gibson χαρακτήρα είχαν και με το παραπάνω..... sustain, όγκο, και όλα τα σχετικά που τις συνοδεύουν..... στο θέμα βάρους θα μπορούσαμε να σταθούμε ίσως αλλά who cares...... δεν άκουσα ποτέ μιά Gibson να μην παίζει καλά πάνω σε έναν λαμπάτο ενισχυτή... ούτε να χάνει αρμονικές σαν κιθάρα....ούτε να τρίζει, ούτε να ξύνει ....

Κακές κιθάρες επί το πλείστον έχω ακούσει μόνο Fender strat από USA strd και κάτω.... και Gibson μόνο κάτι special μοντέλα του κιλού.... δεν είχα ποτέ δηλαδή κακή εμπειρία από μιά Gibson strd....

κακή κιθάρα Gibson ακομα δεν μου κατσε..... ούτε κάν το strd faded SG που είχα και υποτίθεται ότι παρα ήταν φθηνό....

 
Δεν μπορω να φανταστω πως μπορουν να γινουν

αυτα ?? Μιλαμε για κοπτικα ελεγχομενα απο comp.

και οχι για τον μπαρμπα Χοσε που τα κοβει με το χερι .

Ακομη και με το φθηνο εργ. προσωπικο τα προβληματα θα εντοπιζονταν στο φινιρισμα , στις συνδεσεις των ηλεκτρικων αλλα μου φαινετε λιγο

δυσκολο στην συναρμολογηση της κιθαρας .

Δηλ. τι ?? θα ειχαν πιο κοντο η πιο μακρυ joint και

θα καθονταν να μετρησουν το μηκος για να δουν

που ακριβως θα το κολλησουν ?? απιθανο το βλεπω

και με μεγαλυτερο κοστος .

Συνηθως στις γραμμες παραγωγης οτι δεν ειναι

εντος προδιαγραφων "φευγει" αμεσα.

 
@ taq

Eγω αντιθετα ειχα ακριβως την αναποδη εμπειρια.. :lol:

Οταν μου εκλεψαν την 69αρα μου Les Paul Custom το 1996 ,εψαχνα για 5 τουλαχιστον χρονια να βρω μια LP που "εστω λιγο να της μοιαζει.. :lol: " αλλα...φευ :lol: η μια ηταν χειροτερη απο την αλλη.."dead,lifeless pieces of overpriced junk" που λενε και οι φιλοι μας οι Λαπωνες.. :lol: :lol:

Για αυτο αγορασα μια ΙΒANEZ ARTIST του 83 & μια YAMAHA SG2000 και ξενοιασα.....(παταγαν κατω οποιαδηποτε Gibson LP της εποχης...,βεβαια μετα βαρεθηκα τον μονοδιαστατο κομπρεσσαρισμενο ηχο των LP και αρχισα να...εξοστρακιζω τα γκαζια απο τη μουσικη μου,οποτε αναγκαστηκα στραφηκα αποκλειστικα σε Fender... :) )

Εν αντιθεση με οποιαδηποτε bolt on κιθαρα του σωρου που με ενα καλο σετ-απ,λιγο shimming & καλους μαγνητες "σωζονταν" :wink:

Μια πολυ καλη κινηση της Gibson παντως ειναι οτι εδω και κανα χρονο ρουταρει ολες τις Les Paul της με μεγαλα sound chambers οποτε και πιο ελαφριες και πιο "ζωντανες" ειναι...

Η δικη σου παντως "πεταγε" αρχηγε μου,απο τις καλυτερες που εχω δοκιμασει ever.. :wink: (και ας εχει τους αντιαισθητικους open coil μαγνητες :lol: :lol: :lol: )

 
οποτε αναγκαστηκα στραφηκα αποκλειστικα σε Fender... :) )
Ξέρω...συνοδεία αστυνομικών και με το ζόρι πήγες στις Fender :D

chips.jpg


 
Εγω παλι, εχω εδω και 3 χρονια μια Sg Angus young...Η κιθαρα αυτη, αν ειχε λιγο παχυτερο μανικι θα ηταν η απολυτη κιθαρα για μενα..PAF στον neck, signature Angus @ bridge, lyre vibrola tremolo...Η κιθαρα ειναι οσο βαρια ειναι η tele μου,Το rosewood, οταν παιζω για πολυ ωρα μου λαδωνει τα fingertips και ο ηχος της και το systain την ειναι απλα killer. Για το ηχοχρωμα ουτε κουβεντα..Ειδικα στο open E κουρδισμα που παιζω συνηθως βγαζει μια τρομερη vingageιλα. Επισης εχει κανει απειρα ταξιδια με τρενα,πλοια, αεροπλανα, λεωφορεια, εχει φαει ΑΠΕΙΡΕΣ σαβουρες και δεν εχει παθει τιποτα...Τι να πω;; Επεσα στην περιπτωση; Δεν ξερω..Αν αυτη η κιθαρα ειναι χαρακτηριστικο δειγμα gibson, πραγματικα η gibson, φτιαχνει μερικες απ τις καλυτερες κιθαρες στον κοσμο, thats for sure..

 
Βεβαια! :lol:

Χειροποδαρα δεμενο με πηγαν στο Scotsdale!! :lol:

Παντως σοβαρα μιλωντας παντα η Tele ηταν το μωρο μου,ολες οι αλλες απλα "παρασπονδιες" ηταν! :lol:

Παντως κατα την ταπεινη μου γνωμη η LP std ειναι μακραν η λιγοτερο ενδιαφερουσα κιθαρα της GIBSON οσο κουφο και να ακουγεται...

Κατα την δικη μου γνωμη οι "ιεραρχια" των solid body GIBSON θα επρεπε να ειναι ως εξης

Νο.1

1958%20gibson%20les%20paul%20special%20tv%20yellow%20b1.JPG


No.2

gibson_firebird.gif


No.3

76%20sgcust%20b1.jpg


και τελευταια και ...καταϊδρωμενη η Les Paul :lol: :lol:

Εγω παλι, εχω εδω και 3 χρονια μια Sg Angus young.
η A.Y εχει LTJ...

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
αυτη η firebird...τι μωρο ειναι...Βασικα προτιμω αυτην με τους 3 μινι hums και το τρεμολο...Pure rock&roll

 
Ουάου. Που τις ξέθαψες αυτές, είναι πραγματικά αρχαίες (για την Junior κια την Custom λέω...) 8O

 
Μπά είσαι λάθος σουπερφακ, η firebird με τους τρεις μινι είναι η πρώτη και καλύτερη. Ου και κρα!

 
ενταξει την βαζω ΙΣΗ με την Special του 59,ok? :lol:

273919.jpg


χαλαρα μια απο τις ομορφοτερες κιθαρες ever! (αν και η vibrola ειναι ανετα το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ τρεμολο συστημα που εχει κατασκευαστει ποτε.. :lol: )

ειλικρινα δεν καταλαβαινω γιατι η Gibson δεν την κανει flagship guitar μια και

1.εχει... 10 φορες το sustain της Les Paul :lol:

2.ειναι πιο εργονομικη και ΠΑΝΑΛΑΦΡΗ

3.ειναι ομορφοτερη γιατι...μοιαζει με Fender.. :lol:

4.εχει πολυ καλυτερο ,καθαροτερο και ΕΥΕΛΙΚΤΟ ηχο....(ειδικα αν πεταξεις τους αθλιους κεραμικους mini της Gibson & βαλεις ενα σετ SD Vintage Mini Hums)

 
Το ΣΩΣΤΑ ρυθμισμενο Βigsby ναι,η vibrola ομως δεν παλευεται με ΤΙΠΟΤΑ,ενα κατεβασμα κανεις και βρισκεις τη ρε ....σε σολ.... :lol: ειναι ομως οντως ΚΟΥΚΛΙ το tailpiece της...

 
Οχι ρε, εμενα τουλαχιστον (οταν οι χορδες ειναι μεχρι 2 βδομαδων, λογω του τοξικου μου ιδρωτα :D) ειναι πολυ σταθερη...Και σου μιλαω για surf παιξιματα, που καταλαβαινεις τι παει να πει τρεμολο στο surf..

 
Τα Tokai (οι ακριβές σειρές) έχουν το μεγάλο joint ή αντέγραψαν το κακό της Gibson?

 

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top