εγω τα πληκτρα δεν θα τα πειραζα καθόλου στα φαλτσα που εκανες, ευτυχως ειτε απο τυχη ειτε ηθελημενα εμεινες στην χρωματικη και αυτο του παει, του δινουν αυτο το boheme στυλ, το βγαζει απο το φλωρικο καθωσπρεπει της αρμονιας, το σπαει ρε παιδι μου, πως το λενε,,,, ωχου
. Δηλαδη πως να το πω, παει να σε χαλασει και καλα αλλα η αρτιοτητα της εκτελεσης των υπολοιπων οργανων σε επικεντρωνουν στο θεμα και περναει στο ακροατη η αισθηση της υποταγης στην μαγκια του κομματιου, δηλαδη μαγκα , εμεις ξερουμε γιατι το κανουμε.
Εσυ αναρωτησου και παράλληλα θαυμασε.
Η αχρονια κατα την δικη μου εμπειρικη παντα αποψη στα hammond σε τετοιο στυλ προτιμαται σε καποια σημεια για να απλωνει το κομματι και να δινει αναπνοη, τα υπολοιπα οργανα κρατανε τη βαση του ρυθμικου. Και εγω οταν παιζω στο στυλ "απλωνομαι" λιγακι , γινομαι φυσικο reverb, αρκει να το παιρνει και το κομματι.
Εχει αριστουργηματικο χαρακτηρα,
και πολυ ωραια η μιξη, πολυεπιπεδη και in hard professional level
