Δεν ξέρω αν είχε κανένας άλλος τη φαεινή ιδέα να εισάγει στο Suno ποίηση δημοσιευμένη και προστατευμένη με πνευματικά δικαιώματα. Του έδωσα το αγαπημένο «Είδα» του Πορφύρα και αρνήθηκε να το μελοποιήσει, προειδοποιώντας για copyright και να κάνω λέει αλλαγές για να περάσει από το φίλτρο... (τα καλά ποιήματα βέβαια δεν τα πειράζουμε στιχουργικά). Έλα όμως που δημοσιεύτηκε το 1920 και είναι σε public domain. Για να μην τα πολυλογώ, με κούρασε. Αναγκάστηκα να ζητήσω από το Gemini να το μετατρέψει σε φωνητική ορθογραφία για να ξεγελάσω το SUNO και έτσι και έγινε, αλλά με μέτρια αποτελέσματα στην απόδοση... Πιστεύω το αποτέλεσμα, αν και κουτσά στραβά, είναι αξιόλογο. Το παραθέτω για τον φίλο
@TheoMusictech μαζί με τους στίχους γιατί τα κάνει θάλασσα σε κάποια σημεία το ρομποτάκι.
Είδα μια χώρα ξωτικιά στ' ανήσυχο όνειρό μου:
πόσ' όμορφη δε θα το πει ποτέ καμιά ψυχή.
Tο νου μου πήρε κι άφησα το φτωχικό χωριό μου
κι έκανα τάμα μόνο εκεί ν' αράξω· μόνο εκεί.
Τρελλό παιδί ξεκίνησα δεμένο με τα μάγια
του ονείρου μου, κι εγνώρισα τις χώρες του γιαλού,
είδα τις χώρες π' άστραφταν σε κάμπους και σε πλάγια,
μα η χώρα μου, όλο πήγαινα- κι ήτανε πάντ' αλλού.
Διαβάτες μ' ανταμώσανε καλοί και μου 'παν: μείνε
είν' όμορφη κι η χώρα μας· καιρός ν' αράξεις πια.
είν' όμορφη κι η χώρα σας, διαβάτες, μα δεν είναι
εκείνη που ονειρεύτηκα και με τραβάει μακριά.
Έτσ' είναι. Σύρτε, κι άστε με να σιγοταξιδεύω
και να περνάω μονάχος μου και κάμπους και βουνά,
ίσως τη βρω· μ' αν δεν τη βρω τη χώρα που γυρεύω
μη μου ζητάτε, αδέρφια μου, ν' αράξω πουθενά...