"Still got the blues" guitar tone

gkourmoul1

Amateur Musician
Πάλεψα αρκετά, με πολλές δοκιμές για να το πετύχω, αλλά δεν έφτασα όσο κοντά ήθελα, ελλείψει κατάλληλου εξοπλισμού. Ο πολύ πριμάτος (αλλα ταυτόχρονα γλυκός και μαλακός), αυτός, ήχος του Gary θέλει marshall και μικρόφωνο. Το παίξιμο είναι τζαμάρισμα πάνω στο backing track, δεν έχω κάνει cover...

Για να τον προσεγγίσω χρησιμοποίησα 3 διαφορετικά eq σε διάφορα σημεία της αλυσίδας, όλα για να δίδουν πρίμα. Η αλυσίδα είναι η εξής:

κιθάρα SG->comp->clean boost->friedman dirty shirley (χαμηλά μεσαία, τσιμπημένα πρίμα)->eq->delay-> blackstar HT1 emulated output->κάρτα ήχου->daw (comp,eq, ένας τόνος reverb, channel eq, πανάρισμα δεξιά αριστερά)


stillgottheblues.mp3





 

Attachments

Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Πλάκα κάνεις...; μια χαρά έφτιαξες ήχο Gary!

 Ωραίο παίξιμο, και με "βαριά" πενιά (σκάψιμο...) όπως αρμόζει όταν παίζουμε σόλο του Mr Moore...

 
Πλάκα κάνεις...; μια χαρά έφτιαξες ήχο Gary!

 Ωραίο παίξιμο, και με "βαριά" πενιά (σκάψιμο...) όπως αρμόζει όταν παίζουμε σόλο του Mr Moore...


Μόνος του ακούγεται ωραία, συμφωνώ. Έφτασα κοντά.

Αλλά, ακούγοντας τα χαρακτηριστικά του original, έχω δρόμο ακόμα. Ίσως έπρεπε να δοκιμάσω με κάνα rat ή άλλο μαρσαλοπέταλο, αλλά βαριόμουν να κολλάω/ξεκολλάω πετάλια.




 
 Μόνος του ακούγεται ωραία, συμφωνώ. Έφτασα κοντά.

Αλλά, ακούγοντας τα χαρακτηριστικά του original, έχω δρόμο ακόμα. Ίσως έπρεπε να δοκιμάσω με κάνα rat ή άλλο μαρσαλοπέταλο, αλλά βαριόμουν να κολλάω/ξεκολλάω πετάλια.
Γιώργο μην ξεχνάς το μάστεριγκ-μίξη-παραγωγή που πέφτει μετά τις ηχογραφήσεις....εκεί πολλά αλλάζουν.

  Και στο κάτω κάτω γιατί να κοπιάρεις τον ήχο του Γκάρυ; Ο ήχος σου εδώ ήταν πολύ ωραίος (αν και με λιγότερα πρίμα ίσως να ήταν καλύτερος...) 

 Τώρα για αρουραίους και άλλα τέτοια τρωκτικά δεν ξέρω δεν απαντώ....

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Στην εισαγωγή είσαι σούπερ. Μετά όταν ανεβαίνεις ψηλά ή παίζεις με τον bridge βγαίνει αυτό το ένρινο που σε προδίδει. Βρες ένα guvnor. 

 
Γιώργο μην ξεχνάς το μάστεριγκ-μίξη-παραγωγή που πέφτει μετά τις ηχογραφήσεις....εκεί πολλά αλλάζουν.

  Και στο κάτω κάτω γιατί να κοπιάρεις τον ήχο του Γκάρυ; Ο ήχος σου εδώ ήταν πολύ ωραίος (αν και με λιγότερα πρίμα ίσως να ήταν καλύτερος...) 

 Τώρα για αρουραίους και άλλα τέτοια τρωκτικά δεν ξέρω δεν απαντώ....


Το ζήτημα/προκληση ήταν να κοπιαρω, όχι να βρω έναν ωραίο τονο (αυτό είναι εύκολο). Μάλιστα, χάλασα τον -ωραιο μου- τόνο για να μπορέσω να κοπιαρω.

Ο ήχος είναι πολύ ωραίος. Όσον αφορά τη σύγκριση με τον original, θα πρότεινα λιγότερη παραμόρφωση.


Σωστή παρατήρηση.

 
Ολα ωραία και χαρα στο κουράγιο σου και την ορεξη σου.

Εγω εχω σταματήσει να κανω cover ειτε ηχου ειτε σολου για ευνοητους λογους.

Βασικα το θεωρω ματαιο και άσκοπο να μπεις στα παπουτσια του αλλου. Επισης δεν μπορω να ασχολουμαι με χιλιοπαιγμενα κομματια οσο καλα και να ειναι.

Ο καθε κιθαριστας εχει την προσωπικοτητά του. Και συ τη δικη σου και γω τη δικη μου. Νομιζω ειναι το καλυτερο για τον καθενα να εστιάσει στον εαυτο του.

Τα ευσημα τα παιρνεις ομως.

 
Είπαμε, εγκυκλοπαιδικά τα κάνω. Φτάνω στα "όρια" τον εξοπλισμό και τις δυνατότητες tweaking μου. Την μία ώρα αυτή που ασχολουμαι, γίνομαι πολύ σοφότερος, από κάθε αποψη.

 
Είπαμε, εγκυκλοπαιδικά τα κάνω. Φτάνω στα "όρια" τον εξοπλισμό και τις δυνατότητες tweaking μου. Την μία ώρα αυτή που ασχολουμαι, γίνομαι πολύ σοφότερος, από κάθε αποψη.
Και καλά κανεις.

Απλα οπως σου ειπα πολλες φορες κατ ιδιαν με τραβαει το να κανω καθε φορα κατι καινουργιο. Δεν υποτιμω την προσπαθεια κανενος αλλα επαψα να ψαχνω covers/ηχο per se απο τα 20. Ειναι αληθεια οτι απο τοτε παλι θελησα να "προσεγγισω" ήχο ή να βρω(αποκρυπτογραφησω) σολο αρετές φορές. Απο τη στιγμη που το καταφερνα πλεον, η διαδικασια μου αφηνε εναν νεο τροπο σκεψης για να ενσωματώσω σε κατι δικο μου. Μεχρι εκει.  Πες δειλία, πες αδυναμια να αντεξεις συγκριση, πες αναγκη να βγω μπροστα με ο,τι εχω εγω και μονο. Εσυ...οκ. Συνεχιζεις οπως νιωθεις. Και καλά κανεις

 
Πολύ ωραίος και ο δεύτερος, πιο ζουμερός και περισσότερο προς τα δικά μου γούστα. 

Στη λεπτομέρεια της λεπτομέρειας: O Moore έπαιζε, σε αυτή την περίοδο της καριέρας του τουλάχιστον, με vintage style low output humbuckers οι οποίοι από μόνοι τους δεν είχαν πολύ sustain. Εγώ επιμένω στη λιγότερη παραμόρφωση γιατί, εκείνος έτσι έπαιζε και το sustain που έλειπε από τους μαγνήτες το "δημιουργούσε" ο ίδιος με το αριστερό χέρι. Τουτέστιν μεγάλη πίεση στη χορδή και αργό βιμπράτο. Ο άνθρωπος ήταν μάστερ, εκτός των άλλων, και σε αυτά τα κόλπα.

 
Περνώ ως δείγμα τον ήχο του μετά το 2ο λεπτό, όπου έχει παραπάνω gain, και όχι την αρχή που παίζει πιο καθαρά.

Το δημιουργούσε με το αριστερό και το αργό βιμπρατο, αλλά και με το feedback από τον ενισχυτή που παίζει. Κυρίως το δεύτερο νομίζω. Όντως, ήταν Μάστερ σε αυτά.

Παίζω με T-type (t-top δλδ) μαγνήτες. Ο,τι πιο low output έχω σε διπλούς και με μεγαλύτερη ευκρίνεια.

 
Πολύ ωραίοι και οι δύο ήχοι Γιώργο.

Ίσως λίγο περισσότερο μου άρεσε ο 2ος.

Μου φάνηκε λιγότερο κομπρεσαρισμένος/"σιδερωμένος".

 
Το πρώτο πάντως που παρατήρησα Γιώργο είναι ότι στη δεύτερη ηχογράφηση κάνεις καλύτερο vibrato. Νομιζω αυτό πλησιάζει καλύτερα σε Gary Moore παρά το να πετύχεις με σούπερ ακρίβεια το ηχόχρωμα

 
Να 'σαι καλά. Το ψάχνω και το προσπαθώ, γενικά. Εάν δεν χάνω τη αυτοσυγκέντρωση μου, είμαι ξεκούραστος (μυϊκά), και παίζω με βολικό και καλοσεταρισμενο μανίκι, τότε το ψιλοπετυχαινω. 

Κυνηγώ τη σταθερότητα...

 
Μου θύμισες την Πάτρα που ήμουνα φοιτητής το 1990-1991 - τότε πρέπει να είχε βγει το τραγούδι!

Η αλήθεια είναι ότι το παίζανε παντού τότε..

Μεγάλο σουξέ είχε.

update: κι εγώ προσπαθούσα να βρω παρόμοιο ήχο στο synth για να το παίξω! ;-)

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
Γιώργο και οι δύο είναι  ωραίοι ήχοι,  ο δεύτερος είναι ο καλύτερος στα δικά μου αυτιά. 

Μπράβο που προσπαθείς να πετύχεις μεχρι και τις λεπτομέρειες του ήχου! 

 

Παρόμοια θέματα

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top