The Genius Loci
Noiz Addict
Σε άσχετο θέμα είχα ανεβάσει μια φωτό από ένα project που έκανα πριν μερικά χρόνια. Επειδή κάποιοι μου ζήτησαν περισσότερες λεπτομέρειες ποστάρω εδώ. Eίχα ανεβάσει πληροφορίες σε άλλα fora όταν την είχα φτιάξει, και μερικοί μπορεί να την έχουν δει, αλλά νομίζω ότι έχει πλάκα ακόμα και σήμερα για κάποιον που θέλει να το δοκιμάσει! 
Η κιθάρα ήταν κάποτε μια ταπεινή Squier '51, ένα μοντέλο που έμεινε μόλις 1-1,5 χρόνο στην αγορά και είχε κάνει τότε εντύπωση με την εξωφρενικά χαμηλή τιμή, σε σχέση με την... πγιότητα των προσφερομένων. Αν κάποιος δεν θυμάται ή δεν πρόλαβε την Squier '51, μπορεί να ψάξει σχετικά θέματα στο φόρουμ.
Αγοράστηκε σαν αντικείμενο μετατροπών, για μάθηση και ευχαρίστηση. Γι'αυτό εξαρχής αλλάχτηκαν οι μαγνήτες με GFS, το nut με tusq, τα κλειδιά με Kluson type και η γέφυρα με μια (καλύτερη της original, αλλά πολύ φτηνή) που πούλαγε τότε η GFS. To (χλωμό) μπράτσο έγινε tint και περάστηκε με νίτρο. Έγινε fret dress στα τάστα και ένα πολύ καλό setup.
Η έμπνευση για το... art work, προήλθε από τη δουλειά του Shepard Fairey για τη Fender (για παράδειγμα: http://www.buffalobrosguitars.com/images21000-21999/ngb21158-fenderstratshepardfaireyrelic/index.html).
Η δουλειά ξεκίνησε επιλέγοντας ειδικά φύλλα decoupage από ένα ebay store. Τα χαρτιά αυτά είναι πολύ λεπτά (σαν λεπτό ριζόχαρτο) και χρησιμοποιούνται για παρόμοιες τεχνικές πάνω σε πορσελάνη, μέταλλο, ξύλο κλπ. Το κυρίως θέμα ήταν παλιά πόστερ, βασικά ήθελα κάτι που να δείχνει παλιό και "ρετρό" για να ταιριάζει και με τη relic λογική του όλου εγχειρήματος.
Αποφάσισα να καλύψω όλο το σώμα με τα φύλλα, αφαιρώντας και το pickguard. Η πρώτη κίνηση προφανώς, ήταν να διαλυθεί η κιθάρα στα εξ'ων συνετέθη. Με την ευκαιρία θα γινόταν και ένα ρετουσάρισμα στα ηλεκτρικά.
Η όλη διαδικασία της κοπής των φύλλων και της τοποθέτησής τους (με λευκή ατλακόλ) στο σώμα, ήταν μια επίπονη και αργή διαδικασία. Είχα την (πιτσιρίκα τότε) κόρη μου ευτυχώς να με βοηθάει κάποιες φορές αλλά βασικά η δουλειά γινόταν σταδιακά και όποτε υπήρχε χρόνος. Στο σώμα δεν έγινε καμμία πρότερη επεξεργασία, πέραν από ένα πολύ καλό καθάρισμα/γυάλισμα ώστε τα φύλλα να έχουν μια σχεδόν "γυάλινη" επιφάνεια ώστε να τοποθετούνται εύκολα.
Αφού κάποια στιγμή καλύφθηκε όλη η επιφάνεια, σειρά είχε το πέρασμα πολλών επάλληλων στρώσεων από καθαρό ακρυλικό βερνίκι. Η τεχνική είναι αρκετά συμβατική: 3 coats σε κάθε session, με διαφορά 30-45 λεπτά το καθένα, σταδιακά πιο "βαριά", με τις πρώτες μέρες απλώς να περνιέται ένα ελαφρύ στρώμα βερνικιού. Μετά από κάθε session και στέγνωμα, ακολουθούσε τρίψιμο της επιφάνειας με ντουκόχαρτο από 600 έως 100 βαθμούς.
Μετά από καμμιά 20αριά τέτοια sessions, και το επακόλουθο ελαφρύ γυάλισμα, το σώμα ήταν στην ημιγυαλιστερή κατάσταση που το ήθελα. Η βασική σκοπιμότητα φυσικά του βερνικού, ήταν να προστατέψει τα φύλλα χαρτιού από το να γίνουν κομφετί κατά το παίξιμο της κιθάρας.
Αρκετό καιρό (πολλές εβδομάδες) αφού το σώμα έμεινε άπραγο περιμένωντας με να βρω χρόνο να τελειώσω τη δουλειά, κατάφερα επιτέλους να προχωρήσω στην συναρμολόγηση. Παράλληλα είχε βαφτεί μαύρο και το headstock, για να ταιριάζει λίγο περισσότερο με τα χρώματα του σώματος.
Κατά τη συναρμολόγηση, τρύπησα το control plate και πρόσθεσα έναν τριθέσιο Gibson διακόπτη, αντικαθιστώντας τον ανάλογο περιστροφικό της original. Τα ποτενσιόμετρα, αντικαταστάθηκαν με ένα 500άρι push pull για το volume και ένα μικρού μεγέθους 500άρι για το tone, που δεν έχει η κιθάρα από το εργοστάσιο. Επίσης το jack αντικαστάθηκε με ένα switchcraft. Το βασικό πρόβλημα κατά το wiring, ήταν ότι ο χώρος είναι απελπιστικά μικρός, για να χωρέσουν 2 pots, ένα switch, πυκνωτής, ένα μάτσο καλώδια, κλπ, και αναγκάστηκα σε ταχυδακτυλουργικές λύσεις.
Επιτέλους, μερικούς μήνες από τη στιγμή που μπήκε κατσαβίδι για να διαλυθεί η κιθάρα, η 51 ήταν πάλι σε μάχιμη κατάσταση! Από τότε, έχει υπηρετήσει σε διάφορους ρόλους. Αρχικά πέρασα flatwound 11άρες χορδές, κουρδισμένες έναν τόνο κάτω, μετά μπήκαν βαριές χορδές και κουρδίστηκε σαν βαρίτονη. Τελικά τοποθετήθηκε GK μαγνήτης και η κιθάρα χρησιμοποιήθηκε σε αρκετά live για να ελέγχει το Roland που είχα τότε (κάποιοι νοιζάδες μπορεί να την έχουν δει/ακούσει κιόλας από κοντά σ'αυτό το ρόλο
).
Σε κάθε περίπτωση εξακολουθεί να είναι ένα ωραίο όργανο, που παίζει θαυμάσια, είναι πανάλαφρο και βολικό και, φυσικά, μοναδικό!
Δεδομένου ότι και το κόστος για τέτοιες δουλειές είναι πολύ μικρό (αλλά η δουλειά είναι αγγούρι, προειδοποιώ...), ελπίζω να σας έδωσα ιδέες για μελλοντικές καλλιτεχνικές αναζητήσεις.
(ακολουθούν φωτό)
Η κιθάρα ήταν κάποτε μια ταπεινή Squier '51, ένα μοντέλο που έμεινε μόλις 1-1,5 χρόνο στην αγορά και είχε κάνει τότε εντύπωση με την εξωφρενικά χαμηλή τιμή, σε σχέση με την... πγιότητα των προσφερομένων. Αν κάποιος δεν θυμάται ή δεν πρόλαβε την Squier '51, μπορεί να ψάξει σχετικά θέματα στο φόρουμ.
Αγοράστηκε σαν αντικείμενο μετατροπών, για μάθηση και ευχαρίστηση. Γι'αυτό εξαρχής αλλάχτηκαν οι μαγνήτες με GFS, το nut με tusq, τα κλειδιά με Kluson type και η γέφυρα με μια (καλύτερη της original, αλλά πολύ φτηνή) που πούλαγε τότε η GFS. To (χλωμό) μπράτσο έγινε tint και περάστηκε με νίτρο. Έγινε fret dress στα τάστα και ένα πολύ καλό setup.
Η έμπνευση για το... art work, προήλθε από τη δουλειά του Shepard Fairey για τη Fender (για παράδειγμα: http://www.buffalobrosguitars.com/images21000-21999/ngb21158-fenderstratshepardfaireyrelic/index.html).
Η δουλειά ξεκίνησε επιλέγοντας ειδικά φύλλα decoupage από ένα ebay store. Τα χαρτιά αυτά είναι πολύ λεπτά (σαν λεπτό ριζόχαρτο) και χρησιμοποιούνται για παρόμοιες τεχνικές πάνω σε πορσελάνη, μέταλλο, ξύλο κλπ. Το κυρίως θέμα ήταν παλιά πόστερ, βασικά ήθελα κάτι που να δείχνει παλιό και "ρετρό" για να ταιριάζει και με τη relic λογική του όλου εγχειρήματος.
Αποφάσισα να καλύψω όλο το σώμα με τα φύλλα, αφαιρώντας και το pickguard. Η πρώτη κίνηση προφανώς, ήταν να διαλυθεί η κιθάρα στα εξ'ων συνετέθη. Με την ευκαιρία θα γινόταν και ένα ρετουσάρισμα στα ηλεκτρικά.
Η όλη διαδικασία της κοπής των φύλλων και της τοποθέτησής τους (με λευκή ατλακόλ) στο σώμα, ήταν μια επίπονη και αργή διαδικασία. Είχα την (πιτσιρίκα τότε) κόρη μου ευτυχώς να με βοηθάει κάποιες φορές αλλά βασικά η δουλειά γινόταν σταδιακά και όποτε υπήρχε χρόνος. Στο σώμα δεν έγινε καμμία πρότερη επεξεργασία, πέραν από ένα πολύ καλό καθάρισμα/γυάλισμα ώστε τα φύλλα να έχουν μια σχεδόν "γυάλινη" επιφάνεια ώστε να τοποθετούνται εύκολα.
Αφού κάποια στιγμή καλύφθηκε όλη η επιφάνεια, σειρά είχε το πέρασμα πολλών επάλληλων στρώσεων από καθαρό ακρυλικό βερνίκι. Η τεχνική είναι αρκετά συμβατική: 3 coats σε κάθε session, με διαφορά 30-45 λεπτά το καθένα, σταδιακά πιο "βαριά", με τις πρώτες μέρες απλώς να περνιέται ένα ελαφρύ στρώμα βερνικιού. Μετά από κάθε session και στέγνωμα, ακολουθούσε τρίψιμο της επιφάνειας με ντουκόχαρτο από 600 έως 100 βαθμούς.
Μετά από καμμιά 20αριά τέτοια sessions, και το επακόλουθο ελαφρύ γυάλισμα, το σώμα ήταν στην ημιγυαλιστερή κατάσταση που το ήθελα. Η βασική σκοπιμότητα φυσικά του βερνικού, ήταν να προστατέψει τα φύλλα χαρτιού από το να γίνουν κομφετί κατά το παίξιμο της κιθάρας.
Αρκετό καιρό (πολλές εβδομάδες) αφού το σώμα έμεινε άπραγο περιμένωντας με να βρω χρόνο να τελειώσω τη δουλειά, κατάφερα επιτέλους να προχωρήσω στην συναρμολόγηση. Παράλληλα είχε βαφτεί μαύρο και το headstock, για να ταιριάζει λίγο περισσότερο με τα χρώματα του σώματος.
Κατά τη συναρμολόγηση, τρύπησα το control plate και πρόσθεσα έναν τριθέσιο Gibson διακόπτη, αντικαθιστώντας τον ανάλογο περιστροφικό της original. Τα ποτενσιόμετρα, αντικαταστάθηκαν με ένα 500άρι push pull για το volume και ένα μικρού μεγέθους 500άρι για το tone, που δεν έχει η κιθάρα από το εργοστάσιο. Επίσης το jack αντικαστάθηκε με ένα switchcraft. Το βασικό πρόβλημα κατά το wiring, ήταν ότι ο χώρος είναι απελπιστικά μικρός, για να χωρέσουν 2 pots, ένα switch, πυκνωτής, ένα μάτσο καλώδια, κλπ, και αναγκάστηκα σε ταχυδακτυλουργικές λύσεις.
Επιτέλους, μερικούς μήνες από τη στιγμή που μπήκε κατσαβίδι για να διαλυθεί η κιθάρα, η 51 ήταν πάλι σε μάχιμη κατάσταση! Από τότε, έχει υπηρετήσει σε διάφορους ρόλους. Αρχικά πέρασα flatwound 11άρες χορδές, κουρδισμένες έναν τόνο κάτω, μετά μπήκαν βαριές χορδές και κουρδίστηκε σαν βαρίτονη. Τελικά τοποθετήθηκε GK μαγνήτης και η κιθάρα χρησιμοποιήθηκε σε αρκετά live για να ελέγχει το Roland που είχα τότε (κάποιοι νοιζάδες μπορεί να την έχουν δει/ακούσει κιόλας από κοντά σ'αυτό το ρόλο
).Σε κάθε περίπτωση εξακολουθεί να είναι ένα ωραίο όργανο, που παίζει θαυμάσια, είναι πανάλαφρο και βολικό και, φυσικά, μοναδικό!
Δεδομένου ότι και το κόστος για τέτοιες δουλειές είναι πολύ μικρό (αλλά η δουλειά είναι αγγούρι, προειδοποιώ...), ελπίζω να σας έδωσα ιδέες για μελλοντικές καλλιτεχνικές αναζητήσεις.
(ακολουθούν φωτό)
