Ο αγαπημένος μου κιθαρίστας με "περίεργα" solo ήταν πάντα ο Matt Bellamy, αλλά όσο μεγαλώνω τον εκτιμώ ακόμα περισσότερο. Ήταν δύσκολο να διαλέξω ένα, αλλά κατέληξα στο παρακάτω (ας με συγχωρέσει η επιτροπή για τη διάρκεια):
Ενα σολάκι που άκουσα πρόσφατα καθότι έπρεπε να το βγαλω για την μπαντα, και μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, για την εποχή του, και το στυλ, νομίζω είναι παράξενο , και σίγουρα σαν τεχνική, καθότι δεν ειναι ούτε άρπισμα ούτε αρπέτζιο, θα έλεγα αρπετζιο πρώιμου στυλ, αλλά καλά παιγμένου. Ποσο καθαρά παίζει! 2:33
Όχι και τόσο περίεργο, αλλά θεωρώ ότι σπάνια πολλές νότες βγάζουν τόσο ντέρτι και σπαραγμό, οπότε είπα να το βάλω (ξεκινάει στο 0:49)... 25 δευτερόλεπτα.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας βοηθήσει να εξατομικεύσετε το περιεχόμενο, να προσαρμόσετε την εμπειρία σας και να σας κρατήσει συνδεδεμένους εάν εγγραφείτε.
Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, συναινείτε στη χρήση των cookies από εμάς.