Συγκριτικό ήχων Les Paul

[Nekkon]

Και ο VII graphics το πέτυχε

 

[gkourmoul1]

Ε άρα το βρήκα ρε φίλε! Ακούει ο Νεκ!

Βρήκες μόνο το ένα…

 

[Nekkon]

Βρήκες μόνο το ένα…

Κοίτα η αλήθεια είναι με το που το έβαλες η όλη λογική μου φάνηκε "βρείτε την αυθεντική les paul". Fgn δεν έχω παίξει και δεν έχω ακούσει από κοντά και prs se έχω παίξει αλλά δεν τις θεωρώ και κανέναν ήχο-σταθμό στην ιστορία της μουσικής.

Η les paul ίσως είναι ο πιο χαρακτηριστικός ήχος μετά αυτόν της στρατοκάστερ. Έχει κάτι στα χαμηλά μεσαία που είναι αμέσως αναγνωρίσιμο. Μαζί με Gretsch με Filtertrons και Bigsby ίσως είναι το top 3 ήχων που μπορώ να αναγνωρίσω

 

[gkourmoul1]

prs se έχω παίξει αλλά δεν τις θεωρώ και κανέναν ήχο-σταθμό στην ιστορία της μουσικής

Δεν είναι prs se. Είναι ακριβότερο όργανο από την les Paul.
Όπως και να έχει, δεν είναι ήχος-σταθμός ορόσημο. Βασισμένο σε 50s Les Paul είναι, με πολλές βελτιώσεις και ανώτερη ποιότητα κατασκευής.

 

[Nekkon]

Δεν είναι prs se. Είναι ακριβότερο όργανο από την les Paul.
Όπως και να έχει, δεν είναι ήχος-σταθμός ορόσημο. Βασισμένο σε 50s Les Paul είναι, με πολλές βελτιώσεις και ανώτερη ποιότητα κατασκευής.

Είπες για στοκ ινδονησιακους μαγνήτες. Ποια είναι;

 

[Nekkon]

Δεν είναι prs se. Είναι ακριβότερο όργανο από την les Paul.
Όπως και να έχει, δεν είναι ήχος-σταθμός ορόσημο. Βασισμένο σε 50s Les Paul είναι, με πολλές βελτιώσεις και ανώτερη ποιότητα κατασκευής.

NGD - PRS S2 McCarty 594 singlecut

28/2/26

Επιτέλους ήρθε! Την περίμενα πως και πως. Είναι το προηγούμενο μοντέλο του 2023 και το βρήκα στο γερμανικό σάιτ session.de. Με το ζόρι έστελναν Ελλάδα, και μονο σε ηπειρωτική χώρα. Γιαυτό και αγγάρεψα τον @mpamps να την παραλάβει και να μου την στείλει Κρήτη. Τον ευχαριστώ πολύ!

Άλλη μια περιμένω απο βδομάδα και κλείσαμε για τον χειμώνα...

Ένα κλιπάκι ίσα ίσα για το καλωσόρισμα.

• gkourmoul1
• 2023 model new guitar prs session.de unboxing
• Απαντήσεις: 23
• Forum: Κιθάρες

• 
• 
• 

Την βρήκα

 

[Έκτορας]

Καλά, και εγώ βρήκα τους Mojotone. Οι καλύτεροι μαγνήτες σε απόκριση και διαύγεια, από τα τρία σετ. Και ακόμα μια φορά, οι μαγνήτες της Gibson ήταν η απογοήτευση. Λάθος μου που τους έδωσα credit, έπρεπε να το είχα καταλάβει.
Οι 36th Anniversary ανέβηκαν στην εκτίμηση μου, πολύ ωραίο σετ.


Ευχαριστούμε πολύ @gkourmoul1 , τα εκτιμώ πολύ κάτι τέτοια.

 

[gkourmoul1]

Ακου σε άλλον ενισχυτή (solid state), ηχογραφημένο με κινητό σε μέτρια ένταση. Παίζω βλακείες αλλά έχει ενδιαφέρον.

Η προηγούμενη ηχογράφηση ήταν με Marshall origin 20 και μικρόφωνο. Επίσης, οι χορδές της 50s πιθανών να είναι ψόφιες.
Οι burstbuckers1-2 είναι vintage προσανατολισμένοι. Μην περιμένεις στρογγυλό και μοντέρνο ηχο από 60s. Είναι για πιο RAW καταστάσεις, πχ led zeppelin φάση. Γιαυτο τους επέλεξα. Σίγουρα, οι περισσότεροι της αγοράς, στην ίδια κατηγορία, θα είναι καλύτεροι. Οι mojotone είναι αρκετά πιο στρογγυλοί, αλλά η prs είναι πολύ μπάσα το όργανο έτσι και αλλιώς. Και οι εργοστασιακοί μαγνήτες ίδια συμπεριφορά έχουν. Η les Paul αυτή είναι πολύ πρίμο όργανο, και που περνά και στον τελικό ήχο. Μπάσα δεν έχει πολλά.
Από την άλλη, οι dp223/dp103 είναι κάπως πιο μοντέρνοι PAF, πολύ ισορροπημένοι και πολύ δύσκολα θα βγάλουν κακό ήχο, σε όλα τα επίπεδα gain. Προσωπικά, τους βρίσκω λίγο σκοτεινούς για το συγκεκριμένο όργανο, το οποίο δεν εχει και το πιο bright ήχο. Θα προτιμούσα να του έχω ένα σετ ΒΒ1-2 πάνω, ή κάτι ανάλογο (πριμάτο). Εξαιρετικοί μαγνήτες, όπως και να 'χει, αλλά για διαφορετική δουλειά.


Fgn

Les paul

Prs

 

[Έκτορας]

Ωραίος ρε μαν.

Συνεχίζω να έχω πολύ καλή άποψη για τους DiMarzio, στα νέα κλιπς παίζει να μου άρεσαν περισσότερο και από τους Mojotone, για τους οποίους συνεχίζω να πιστεύω ότι είναι οι πιο vintage-sounding από τα τρία σετ. Χωρίς αυτό να είναι ούτε κακό ούτε καλό. Όλα είναι σχετικά με το τί θέλεις.

Συνεχίζουν να μου φαίνονται οι Gibson πιο κομπρέσσαρισμένοι από τους τρεις, πάλι και αυτό να έχει να κάνει με το τί σου αρέσει.

Ίσως οι DiMarzio να με κερδίζουν τελικά σαν το πιο ισορροπημένο σετ.

 

[gkourmoul1]

Συνεχίζουν να μου φαίνονται οι Gibson πιο κομπρέσσαρισμένοι από τους τρεις, πάλι και αυτό να έχει να κάνει με το τί σου αρέσει.

Δεν είναι κομπρεσσαρισμένοι οι gibson. Κάθε άλλο. Απλά, δεν "σπάνε" όπως οι 36th. Όσο του διδεις με την πένα, ανεβάζει και κατεβάζει ένταση. Δεν δίδει breakup. Οι dimarzio ειναι αρκετά πιο αναίσθητοι, απλά εάν βαρέσεις με την πένα, εχεις έντονο breakup.

 

[Nekkon]

Ακου σε άλλον ενισχυτή (solid state), ηχογραφημένο με κινητό σε μέτρια ένταση. Παίζω βλακείες αλλά έχει ενδιαφέρον.

Η προηγούμενη ηχογράφηση ήταν με Marshall origin 20 και μικρόφωνο. Επίσης, οι χορδές της 50s πιθανών να είναι ψόφιες.
Οι burstbuckers1-2 είναι vintage προσανατολισμένοι. Μην περιμένεις στρογγυλό και μοντέρνο ηχο από 60s. Είναι για πιο RAW καταστάσεις, πχ led zeppelin φάση. Γιαυτο τους επέλεξα. Σίγουρα, οι περισσότεροι της αγοράς, στην ίδια κατηγορία, θα είναι καλύτεροι. Οι mojotone είναι αρκετά πιο στρογγυλοί, αλλά η prs είναι πολύ μπάσα το όργανο έτσι και αλλιώς. Και οι εργοστασιακοί μαγνήτες ίδια συμπεριφορά έχουν. Η les Paul αυτή είναι πολύ πρίμο όργανο, και που περνά και στον τελικό ήχο. Μπάσα δεν έχει πολλά.
Από την άλλη, οι dp223/dp103 είναι κάπως πιο μοντέρνοι PAF, πολύ ισορροπημένοι και πολύ δύσκολα θα βγάλουν κακό ήχο, σε όλα τα επίπεδα gain. Προσωπικά, τους βρίσκω λίγο σκοτεινούς για το συγκεκριμένο όργανο, το οποίο δεν εχει και το πιο bright ήχο. Θα προτιμούσα να του έχω ένα σετ ΒΒ1-2 πάνω, ή κάτι ανάλογο (πριμάτο). Εξαιρετικοί μαγνήτες, όπως και να 'χει, αλλά για διαφορετική δουλειά.


Fgn
Προβολή συνημμένου 54242

Les paul
Προβολή συνημμένου 54241

Prs
Προβολή συνημμένου 54240

Αυτός είναι ο Laney; Ωραία καθαρά έχει

 

[gkourmoul1]

Ναι, ο laney στο 1 watt με ένταση κάπου στη μέση.

 

[Nestoras]

Κουβά!

 

[VII graphics]

Και ο VII graphics το πέτυχε

Τη Les Paul βρηκα κι εγώ, να σου πω μου αρκεί, γιατι περιμενα να εχει τον ποιο "μελένιο" ήχο, και 2ο Les Paul εχω οποτε θα ταν μεγαλος κουβας να μη τη βρω.
με FGN δεν εχω καμια εμπειρια, και prs εχω πιασει μονο custom, οχι singlecut.

 

[gkourmoul1]

Οι τρεις κιθάρες τύπου Les Paul που έκανα το παραπάνω συγκριτικό: μια PRS McCarty με Mojotone 59 Modern, μια Gibson Les Paul Standard 50s Faded με τους εργοστασιακούς Burstbuckers Alnico II και μια FGN LS10, στην οποία έχω καταλήξει με μαγνήτες GAS PAFoid M Balanced στη γέφυρα και GAS PAFoid N Plus 24 στον λαιμό (σήμερα έκανα την αλλαγή).


Παρότι και οι τρεις κιθάρες ανήκουν ουσιαστικά στην ίδια ευρύτερη ηχητική οικογένεια, έχουν αρκετά διαφορετικό χαρακτήρα. Αυτό που με ενδιαφέρει ιδιαίτερα δεν είναι μόνο το ηχόχρωμα ή το πόσο δυνατή είναι η έξοδος των μαγνητών, αλλά κυρίως η καθαρότητα, ο διαχωρισμός των νοτών και το πόσο άμεσα ανταποκρίνεται ο ήχος στην ένταση και στον τρόπο που παίζω με την πένα.


1. PRS McCarty με Mojotone 59 Modern


Αυτή η κιθάρα έχει τον πιο γλυκό, λείο και εκλεπτυσμένο χαρακτήρα από τις τρεις. Ο ήχος της είναι γεμάτος και πλούσιος, με στρογγυλεμένες ψηλές συχνότητες και μια πολύ ομαλή, σχεδόν γυαλισμένη αίσθηση. Δεν έχει την ίδια ωμή επιθετικότητα που βρίσκω στην FGN, ούτε ακριβώς την πιο ανοιχτή και αέρινη συμπεριφορά της Gibson. Αντίθετα, δίνει την εντύπωση ενός πιο ισορροπημένου και πολιτισμένου ήχου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στερείται δυναμικών ή έκφρασης.


Εκεί που πραγματικά ξεχωρίζει είναι στην απόκριση στο δεξί χέρι. Όταν παίζω απαλά, μπορώ να πάρω έναν καθαρό, γλυκό ήχο με πολύ καλή λεπτομέρεια. Όταν δυναμώνω την πένα, ο ήχος αποκτά σταδιακά περισσότερο πάχος, ένταση και παραμόρφωση. Η μετάβαση από το καθαρό στο βρώμικο είναι ομαλή και φυσική, χωρίς να αισθάνομαι ότι ο μαγνήτης επιβάλλει τον δικό του χαρακτήρα ανεξάρτητα από τον τρόπο που παίζω.


Συνολικά, η PRS έχει μια πιο εκλεπτυσμένη και ελεγχόμενη φωνή. Είναι η κιθάρα που θα διάλεγα όταν θέλω γλυκό sustain, γεμάτες νότες, ομαλές ψηλές συχνότητες και έναν ήχο που παραμένει ευχάριστος και καλοσχηματισμένος ακόμη και όταν οδηγείται σε περισσότερο gain.


2. Gibson Les Paul Standard 50s Faded με Burstbuckers Alnico II


Η Gibson έχει έναν πιο παραδοσιακό, ανοιχτό και οργανικό χαρακτήρα. Οι εργοστασιακοί Burstbuckers με μαγνήτες Alnico II προσφέρουν πλούσιο αρμονικό περιεχόμενο, αίσθηση αέρα και μια ιδιαίτερη ζωντάνια στις νότες. Σε σύγκριση με την PRS, ο ήχος είναι λιγότερο γυαλισμένος και περισσότερο ακατέργαστος, με μια vintage αίσθηση που μου αρέσει πολύ. Η κάθε νότα μοιάζει να έχει τη δική της προσωπικότητα, χωρίς να ακούγεται υπερβολικά συμπιεσμένη ή υπερβολικά παχιά.


Ένα στοιχείο που παρατηρώ είναι ότι οι νότες της έχουν μια ελαφρώς πιο λεπτή και ντελικάτη αίσθηση σε σχέση με την FGN. Αυτό δεν σημαίνει ότι της λείπει ο όγκος ή το σώμα, αλλά ότι η επίθεση και η αποσύνθεση της νότας είναι διαφορετικές. Ο ήχος παραμένει ανοιχτός, με αρκετή λεπτομέρεια στις αρμονικές, ενώ η απόκριση στο δεξί χέρι είναι εξαιρετική. Μπορώ να παίξω καθαρά και απαλά, να ανεβάσω την ένταση της πένας και να πάρω περισσότερο crunch, χωρίς να χάνεται η φυσικότητα της απόκρισης.


Για μένα, η Gibson συνδυάζει με πολύ πετυχημένο τρόπο τον κλασικό χαρακτήρα μιας Les Paul με τη διαφάνεια και τη δυναμική συμπεριφορά που αναζητώ. Δεν ακούγεται τόσο στρογγυλεμένη όσο η PRS ούτε τόσο επιθετική και συμπαγής όσο η FGN. Έχει τη δική της ισορροπία: πλούσια αρμονικά, ανοιχτός ήχος, ζωντανή αίσθηση και εξαιρετική ευαισθησία στην πένα.


3. FGN LS10 με GAS PAFoid M Balanced στη γέφυρα και GAS PAFoid N Plus 24 στον λαιμό


Η FGN LS10 ήταν μια κιθάρα με την οποία δυσκολεύτηκα αρκετά να βρω τον ήχο που ήθελα. Πριν καταλήξω στους GAS PAFoid, είχα δοκιμάσει ένα σετ Tonerider Alnico IV Classics και στη συνέχεια τους DiMarzio DP223/DP103, τους γνωστούς PAF 36th Anniversary. Με τους Tonerider η κιθάρα ακουγόταν αρκετά σκοτεινή, ενώ ούτε με τους DiMarzio κατάφερα να βρω την ισορροπία και την απόκριση που αναζητούσα. Με τους τελευταίους, μάλιστα, αντιμετώπιζα ένα διαφορετικό αλλά εξίσου ενοχλητικό πρόβλημα: η κιθάρα έμοιαζε να έχει ένα μόνιμο crunch στον ήχο της, ακόμη κι όταν έπαιζα απαλά. Η διαφορά ανάμεσα σε ένα ελαφρύ άγγιγμα και σε μια δυνατή πένα ήταν πολύ μικρότερη από αυτή που είχα συνηθίσει στις άλλες δύο κιθάρες. Δεν μπορούσα να πάρω πραγματικά καθαρό ήχο με την ίδια αμεσότητα και ευαισθησία που ήθελα. Τελικά, αντικατέστησα τους DiMarzio με έναν GAS PAFoid M Balanced στη γέφυρα και έναν GAS PAFoid N Plus 24 στον λαιμό. Είναι οι ίδιοι μαγνήτες που είχα προηγουμένως τοποθετήσει σε μια G&L ASAT Deluxe.


Με τους GAS η διαφορά ήταν εντυπωσιακή. Ο ήχος απέκτησε πολύ καλύτερο διαχωρισμό νοτών και πιο ισορροπημένη απόκριση σε μπάσα, μεσαία και πρίμα. Είναι πιο φωτεινός, πιο αιχμηρός και πιο επιθετικός από αυτόν της Gibson, αλλά ταυτόχρονα έχει περισσότερο σώμα και όγκο. Οι νότες παραμένουν ευδιάκριτες και ο ήχος δεν γίνεται λασπώδης ή υπερβολικά συμπιεσμένος. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι η κιθάρα πλέον ανταποκρίνεται πραγματικά στον τρόπο που παίζω. Με απαλή πένα μπορώ να έχω καθαρό ήχο, ενώ όταν χτυπήσω τις χορδές πιο δυνατά, εμφανίζονται φυσικά το crunch και η παραμόρφωση. Δεν αισθάνομαι πλέον ότι οι μαγνήτες κρατούν τον ήχο μόνιμα σε μια περιοχή ελαφριάς παραμόρφωσης, ανεξάρτητα από τη δυναμική μου.


Το αποτέλεσμα είναι ότι η FGN απέκτησε επιτέλους τον χαρακτήρα που αναζητούσα. Έχει πιο έντονη επίθεση, περισσότερη επιθετικότητα και πιο συμπαγή αίσθηση από την Gibson, χωρίς να χάνει την καθαρότητα ή τις δυναμικές της. Η PRS παραμένει πιο γλυκιά και εκλεπτυσμένη, ενώ η Gibson πιο ανοιχτή και vintage. Η FGN, από την άλλη, είναι πιο άμεση, δυναμική και επιθετική. Πλέον θεωρώ ότι ηχητικά βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τις άλλες δύο, απλώς εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο.


Συμπέρασμα


Αυτό που μου έγινε ξεκάθαρο μέσα από αυτές τις δοκιμές είναι ότι η ποιότητα ενός σετ μαγνητών δεν κρίνεται μόνο από το αν ο ήχος του είναι φωτεινός, σκοτεινός, δυνατός ή γεμάτος. Για μένα, εξίσου σημαντικό είναι το πώς αντιδρά στις αλλαγές της πένας και το αν επιτρέπει στην κιθάρα να περάσει φυσικά από τον καθαρό ήχο στο crunch και στην παραμόρφωση.


Η PRS McCarty με τους Mojotone 59 Modern είναι η πιο γλυκιά και εκλεπτυσμένη. Η Gibson Les Paul Standard 50s Faded με τους Burstbuckers Alnico II είναι η πιο ανοιχτή, οργανική και vintage. Η FGN LS10 με τους GAS PAFoid είναι η πιο επιθετική και άμεση, χωρίς να υστερεί πλέον σε καθαρότητα ή δυναμικές.


Και οι τρεις μπορούν να δώσουν εξαιρετικούς ήχους, αλλά η εμπειρία μου δείχνει πόσο μεγάλη διαφορά μπορεί να κάνει ο συνδυασμός κιθάρας και μαγνητών, ειδικά όταν αυτό που ψάχνεις δεν είναι απλώς ένας ωραίος ήχος, αλλά πραγματική δυναμική απόκριση και έλεγχος με το δεξί χέρι.