Ροκ και στίχος

Yameth

Jack of all trades
Staff member
Οι έλληνες' date=' εδώ και πολλά χρόνια αποτυγχάνουν να συνδέσουν τα τραγούδια τους με τη ζωή τους. ¶λλη ζωή ζούν και για άλλη ζωή τραγουδάνε. Αντιλαμβάνονται ως "σύνθεση" την συμμόρφωση με συνθετικά κλισέ και υφάκια. Δεν έχουν τα κότσια να μιλήσουν με ειλικρίνεια γι' αυτό που νιώθουν. Αν το κάνανε, τότε θα ήταν πραγματικά ροκ.


Με αφορμή το σχόλιο του πάντα εύστοχου Wow! προτείνω θέμα για συζήτηση.

Τι έχετε ακούσει / καταλάβει ότι τραγουδούν ως επι το πλείστον... οι άγγλοαμερικάνοι ροκάδες;

Π.Χ. Τα περισσότερα τραγούδια των Rolling Stones ασχολούνται με τον έρωτα και κάθε δεύτερoς στίχος καταλήγει σε "babe". Το ίδιο και του Βαρδή χωρίς το babe... (και ίσως παίζουν και καλύτεροι session μουσικοί εδώ που τα λέμε).

Πόσο σημαντικός είναι ο στίχος στο ονομαζόμενο "ροκ; Ο έρωτας δεν είναι ζωή; Είναι λαϊκό θέμα; Και λοιπόν;

Πως θα ταυτιστεί το κοινό με τον καλλιτέχνη;

Ποιά τα εντονότερα συναισθήματα που νοιώθει ένας 25χρονος μουσικός; Αλλά κυρίως... Μήπως το ροκ είναι ένα μουσικό ιδίωμα καθαρά ορχηστρικό;

 
Τελευταία επεξεργασία από moderator:
στο ροκ , η μουσικη εχει πλεον πολυ περισσοτερο βαρος απ το στιχο

γιαυτο και τους περισσοτερους πιστευω δεν τους νοιαζει αν ο στιχος

μιλαει για δρακους , αγαπες ,λουλουδια η οτιδηποτε ,

αλλωστε οταν εχεις να κανεις με μουσικους υψηλου επιπεδου και

πολυ καλη μουσικη ακομα και το babe babe babe , ειναι αποδεκτο .

αλλωστε το παραδειγμα της λεγομενης 'εντεχνης' ελλ μουσικης ,

με το 'ψαγμενο' στιχο και την μονοτονη χωρις φαντασια μουσικη

ειναι το αντιστροφο .

Αν η μουσικη δεν 'λεει' , δεν παει να ειναι στιχος του Ελυτη , το κομματι

'μαπα' θαναι .

η προσωπικη βεβαια γνωμη δεν ειναι κατ αναγκη και σωστη

alp

 
αυτο που σκεφτομαι αυτες τις μερες ειναι οτι σε ενα ελληνικο ροκ κομματι αν ακουω φρασεις "σε θελω" , "σε αγαπω" κλπ, με χαλαει, ενω αν τα ακουω με αγγλικο στιχο δεν εχω κανενα προβλημα.

αν αναλυσω το συμπλεγμα μου αυτο, συνειδητοποιω οτι ο αγγλικος στιχος δρα πιο πολυ ως οργανο μεσα στο κομματι.μπορει βεβαια να φταινε και τα ελλειπη αγγλικα μου :lol:

τωρα οσο για την θεματολογια, δεν βρισκω πιο ωραιο θεμα για ενα τραγουδι απο την αγαπη και τον ερωτα. υπαρχει παντου γυρω μας, στις ζωες των πιο πολλων απο εμας και μας απασχολει ολους μας. βεβαια ο ερωτικος στιχος, δεν ειναι κατ αναγκη αυτοσκοπος.

το θεμα ειναι ο τροπος γραφης, ας πουμε, ο ενας γραφει "για σενανε κοβω φλεβες και χτυπαω φραπεδες", ενω ο αλλος κατι πιο λογιο, με ομορφοτερερες λεξεις κλπ.

 
Αιδεσιμότατε :o yameth, "αγκαθωτό" το θέμα που θίγεις, πλην πάντα επίκαιρο...

Αυτό που συνηθίζω να λέω είναι ότι το "ελληνικό ροκ" περιλαμβάνει πολύ λίγους κάτω από αυτή την ταμπέλα.Πουλικάκο,Πανούση,Σιδηρόπουλο. ¶ντε και τις Τρύπες, όχι γιατί είναι του γούστου μου, αλλά γιατί αυτό που κάνανε ήταν αυθεντικό.

Το πιο πρόσφατο "ελληνικό ροκ" μου φαίνεται μια κλασσική περίπτωση μετεμφύτευσης ενός τροπικού φυτού στους πάγους. Δεν ξέρω...Η ευκολογραφία ζει και βασιλεύει...Χώρια που ο ίδιος ο χώρος των ενεργά ασχολούμενων (μουσικοί,οπαδοί κλπ) βρωμάει από την ίδια γκετοποίηση που επιδιώκουν διάφορες ομάδες σαν ένα κάποιο μέσο "αυτοανάδειξης".

Είναι εύκολο να είσαι "πρώτος στο χωριό", αν επιμένεις να βλέπεις τα σύνορα του χωριού-τσιφλικιού σου σαν τις άκρες του Σύμπαντος, και αυτομάτως να απομονώνεσαι-ούτως ώστε οι λίγοι να είναι όλοι "πρωτεργάτες" και "παιχταράδες".Είναι κρίμα.Κι είναι ακόμα μεγαλύτερο κρίμα που και η underground σκηνή σε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ περιπτώσεις ξεκινάει κοιτώντας την στραβή ντόπια αντιγραφή και όχι τις συνθήκες που κατέστησαν το (γιατί όχι;) ξενόφερτο είδος άξιο αναφοράς.

Τουλάχιστον νιώθω σίγουρος πως παντού και πάντα,μια κάποια σιωπηλή μειοψηφία θα κοιτάει μπροστά και θα καταθέτει προτάσεις αυθεντικές. Κι ας μην πουλήσει παραπάνω απ'την Πέγκυ Ζήνα.

Ίσως μοιάζουν λίγο εκτός θέματος όσα προείπα, αλλά και ο στίχος δεν είναι ξεχωριστό κομμάτι. Το εύκολο,το δήθεν, το θολό παίζουν την μπάλα. Έτσι ώστε να είναι ευδιάκριτη στους...μύστες η τεράστια απόσταση από το "¶παπα" της Βανδή και να πορεύονται ήσυχοι πως πράτουν το σωστό.

Κρίμα και πάλι κρίμα.

 
MπOPOYME NA MIλHσOYME γIA TPOπOYς σYNθEσHς KAI TEXNIKEς ENOPXHσTPωσHς... AYTO NOMIZω θA EXEI πIO AMEσH σXEσH ME AYTO πOY OλOI πPOσπAθOYME NA πPOσEγγIσOYME
Anamesa se alles kotsanes pou leo kata kairous apantisa kai ta parapano sto thema ton laikon-skuladikon me to skeptiko oti genika auto paizei mono kai oti auto kathorizei to stil kai to eidos kai oxi kati allo...mazi sou yameth.

 
Το 95% τον νεοελληνικών στίχων είναι για πέταμα χωρίς καμία αξία, Ψεύτικοι ικανοί να εκφράσουν μόνο τον έρωτα ενός ανήλικου κοριτσιού που ζει με ψευδαισθήσεις και τίποτα παραπάνω.

Μαλακίες μέχρι εκεί που δεν παίρνει. ¶σε που τα τραγούδια δεν έχουν πάνω από 5-10 λέξης.

Αυτός είναι ένας λόγος που γουστάρω το Hip-Ηop στο Rap τα λες ωμά όπως είναι μιλάς καθαρά, βιωματικά. Ένα κομμάτι μας έχει τόσους στίχους όσο ένα Album του εμπορίου.

(Παράδειγμα: http://www.noiz.gr/modules/My_Uploads/user_folders/Tuff_P/Ligo_fos(kano_komati).mp3)

 
Νομιζω πως δεν αποφευγουμε καποιες γενικευσεις..............υπαρχει και, εδω ειναι το μεγαλυτερο προβλημα για μενα, υπηρξε ροκ με πραγματικα καλο απαλλαγμενο απο κλισε, ειτε πολιτικο, ειτε φιλοσοφικο στιχο.......................το κλασσικο παραδειγμα που παντα πρωτο μου ερχεται στο μυαλο: Pink Floyd(γενικοτερα) Animals (ειδικοτερα) (.....ασε που και μουσικα το αλμπουμ ειναι κορυφαιο...για τους φιλους κιθαριστες ακουστε αυτο το αλμουμ οσοι νομιζετε οτι Gilmour ειναι The wall/ dark side k.l.p)

Και στην ελληνικη μουσικη σκηνη παντως νομιζω πως δεν ειναι ολα μαυρα οπως παντα μηδενιστικα θελουμε να πιστευουμε........εδω το πρωτο παραδειγμα που μου ερχεται στο μυαλο ειναι η Ρεζερβα του Σαββοπουλου.........ισως διαφωνησετε με το κατα ποσο ειναι ροκ ο εν λογω δισκος........και ομως εμενα ως τετοιος μου ακουγεται..............

Εκει που θα συμφωνησω ειναι στο οτι πλεον οντως η Ελληνικη (αλλα και η ξενη ) ροκ ειναι καπως ετεροβαρης ως προς την αναλογια στιχου/μουσικης και ανεπαρκης οσον αφορα την υπαρξη "πραγματικου" στιχου..........δυστυχως το παρελθον βγαινει κατα κρατος νικητης στη συγκριση με το παρον.........

 
Pink Floyd(γενικοτερα) Animals (ειδικοτερα) (.....ασε που και μουσικα το αλμπουμ ειναι κορυφαιο...για τους φιλους κιθαριστες ακουστε αυτο το αλμουμ οσοι νομιζετε οτι Gilmour ειναι The wall/ dark side k.l.p)
+1

μακραν ο καλυτερος μου δισκος των Pink floyd και σαν στιχοι και ειδικα σαν μουσικη :wink:

 
κοίτα να δεις σύμπτωση...το απόγευμα άκουγα led zeppelin (i) και παρατηρούσα ακριβώς αυτό...το πόσες φορές λέει την λέξη "baby" σε ένα κομμάτι ο plant...

ούτε εμένα μου πολυαρέσει ο ελληνικός στίχος στο rock.δεν ξέρω γιατι...

ίσως επειδή είναι ξένο το είδος και δεν το έχουμε αφομοιώσει αλλά "μεταλλάξει" ,ίσως επειδή η ελληνική γλώσσα είναι "καθαρή",με πολυσύλλαβες λέξεις και τις πιο πολλές φορές δεν κολλάνε απλά πάνω στη μουσική...

για νόημα,δεν πιστεύω ότι υστερούμε,δεν είναι δα και ποιητές οι περισσότεροι ξένοι rockstar.

εμένα ηχητικά κάτι δεν μου κάθεται καλά.

να φέρω δυο παραδείγματα από τη νέα (?) γενιά του rock (του ποιου???)

ο κοργιαλάς μου αρέσει σε αυτόν τον τομέα,ενώ δε γράφει τίποτα ιδιαίτερο στους στίχους,τους ακούς ευχάριστα και ως επι το πλείστον ειναι ευκολομνημόνευτοι και "ανώδυνοι".

αντίθετη περίπτωση αποτελούν τα "κίτρινα ποδήλατα" που προσπαθούν να γράψουν στίχους με ΠΟΛΥ (μιλάμε όμως για πολυ :D ) νόημα και καταλήγουν σε κάτι συνοθυλεύματα ανούσια του στυλ ..."εγώ μεσ'στο εγώ μου,στο φιλί της ζωής,φοιτητής μιας στιγμής..."

πάντως να πω οτι γενικά δεν έχω και πολύ επαφή με το ελληνικό rock , δεν γνωρίζω και πολλά πράγματα ,σε αυτό συντέλεσε σιγουρα το ότι στα γυμνασιακά μου χρόνια μου είχαν δώσει μια κασσέτα από τρύπες και είχα ξενερώσει απίστευτα με τη φωνή και τους στίχους.

όσο για το hip-hop που αναφέρει ο φίλος Tuff_P,προσωπικά το θεωρώ το είδος με το πιο ρηχό περιεχόμενο στις μέρες μας αφού μεταλλάχτηκε και αυτό ,και απο κατακραυγή στην αστυνομική βία και στην γκετοποίηση-ρατσισμό τώρα πια μιλάει (σχεδόν αποκλειστικα) για γκόμενες,λεφτά,ξύλο κλπ.

Α,μερικές φορές βγαίνει και κάποιος φορώντας γούνες,5 κιλά χρυσάφι,με 10 μουν@ρες αγκαζέ στην λιμουζίνα 30ft - φαλλικό σύμβολο - και μιλάει για φτώχεια και από τις 200 λέξεις οι 199 είναι "fuckin'" ... :lol: pathetic at least...

εκτός του ότι το hip-hop δεν έχει καμία (μα καμία όμως) σχέση με τη μουσική.

(από την τριάδα μελωδία-αρμονία-ρυθμός έχει μόνο το τελαυταίο)

tspa, θα μπορύσε να ανοιχτεί άλλο topic για το hip-hop στην Ελλάδα και τους στίχους του ,τα παραπάνω είναι προσωπικές απόψεις,μη παρεξηγηθεί κανείς

:)

 
Συγνώμη παιδιά οι Τρύπες δεν άρεσουν σε κανέναν.Πιστεύω είχαν να δώσουν και μουσικά(Παπαδόπουλος,Καρράς)και στιχουργικά(Αγγελάκας)

 
Ενας Αμερικάνοςθα ακούει ενα rock με Ελληνικό στιχο, όπως ενας Ελληνας θα ακουγε ενα ρεμπετικο με Αμερικάνικο στίχο

 
Και στο "ροκ" οπως & σε ολα τα μουσικα ιδιωματα πιστευω οτι πάντα "παίζει" η αναλογια 50-50 με την εννοια οτι και οι "ξενοι" ακουγοντας ενα οποιοδηποτε τραγουδι στη μητρικη τους γλώσσα αντιδρουν ΑΚΡΙΒΩΣ οπως & εμεις.

Ακουνε δηλ. ΚΑΙ τη μουσικη ΚΑΙ το στιχο (αλλο αν εμεις ακούγοντας ενα "ξενο" τραγουδι ακουμε λογω διαφορετικης μητρικης γλώσσας πρωτα τη μουσικη & "αν" μπορουμε,που σπάνια μπορουμε αμεσως,μετα το στιχο.

Αυτος ειναι & ο λογος που κανενα ελληνικο "αγγλόφωνο" συγκρότημα δεν θα μπορεσει ΠΟΤΕ να κανει καριερα στην Αγγλία & τις ΗΠΑ.

Οχι επειδη δεν ξερει αγγλικά (συντακτικο & γραμματικη ευκολα μαθαίνει καποιος οπως & ευκολα παιρνει το proficiency...) αλλα επειδη τα θεματα των τραγουδιων, το "πλεξιμο" των στιχων & η γενικοτερη "ατμοσφαιρα" των λεξεων των τραγουδιων των ελληνικων αγγλόφωνων γκρουπ απέχει χιλιαδες μιλια απο την καθημερινοτητα των "ξενων".

Και δεν αναφερομαι μονο σε ΤΕΡΑΤΑ στιχουργικης δυνοτητας (Springsteen,Knopfler,Dylan κτλ) αλλα ακομα και σε "απλους" "solid" τραγουδοποιους οι οποιοι πραγματευονται με απλο τροπο ερωτικα θεματα (που ΕΥΤΥΧΩΣ ειναι και το 99% των στιχουργικων θεματων σε ΟΛΕΣ τις μουσικες και βεβαια ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ να τα καταγραψεις στιχουργικα με προτοτυπο τροπο...)

Για το ΡαΠ οτι και να πω ειναι λιγο ... προσωπικα αν και εχω ζησει χρονια στις ΗΠΑ ,πιστευω οτι γνωριζω πολυ καλα την αγγλικη & την χρησιμοποιω καθημερινα στη δουλεια μου ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΡΑΠΕΡΣ ,το ιδιο βεβαια μου εχουν πει και οι περισσοτεροι αμερικανοι που γνωριζω :lol: τωρα πως μπορει ενας Ελληνας με lower να τους καταλάβει δεν ξερω.... :wink:

Απο προσωπικη εμπειρια και εχοντας δωσει τη δουλεια ελληνικων συγκροτηματων με αγγλικο & ελληνικο στιχο σε αμερικανους & αγγλους παραγωγους εχω να πω οτι τα περισσοτερα αγγλόφωνα γκρουπ προκαλουνε αντιδρασεις που ξεκινανε απο την απορια & σταματανε στον γελωτα ενω τα περισσοτερα ελληνικα προκαλουν ,τουλαχιστον, ενδιαφερον :wink:

 
και για να γινω περισσοτερο κατανοητος γυρω απο την απολυτη αγαπη μου για το 'ερωτικο' τραγουδι αλλοιως αντιμετωπιζει & καταγραφει την ερωτικη θεματολογια ΑΥΤΟΣ:

"I love to see the cottonwood blossom

In the early spring

I love to see the message of love

That the bluebird brings

But when I see you walkin' with him

Down along the strand

I wish I were blind

When I see you with your man

I love to see your hair shining

In the long summer's light

I love to watch the stars fill the sky

On a summer night

The music plays you take his hand

I watch how you touch him as you start to dance

And I wish I were blind

When I see you with your man

We struggle here but all our love's in vain

And these eyes that once filled me with your beauty

Now fill me with pain

And the light that once entered here

Is banished from me

And this darkness is all baby that my heart sees

And though the world is filled

With the grace and beauty of God's hand

Oh I wish I were blind

When I see you with your man"

& AYTOΣ

"Say what you mean

mean what you say

and if you really love me

stop,

don’t turn away

feel what you do

if you don’t want to hurt me

cause I can’t go on

I can’t go on

Ok Ok

I am crazy about you

Ok Ok

I can’t live without you

Ok Ok

I admit that I love you

Ok

I’ll do anything for you

There was a time

we used to live

used to believe in each other

Now,

those days are gone

and we’re both wrong

and now we don’t even bother

and I can’t go on

I can’t go on

Ok Ok

I am crazy about you

Ok Ok

I can’t live without you

Ok Ok

I admit that I love you

Ok

I’ll do anything for you "

Ειναι προφανες οτι τους πρωτους στιχους τους εχει γραψει καποιος που η μητρικη του γλωσσα ειναι τα αγγλικα ενω τους δευτερους οχι (η συγκεκριμενη βεβαια συγκριση ειναι ...λιγο αδικη γιατι συγκρινω μια lamborgini με ενα lada οσον αφορα τον "καλλιτεχνικο" ογκο που καθε στιχουργος διαθετει αλλα τελος παντων ισχυει & για το συνολο σχεδον των εγχωριων "αγγλοφωνων" στιχουργων ,no offece βεβαια :wink:

το αποτελλεσμα φυσικα ειναι το πρωτο τραγουδι να ειναι ενα αριστουργημα στιχουργικης ενω το δευτερο .... :cry:

δεν ειναι λοιπον "μη ποιοτικη" στιχουργικη η αποκλειστικη ενασχοληση με τον ερωτα (τι να πει και ο ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ... :lol: ) η ΑΦΕΛΗΣ στιχουργικη αντιμετωπιση του ερωτα ειναι το ...εγκλημα :lol:

Παντως θα συμφωνησω με καποιον προλαλησαντα οτι οι χειροτεροι ελληνικοι στιχοι αυτοι τη στιγμη παραγονται σαφως στον χωρο του "εντεχνου" τραγουδιου,ελεος ρε παιδια καποιες ΛΕΞΕΙΣ δεν ΠΡΕΠΕΙ να χρησιμοποιουνται στη στιχουργικη :roll:

(παραδειγμα: Κοπελλιά,αξιοπρεπεια,μωσαϊκο,παρκινγκ,πηγη,ποιοτητα,φεγγαρολουσμενη,αστροφωτιστη,Αιβαλι,Σμυρνη,εικοσιδυο(εκτος & αν εισαι ο Νιονιος :D ))

 
Another bitch to calm my stress

It’s so nice this time

I hold a power I can’t possess

Hey miss one more fuck, this night is mine

Another road to call it home

So what ? I don’t give a damn

No name no fame

I’m a shadow of life that belongs to noone

Hey, you can say what you want

I believe in my own world

In my world I live

In my world I bleed

This is the crime I’m sentenced for

Release my innocence , let me cry

Upon the grey sky my scream is lost

Heavier is my preach which I can’t hold

Everyday sinner with automatic lie

Gother around people, hear what I say

It’s a call to dreams a paradise jail

I say pain, and you suffer

Try this at home let your god fail

Αυτα!!

(το καθε τετραστιχο ειναι αυτονομο,διαφορετικα μερη)

 
κ κατι αλλο.. Στη συναυλια των twisted sister στη μαλακασα ο jj πεταξε μια φοβερη ατακα..μιλαγε λοιπον για τη διαρκεια των συγκροτηματων των 80'ς κτλ κτλ κ ειπε...ολοι στα τραγουδια τους λενε ποσο ασχημη ειναι η ζωη , μιζερια πολεμος πεινα φτωχεια κτλ κτλ.. ε ποσο θα γραφεις ρε φιλε για τετοια μιζερα θεματα..στο τελος ψυχοπλακωνεσαι κ ειτε σπαει το συγκροτημα ειτε αυτοκτονεις.. εμεις εκει στα 80 τραγουδαγαμε για το ποσο ωραια ειναι η ζωη, αγαπη ειρηνη παρτυ παρτυ παρτυ!!!ποιος βαριεται να διασκεδαζει κ να γελαει?κανεις!!Γι αυτο κ εμεις εχουμε διαρκεια ενω αλλοι δεν ξερουν τι να κανουν!

 
Και στο "ροκ" οπως & σε ολα τα μουσικα ιδιωματα πιστευω οτι πάντα "παίζει" η αναλογια 50-50 με την εννοια οτι και οι "ξενοι" ακουγοντας ενα οποιοδηποτε τραγουδι στη μητρικη τους γλώσσα αντιδρουν ΑΚΡΙΒΩΣ οπως & εμεις.
Ακουνε δηλ. ΚΑΙ τη μουσικη ΚΑΙ το στιχο (αλλο αν εμεις ακούγοντας ενα "ξενο" τραγουδι ακουμε λογω διαφορετικης μητρικης γλώσσας πρωτα τη μουσικη & "αν" μπορουμε' date='που σπάνια μπορουμε αμεσως,μετα το στιχο.

Αυτος ειναι & ο λογος που κανενα ελληνικο "αγγλόφωνο" συγκρότημα δεν θα μπορεσει ΠΟΤΕ να κανει καριερα στην Αγγλία & τις ΗΠΑ.

Οχι επειδη δεν ξερει αγγλικά (συντακτικο & γραμματικη ευκολα μαθαίνει καποιος οπως & ευκολα παιρνει το proficiency...) αλλα επειδη τα θεματα των τραγουδιων, το "πλεξιμο" των στιχων & η γενικοτερη "ατμοσφαιρα" των λεξεων των τραγουδιων των ελληνικων αγγλόφωνων γκρουπ απέχει χιλιαδες μιλια απο την καθημερινοτητα των "ξενων".

Και δεν αναφερομαι μονο σε ΤΕΡΑΤΑ στιχουργικης δυνοτητας (Springsteen,Knopfler,Dylan κτλ) αλλα ακομα και σε "απλους" "solid" τραγουδοποιους οι οποιοι πραγματευονται με απλο τροπο ερωτικα θεματα (που ΕΥΤΥΧΩΣ ειναι και το 99% των στιχουργικων θεματων σε ΟΛΕΣ τις μουσικες και βεβαια ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ να τα καταγραψεις στιχουργικα με προτοτυπο τροπο...)

[/quote']

Ως επί το πλείστον,συμφωνώ!

Έχω όμως την εξής απορία:Πώς γίνεται οι Σκανδιναβοί να γράφουν υπέροχους στίχους,που δεν ακούγονται σαν ένα κακομεταφρασμένο κείμενο;

Οφείλεται στην δομή της γλώσσας τους,στο οτι είναο έξυνοι ή σε κάτι άλλο;
 
Και στο "ροκ" οπως & σε ολα τα μουσικα ιδιωματα πιστευω οτι πάντα "παίζει" η αναλογια 50-50 με την εννοια οτι και οι "ξενοι" ακουγοντας ενα οποιοδηποτε τραγουδι στη μητρικη τους γλώσσα αντιδρουν ΑΚΡΙΒΩΣ οπως & εμεις.

Θα διαφωνησω αρκει να δεις τα διεθνη top 40 ολων των δεκαετιων

του εξωτερικου , το 95% ο στιχος ειναι απλοικος , και σαν των ελληνικων

τραγουδιων .

αρα κιαυτοι λογω μουσικης μονο τα εχουν σε εκτιμηση τελικα και οχι

λογω στιχου ,

Tωρα αν sprigsteen,dylan τους θεωρεις τερατα στιχουργικης , θα μου

επιτρεψεις ναχω αλλη αποψη ,Για Knoffler μιλαμε για 'θρυλο' κιθαρας

(οχι απο τους αυτοαποκαλουμενους ) .

alp
 
μη μπερδευεις τις εννοιες "απλος" & 'απλοϊκος" αλλο πραγμα το ενα αλλο το αλλο...

παντως εχεις δικιο,ΕΥΤΥΧΩΣ τα τραγουδια με ΑΠΛΟ στιχο ειναι και τα πιο δημοφιλη..

&

για τον Dylan & τον Springsteen προφανως κανεις πλάκα φανταζομαι...

Έχω όμως την εξής απορία:Πώς γίνεται οι Σκανδιναβοί να γράφουν υπέροχους στίχους,που δεν ακούγονται σαν ένα κακομεταφρασμένο κείμενο; Οφείλεται στην δομή της γλώσσας τους,στο οτι είναο έξυνοι ή σε κάτι άλλο;
η σκανδιναβικη πραγματικοτητα ειναι ΙΔΙΑ με την αγγλικη & βεβαια οι Σκανδιναβοι εχουν την τυχη να ΜΗΝ εχουν δικη τους σοβαρη μουσικη παραδοση που να τους "κρατα",επισης εχουν ουσιαστικα αντικαταστησει τη μητρικη τους γλωσσα με την αγγλικη λογω αναγκης :wink:

 
Tωρα αν sprigsteen' date='dylan τους θεωρεις τερατα στιχουργικης , θα μου

επιτρεψεις ναχω αλλη αποψη ,Για Knoffler μιλαμε για 'θρυλο' κιθαρας

(οχι απο τους αυτοαποκαλουμενους ) .

[/quote']

Συμφωνώ για τον Dylan.Απίστευτος!

Για τον Bruce πολύ αμφιβάλλω.Όταν ακούω Knopfler προσέχω άλλα πράγματα...

Τι να πει και ο Bono δηλαδή...

ΕΥΤΥΧΩΣ οι ερωτικοί στίχοι στίχοι είναι σαφώς λιγότεροι από το 99%.Γύρω στο 95%... :D
 
Για τον Bruce πολύ αμφιβάλλω
προφανως δεν εχεις ακουσει ποτε σου τον Boss η δεν εχεις προσεξει τι γραφει....

http://www.xs4all.nl/~maroen/engels/lyrics.html

ο ανθρωπος ειναι απλα Ο αμερικανος τραγουδοποιος....

(ο ΒΟΝΟ ουτε τα κορδονια του Bruce δεν ειναι ικανος να δεσει οσον αφορα την στιχουργια :lol: )

 

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top